Έντυπη Έκδοση

Βιβλίο

Από τους πάγκους των βιβλιοπωλείων

  • Κυκλοφορούν επίσης

    Ο συγγραφέας, καθηγητής Σύγχρονης Ελληνικής και Κυπριακής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μανχάιμ, είναι παλιός γνωστός μας (βλ. «Η ιταλογερμανική επίθεση εναντίον της Ελλάδας»).

    **Χάιντς Ρίχτερ, Η μάχη της Κρήτης,  εκδόσεις Γκοβόστη

    Ο συγγραφέας, καθηγητής Σύγχρονης Ελληνικής και Κυπριακής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μανχάιμ, είναι παλιός γνωστός μας (βλ. «Η ιταλογερμανική επίθεση εναντίον της Ελλάδας»). Στο παρόν έργο του, εξετάζει ενδελεχώς μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μάχες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αυτήν της Κρήτης. Επρόκειτο για μια αναμέτρηση εξαιρετικά σκληρή, με τους Κρητικούς να ανεβάζουν ψηλά τον πήχυ της γενναιότητας και της αντρειοσύνης, συνεπικουρούμενοι από Νεοζηλανδούς, Αυστραλούς και Βρετανούς μαχητές. Από τις ίδιες εκδόσεις, κυκλοφορεί το επίσης πολύ αξιόλογο βιβλίο του διάσημου βρετανού ιστορικού Αντόνι Μπίβορ «Κρήτη: η μάχη και η αντίσταση», για όσους θέλουν να αποκτήσουν μια πλήρη εικόνα της συγκεκριμένης δραματικής αναμέτρησης, με αφορμή τη φετινή συμπλήρωση 70 χρόνων από την πραγματοποίησή της.

    **Ντόναλντ Κέιγκαν, Θουκυδίδης, εκδόσεις Ωκεανίδα

    Μέγιστη προσωπικότητα, ο Θουκυδίδης έχει κερδίσει την εκτίμηση παλαιοτέρων και συγχρόνων για τον τρόπο που στάθηκε απέναντι στα κορυφαία ιστορικά γεγονότα της εποχής του και -κυρίως- τον πόλεμο. Ο γνωστός συγγραφέας (από την Ωκεανίδα κυκλοφορούν δύο ακόμη εξαιρετικά έργα του, τα «Περικλής» και «Πελοποννησιακός Πόλεμος»), μέσα από μια τεκμηριωμένη μελέτη, εστιάζει και στο πρωτοποριακό στοιχείο της δουλειάς τού έλληνα ιστορικού, που είχε ως φυσικό επακόλουθο τη σύγκρουσή του με τις κατεστημένες αντιλήψεις του καιρού του. Πάντως, το γεγονός ότι το έργο του Θουκυδίδη διδάσκεται σήμερα, 2500 χρόνια μετά, στις καλύτερες στρατιωτικές σχολές του κόσμου αποτελεί μια ατράνταχτη απόδειξη της μεγάλης αξίας του αλλά και της διαχρονικότητάς του.

  • Επτά βιβλία και το κοινό τους

    Βιβλία από τους πάγκους των βιβλιοπωλείων

    Noam Shpancer

    Ο καλός ψυχολόγος

    μτφρ.: Ρένα Καρακατσάνη

    εκδόσεις Λιβάνη, σ. 317

    Καθισμένος στο μικρό ξύλινο γραφείο του κρύβοντας με τα χέρια το πρόσωπό του, ο ψυχολόγος θα ευχόταν να μην έρθει το επόμενο ραντεβού. Κουρασμένος από τη ρουτίνα του και πιστεύοντας ότι έχει πια λύσει όλα τα προβλήματα της καθημερινής ύπαρξης, ακολουθεί τον δικό του σκιερό δρόμο περιμένοντας κάποιο τέλος κι ελπίζοντας ότι θα διαβαστεί η βιαστικά γραμμένη διαθήκη του: «Παρακαλώ, αποτεφρώστε το σώμα μου. Βάλτε τις στάχτες μου σε ένα σκουπιδοτενεκέ. Ευχαριστώ». Η ζωή ωστόσο έχει άλλα σχέδια ακόμα και για κείνον, ένα μοναχικό επαγγελματία που για να αυξήσει το εισόδημά του υποχρεώνεται να διδάσκει και τα βράδια. Αποφασίζοντας να αναλάβει τη θεραπεία μιας εξωτικής χορεύτριας που το έντονο άγχος της την κρατά μακριά από τη σκηνή, δεν θα φανταζόταν ότι τα μυστικά της θα καθρεφτίζονταν και στη δική του ζωή ανατρέποντας την επισφαλή ισορροπία της. Η αποστασιοποίηση θα ραγίσει και θα φέρει στο φως την ανεπίλυτη σχέση του με κάποια παντρεμένη πρώην συνάδελφό του, της οποίας καρπός υπήρξε ένα παιδί που ο ίδιος δεν γνώρισε ποτέ. Η διαδικασία της εξέτασης του εαυτού του θα αποκαλύψει ότι τίποτε δεν μπορεί να συλλάβει το σύνολο της ανθρώπινης εμπειρίας. Η περιγραφή των πραγμάτων με ακρίβεια δεν διευκολύνει πάντα τη θέαση της εσωτερικής πολυπλοκότητας. «Καλύτερα να επιζητούμε σύνθεση και ισορροπία, να βλέπουμε το παράδοξο, να μη γαντζωνόμαστε στη θετικότητα (...). Ακριβής κίνηση στον εσωτερικό χώρο. Αυτός ο στόχος μας». Ο Νόαμ Σπάνσερ, που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα ισραηλινό κιμπούτς, είναι καθηγητής Ψυχολογίας και ασκεί το επάγγελμα του κλινικού ψυχολόγου. Η αφηγηματική του δύναμη απεικονίζει την ταπεινότητα και τη σοφία ενός πεπειραμένου επιστήμονα.

    Μάρτιν Εϊμις

    Το καλοκαίρι του έρωτα

    μτφρ.: Μιχάλης Μακρόπουλος

    εκδόσεις Μεταίχμιο, σ. 480

    Το βιβλίο του Εϊμις χαρακτηρίστηκε ρομαντική φάρσα. Γράφτηκε επίσης ότι θυμίζει τα μεσαιωνικά έπη, όπου ο ήρωας (ο Τρωίλος ή όποιος άλλος), παρατηρώντας από ουράνια, πλεονεκτική θέση τον έφηβο εαυτό του να τυραννιέται και να πεθαίνει από έρωτα, χαμογελά με πικρό σαρκασμό. Ο Μάρτιν Εϊμις, από τους συγγραφείς που έχουν απόλυτη επίγνωση του τι σημαίνει να γερνάς, τοποθετεί το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του σε ένα κάστρο της Τοσκάνης. Εποχή το 1970, μεσούσης της σεξουαλικής επανάστασης. Ο ήρωας, ένας αδέξιος εικοσάχρονος, πέφτει από τη μια ερωτική κακοτοπιά στην άλλη, γεγονός που επιτρέπει στον συγγραφέα να σατιρίσει εύστοχα τη γενιά του ελεύθερου έρωτα. Ο συγγραφέας συνθέτει με οξυδέρκεια μια ιλαροτραγωδία αντάξια των δυνατοτήτων του (το μυθιστόρημά του Το βέλος του χρόνου ήταν υποψήφιο για το βραβείο Booker). Από τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφορεί το βιβλίο του Ιδιωτικές συναντήσεις (2007).

    Thomas Nagel

    Ισότητα και μεροληψία

    Δοκίμιο, μτφρ.: Κώστας Κουκουζέλης - Παναγιώτης Φλέσσας, εισαγωγή - επιμέλεια: Κώστας Κουκουζέλης

    εκδόσεις Εκκρεμές, σ. 304

    Ηθικός φιλόσοφος της αγγλοσαξονικής παράδοσης ο Νέιγκελ (γενν. Βελιγράδι, 1937), που διδάσκει Ηθική και Φιλοσοφία του δικαίου σε Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, με τη συγκεκριμένη πολύ επίκαιρη μελέτη του απαντά στο ερώτημα: Τι απαιτεί η δικαιοσύνη τελικά από μας, από τη στιγμή που οι περισσότερες εμπειρίες και επιθυμίες μας ανήκουν στην ατομική μας οπτική, με άλλα λόγια αντιλαμβανόμαστε κάθε φορά τα πράγματα από τη δική μας θέση; Κι όμως, υποστηρίζει ο συγγραφέας, υπάρχει τρόπος να σκεφτόμαστε τον κόσμο αφαιρώντας από μέσα του τον εαυτό μας, μακριά από τις συγκυρίες της δικής μας ατομικότητας. Η ταυτότητα (το ποιοι είμαστε) δεν υπεισέρχεται στην ηθική θεωρία. «Καθένας εκκινεί από ένα σύνολο προσωπικών ανησυχιών, επιθυμιών και ενδιαφερόντων και καθένας από εμάς αναγνωρίζει ότι το ίδιο ισχύει και για όλους τους άλλους. Μπορούμε επομένως να στοχαζόμαστε από τη σκοπιά όλων των ανθρώπων δίχως να ξεχωρίζουμε ως Εγώ, αυτό που συμβαίνει κατά τύχη να είμαστε».

    Ο Νέιγκελ, με απλά και κατανοητά παραδείγματα, αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι δεν θα έπρεπε να είναι άνισοι γενικά ως προς τα πλεονεκτήματα ή τα μειονεκτήματα, για τα οποία δεν ευθύνονται οι ίδιοι. Δύο άνθρωποι γεννημένοι σε συνθήκες ίσων ευκαιριών μπορούν να καταλήξουν να διάγουν βίους διαφορετικής ποιότητας ως αποτέλεσμα της ελεύθερης επιλογής τους. Η κατανόηση ωστόσο της συνθήκης αυτής δημιουργεί διαβόητα προβλήματα, αφού «στον χυδαία άνισο κόσμο μας η προσωπική δυστυχία εκείνων που βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας ενισχύεται από την αίσθηση ότι στα μάτια του κόσμου δεν έχουν καμιά αξία. Το να υποφέρει κανείς τα αναπόφευκτα χτυπήματα της μοίρας είναι πολύ άσχημο. Το να υποφέρει όμως επειδή οι άλλοι δεν αναγνωρίζουν στη ζωή του την αληθινή της αξία είναι ακόμα πιο οδυνηρό».

    Γιάννης Καιροφύλας

    Η Αθήνα στου Οθωνα τα χρόνια

    εκδόσεις Καστανιώτη, σ. 231

    Σε όσους συνεχίζουν να αγαπούν την Αθήνα, παρά την εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, αφιερώνεται το βιβλίο του Γιάννη Καιροφύλα Η Αθήνα στου Οθωνα τα χρόνια. Ο Καιροφύλας, έγκριτος δημοσιογράφος, γνωστός στους παλαιότερους ως Αθηναιομνήμων, τον οποίο απασχόλησε έντονα η ιστορική έρευνα και αφιέρωσε στη γενέτειρά του 25 βιβλία (που αρχίζουν από τη ρομαντική εποχή του 19ου αιώνα και φτάνουν στη δεκαετία του '70), μελετά πηγές και βιβλία Ελλήνων ιστορικών και συμβουλεύεται τις εντυπώσεις ξένων περιηγητών. Πόλη ερειπίων μετά την Επανάσταση του '21, η Αθήνα μέσα στα πρώτα πενήντα χρόνια της κατάφερε το ακατόρθωτο: να γίνει αξιοθαύμαστη πόλη. Το σκηνικό αλλάζει μετά την άφιξη του Οθωνα και την επιστροφή των Αθηναίων που είχαν εγκαταλείψει την πόλη λόγω του πολέμου. Πλούσιοι Ελληνες της Διασποράς εγκαταστάθηκαν στην πόλη, έχτισαν αρχοντικά και ενίσχυσαν με δωρεές και κληροδοτήματα την ανοικοδόμηση δημόσιων κτηρίων. Με αξιόλογα πλέον κτίσματα και πρωτοποριακές για εκείνα τα χρόνια εστίες πρασίνου, με ζωηρή καλλιτεχνική κίνηση, η Αθήνα αφήνει τη θλιβερή εικόνα της και διεκδικεί επάξια μια θέση ανάμεσα στις ωραιότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ο αναγνώστης των σελίδων του Καιροφύλα συγκρίνει μοιραία την Αθήνα που δεν γνώρισε με τη σημερινή, όπου περισσεύει η θλίψη...

    Μαίρη Ευαγγελοπούλου

    Επικινδύνως ακατάλληλο

    εκδόσεις Αγκυρα, σ. 304

    Δημοσιογράφος και πολιτική επιστήμων με καταγωγή από την Ιστιαία της Εύβοιας, η Μαίρη Ευαγγελοπούλου στο πρώτο της αυτό βιβλίο ανατέμνει τις εσωτερικές ρήξεις και ανατροπές με καταστάσεις και ανθρώπους, με τους οποίους η ηρωίδα της, η Αννα, ήταν άρρηκτα δεμένη. Αφορμή, η επείγουσα ειδοποίηση που λαμβάνει ότι το πατρικό της σπίτι στο χωριό υπέστη ανεπανόρθωτη βλάβη από τα 6,1 Ρίχτερ που συγκλόνισαν τον τόπο. Με την επιστροφή στην ιδιαίτερη πατρίδα της, στο σπίτι που χαρακτηρίστηκε από την ταχεία αυτοψία «ακατάλληλο και επικίνδυνο», αρχίζει για την Αννα ένα συνταρακτικό ταξίδι ανάμεσα σε αναμνήσεις, συναισθήματα, σχέσεις, δεσμούς, γεγονότα και καταστάσεις που τη σημάδεψαν. Παιδί του Εμφυλίου, η ηρωίδα έχει βιώσει την ένταση των ρήξεων αλλά και τη μελαγχολία της διάρρηξης των συντροφικών και φιλικών δεσμών. Το παλιό σπίτι, ωστόσο, δεν θα διαγραφεί από τη μνήμη της. Θα το θυμάται, όπως το έφτιαξε ο παππούς, ένα ωραίο, γερό, δίπατο και όμορφο σπίτι. Θλιμμένο αλλά περήφανο. Γερασμένο αλλά όμορφο.

    Christine Denniston

    Το νόημα του τάνγκο

    Η ιστορία του αργεντίνικου χορού

    μτφρ.: Πόλυ Μοσχοπούλου

    εκδόσεις Αλεξάνδρεια, σελ. 243

    Αν και η συγγραφέας του πρωτότυπου αυτού έργου πιστεύει ότι ένα βιβλίο δεν είναι παρά ο ατελής τρόπος μετάδοσης γνώσεων γύρω από έναν χορό, καταπιάνεται με την ιστορία, την κουλτούρα, το νόημα και την τεχνική ενός απαράμιλλου χορού, «που όταν χορεύεται όπως πρέπει, φτάνει σε ένα επίπεδο που δεν πετυχαίνει κανένας άλλος κοινωνικός χορός». Το τάνγκο, που αριθμεί περίπου ενάμιση αιώνα ζωής και του οποίου η χρυσή εποχή τοποθετείται στο Μπουένος Αϊρες των δεκαετιών '40-'50, δεν είναι απλώς μια συγκεκριμένη τεχνική αλλά και μια νοοτροπία που θα επιβιώσει όπως η γλώσσα. «Η γλώσσα θα επιζήσει όταν η νέα γενιά μάθει να τη μιλά όσο βρίσκονται ακόμα στη ζωή οι γηγενείς που τη μιλούν. Διαφορετικά ένας ολόκληρος πολιτισμός κινδυνεύει με αφανισμό», υποστηρίζει η συγγραφέας Christine Denniston, καταξιωμένη μορφή της διεθνούς κοινότητας του τάνγκο, η οποία έχοντας ερωτευτεί τον αργεντίνικο χορό και συνειδητοποιήσει ότι όταν πεθαίνει ένας χορευτής, πεθαίνει μαζί και πολύτιμη γνώση, πηγαίνει να ζήσει στο Μπουένος Αϊρες, να γνωρίσει τους μεγάλους χορευτές και να αφομοιώσει «όση περισσότερη γνώση αντέξει το κορμί της». Την εμπειρία της η Denniston, γεννημένη στη Βρετανία (1963), περιγράφει στο βιβλίο της, όπου καταδεικνύεται γιατί το αυθεντικό τάνγκο σε ανταμείβει πολύ περισσότερο όταν καταλάβεις ότι δεν πρόκειται για άσκηση αεροβικής ή για κάποια ακροβατική επίδειξη, αλλά για «δυο καρδιές» που κινούνται σαν μία με τρόπο άνετο και ευχάριστο, καθώς ο χορός καθίσταται το όχημα της μυστικής επικοινωνίας και οικειότητας του ζευγαριού.

    Ελία Μπαρθελό

    Με το τάνγκο στην καρδιά

    μτφρ. από τα ισπανικά: Γεωργία Ζακοπούλου

    εκδόσεις Πατάκη, σ. 230

    Καθηγήτρια της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Ινσμπρουκ η Ελία Μπαρθελό (Ελδα Αλικάντε, 1957), με διεθνή βραβεία για το επιστημονικής φαντασίας έργο της («η πρώτη κυρία της ισπανικής επιστημονικής φαντασίας»), έγινε γνωστή στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό με το μυθιστόρημά της Το μυστικό του χρυσοχόου (Πατάκης, 2007). Το δεύτερο αυτό μυθιστόρημα μεταφέρει στον αναγνώστη τη μαγεία του αργεντίνικου χορού μέσα από μια ερωτική περιπέτεια. Εξωπραγματικά όμορφη, μια γυναίκα, σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη, παραμονές του γάμου της, ξελογιάζει με τον μεθυστικό της χορό έναν άντρα και στη συνέχεια εξαφανίζεται αφήνοντας μόνο ένα ίχνος: Λα Μπόκα, Μπουένος Αϊρες. Κι ένα όνομα: Νατάλια. Ο άντρας βάζει στόχο της ζωής του να τη βρει. Η Μπαρθελό παρακολουθεί την ιστορία τους με κεφάλαια που εναλλάσσονται στον χρόνο. Μια ιστορία με ευτυχισμένο τέλος, όπως επιβάλλουν το μυστήριο και η γοητεία του αργεντίνικου χορού, του τάνγκο, «μοναδικού συμβολαίου που δεν μπορεί να σπάσει», αφού «δεν υπάρχει άλλη πολιτισμένη δραστηριότητα του ανθρώπινου είδους στην οποία το αρσενικό να μπορεί να υποδεικνύει τι θέλει και η γυναίκα να το ακολουθεί τυφλά, όλο εμπιστοσύνη και σιγουριά». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Εικαστικά
Κώστας Σιαφάκας, έκθεση ζωγραφικής στον «Χώρο Τέχνης 24» (12 Μαΐου-10 Ιουνίου 2011)
Ο Rainer Fetting στην Berlinische Galerie
Κριτική βιβλίου
Παράλογοι φόβοι και ενύπνιοι εφιάλτες
Το «ημερολόγιο εθίμων» του Ανδρέα Ταρνανά
Η αρπαγή της σαγήνης και η κατασκευή του «φυσικού»
Ανάμεσα στον ψεύτικο και αληθινό εαυτό
Απαντα
Στην καρδιά του σκότους και πάλι
Το φαίνεσθαι και το είναι
Η λογοτεχνία ως ύστατο καταφύγιο
Στη λογική της θλιμμένης ύπαρξης
Με άρωμα Γαλλίας και Πορτογαλίας
Λογοτεχνία
Ο Παπαδιαμάντης από φωτογραφία
Κεράσιον ευαισθησίας
Το χάρισμα της Βέρθας
«Κασσάνδρα»
Αλογο μέσα σε τραμ
Αξιώματα
Μουσική
Αρχηγική σχέση με το τραγούδι
Πραγματικός μαέστρος