Έντυπη Έκδοση

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ ΟΡΓΑΝΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ

«Δεν είμαστε παιδιά κατώτερου θεού»

Η οργάνωση Kids Parlement στο Βέλγιο συσπειρώνει τους μικρούς μετανάστες * Βασικό αίτημα, η αναθεώρηση των διαδικασιών για άσυλο

Το ζήτημα της χορήγησης ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών βρίσκεται στο προσκήνιο στην Ελλάδα, με αφορμή και την οδύσσεια του νιγηριανής καταγωγής Γιάννη Αντετοκούμπο, που παίζει στην Εθνική Ελλάδας και έκανε μετεγγραφή στο ΝΒΑ.

Η 14χρονη Tooba και ο 17χρονος Ahsan άφησαν πίσω τους το Πακιστάν και τους Ταλιμπάν και παλεύουν να στήσουν τη ζωή τους στην Ευρώπη Η 14χρονη Tooba και ο 17χρονος Ahsan άφησαν πίσω τους το Πακιστάν και τους Ταλιμπάν και παλεύουν να στήσουν τη ζωή τους στην Ευρώπη Τα κριτήρια του νόμου Ραγκούση κρίθηκαν ελαστικά καθώς, σύμφωνα με το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), η γέννηση σε ελληνικό έδαφος δεν αρκεί για να δοθεί ιθαγένεια αλλά θα πρέπει το παιδί να αποδείξει ουσιαστική ένταξη στην ελληνική κοινωνία. Για τα παιδιά που δεν έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα οι προϋποθέσεις προβλέπεται να γίνουν πιο αυστηρές, το υπουργείο Εσωτερικών μάλιστα θεωρεί ότι η εξαετής φοίτηση στο σχολείο δεν είναι αρκετή και προτάσσει τη χορήγηση ιθαγένειας μετά τη συμπλήρωση των 18 ετών. Στην πραγματικότητα, στην Ελλάδα μια μεγάλη μερίδα παιδιών μεταναστών, όταν ενηλικιώνονται, έρχονται αντιμέτωπα με την επιστροφή στη χώρα τους, έναν τόπο που συχνά ούτε καν γνωρίζουν. Γι' αυτά, η κατοχή της ιθαγένειας θα σήμαινε την απόκτηση της ιδιότητας του πολίτη και την άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων, τι γίνεται όμως με όλους αυτούς τους ανθρώπους που δεν έχουν την τύχη να γεννηθούν πληρώντας όλες τις προϋποθέσεις ώστε να είναι πολίτες;

Η απάντηση ίσως να έρχεται από το Βέλγιο μέσα από τη φωνή του 12χρονου Αφγανού Amir Jafari: «Σας ρωτώ αν τα δικαιώματα του παιδιού αξίζουν το ίδιο για τα παιδιά ξένης καταγωγής. Ειλικρινά, δεν νομίζω ότι αυτά τα δικαιώματα ισχύουν ούτε για εμένα ούτε για άλλα παιδιά που έρχονται από εμπόλεμες χώρες. Οταν ακούω ότι η αστυνομία κάνει αναγκαστικούς επαναπατρισμούς οικογενειών και τις διώχνει μακριά από το σπίτι τους, πιστεύω ότι άλλα λέτε και άλλα κάνετε. Τα παιδιά ξενικής καταγωγής δεν έχουν δικαιώματα».

Ο Amir είναι μέλος της οργάνωσης Kids Parlement που δημιουργήθηκε τον Ιανουάριο υπό την αιγίδα της Ενωσης Δικηγόρων Progress Lawyers Network. Την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα λαμβάνει χώρα η κινητοποίηση για το δικαίωμα των παιδιών στην ιθαγένεια, στο Βέλγιο γεννιέται ένα κίνημα από παιδιά μεταναστών που διεκδικούν τη νομιμοποίησή τους με κύριο σύνθημα «Ισα δικαιώματα για όλα τα παιδιά». Οι μικροί αγωνιστές δεν επαναπαύονται στο δικαίωμα στην εκπαίδευση που τους παρέχει το κράτος, αλλά προσπαθούν να ασκήσουν πολιτική πίεση για να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τα «νόμιμα παιδιά». Ενα από τα κύρια αιτήματά τους είναι η αναθεώρηση της διαδικασίας αξιολόγησης των αιτήσεων ασύλου ώστε να συνυπολογίζονται οι κίνδυνοι που διατρέχουν με τον επαναπατρισμό τους αλλά και το επίπεδο της ένταξής τους στο Βέλγιο.

Σε πολλές περιπτώσεις, η ολιγωρία στην εξέταση των αιτήσεων ασύλου συνεπάγεται ότι τα παιδιά ύστερα από αρκετά χρόνια διαμονής γνωρίζουν το κράτος υποδοχής καλύτερα απ' ό,τι την πατρίδα τους. Οι μικροί οργανώνουν εκδηλώσεις, συναντιούνται, έχουν τη δική τους σελίδα στο Facebook. Η σύνθεση της παρέας ποικίλλει: ανήλικοι προερχόμενοι από οικογένειες που η αίτηση ασύλου τους έχει απορριφθεί και έχουν ήδη λάβει εντολή να εγκαταλείψουν το βελγικό έδαφος και από άλλες για τις οποίες οι υποθέσεις χορήγησης ασύλου ή νομιμοποίησης εκκρεμούν.

«Στο Πακιστάν πηγαίναμε στο σχολείο δέκα μέρες το μήνα γιατί όλο κάτι συνέβαινε. Υπάρχει πόλεμος, θέλουμε να μείνουμε εδώ, να σπουδάσουμε και να χτίσουμε τη ζωή μας στο Βέλγιο», λέει η Tooba, 14 ετών, σε άπταιστα γαλλικά. Η Tooba διαμένει παράνομα στο Βέλγιο καθώς οι αρμόδιες αρχές δεν έχουν εγκρίνει τη χορήγηση άδειας ασύλου στην οικογένειά της. Εφτασε μαζί με τον αδελφό της Ahsan, 17 ετών, τα ακόμα δύο αδέλφια της και τη μητέρα της πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια. Ηρθαν για να βρουν τον πατέρα τους, στον οποίο έχει χορηγηθεί προσωρινή άδεια παραμονής λόγω προβλημάτων υγείας. «Στο Πακιστάν κινδύνευα από τους Ταλιμπάν λόγω του επαγγέλματός μου. Θα ήταν επικίνδυνο να γυρίσω πίσω», μεταφράζει από τα πακιστανικά η Tooba. Η μεγαλύτερη επιθυμία του πατέρα είναι να μπορέσουν να σπουδάσουν τα παιδιά του. «Η ζωή για τα κορίτσια δεν είναι εύκολη στο Πακιστάν, τα περισσότερα παντρεύονται νωρίς και δεν έχουν τη δυνατότητα να μορφωθούν. Δεν θα το ήθελα αυτό για την κόρη μου». Τα δύο αδέλφια φοιτούν σε βελγικά σχολεία και έχουν άριστες επιδόσεις, όπως φαίνεται στον έλεγχο του τριμήνου που μου δείχνει γεμάτος περηφάνια ο Ahsan. Ορμώμενα από την τεράστια θέλησή τους για μια καλύτερη ζωή, έμαθαν γρήγορα τις δύο κύριες ομιλούμενες γλώσσες στο Βέλγιο, τα φλαμανδικά και τα γαλλικά.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Μετανάστες και πρόσφυγες
Ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα
Σχετικά θέματα: Μετανάστες και πρόσφυγες
Πιο κακοτράχαλος για τους ανήλικους ο δρόμος της προσφυγιάς
Ολο και πιο δύσκολα παντού η νομιμοποίηση των μεταναστών
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Βρετανία
Γιατί μένει τόσος μήνας στο τέλος του μισθού;
Ιταλία
Από φθινόπωρο τα νέα στην ιταλική σκακιέρα
Μετανάστες και πρόσφυγες
«Δεν είμαστε παιδιά κατώτερου θεού»
Πιο κακοτράχαλος για τους ανήλικους ο δρόμος της προσφυγιάς
Ολο και πιο δύσκολα παντού η νομιμοποίηση των μεταναστών
Επιστημονικές έρευνες
Ολοι προερχόμαστε από έναν «Αδάμ» και μία «Εύα»
Αίγυπτος
Και πάλι στις πλατείες οι οπαδοί του Μόρσι
Γερμανία
Τους μισούς Τούρκους ήθελε να διώξει ο Κολ όταν ήταν καγκελάριος
Συνθήκες εργασίας
Οπου ακούς χαμηλό κόστος, ανθρώπινο κρέας μυρίζει
Άλλες ειδήσεις
Γαλάζιο, απέραντο και πεπερασμένο