Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

ΟΛΗ Η ΠΟΛΗ ΤΟ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΕΙ

  • Οι «ντροπαλοί φτωχοί»

    «Οταν η δικτατορία είναι γεγονός, η επανάσταση είναι καθήκον» Pascal Mercier από το έργο του «Last train to Lisbon» Θυμηθήκαμε την επίκαιρη ρήση του Ρ. Mercier με αφορμή την καλή ταινία του Bill August («Last train to Lisbon»), που είδαμε πρόσφατα, και μια φωτογραφία από τα τελευταία γεγονότα που διαδραματίζονται στους δρόμους της Βουλγαρίας, όπου οι γείτονες ξεσηκώθηκαν ενάντια στον κυβερνητικό συνασπισμό εδώ και δύο μήνες και δεν γυρνάνε σπίτια τους.

    Διαδηλώσεις επί διαδηλώσεων, κι όπου δεν φτάνει η οργή περισσεύει η φαντασία, όπως αποδεικνύει η φωτογραφία που έστειλε στα πέρατα του κόσμου το Ρόιτερ, με τη νεαρή Βουλγάρα γυμνόστηθη να διαδηλώνει στους ώμους συναγωνιστή της κρατώντας όχι στο ένα χέρι το τσιγάρο και στο άλλο το μπεγλέρι, αλλά τουφέκι και τη σημαία της πατρίδας της.

    Αν μάλιστα φορούσε τη φρυγική σκούφια των Ιακωβίνων, θα ήταν ίδια η ρωμαϊκή προσωποποίηση της Λιμπερτά, της Ελευθερίας που δείχνει το δρόμο στο λαό, όπως απεικονίζεται στον περίφημο πίνακα του Ευγένιου Ντελακρουά «Η Ελευθερία οδηγεί το λαό», έργο του 1830 που εκτίθεται στο Λούβρο.

    Ενας άλλος πίνακας του Ντελακρουά που έχει ειδικότερο ενδιαφέρον για μας είναι η «Σφαγή της Χίου» (1824), εμπνευσμένος από τη σφαγή χιλιάδων Ελλήνων της Χίου από τα οθωμανικά στρατεύματα μόλις ένα χρόνο μετά την κήρυξη της Επανάστασης του 1821. Με λίγη φαντασία και μια αναγωγή στο σήμερα, ο πίνακας αυτός θα μπορούσε κάλλιστα να συμβολίζει το τώρα. Ο αιμοσταγής Οθωμανός με τη γυαλισμένη χατζάρα και το θολωμένο μάτι τι άλλο είναι από τον σημερινό τροϊκανό που φοράει κοστούμι, κρατάει ταμπλέτα και οδηγεί το τελευταίο μοντέλο Μερσέντες. Κι αν τα θρώσκοντα ερείπια στο βάθος και οι πεινασμένοι, ημιθανείς ή εξαθλιωμένοι Χιώτες σε πρώτο πλάνο δεν αρκούν για να συνεγείρουν τους φιλότεχνους, μια εικόνα των χιλιάδων «ντροπαλών φτωχών», των θυμάτων της τρόικας σε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, είναι ένα θέαμα που κανένα Ρόιτερ δεν μπορεί να αγνοήσει.

    Είμαστε όλοι «ντροπαλοί φτωχοί», η νέα κάστα που ξεπήδησε μετά από τρία χρόνια μνημονιακής καταιγίδας και πολιτικής σπέκουλας. Οι καινούργιοι Ελληνες, που πρέπει να ξεχάσουμε την τακτοποιημένη μας ζωή με όσα συνιστούσαν τη μικρομεσαία μας πραγματικότητα, που μας λείπει αφόρητα...

    Ολοι εμείς που δεν κλέψαμε, δεν απαιτήσαμε, δεν εκβιάσαμε, δεν δανειστήκαμε, δεν χρωστούσαμε, όχι από φόβο ή έλλειψη ανάγκης, αλλά από ντροπή, από αξιοπρέπεια.

    Οι «ντροπαλοί φτωχοί», που αρνούνται να απλώσουν το χέρι στην ελεημοσύνη, οι χαμένοι της ιστορίας που αργά ή γρήγορα θα πάρουν σειρά στα συσσίτια, στα αθλητικά κέντρα τις ημέρες του καύσωνα και του ψόφου, στα πλαστικά τραπέζια με τις πλαστικές καρέκλες και τα πλαστικά δισκάκια τις μέρες των γιορτών, αυτοί που γυρνάνε πλάτη στο φακό που αλιεύει τον πόνο αγνοώντας τη συστολή, αυτοί είμαστε ή θα γίνουμε όλοι μας.

    Πέρασαν οι μέρες που και οι πιο αισιόδοξοι ήλπιζαν να δουν... φως στο τούνελ! (Αλήθεια, υπάρχει γελοιωδέστερη φράση από αυτή;) Πάνε οι κορόνες και οι παρόλες για τα δεινά που συσσώρευσαν οι άλφα και οι βήτα. Θάφτηκαν κάτω από τα γέλια μιας αμοιβαίας συμπαιγνίας που βολεύει αμφότερους, αρκεί ο ένας να αλληθωρίζει όταν ο άλλος σηκώνει το δάχτυλο και δείχνει...

    Σήμερα 2.400, αύριο 4.800, μεθαύριο 14.400 και πάει λέγοντας... Με ή χωρίς κουκούλα, δεν έχει καμιά σημασία. Στον αιώνα της υστέρησης και της ξεφτίλας, μας αφήνει παγερά αδιάφορους το πρόσωπο εκείνου που υπογράφει την καταδίκη μας...

    Και μέσα σ' αυτόν το ζόφο που καίει και τσουρουφλίζει σαν αυγουστιάτικο προσάναμμα, η είδηση της αύξησης τουριστών στις διακεκαυμένες ζώνες των νησιών μας έρχεται σαν επάλειψη λαδιού στην πλάτη του καμένου Γιάννη... Αφού τα 3/4 των αυτόχθονων δεν θα δουν τη θάλασσα ούτε με το κιάλι, τουλάχιστον ας τη χαίρονται εκείνοι που τη στερούνται διαρκώς και έχουν να πληρώσουν. Λεφτά χρειάζονται οι πυροσβέστες του χρέους, που αυξάνει με ρυθμούς ανάλογους της τουριστικής ανάπτυξης, αλλά η φωτιά που μας άναψαν τα ιμιτασιόν τσακάλια της πολιτικής δεν σβήνει όσες αφίξεις κι αν καταγράψουν τα αεροδρόμια Ηρακλείου και Ρόδου. Το εξωτερικό χρέος εξακολουθεί να ίπταται στη στρατόσφαιρα του ανεξέλεγκτου και οι ελεγκτές εδάφους-αέρος αδυνατούν να το προσγειώσουν, αφού αποδείχθηκαν σκράπες στη μοντέρνα τεχνογνωσία, αλλά άπαιχτοι στα ταρό και στα σήματα καπνού.

    Και το κοινό που ελπίζει να ταξιδέψει σε ασφαλή προορισμό κι όλο κοιτάζει ψηλά και ουρανό δεν βλέπει; Τι θα γίνει μ' αυτό το κοινό;

    Αυτό το κοινό θα βαρεθεί να περιμένει. Κι όταν το πάρει απόφαση πως όχι μόνο τίποτα δεν θα αλλάξει, αλλά και η επιστροφή στη βάση του είναι από άλλο ανέκδοτο, τότε ίσως ξεσηκωθεί όπως οι γείτονες Βούλγαροι αν δεν θέλει να σφαγιασθεί όπως οι συμπατριώτες Χιώτες.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνεντεύξεις/Αρχαιολογία
«Οταν πρωτόρθα εδώ, δεν είχα πού να φάω και πού να κοιμηθώ»
Φιλοσοφία
Η φιλοσοφία επιστρέφει στη γενέτειρά της
Παγκόσμιο προσκύνημα στην κοιτίδα της φιλοσοφίας
Στιγμές ανάτασης σε μια σκοτεινή περίοδο
23ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας
Μουσική
Ο Γκουρτζίεφ μέσα από τη μουσική του
Συνεντεύξεις
«Ελύτης και Ρίτσος δεν δέχθηκαν να μοιραστούν το Νόμπελ»
Κινηματογράφος
Η σκοτεινή πλευρά της Αμερικής
Λογοτεχνία
Γερμανική πένα, ελληνικό νυστέρι
Πρωταγωνιστής, η ερμηνεία του αναγνώστη
Ψυχρός και ονειροπόλος ακτιβιστής
Ηρωες σε συνεχή κίνηση
Οι Ερινύες δαμάζονται από τις Ευμενίδες
Ο σκύλος του Μπουνιουέλ
Πανάρχαια πάλη Καλού και Κακού
Υγεία
Τα «όπλα» κατά του καύσωνα
Γιορτάζοντας την ολοκλήρωση!
Στο αλκοόλ «πνίγουν» το θυμό τους οι άνδρες
Η δομή των εγκεφαλικών αρτηριών, ένοχη για τις ημικρανίες
Οι κακίες παχαίνουν
Γερή καρδιά από... γάμο!
Οι τολμηρές ερωτικές δραστηριότητες κάνουν καλό στην υγεία!
Ο καφές καταπολεμά την αυτοκτονία;
Παιδί
Πώς να «ωριμάσετε» το παιδί σας!
Ψυχολογία και Ψυχιατρική
14 μύθοι και αλήθειες γύρω από τις ψυχικές διαταραχές