Έντυπη Έκδοση

Κονσέρτο για εφηβικούς έρωτες

Στο παγωμένο Οσλο στα τέλη του '60, μια δράκα εφήβων δεν νοιάζεται ούτε για τους Beatles και τους Stones, ούτε για τα συνταρακτικά γεγονότα που ξεσπάνε γύρω τους με άξονα τον Μάη του '68.

Γι' αυτούς, η μόνη πραγματικότητα είναι οι συγχορδίες του πιάνου και οι μουσικές του Μότσαρτ, του Σοπέν και του Ντεμπισί. Σημαδεμένος από την αυτοκτονία της μητέρας του, που τόσο αγαπούσε την κλασική μουσική, ο Αξελ, ήρωας στο βιβλίο του Νορβηγού συγγραφέα και πιανίστα της τζαζ Κέτιλ Μπγιόρνσταντ, προσπαθεί να κατακτήσει την άψογη τεχνική ώστε να γίνει ένας διάσημος σολίστ του πιάνου. Και παράλληλα να κερδίσει την καρδιά της αγαπημένης του, Ανια, που είναι και η κύρια ανταγωνίστριά του στην κλειστή τους λέσχη.

«Οταν ήμουν νεότερος προσπαθούσα να διαχωρίσω την μουσική από το γράψιμο», λέει στις συνεντεύξεις του ο συγγραφέας. Αντίθετα στο μυθιστόρημά του «Η λέσχη των νέων πιανιστών» (Εκδόσεις Πόλις-Μετάφραση Γιούλικα Σαμαρά) οι κλασικές μελωδίες και οι λέξεις συμπλέκονται με ένα συναρπαστικό τρόπο. «Από τότε όμως που γράφω μυθιστορήματα για την μουσική, όλα δένουν αρμονικά μεταξύ τους», διαπιστώνει.

Οι νεαροί σολίστ στο ανατρεπτικό μυθιστόρημα του Κέτιλ Μπγιόρνσταντ δεν κλείνονται απλώς σ' ένα δωμάτιο με συντροφιά τις νότες του πιάνου. Πέρα από τα μαθήματα της τεχνικής, έχουν σκοτεινά μυστικά, ζούνε παθιασμένους έρωτες, χάνονται σε αλλόκοτα λάγνα τρίγωνα, συντρίβονται από τις αποτυχίες, μεθάνε με κρασί και κλασική μουσική. Είναι ταλαντούχοι, άρα οφείλουν να ζούνε στα άκρα, όπως τους περιγράφει και μια μυστηριώδης δασκάλα τους. Ο συγγραφέας ξέρει καλά την παράξενη σέχτα των νεαρών μουσικών, αφού στα τέλη του '60 ήταν ο πιτσιρικάς πιανίστας που σάρωνε στους διαγωνισμούς νέων ταλέντων στο Οσλο. Πριν ακούσει Μάιλς Ντέιβις και αποφασίσει να στραφεί στην τζαζ και να διαπρέψει.

Οι ήρωές του ζουν και ονειρεύονται μέσα από κονσέρτα και συμφωνίες. Τα ερωτικά παιχνίδια, οι εξομολογήσεις και η μοναξιά τους έχουν μόνιμο σάουντρακ τη μουσική του Μπάρτοκ και του Μπαχ. «Πιστεύω ότι συνθέτες σαν τον Μότσαρτ και τον Σούμπερτ δούλεψαν κάποιες συγκεκριμένες μελωδίες όλη τους τη ζωή γι' αυτό και η μουσική τους είναι τόσο αναγνωρίσιμη», λέει ο συγγραφέας. Και εξηγεί: «Για τον ίδιο λόγο θαυμάζω και ζωγράφους, όπως τον Εντβαρντ Μουνχ, που ζωγράφιζε διαρκώς τα ίδια θέματα. Δεν είμαι, άλλωστε, συνθέτης που σε κάθε δίσκο παρουσιάζω κάτι νέο. Εμμένω συχνά στην ίδια μελωδία». Την ίδια ακριβώς μέθοδο αξιοποιεί και στο βιβλίο του. Οι περιπέτειες του Αξελ μοιάζουν με μελαγχολική τζαζ μελωδία που επαναλαμβάνεται, ώσπου να φτάσει στην δραματική της κορύφωση.

Η «Λέσχη των νέων πιανιστών» δεν είναι απλώς ένα μυθιστόρημα για τη μουσική. Είναι ένα μυθιστόρημα για τη μαγεία του έρωτα και το κυνήγι του ονείρου, στολισμένο με σαγηνευτικές νότες.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Κι αυτά...
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Εκθεση φωτογραφίας
Οι δικές του αγαπημένες
Μυτιλήνη
Πήραν μπρος οι μηχανές
Νέο Μουσείο της Ακρόπολης
Με μάσκες και πανό υπέρ Γαβρά
Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Κυκλάδων
Από πρόβα έγινε ολόκληρο φεστιβάλ
Βιβλίο
Ανέκδοτος Πεσόα
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας
Η άγνωστη χώρα του Ιντερνετ
Κριτική θεάτρου
Οι δυναστείες την εποχή της κρίσης
Αισχύλεια 2009
Το φθινόπωρο στην Ελευσίνα
Εικαστικά
Με χρώμα μόνο το λευκό
Συνέντευξη: Μυρτώ Κοντοβά
«Η τηλεόραση μπορεί να σου κάψει το μυαλό»
Τηλεόραση
Τηλεψήφοι και σόου για ελληνικές ομορφιές
Κορυφή για ΜΕΓΚΑ και τον Ιούλιο