Έντυπη Έκδοση

Αιματηρές οικονομίες

Ο Ρότζερ Κόρμαν, ο πιο ριζοσπαστικός ανεξάρτητος παραγωγός που γνώρισε το αμερικανικό σινεμά, κρύβεται πλέον πίσω από τη φιγούρα ενός ασπρομάλλη κυρίου.

Χαμογελαστός μέσα στο σμόκιν του, παρέστη στην πανευρωπαϊκή πρεμιέρα που επιφύλαξε το πρόσφατο Φεστιβάλ Κανών στο «Corman's world: Exploits of a Hollywood rebel», ένα απολαυστικό ντοκιμαντέρ με πρωταγωνιστή τον ίδιο και την εξωφρενική καριέρα του. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ πρόφερε το ονοματεπώνυμό του και η κατάμεστη αίθουσα ξέσπασε σε επευφημίες. Επειτα, τα φώτα της σάλας έσβησαν και την οθόνη γέμισαν εξωγήινα πλάσματα και γιγάντια μεταλλαγμένα τέρατα, ατίθασοι νεαροί μοτοσικλετιστές, γοτθικές φιγούρες βγαλμένες από τις σελίδες του Εντγκαρ Αλαν Πόε, αισθησιακές νοσοκόμες, ριψοκίνδυνοι ραλίστες, όλοι πρωταγωνιστές των εξεζητημένων ταινιών β' διαλογής, με τις οποίες ο Κόρμαν απέκτησε τη διαχρονική cult φήμη του.

Οι θεατές που χειροκρότησαν όρθιοι τον 85χρονο δημιουργό γνώριζαν, φυσικά, ότι μπροστά τους βρισκόταν ένας άνθρωπος που κατέλυσε κραταιούς χολιγουντιανούς μηχανισμούς χάρη στο επιχειρηματικό και καλλιτεχνικό του δαιμόνιο. Ανήγαγε το φτηνό σε τέχνη και λαϊκή ψυχαγωγία, έσπασε ταμπού με τον τρόπο που προσέγγιζε το σεξ και τη βία, δημιούργησε μόδα γυρίζοντας φτηνές ταινίες που φλέρταραν με διαφορετικά κινηματογραφικά είδη. Το σημαντικότερο; Από τις περίπου πεντακόσιες δημιουργίες του, ο δαιμόνιος παραγωγός ισχυρίζεται πως κατόρθωσε να μην χάσει χρήματα.

«Την πρώτη μου δουλειά στο Χόλιγουντ», μου λέει ο Κόρμαν την επομένη, «την απέκτησα ως αγγελιαφόρος της 20th Century Fox. Αργότερα έγινα ένας από τους ανθρώπους που χρησιμοποιούσε το στούντιο για να διαβάζουν σενάρια και να προτείνουν ποια θα μπορούσαν να γίνουν ταινίες. Τίποτα δεν μου άρεσε, μέχρι που έπεσε στα χέρια μου ένα καλό σενάριο γουέστερν. Εγραψα μια λεπτομερή ανάλυση υπέρ του, το στούντιο πείστηκε να το αγοράσει και η ταινία έγινε το "The Gunfighter" με τον Γκρέγκορι Πεκ. Ομως τα εύσημα τα καρπώθηκαν άλλοι. Οπότε αποφάσισα κι εγώ να εγκαταλείψω τη Fox και να επιχειρήσω κάτι δικό μου. Κατάφερα κάποια στιγμή να μαζέψω ένα αστείο ποσό και έκανα παραγωγή στην πρώτη μου ταινία. Το "Monster From the Ocean Floor" γνώρισε ανέλπιστη επιτυχία, αυτή ήταν η αρχή!»

Μεταξύ 1954, οπότε πραγματοποίησε το πρώτο του φιλμ, και 1970, οπότε αποσύρθηκε από τη σκηνοθεσία και ίδρυσε την δική του εταιρεία παραγωγής, ο Κόρμαν γύρισε μόνος του περίπου 50 ταινίες. Τα γυρίσματα έπρεπε να διαρκούν το πολύ πέντε με εφτά μέρες. Το κόστος σπάνια ξεπερνούσε τις 20 χιλιάδες δολάρια. Η δουλειά έπεφτε στα χέρια λίγων και ικανών συνεργατών. «Χρειαζόταν πρακτικό μυαλό και βέβαια ήταν απαραίτητο να έχεις πάντοτε μια δυνατή κεντρική ιδέα και μπόλικο θράσος» υπογραμμίζει ο Κόρμαν. Το 1960 επιχείρησε το ακατόρθωτο: γύρισε το κλασικό «Μαγαζάκι του τρόμου» μέσα σε δύο μόλις μέρες, «μόνο και μόνο για να διαπιστώσω αν μπορούσα να τα καταφέρω. Και νομίζω πως τα κατάφερα περίφημα».

Στο πλευρό του θήτευσαν την ίδια περίοδο σημαντικοί αμερικανοι σκηνοθέτες και ηθοποιοί. Ανακάλυψε πρώτος τον Τζακ Νίκολσον, έκανε όνομα τον Πίτερ Φόντα και τον Μπρους Ντερν και διέγνωσε το ταλέντο του Ρόμπερτ ντε Νίρο. Στην εταιρεία του βρήκαν την πρώτη τους δουλειά ο Τζον Σέιλς και ο Τζέιμς Κάμερον. Ηταν επίσης εκείνος που έδωσε στους Φράνσις Φορντ Κόπολα, Τζόναθαν Ντέμι, Ρον Χάουαρντ, Τζο Ντάντε, Πίτερ Μπογκντάνοβιτς και Μάρτιν Σκορσέζε την ευκαιρία να γυρίσουν την πρώτη τους μεγάλου μήκους ταινία. «Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν, όμως, τυχαίοι» επισημαίνει ο διορατικός παραγωγός. «Ηταν έξυπνοι και η εξυπνάδα γλιτώνει πάντοτε χρήμα! Ηταν πρόθυμοι να δουλέψουν σκληρά, γιατί το να σκηνοθετείς είναι μια εξαιρετικά δύσκολη εμπειρία την οποία πρέπει να μάθεις μόνος σου- καμία κινηματογραφική σχολή δεν μπορεί να σου την διδάξει. Και βέβαια ήταν τρομερά δημιουργικοί. Ξεκινούσαν από χαμηλά και πριν περάσουν πίσω από την κάμερα είχαν ήδη δοκιμαστεί σε ένα σωρό άλλα πράγματα».

Αν μπορούσε να συμβουλέψει σήμερα κάποιον που επιθυμεί να ασχοληθεί με το σινεμά; «Θα του έλεγα να συνειδητοποιεί πάντοτε τα όριά του και να δέχεται τους περιορισμούς που του παρουσιάζονται. Να προσαρμόζει πάντα τις προθέσεις του στην οικονομική του ευχέρεια. Ποτέ το αντίθετο! Αυτό είναι ένα από τα τεράστια λάθη που διαπράττει το Χόλιγουντ: διαθέτει εξωφρενικά ποσά σε φιλμ που μπορούσαν να έχουν γυριστεί μόνο με το 1/5 του τελικού τους κόστους. Δεν είναι οι μεγάλοι προϋπολογισμοί, ωστόσο, που φτιάχνουν τις μεγάλες ιδέες».

Ενεργός ως παραγωγός στα 85, ο Κόρμαν παραδέχεται ότι αφιερώθηκε στο σινεμά «επειδή ανέκαθεν το θεωρούσα την ύψιστη μορφή τέχνης. Αν θέλει, όμως, κανείς να πετύχει στον κινηματογράφο πρέπει να καταλάβει ότι η τέχνη αυτή αποτελεί υποχρεωτικά και ένα είδος εμπορίου. Ζούμε, ούτως ή άλλως, σε έναν συμβιβασμένο κόσμο». Πόσο θεωρεί ο ίδιος τον εαυτό του γνήσιο καλλιτέχνη; «Δεν θα μπορούσα να το ισχυριστώ αυτό», απαντά χαμογελαστός. «Θα έλεγα καλύτερα ότι υπήρξα ένας τεχνίτης. Προσπάθησα πάντα να κάνω το καλύτερο δυνατό. Και μερικές φορές έφτασα κοντά στο να το καταφέρω». 7

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Σχετικά θέματα: Κινηματογράφος
Με «πρώτη ύλη» τα σκουπίδια
Ευρωπαϊκό σινεμά στα θερινά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Σιλβί Γκιλέμ
«Σύντροφος της μπαλαρίνας είναι ο πόνος»
Κινηματογράφος
Αιματηρές οικονομίες
Με «πρώτη ύλη» τα σκουπίδια
Ευρωπαϊκό σινεμά στα θερινά
Οπερα
Το μανιφέστο της ανηθικότητας
Θέατρο
Ο Σοφοκλής στον Λίβανο
Αποδομώντας τον Σέξπιρ
Παρακαλώ, περάστε στην ταράτσα
Πενήντα χρόνια ΚΘΒΕ
Συναυλίες
Το καλοκαίρι των νέων
Τα εισιτήρια ... κόπηκαν
Εικαστικά
Δύο δρόμοι για τον σουρεαλισμό
Μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι
Αφιλόξενα τα μουσεία
Σούνιο: Ο ναός της αδιαφορίας
Λογοτεχνία
Συνέβη στην Ελλάδα
Ο σκληρός του Μαϊάμι
Ρέκβιεμ για έναν εξεγερμένο
Άλλες ειδήσεις
Καλλιεργώντας τα αμπέλια 2.500 χρόνια πριν