Έντυπη Έκδοση

Ο σκληρός του Μαϊάμι

Μερικές γραμμές κοκαΐνης και κάποιες βότκες στα μπαρ του Μαΐάμι είναι αρκετά για να θέσουν εκτός μάχης τον επιθεωρητή της αστυνομίας της Σκοτίας, Ρέι Λένοξ.

Ετσι, όταν ξυπνάει από το λήθαργο της ξέφρενης βραδιάς, διαπιστώνει ότι είναι άσχημα μπλεγμένος. Βρίσκεται μόνος σε ένα άγνωστο διαμέρισμα με μόνο ένοικο ένα κοριτσάκι που έσωσε από έναν μοχθηρό παιδεραστή. Η αρραβωνιαστικιά του τον περιμένει στο ξενοδοχείο τους για να συντονίσουν τις λεπτομέρειες του επικείμενου γάμου τους. Και ο ίδιος συνειδητοποιεί ότι η κατάθλιψή του, που ξεκίνησε από το Εδιμβούργο όταν δεν κατάφερε να συλλάβει τον δολοφόνο και βιαστή ενός κοριτσιού, επέστρεψε δριμύτερη. Κάπως έτσι καταλήγει στο τιμόνι ενός νοικιασμένου αυτοκινήτου, στις λεωφόρους της Φλώριδας, δίπλα σε ένα κορίτσι που στα μάτια του μεταμορφώνεται σε νυμφίδιο, προσπαθώντας να βρουν μαζί κάποιον συγγενή της.

«Δεν ήθελα να γράψω για την παιδοφιλία και για τη σεξουαλική εκμετάλλευση των μικρών παιδιών» εξηγεί ο Ιρβιν Γουέλς για το νέο του μυθιστόρημα με τίτλο «Εγκλημα» (εκδόσεις Οξύ, μετάφραση Ιων Παπασπύρου). «Ως συγγραφέας ήθελα να γράψω για το πώς κάποιοι άνθρωποι καταστρέφονται από κάτι που τους συνέβη στο παρελθόν και πώς καταφέρνουν παρ' όλα αυτά να το ξεπεράσουν». Αλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γουέλς, ο συγγραφέας από το Εδιμβούργο που απέκτησε αναπάντεχη φήμη με το «Trainspotting» το 1993, δοκιμάζεται σε μια αστυνομική ιστορία. Εχει προηγηθεί η «Διαφθορά» μία δεκαετία πριν, με τον επίορκο αστυνομικό που αναρωτιέται για τα ζητήματα της δικαιοσύνης και της ηθικής. Τότε ο σκοτσέζος συγγραφέας αποκάλυπτε ότι η βασική του επιρροή ήταν το «Εγκλημα και τιμωρία» του Ντοστογέφσκι.

Σε αυτό το μυθιστόρημα οδηγός του είναι η «Λολίτα» του Ναμπόκοφ με τη σεξουαλικότητα που αναδύουν τα κορίτσια όταν ισορροπούν ανάμεσα στην παιδική αθωότητα και το θράσος της εφηβείας. Αλλα ο Γουέλς δεν μιμείται κανέναν άλλον. Ο δικός του ήρωας δεν είναι ένας ανέμελος μεσήλικας που ονειρεύεται λάγνα κορίτσια. Ο Ρέι Λένοξ είναι πάνω από όλα ένας σκληροτράχηλος μπάτσος του Εγκληματολογικού. Μπορεί να κυριεύεται συχνά από κρίσεις πανικού. Να έχει το δεξί του χέρι μπανταρισμένο με επιδέσμους, ενθύμιο μιας αυτοκαταστροφικής κρίσης. Να βουτάει στην κοκαΐνη και το αλκοόλ προσπαθώντας να καταπνίξει την κατάθλιψή του. Αλλά παραμένει πιστός στο καθήκον. Ακόμα και αν η πόλη του είναι ένα άγνωστο πεδίο και ο ίδιος θυμίζει επαρχιώτη μπράβο μέσα στο κοσμοπολίτικο Μαϊάμι.

«Δεν είναι τόσο μια αστυνομική ιστορία όσο ένα υπαρξιακό θρίλερ» λέει ο Γουέλς. «Δεν ακολουθεί τους κανόνες της νουάρ παράδοσης. Στη σύγχρονη αγορά του βιβλίου υπάρχουν δεκάδες νουάρ, όπου οι εγκληματίες μοιάζουν όλοι βγαλμένοι από το ίδιο καλούπι, κάτι ψυχωτικοί σαδιστές που τελικά φυλακίζονται ή σκοτώνονται από τον ήρωα. Αυτό είναι φτηνή ψυχαγωγία, που συχνά είναι απολαυστική, αλλά δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα γύρω μας». Με το ίδιο άλλοτε κοφτό και άλλοτε παραληρηματικό ύφος που εγκαινίασε με το πρώτο του μυθιστροημα το «Trainspoting», ο Γουέλς μετακινείται από τις παραλίες του Μαϊάμι στο σκοτεινό και παγωμένο Εδιμβούργο. Ο ήρωάς του πασχίζει να σώσει τη μικρή, αλλά ταυτόχρονα θυμάται και τις λεπτομέρειες του φρικτού εγκλήματος που δεν κατάφερε να εμποδίσει. Ενώ συχνά ο Γουέλς εγκαταλείπει την πλοκή για να σχολιάσει τον κυνισμό και τη δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία των αστυνομικών της Σκοτίας. Ή από την άλλη να περιγράψει με ειρωνεία το βασίλειο του καταναλωτισμού και της αισθητικής του κιτς, τις ΗΠΑ.

«Τα πρώτα μου βιβλία βασίζονταν στις προσωπικές μου εμπειρίες ή τις εμπειρίες των ανθρώπων γύρω μου» συνεχίζει ο Γουέλς. «Τώρα πια αναγκάζομαι να κάνω έρευνα για κάθε μυθιστόρημα που προσπαθώ να γράψω. Αυτό το βιβλίο ξεκίνησε από μια μεθυσμένη συνομιλία σε μια παμπ, όπου ένας γνωστός μού μίλησε για το γεγονός ότι μικρός είχε δεχθεί σεξουαλική επίθεση. Στη συνέχεια μίλησα με πολλά θύματα που είχαν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική τους ηλικία. Μου έκανε εντύπωση πώς κατάφεραν να συνεχίσουν τη ζωή τους έπειτα από μια τέτοια φρικαλέα εμπειρία. Γι' αυτό και επέλεξα έναν ήρωα σαν τον Λένοξ, που πρωτοεμφανίστηκε σε κάποιες σελίδες της "Διαφθοράς". Είναι ένας μοναχικός αστυνομικός με πολλά μυστικά, ο πιο κατάλληλος για μια ιστορία που κρύβει πολλές πτυχές». Ετσι, το «Εγκλημα» δεν είναι ένα κλασικό. Είναι μια ζοφερή ιστορία που ο Γουέλς καταφέρνει και τη διηγείται με την ένταση και το ρυθμό ενός τραγουδιού από τα χρόνια του πανκ. 7

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Λογοτεχνία
Συνέβη στην Ελλάδα
Ρέκβιεμ για έναν εξεγερμένο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Σιλβί Γκιλέμ
«Σύντροφος της μπαλαρίνας είναι ο πόνος»
Κινηματογράφος
Αιματηρές οικονομίες
Με «πρώτη ύλη» τα σκουπίδια
Ευρωπαϊκό σινεμά στα θερινά
Οπερα
Το μανιφέστο της ανηθικότητας
Θέατρο
Ο Σοφοκλής στον Λίβανο
Αποδομώντας τον Σέξπιρ
Παρακαλώ, περάστε στην ταράτσα
Πενήντα χρόνια ΚΘΒΕ
Συναυλίες
Το καλοκαίρι των νέων
Τα εισιτήρια ... κόπηκαν
Εικαστικά
Δύο δρόμοι για τον σουρεαλισμό
Μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι
Αφιλόξενα τα μουσεία
Σούνιο: Ο ναός της αδιαφορίας
Λογοτεχνία
Συνέβη στην Ελλάδα
Ο σκληρός του Μαϊάμι
Ρέκβιεμ για έναν εξεγερμένο
Άλλες ειδήσεις
Καλλιεργώντας τα αμπέλια 2.500 χρόνια πριν