Έντυπη Έκδοση

Ζωές σημαδεμένες από τη ΣΤΑΖΙ

Είκοσι χρόνια πέρασαν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου (9 Νοεμβρίου του '89) για να ακολουθήσει σαν ντόμινο η κατάρρευση των ολοκληρωτικών καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού (το επαίσχυντο τείχος, μήκους 50 χλμ., κτίστηκε το '61).

Η εξαιρετική ταινία «Οι ζωές των άλλων» για τον ζόφο των παρακολουθήσεων και την κατάργηση της ιδιωτικής ζωής στη Λαοκρατική Δημοκρατία Γερμανίας μοιάζει σαν... κερασάκι στην τούρτα μπροστά στο συναρπαστικό βιβλίο της Αυστραλέζας ερευνήτριας Αννα Φάντερ «Staziland-ιστορίες πίσω από το τείχος του Βερολίνου» (εκδόσεις «Οκτώ», μετάφραση Τρισεύγενη Παπαϊωάννου). Μαρτυρίες ανθρώπων που κυριολεκτικά μαρτύρησαν από τη μυστική αστυνομία του κομμουνιστικού καθεστώτος, την πολυπλόκαμη Στάζι («Φίρμα» σημαίνει στα γερμανικά), δοσμένες με ντοκιμαντερίστικο τρόπο, εξονυχιστική έρευνα και γλαφυρή λογοτεχνική αφήγηση. Ενδεικτικά:

Η Μύριαμ, που αναζητεί να μάθει το πώς βρέθηκε κρεμασμένος ο άντρας της στη φυλακή από το καθεστώς. Η φράου Πάουλ, που γεννώντας το αγοράκι της με σπάνια ασθένεια το έστειλε σε νοσοκομείο του Δυτικού Βερολίνου και για πέντε χρόνια δεν της επέτρεπαν να περάσει δίπλα να το δει. Αρνήθηκε μάλιστα να υποκύψει στον εκβιασμό να λειτουργήσει σαν «δόλωμα» για να συλληφθεί ένας αντικαθεστωτικός με αντάλλαγμα να δει το παιδί της.

Στο βιβλίο παρελαύνουν και... θύτες, ήτοι πράκτορες υψηλόβαθμοι, απαθείς και αμετανόητοι για το «επάγγελμά» τους αλλά και περιστασιακοί χαφιέδες. Η Φάντερ περιγράφει επισκέψεις της στο πρώην αρχηγείο της Στάζι, σε φυλακές της, μουσειακούς χώρους σήμερα. «Συναρμολογήσεις» μυριάδων σχισμένων εγγράφων που αφορούν φακελωμένους πολίτες.

Υπογράμμιση: στην τότε Ανατολική Γερμανία των 17 εκατομμυρίων κατοίκων υπήρχαν 97.000 υπάλληλοι της Στάζι συν 173.000 πληροφοριοδότες. Ενας «εσωτερικός στρατός» του Κόμματος, που «έπρεπε να γνωρίζει τα πάντα για τους πάντες, συλλαμβάνοντας, φυλακίζοντας και ανακρίνοντας όποιον ήθελε».

Ζωές σημαδεμένες και κατεστραμμένες στο όνομα μιας ειδυλλιακής ιδεολογίας, η οποία αποδείχτηκε τρομερός εφιάλτης. «Προσπαθώ να πάω κόντρα στον χρόνο, κόντρα στη λήθη», σημειώνει κάπου η συγγραφέας.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Προσωπική ματιά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Κινηματογράφος
Αθήνα: μέσα από τα παράθυρα της οθόνης
Οι ψηφιακές ελληνικές ταινίες πάνε Θεσσαλονίκη
Αυλαία «Πανοράματος» με βραβεία
Μουσική
Τι 33 ευρώ, τι 300; Εξαντλούνται
Συνέντευξη: Πατρίτσια Απέργη
Και ο πεντοζάλης street dance είναι
Θέατρο
«Αντιγόνη», ειδικά για μαθητές Λυκείου
Συνέντευξη: Τατιάνα Λύγαρη
Λιβανέζικα taxi blues μέσα σ' ένα βαγόνι
Συνεντευξη: Sonics
Το ροκ εν ρολ ήρθε για να μείνει
Εικαστικά
Διεθνείς εικαστικοί μας στην καρδιά του Βερολίνου
Τηλεόραση
Ολα στον εισαγγελέα
«Αν δεν αποκατασταθεί η σκηνοθέτις της «Πρώτης Γραμμής» πάμε δικαστήρια»
Διάψευση