Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Γκολ & Φάουλ

  • Ισπανικό κρυφτούλι

    * Αν το Μουντιάλ ήταν «κούρσα ταχύτητας», πράγματι θα το είχαν κερδίσει «μαρς» οι Λατινοαμερικανοί.

    Με τρεις, ενδεχομένως, ομάδες τους στο βάθρο των νικητών! Ακριβώς όπως το 'καναν, όταν έτρεχαν μοναχοί τους, οι Αμερικανοί σπρίντερ... Την «απαραίτητη», αφού ο κόσμος λατρεύει να τη βλέπει ακόμα και στα χειρότερά της, Βραζιλία. Την υπερ-απλουστευμένη, καθώς όλα περιστρέφονται γύρω από τον Λίο Μέσι (όπως συνέβαινε, άλλωστε, κι επί εποχής Μαραντόνα), Αργεντινή. Και την απόλυτα προσηλωμένη, στο σύστημα και τις αντοχές της, Ουρουγουάη.

    * Ελα, όμως, που κρατάει μήνα ολάκερο το Παγκόσμιο. Και που δεν είναι, στην πραγματικότητα, κούρσα της «μίας ανάσας», αλλά μια παμπόνηρη, με διάφορα τεχνάσματα αλλά κι αναποδιές, παρτίδα «ημι-αντοχής». Τέτοιους αγώνες (800άρια και 1.500άρια, για να καταλαβαινόμαστε), οι «στιβικοί» τούς βάζουν στην κορυφή της προτίμησής τους. Απόδειξη, ότι είναι οι πλέον «ανοιχτοί», όσον αφορά τα προγνωστικά τους. Την ώρα που στα «πολλά» χιλιόμετρα εμφανίζονται μονίμως 2-3 μεγάλα φαβορί, κι όντως μεταξύ τους «παίζεται», κατά κανόνα, η πρωτιά.

    * Κάνοντας, λοιπόν, τη δική μου αποτίμηση (βράδυ Πέμπτης, πριν από τη χθεσινή σέντρα των προημιτελικών) για τις 8 ομάδες που βάλθηκαν να διαδεχτούν την Ιταλία στο θρόνο της παγκόσμιας πρωταθλήτριας, έφτασα στο συμπέρασμα πως μόνο μία παίζει ακόμα «κρυφτούλι» με τους αντιπάλους της. Πως μόνο μία μπορεί να «θεριέψει» απότομα, φτάνοντας στην τελική ευθεία, και να έρθει, όπως λέμε, «από πίσω». Η Ισπανία.

    * Η παρέα που, νομίζω, ότι τα έχει όλα. Και την ομάδα και τις μονάδες. Και την τεχνική και τη δύναμη. Και το σύστημα και την «αυθαιρεσία» (των μίας-δύο φάσεων, που θα κάνουν τη διαφορά). Και τη γνώση (που παρέχει ασφάλεια στα δύσκολα) και την «τρέλα» (που παρέχει διαφυγή στα ακόμα πιο δύσκολα). Και, για να επιστρέψω στο παράδειγμα του στίβου, το ξεπέταγμα της «μιας ανάσας» και τους μεθοδικούς σφυγμούς της «υπομονής».

    * Είναι και κάτι ακόμα που με κάνει να «ψάχνομαι» με τους Ισπανούς. Οτι δεν τα έχουν δώσει ακόμα όλα. Προχώρησαν βήμα-βήμα, ξεκινώντας από τον... πάτο (0-1 από την Ελβετία). Εκτοτε, άρχισαν να παίρνουν τ' αποτελέσματα σχεδόν με το «πάσο» τους. Δύο γκολ στην Ονδούρα, άλλα δύο στη Χιλή, καθολική επικράτηση με την Πορτογαλία. Ουδέποτε ζορίστηκε, ώστε να «στάξει» παραπάνω ιδρώτα. Κι όταν μια ομάδα γίνεται ολοένα και καλύτερη ενώ ταυτοχρόνως κρατάει κι απόθεμα μέσα της, υπάρχει λόγος σοβαρός να την εμπιστεύεσαι, από δω και πέρα.

    * Η Παραγουάη, θαρρώ, εξυπηρετεί το ισπανικό «μομέντουμ». Κι όταν, με το καλό, φτάσει η «ώρα της κρίσης» (με Αργεντινή ή Γερμανία), θα μπει μπροστά η «μηχανή». Με τους αγαπημένους μου «δαίμονες», Τσάβι κι Ινιέστα, ν' αντλούν από μέσα τους μέχρι και τη φρεσκάδα που, κατά γενική ομολογία, έλειψε από την ομάδα τους έως τώρα. Σε πείσμα όσων βιάστηκαν να συμπεράνουν πως, σ' αυτό το Μουντιάλ, η Ευρώπη έχει ήδη νικηθεί «κατά κράτος».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Εθνική Ελλάδος
«Ιδιος στόχος, άλλος τρόπος...»
Μουντιάλ 2010
Η «πορτοκαλί» επανάσταση!
«Το κίνητρο του Ντιέγκο και το πνεύμα του νικητή»
Ενα ζευγάρι με... ιστορία!
Μπάσκετ
Με 5 εκατ. υπογράφει
ΠΑΟΚ
Επενδυτής ο λαός
Ηρακλής
Κάλεσμα στον κόσμο
Συνεντευξη: Ισμαελ Μπλάνκο
«Η Αργεντινή θα πάει σίγουρα τελικό»
Συνέντευξη: Εβαλντ Λίνεν
«Η Γερμανία μπορεί να φτάσει ώς το τέλος»
Ολυμπιακός
Χάνει και Τοροσίδη
ΑΕΚ
Η νέα επιστροφή Δέλλα
Άλλες ειδήσεις
«Ζαχαρώνουν» Ζιλμπέρτο Σίλβα οι Εγγλέζοι