Έντυπη Έκδοση

Ωρα για διατροφικό προγραμματισμό μετά τις ατασθαλίες του καλοκαιριού

Το φθινόπωρο είναι για πολλούς μια περίοδος ανασύνταξης και προγραμματισμού. Οι χαλαρές στιγμές του καλοκαιριού αποτελούν παρελθόν και τώρα πια καινούργιοι στόχοι και πλάνα τίθενται για τη νέα σεζόν.

Ενας από τους συνήθεις προβληματισμούς αυτή την περίοδο είναι ο διατροφικός προγραμματισμός που πρέπει να ακολουθήσει κάποιος, είτε για να διορθώσει κάποιο πρόβλημα βάρους που έχει, είτε απλώς για να ενταχθεί σε ένα πρόγραμμα ισορροπημένης διατροφής, αφήνοντας πίσω τις διατροφικές «ατασθαλίες» του καλοκαιριού.

Οσοι λοιπόν προβληματίζονται με τα κιλά που έβαλαν στις διακοπές τους και ετοιμάζονται για κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα αδυνατίσματος, ας αναλογιστούν πρώτα απ' όλα τον βασικό κανόνα που υποδεικνύει πως η ρήση «το γοργόν και χάριν έχει» δεν ισχύει για την απώλεια βάρους...

Οχι στις μονομερείς δίαιτες

Δίαιτες μονομερείς που μας παρέχουν μία μόνο ομάδα τροφών (μόνο φρούτα ή μόνο γαλακτοκομικά) ή αυστηρά υποθερμιδικά προγράμματα κάτω από 1.200 θερμίδες που συχνά συστήνει η μία φίλη στην άλλη, πρέπει να αποφεύγονται αφού όχι μόνο είναι συχνά ανεπαρκή σε θρεπτικά συστατικά, αλλά και το αποτέλεσμα που έχουν είναι εντελώς παροδικό, με τα κιλά να επανέρχονται «δριμύτερα». Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως με τέτοιες διαδικασίες η απώλεια βάρους αντικατοπτρίζει κυρίως μυϊκό ιστό, υγρά και γλυκογόνο και όχι ιδιαίτερα ποσά λιπώδους ιστού.

Μπορεί λοιπόν η γρήγορη απώλεια να αποτελεί ώς ένα βαθμό ψυχολογικό ντοπάρισμα, αλλά από τη στιγμή που τα κιλά «επιστρέφουν» με μαθηματική ακρίβεια και το πρόβλημα διογκώνεται και διαιωνίζεται, ας σκεφτούμε ψυχραιμότερα και ας μην προτρέχουμε σε «γρήγορες» λύσεις...

Ο ιδανικός ρυθμός απώλειας βάρους είναι ½ με 1 κιλό εβδομαδιαίως και μιλάμε βέβαια για έναν κανόνα με εξαιρέσεις, αφού ένας παχύσαρκος με δείκτη μάζας σώματος 40, είναι λογικό στην έναρξη του προγράμματος για απώλεια βάρους να ξεπεράσει αυτό τον ρυθμό κατά πολύ...

Ενας ρυθμός απώλειας ½ - 1 κιλό εβδομαδιαίως μπορεί να «προστατέψει» έναν οργανισμό από 2 βασικά δεινά:

ατη μεγάλη απώλεια μυϊκού ιστού και συνεπώς την έντονη μείωση του μεταβολικού ρυθμού (των «καύσεων» πιο απλά) και

β την έντονη ψυχοσυναισθηματική πίεση που συνεπάγεται κάθε δίαιτα αδυνατίσματος η οποία στοχεύει σε γρήγορη απώλεια...

Με την πιο πάνω διαπίστωση μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος: «Δηλαδή ένας τέτοιος ρυθμός θα με οδηγήσει στο να χάσω μόνο λίπος και να μην πτοηθεί ο οργανισμός μου;» Η απάντηση είναι πως όσο και ήπιος αν είναι ο ρυθμός απώλειας βάρους, 100% λιπώδης ιστός αποκλείεται να χαθεί...

Κάθε προσπάθεια για απώλεια βάρους (με φυσικούς πάντα τρόπους και όχι με ορμόνες ή επικίνδυνα «βοηθήματα»...) συνεπάγεται μείωση των «καύσεων», μείωση του μυϊκού ιστού και ψυχοσυναισθηματική πίεση, άρα όσο πιο ήπια προσεγγίσουμε το πρόβλημα, όσο πιο σταδιακή, σταθερή και όχι απότομη είναι η απώλεια, τόσο ελαχιστοποιούμε (χωρίς να μηδενίζουμε) αυτές τις σημαντικές παραμέτρους... Αν προσθέσουμε και λίγη άσκηση, που αφενός μπορεί να μας ψυχαγωγήσει (π.χ. κάποιο σπορ), αφετέρου μπορεί να «προφυλάξει» τον μυϊκό μας ιστό από σημαντική απώλεια, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα καλύτερα...

Εδώ και χρόνια, ως ιδανικότερος τρόπος απώλειας βάρους θεωρείται το μοντέλο της τροποποίησης της διατροφικής συμπεριφοράς.

Η εν λόγω τροποποίηση μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα από ένα γόνιμο συνδυασμό γνωσιακής (ή γνωστικής) και συμπεριφοριστικής θεραπείας, γεγονός που έχει αποτυπωθεί τα τελευταία χρόνια στη συνείδηση του επιστήμονα διαιτολόγου, ο οποίος, δικαίως πια, απομακρύνεται από την τακτική της απλής σύνταξης ενός προγράμματος διατροφής και αποκτά έναν ουσιώδη και πολυδιάστατο ρόλο.

Η γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία βασίζεται στο επιστημονικό γεγονός ότι οι σκέψεις μας είναι αυτές που επηρεάζουν και διαμορφώνουν τα συναισθήματα και τη γενικότερη συμπεριφορά μας και όχι εξωγενείς παράγοντες, όπως τρίτοι άνθρωποι, καταστάσεις ή γεγονότα. Το θετικό αυτής της παραδοχής είναι ότι μπορούμε να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε, ώστε να αισθανόμαστε και να ενεργούμε καλύτερα, ακόμα και αν η ίδια η κατάσταση δεν αλλάζει.

Την επόμενη λοιπόν φορά που θα σκεφτείτε ότι πρέπει να αλλάξετε τον τρόπο διατροφής σας και να χάσετε βάρος, μην προβληματιστείτε με αρνητικές σκέψεις του τύπου «θα μου λείψει η αγαπημένη μου σοκολάτα», «τι κρίμα που δεν θα πίνω καθημερινά ποτό», αλλά αναλογιστείτε «τι καλό που θα κάνω στην υγεία μου», «σε λίγο καιρό θα μου κάνουν ρούχα της αρεσκείας μου», «θα αποκτήσω μεγάλη αυτοπεποίθηση με την αλλαγή της εμφάνισής μου» κ.λπ.

Απευαισθητοποίηση

Παράλληλα και στο πλαίσιο της συμπεριφοριστικής προσέγγισης, συνειδητοποιήστε πως τροφές που λανθασμένα πιστεύετε πως αποτελούν αιτία των επιπλέον κιλών σας (π.χ. μακαρόνια), πρέπει να ενταχθούν στη δίαιτά σας, σε σωστή ποσότητα και συχνότητα βέβαια, ώστε να «απευαισθητοποιήσετε» τον εαυτό σας από μια λανθασμένη αρνητική σκέψη (τα μακαρόνια με παχαίνουν -δεν θα τα ξαναφάω ποτέ), που με μαθηματική ακρίβεια θα σας οδηγήσει κάποια στιγμή στην υπερκατανάλωση της «απαγορευμένης», σύμφωνα με τα κριτήριά σας, τροφής!

Για τα άτομα τώρα που δεν προβληματίζονται με το βάρος τους, αλλά αναθεωρώντας τις απόψεις τους περί διατροφής θέλουν να ξεκινήσουν μια πιο ισορροπημένη διατροφή, ας αναλογιστούν πρώτα από όλα σε τι περιβάλλον ζουν... Ο «δυτικός» τρόπος ζωής με τους εξαντλητικούς ρυθμούς, τον ελάχιστο προσωπικό χρόνο και τις μέγιστες απαιτήσεις, ωθεί δυστυχώς σε ένα νέο πλαίσιο διατροφής, υπεύθυνο σε μεγάλο βαθμό και για την «επιδημία» της παχυσαρκίας, αλλά και για την αύξηση της εμφάνισης πολλών προβλημάτων υγείας.

Την ίδια στιγμή όλοι οι έγκριτοι επιστημονικοί φορείς υγείας συμφωνούν πως η υιοθέτηση μιας ισορροπημένης διατροφής με βασικά χαρακτηριστικά τη χαμηλή πρόσληψη ζωικών λιπαρών, αλατιού και ζάχαρης και την υψηλή κατανάλωση τροφών πλούσιων σε φυτικές ίνες, βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, ιχνοστοιχεία και φυτοθρεπτικά συστατικά, θα αποτελούσε απάντηση σε πολλά από αυτά τα προβλήματα.

Η παρεξηγημένη βρώμη

Κοιτώντας με μια πιο ενδελεχή ματιά τις αναφερόμενες διατροφικές συστάσεις, θα έλεγε κανείς πως μεταξύ των τροφών που πρέπει να αποτελούν βάση του διαιτολογίου μας, «φωτογραφίζεται» και ένα μοναδικό δημητριακό, η βρώμη.

Η βρώμη αποτελεί μια φυσική τροφή με ελάχιστα ποσά κορεσμένων λιπαρών, ίχνη αλατιού και ζάχαρης, ενώ είναι πολύ πλούσια σε αντιοξειδωτικά (αβενανθραμίδες), μεταλλικά στοιχεία, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, πρωτεΐνες (η περιεκτικότητα της βρώμης σε πρωτεΐνες είναι υψηλότερη σε σχέση με τα άλλα δημητριακά της μεσογειακής διατροφής) και βέβαια φυτικές ίνες, εσωκλείοντας τη μοναδική κατηγορία ινών με την ονομασία β-γλυκάνες.

Μεταξύ άλλων, οι β-γλυκάνες σε καθημερινά ενδεδειγμένες ποσότητες και στο πλαίσιο πάντα μιας ισορροπημένης διατροφής, συμβάλλουν στη διατήρηση των τιμών της χοληστερόλης εντός των επιθυμητών πλαισίων.

Και επειδή ισορροπημένη διατροφή δεν σημαίνει αποκλειστική κατανάλωση μιας τροφής, όσο ευεργετική και αν είναι αυτή, αλλά ποικιλία που να συνδυάζει τη θρέψη με την τέρψη, προσπαθήστε με το ξεκίνημα της νέας σεζόν να υιοθετήσετε τη μεγαλύτερη κληρονομιά του τόπου μας που δεν είναι άλλη από την έννοια της μεσογειακής διατροφής... Δημητριακά (κατά προτίμηση ανεπεξέργαστα), φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ελαιόλαδο, γαλακτοκομικά (κατά προτίμηση χαμηλών λιπαρών), ξηροί καρποί και ψάρια πρέπει να καταλαμβάνουν περίοπτη θέση στο εβδομαδιαίο σας διαιτολόγιο!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Υγεία
Στη στήλη
Υγεία & Διατροφή
Με λέξεις-κλειδιά
Διατροφή και Διαιτολογία
Σχετικά θέματα: Διατροφή
Δείξε μου το ψυγείο σου να σου πω για τη διατροφή σου
Δημητριακά πρωινού: ποια να προτιμούμε για τα παιδιά μας;
Άλλα θέματα στην κατηγορία Υγεία της έντυπης έκδοσης
Γυναικολογία
Γυναικεία προβλήματα μετά τις διακοπές
Διατροφή
Ωρα για διατροφικό προγραμματισμό μετά τις ατασθαλίες του καλοκαιριού
Δείξε μου το ψυγείο σου να σου πω για τη διατροφή σου
Δημητριακά πρωινού: ποια να προτιμούμε για τα παιδιά μας;
Καρδιολογία
Λιγότερα εγκεφαλικά επεισόδια σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή
Καρκίνος
Εγκριση ουσίας για την αντιμετώπιση μεταστατικού καρκίνου του προστάτη
Παχυσαρκία
Λαπαροσκοπικό γαστρικό bypass
Υπέρταση
Η έλλειψη ύπνου σε ηλικιωμένους προκαλεί υπέρταση