Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Δυο ματιές την εβδομάδα

  • Να τα βρουν και να επαναδιαπραγματευτούν

    «Η κυβέρνηση δεν είναι παρά ένας υπηρέτης, ένας προσωρινός υπηρέτης.Δεν είναι δυνατόν να είναι προνόμιό της να αποφασίζει τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, να αποφασίζει ποιος είναι πατριώτης και ποιος δεν είναι. Η λειτουργία της είναι να υπακούει εντολές, και όχι να τις γεννάει»

    Μαρκ Τουέιν, Αμερικανός λογοτέχνης

    Με το οικονομικό-πολιτικό θρίλερ που φέρει τον τίτλο «Αδιέξοδο» να ανεβαίνει στο Μαξίμου, γιορτάζει σήμερα την επέτειο των 37 χρόνων από την ίδρυσή του το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Δύο χρόνια παρά ένα μήνα από τη νίκη του στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, το μόνο που του έμεινε είναι το «Πανελλήνιο», αν και αυτό παίζεται. Το «Σοσιαλιστικό» και το «Κίνημα» μπήκαν διά παντός στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.

    Το μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ πήρε μέτρα που δεν θα τολμούσε και η πιο δεξιά κυβέρνηση. Το εκβιαστικό δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» έπιασε στην αρχή στους φοβισμένους πολίτες. Κάηκε όμως κι αυτό, τον περασμένο Ιούλιο, όταν ο Παπανδρέου το ανέσυρε για πολλοστή φορά, κάτω από τον μπαμπούλα της εξόδου από το ευρώ (θυμάστε την περιβόητη δραματική παρέμβαση της επιτρόπου Δαμανάκη!), αλλά και της μη εκταμίευσης της 5ης δόσης που θα οδηγούσε σε στάση πληρωμών...

    Ηεπέτειος της 3ης του Σεπτέμβρη συμπίπτει με τη χειρότερη στιγμή της ιστορίας των 37 χρόνων του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης Παπανδρέου:

    * Η παραίτηση Παμπούκη, το μέτωπο Ραγκούση - Ρέππα, το άλλο μέτωπο Ξενογιαννακοπούλου - Λοβέρδου, το τρίτο Βενιζέλου - Ρέππα - Παπακωνσταντίνου και πάει λέγοντας, αποκαλύπτουν τα επικίνδυνα ρήγματα στην κυβερνητική συνοχή, την ώρα που θα έπρεπε να είναι μια «γροθιά».

    * Η ανεξέλεγκτη πορεία του χρέους, στο 172% του ΑΕΠ το 2012, και η αποτυχία του Μεσοπρόθεσμου, ακόμη κι αν εφαρμοστούν τα μέτρα που διαβλέπει το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους, αποδεικνύουν με τον πιο κραυγαλέο τρόπο την παταγώδη αποτυχία της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής.

    * Ο τραγέλαφος του ΦΠΑ εστίασης, που διεκδίκησε μια θέση στο βιβλίο Γκίνες με τις τόσες παραλλαγές και διαφοροποιήσεις, έθεσε επίσης επιτακτικά το θέμα της ανικανότητας, που αγγίζει ενίοτε και τα όρια της γελοιότητας.

    * Ο βομβαρδισμός των 900.000 εκκαθαριστικών με τουλάχιστον 8-9 διαφορετικούς φόρους που στοχεύουν στην είσπραξη 41 δισ. ευρώ, απειλεί την κοινωνική συνοχή και αντιμετωπίζει το σοβαρό κίνδυνο να «σκοντάψει» στο κίνημα «δεν πληρώνω», όχι λόγω απείθειας, αλλά διότι... «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος».

    * Η απόφαση της 21ης Ιουλίου για το δεύτερο πακέτο διάσωσης είναι στον αέρα μετά τη συμφωνία-αυτοχειρία Ελλάδας - Φινλανδίας. Στον αέρα είναι και η 6η δόση του Σεπτεμβρίου. Η τρόικα δείχνει κίτρινες κάρτες για καθυστερήσεις...

    Ιστορικές είναι οι ευθύνες και της ελίτ των Βρυξελλών. «Αν στο μέλλον έχουμε καλύτερους ανιχνευτές πυρκαγιάς, αυτό δεν σβήνει τη πυρκαγιά που έχουμε σήμερα στην ΟΝΕ, αλλά και γύρω από το ευρώ» δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ.

    Ο πρόεδρος της Ν.Δ., Αντώνης Σαμαράς, ήταν ο πρώτος που έβαλε το στόχο των 50 δισ. από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Λοιδορήθηκε από την κυβέρνηση η οποία όμως τελικά την υιοθέτησε. Κι έτσι, όμως, ο στόχος για 1,9 δισ. από αποκρατικοποιήσεις μέχρι το τέλος του Σεπτεμβρίου και 5 δισ. μέχρι το τέλος του 2011 μοιάζει όνειρο απατηλό λόγω της διεθνούς κρίσης που οδήγησε στην κατρακύλα (και) του ελληνικού χρηματιστηρίου.

    Κανείς δεν έχει τη μαγική λύση. Χρειάζεται επανασχεδιασμός. Σε όλους τους στόχους. Ο Παπανδρέου, σαν να ζει σε άλλον πλανήτη, υπόσχεται «πολιτική ανάταση» στο Κίνημα και χαρακτηρίζει «εγκληματικά τα σενάρια περί εκλογών ή συγκυβερνήσεων». Ο Αντώνης Σαμαράς ζητεί «εκλογές και καθαρές λύσεις» γιατί βιάζεται να γίνει πρωθυπουργός. Αντί να επιδίδονται σε μάχη σκιών, επιτέλους, να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να ζητήσουν επαναδιαπραγμάτευση τώρα. Χωρίς περιστροφές και επικοινωνιακά τρικ. Πριν να είναι πολύ αργά για όλους...

    Ανίκανοι

    Μόνο έκπληξη δεν είναι η εμπλοκή που προέκυψε στις διαπραγματεύσεις της τρόικας με τον υπουργό Οικονομικών, Ευάγγελο Βενιζέλο. Αφού επί δύο χρόνια η κυβέρνηση Παπανδρέου, παρά τις δεσμεύσεις που ανέλαβε, τη μόνη αποκρατικοποίηση που έκανε ήταν η εξαγορά τού 10% του ΟΤΕ από την «Ντόιτσε Τέλεκομ», δεν προχώρησε σε καμία συγχώνευση, δεν πάταξε τη φοροδιαφυγή, δέχεται τώρα ασφυκτικές πιέσεις από την τρόικα να πάρει το πιο επώδυνο μέτρο: απολύσεις και μεγαλύτερες περικοπές στο ενιαίο μισθολόγιο και μάλιστα από την 1η Οκτωβρίου. Δηλαδή, τη δική της ανικανότητα καλούνται και πάλι να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Τόσο απλά! Και τραγικά!

  • Οι παλιοί φεύγουν, τώρα να δούμε τους νεότερους

    Ενας ένας φεύγουν οι παλιοί πολιτικοί, που η ζωή και η δράση τους άρχισε μέσα στο καμίνι του Β' Παγκόσμιου Πολέμου ή λίγο μετά. Ποιοι απομένουν; Ο Μητσοτάκης από τον αστικό κόσμο, ο Γλέζος από την Αριστερά και ελάχιστοι ακόμα.

    Ο Λεωνίδας Κύρκος ήταν από τις εξέχουσες μορφές αυτής της γενιάς. Η κοινότοπη αυτή διαπίστωση, που συνήθως γίνεται στις κηδείες, δεν αναιρεί την αξία της. Θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι καθόρισε την πορεία του τόπου, ούτε καν του χώρου του, της Αριστεράς, όπως ο Νίκος Ζαχαριάδης, ο άνθρωπος που έσπρωξε τη χώρα στον καταστροφικό εμφύλιο, κατέστρεψε και την Αριστερά με την τυφλή υποταγή του στο κομμουνιστικό κέντρο (τη σταλινική Σοβιετική Ενωση) και είχε και ο ίδιος φρικτό τέλος, εγκαταλελειμμένος από τους συντρόφους του.

    ΟΚύρκος ευτύχησε να έχει καλό τέλος. Οχι γιατί έκαναν γλυκανάλατες (δεν ξέρουμε αν ήταν και υποκριτικές, δεν κάνουμε δίκη προθέσεων) δηλώσεις για το θάνατό του ακόμη και πολιτικοί που έβγαζαν σπυράκια με τις ιδέες και τη δράση του, το ίδιο κι εκείνος με αυτούς. Ευτύχησε να δει πολλές από τις ιδέες του να δικαιώνονται στο διάβα του χρόνου, έστω κι αν στις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του έζησε σε μια ιδιότυπη πολιτική (καλύτερα κομματική) απομόνωση, στηριζόμενος εσχάτως μόνο στη νεοσύστατη Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη.

    Ο Κύρκος είχε τη διορατικότητα να διακρίνει από νωρίς πόσο λάθος ήταν για την Αριστερά η τυφλή και άκριτη υποταγή σε ξένα κέντρα, ακόμα κι αν επρόκειτο για τη Μέκκα του «σοσιαλισμού». Το συνειδητοποίησε περισσότερο, αν και σκληρός κομμουνιστής, όταν τα σοβιετικά τανκς επέβαλαν τον ανελεύθερο «σοσιαλισμό» σε χώρες και λαούς που τόλμησαν να τον αμφισβητήσουν.

    Γι' αυτό μία από τις παρακαταθήκες του ήταν «συνεχίστε τον αγώνα για σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία». Παρ' όλα αυτά είχε εκφράσει την αγωνία ότι η κατάρρευση του ανελεύθερου ανατολικού μπλοκ δεν θα είχε καλά αποτελέσματα για τους εργαζομένους του άλλου κόσμου, εφ' όσον κυριαρχήσει το μοντέλο του ασύδοτου χρηματοπιστωτικού συστήματος εις βάρος της πραγματικής οικονομίας και με τους πολιτικούς να φαίνονται ανίσχυροι να αντιδράσουν, όπως γίνεται σήμερα.

    Ο Κύρκος είχε τη διορατικότητα να δει ότι το μέλλον της Ελλάδας ήταν στη δημοκρατική Ευρώπη και μάλιστα σε μια εποχή που όλο το λεγόμενο δημοκρατικό-αριστερό τόξο, πρωτοστατούντος του ΠΑΣΟΚ, θεωρούσε πρότυπα... δημοκρατίας τον Καντάφι, τον Ασαντ και τον Κάστρο. Ηταν τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου θεωρούσε τη Σοσιαλιστική Διεθνή... όργανο της διεθνούς αντίδρασης, για να τα αναθεωρήσει όλα αυτά -ευτυχώς- μετά το 1990.

    Ο Κύρκος είχε το σθένος να αναθεωρεί τις απόψεις του, όταν διαπίστωνε ότι οδηγούσαν σε αδιέξοδο (σε αντίθεση με τον εκφραστή του άλλου πόλου της παραδοσιακής Αριστεράς Χαρίλαο Φλωράκη, που η αναθεώρηση του προκαλούσε ανατριχίλα). Παραδεχόταν δημοσίως τα λάθη του, όπως την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, γεγονός που τον απέκοψε επί πολλά χρόνια από μεγάλο κομμάτι του κόσμου του ΠΑΣΟΚ. Και είχε το σθένος να ταχθεί έγκαιρα υπέρ της συνεργασίας της ανανεωτικής Αριστεράς με την κεντρώα και σοσιαλδημοκρατική εκδοχή της, που εκφράζει το ΠΑΣΟΚ. Για να εισπράξει την αποδοκιμασία και του δικού του χώρου, του Συνασπισμού, ένα κομμάτι του οποίου επενδύει στην τυφλή αντιπαράθεση, υιοθετώντας έναν ιδιότυπο αριστερό λαϊκισμό, ο οποίος στο τέλος θα ωφελήσει, βεβαίως, τον δεξιό κουτοπόνηρο λαϊκισμό, που υπόσχεται μαγικές λύσεις, ενώ έχει την πρώτη ευθύνη για το σημερινό κατάντημα της οικονομίας, με την καταστροφική διαχείριση της καραμανλικής περιόδου 2007-2009.

    Ο Κύρκος έζησε μια πολυτάραχη ζωή, για να καταλήξει στη διαπίστωση ότι μόνο η «σύγκρουση ιδεών και όχι η βία και μισαλλοδοξία» οδηγούν μπροστά τις χώρες και τους λαούς.

    Για να παραφράσουμε τον ποιητή, (κι) εκείνος έφυγε, οι διάδοχοί του να δούμε τώρα...

    Χειρότεροι

    Η αμφισβήτηση ιδεών και πράξεων των κομματικών σχηματισμών είναι διαχρονικό δείγμα υγείας για τη νέα γενιά. Αλίμονο αν ήταν αλλιώς. Προκαλεί, όμως, θλίψη το γεγονός ότι οι φοιτητικές παρατάξεις των δύο μεγάλων κομμάτων, σε αγαστή σύμπλευση, αντιδρούν στο νέο νόμο για τα πανεπιστήμια. Είναι οι παρατάξεις που, πρωτίστως, ευθύνονται για την επί δεκαετίες συναλλαγή με μέρος του καθηγητικού κατεστημένου. Αρα, ο νέος νόμος μάλλον επιχειρεί να σπάσει αυτή τη συναλλαγή. Αυτοί οι νέοι αποδεικνύονται χειρότεροι στη νοοτροπία από τους παλιούς. Θλιβερότερη είναι η στάση πανεπιστημιακών δασκάλων, που διευκολύνουν τις καταλήψεις, με αστείες δικαιολογίες. Αν επικρατήσουν όλοι αυτοί, αλίμονο στα παιδιά, που θα βλέπουν (ξανά) το τρένο της ανώτατης εκπαίδευσης να περνά και να χάνεται...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Δημόσιος τομέας
Ανοίγει οδός απολύσεων στο Δημόσιο
ΠΑΣΟΚ
ΠΑΣΟΚ κατά ΠΑΣΟΚ
Πλατφόρμα κατά του Μνημονίου από 99 της ΠΑΣΚΕ
Έλλειμμα
Αναζητείται πολιτική λύση καθώς ο στόχος έχει χαθεί
17,7 δισ. το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης
Ανεργία
Στο Διαδίκτυο η «ταυτότητα» των ΜΚΟ - προσλήψεων
"Αγανακτισμένοι"
Ραντεβού αγανάκτησης στις 7 στο Σύνταγμα
Νέα Δημοκρατία
Ν.Δ.: Προσπαθούν να κρύψουν ανεπάρκεια και αποτυχία
ΚΚΕ
ΚΚΕ: Αντιλαϊκή επίθεση με φόβητρο τη χρεοκοπία
ΣΥΝ
ΣΥΝ: Χωρίς διέξοδο η πολιτική τους
Δημοκρατική Αριστερά
Κουβέλης: Βαθαίνει η ύφεση
Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών
Δημαράς: Λύση οι εκλογές
Ευρωπαϊκή Ένωση
Αναθεώρηση της Συνθήκης της Ε.Ε. θέλουν οι Γερμανοί
Αστυνομική βία
Δέσμευση για τιμωρία αστυνομικών
Δικαστικό ρεπορτάζ
Κατασκοπία και μάλιστα plus!
Αστυνομικό ρεπορτάζ
Φραστική επίθεση στον Πάγκαλο
Τουρκία
Χοντραίνει τις απειλές η Τουρκία
Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη
67 χρόνια από το Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη