Έντυπη Έκδοση

Οταν γεννήθηκε το νουάρ

Συνδυάζοντας αστυνομική ιστορία, ρεπορτάζ και κοινωνιολογική ανάλυση, η δημοσιογράφος Κέιτ Σαμερσκέιλ ανατρέχει στην εξιχνίαση ενός φόνου του 1860, μέσα από τον οποίο ξεπήδησε το σύγχρονο αστυνομικό μυθιστόρημα

Ενα τρίχρονο παιδί βρίσκεται με κομμένο το λαιμό στο αποχωρητήριο μιας έπαυλης στην αγγλική επαρχία, το καλοκαίρι του 1860. Ολοι οι ένοικοι του Ρόουντ Χιλ Χάουζ, από τα ετεροθαλή αδέρφια του μέχρι το υπηρετικό προσωπικό, θεωρούνται ύποπτοι. Οι τοπικές αρχές αδυνατούν να βρουν τον δολοφόνο. Και τότε αναλαμβάνει δράση ένας από τους οκτώ άνδρες του νεοσύστατου σώματος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, ο ντετέκτιβ Τζόναθαν Γουίτσερ. Υστερα από έρευνες που περιλαμβάνουν τη σκιαγράφηση του ψυχολογικού προφίλ των υπόπτων και την εφαρμογή της επαγωγικής μεθόδου, θα υποδείξει τον ένοχο.

Ομως «Οι υποψίες του κυρίου Γουίτσερ» (εκδόσεις Πατάκη, μετάφραση Χίλντα Παπαδημητρίου), το βιβλίο της βρετανίδας δημοσιογράφου Κέιτ Σαμερσκέιλ, δεν είναι μια απλή αστυνομική ιστορία. Είναι, παράλληλα, μια συναρπαστική μελέτη γύρω από την εξιχνίαση ενός πραγματικού φόνου που διαπράχτηκε στη βικτωριανή Αγγλία κι έγινε το πρότυπο των κλασικών αστυνομικών ιστοριών. Η Σαμερσκέιλ δεν γράφει μονο για το αποτρόπαιο έγκλημα και τις μεθόδους των ντετέκτιβ, αλλά απεικονίζει μια ολόκληρη εποχή όπου η υποκρισία συναγωνίζεται την απληστία.

Μια ζοφερή ιστορία

Οι Κεντ, η εύπορη οικογένεια που κατοικεί στο Ρόουντ Χιλ Χάουζ, κρύβει πολλά σκοτεινά μυστικά. Παραμελημένα παιδιά από τον πρώτο γάμο του πατριάρχη, μια ψυχικά εύθραυστη δεύτερη σύζυγος και εκδικητικοί υπηρέτες βρίσκονται κάτω από την εξουσία ενός πατέρα-αφέντη που ελέγχει την οικογένειά του με την ίδια άτεγκτη αυστηρότητα που εφαρμόζει στη δουλειά του, εποπτεύοντας τα εργοστάσια. Ετσι ο Γουίτσερ εισβάλλει σε ένα αινιγματικό σπίτι για να ανακαλύψει τον ένοχο μιας δολοφονίας, που μοιάζει να μην έχει κανένα απολύτως κίνητρο.

Μια μυστηριώδης ιστορία που η Σαμερσκέιλ την μεταμορφώνει σε ένα γοητευτικό βιβλίο, όπου άλλοτε εξετάζει τις κοινωνικές συνθήκες στη βικτωριανή εποχή και άλλοτε παραθέτει αρχειακό υλικό από ρεπορτάζ εφημερίδων, μαρτυρικές καταθέσεις και αστυνομικές αναφορές. Σκοπός της είναι να δείξει πώς ένα ειδεχθές έγκλημα, με θύμα ένα παιδάκι, προκάλεσε μια έκρηξη ανασφάλειας σε όλη τη χώρα και οδήγησε στη συγγραφή των πρώτων αστυνομικών ιστοριών. Αφού φημισμένοι συγγραφείς, όπως ο Τσαρλς Ντίκενς ή ο Σερ Αρθουρ Κόναν Ντόιλ, εμπνεύστηκαν τις ιστορίες τους από αυτό το αληθινό συμβάν.

«Διάβασα πρώτη φορά γι' αυτόν τον φόνο σε μια παλιά μελέτη που ερευνούσε τους διάσημους φόνους στην βικτωριανή Αγγλία», εξηγεί στις συνεντεύξεις της η συγγραφέας. «Ο φόνος στο Ρόουντ Χιλ αποκάλυψε μια ζοφερή οικογενειακή ιστορία. Αλλά προκάλεσε και την κατάρρευση όλων των πουριτανικών αντιλήψεων των καιρών, όπου προτιμούσαν να αγνοούν τα όσα γίνονταν πίσω από τις κλειστές πόρτες μιας έπαυλης. Ακόμα, ο ντετέκτιβ, ο Γουίτσερ, έπρεπε να βρει τον δολοφόνο, ανακρίνοντας μια μικρή ομάδα υπόπτων, σε περιορισμένο χώρο. Οσο για την επιρροή του στην κλασική αστυνομική λογοτεχνία, ο Ντίκενς έγραψε πολλά άρθρα γι' αυτόν σε περιοδικά, ενώ ο χαρακτήρας του επιθεωρητή Μπάκετ, στο μυθιστόρημά του "Ο ζοφερός οίκος", είναι βασισμένος στον Γουίτσερ».

Μήνες σε βιβλιοθήκες

Ετσι ζωντανεύει την έρευνα του Γουίτσερ με κάθε λεπτομέρεια, από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν μέχρι τα δρομολόγια των τρένων. Περιγράφει τους κακόφημους δρόμους του Λονδίνου όπου δρούσαν οι ντετέκτιβ. Ενώ καταγράφει και τις άθλιες συνθήκες εργασίας στα εργοστάσια της πρώιμης περιόδου της Βιομηχανικής Επανάστασης.

«Πέρασα μήνες σε βιβλιοθήκες, βυθισμένη σε παλιές εφημερίδες και μπροσούρες. Διάβασα όλες τις αναφορές του Γουίτσερ προς τους προϊσταμένους του. Διάβασα όλα τα βιβλία σχετικά με τη βικτωριανή εποχή, είτε πρόκειται για μελέτες της παραγωγής της κλωστοϋφαντουργίας είτε για ιατρικά εγχειρίδια για την αντιμετώπιση της σύφιλης».

Κάπως έτσι το βιβλίο της έγινε μπεστ σέλερ όταν κυκλοφόρησε το 2008 στη Βρετανία και βραβεύτηκε με το βραβείο Σάμιουελ Τζόνσον του BBC. Ενώ ο βετεράνος συγγραφέας Τζον Λε Καρέ το χαρακτήρισε ένα «κλασικό βιβλίο γραμμένο με διαύγεια και μαεστρία». Η ίδια προσπαθώντας να εξηγήσει την επιτυχία του υποστήριξε: «Το απολαμβάνεις με την ίδια νοσηρή περιέργεια που διαβάζεις την περιγραφή ενός αιματηρού φόνου στην εφημερίδα. Από την άλλη, όμως, μεταφέρει σε μια εποχή τρόμου και αγωνίας. Νομίζω ότι κατάφερα να ξανακάνω τη βικτωριανή εποχή αλλόκοτη και μυστηριώδη». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Ενας ηθοποιός διηγείται
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Αλκίνοος Ιωαννίδης
«Στη Ρωσία ένιωσα καινούριος»
Κινηματογράφος
Ελπίδα μέσα από τη Δράμα
Γυναίκες έτοιμες για όπλα
Ελληνίδες με διεθνή ματιά
Ραντεβού στην Αθήνα
Θέατρο
Η «Στοά» έχει φως
Πείνα για ζωή
«Ζητείται ψεύτης» για περαίωση
Εικαστικά
Η τέχνη της χρεοκοπίας
Διεθνής Εκθεση Βιβλίου της Φραγκφούρτης
Τανγκό στη Φραγκφούρτη
Βιβλίο
Ενας ηθοποιός διηγείται
Οταν γεννήθηκε το νουάρ
Απολογισμός στον πολιτισμό
Ο πολιτισμός της λινάτσας
Ντοκουμέντο για τον Ισπανικό Εμφύλιο
Επιχείρηση Πράδο
Νέοι χώροι πολιτισμού
Χτύπησαν κέντρο
Μουσική
Η εκδίκηση της Γυφτιάς