Έντυπη Έκδοση

Αθλητισμός

Εκτός συνόρων

  • Ευλογημένο φινάλε μιας πρωταθλήτριας

    ...ΤΟ ΑΝΑΠΗΡΙΚΟ καροτσάκι παρκαρισμένο σε μια γωνία (αλλά όχι εγκαταλελειμμένο) κι εκείνη όρθια, να παρακολουθεί τα πόδια της, ναι μεν με χαρούμενο, παράλληλα όμως κι απορημένο βλέμμα σαν να ήταν περίεργα, με την έννοια του εξωπραγματικού, «εργαλεία».

    ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ της (παρα-ολυμπιονίκη) Ολλανδής αθλήτριας Μονίκ φαν ντερ Φορστ, που ξαναπερπάτησε στα 26 της έπειτα από αναπηρία 13 ολόκληρων χρόνων, από τη μια ήταν αναμφισβήτητα από τα πλέον συγκινητικά του 2010, από την άλλη όμως προβλημάτισε δεκάδες επιστήμονες, φυσιοθεραπευτές και καθηγητές ορθοπεδικής, ανήμπορους να δώσουν μία λογική και τεκμηριωμένη εξήγηση για το πρωτόγνωρο πράγματι θαύμα.

    ΑΛΛΟΙ σήκωσαν τα χέρια ψηλά, άλλοι έχασαν τη μιλιά τους ή δεν πίστευαν στα μάτια τους. Αλλοι πάλι επιχείρησαν να δικαιολογήσουν τ' αδικαιολόγητα αναλύοντας τη θεωρία του «λήθαργου» των άκρων της που ξαναξύπνησαν, ως διά μαγείας, τον περασμένο Μάρτιο όταν, κατά τη διάρκεια προπόνησης στους δρόμους της ισπανικής Μαγιόρκα, είχε την... τύχη(!) να παρασυρθεί από διερχόμενο αυτοκίνητο.

    «...ΞΑΦΝΙΚΑ ένιωσα ένα μυρμήγκιασμα στην πλάτη και τα πόδια μου, χειρουργήθηκα κι ύστερα από φυσιοθεραπεία μηνών στα μέσα του περασμένου Νοεμβρίου άρχισα σταδιακά να τα κουνάω και να ξαναπερπατάω», διηγείται με χαρά, απορία, αλλά και μία δόση εύλογης ανησυχίας για το τι θα της ξημερώσει η επόμενη μέρα.

    ΓΙΑ την 3η κοσμογονική αλλαγή στη ζωή της, που θα πρέπει να βιώσει λειτουργώντας ψυχολογικά κι εγκεφαλικά σαν να ήταν ακόμη καθηλωμένη στο καροτσάκι της. Οπου βρέθηκε στα 13 της, ούσα τότε μια ελπίδα του χόκεϊ επί χόρτου, εξαιτίας μιας λανθασμένης χειρουργικής επέμβασης στον αστράγαλο, τη σταδιακή παράλυση του αριστερού της ποδιού κι έπειτα και του δεξιού.

    ΕΥΛΟΓΗ χαρά, αλλά κι ανησυχία για το πώς θα είναι από δω και πέρα η ζωή της χωρίς το handbike, το ειδικό ποδήλατο με τα πεντάλ στα χέρια που της είχε χαρίσει δύο αργυρά μετάλλια στους Παρα-Ολυμπιακούς του Πεκίνου (2008), τρία χρυσά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το ένα μάλιστα για το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας στο μαραθώνιο της Ρώμης.

    «...ΚΑΙ τώρα, τι θ' απογίνω που προετοιμαζόμουν μέρα-νύχτα για τους Παρα-Ολυμπιακούς του Λονδίνου; Πώς θα είναι από δω και πέρα η ζωή μου χωρίς αθλητισμό;», λέει σχεδόν με παράπονο η Μονίκ που, για ευνόητους λόγους, δεν θα μπορέσει να ξανααγωνιστεί με το αγαπημένο της handbike.

    ΓΕΝΝΗΜΕΝΗ το '84 στο Γκούντα, πατρίδα του ομώνυμου κίτρινου τυριού, η Μονίκ ζει από μικρούλα στο Νιούβερκερκ, μια κωμόπολη 28.000 ψυχών, έως τότε γνωστή μόνο ως το κατώτερο σημείο των Κάτω Χωρών. Και πλέον διάσημη ως το μέρος του απόλυτου ολλανδικού και κυρίως «ανεξήγητου θαύματος»...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
Ολυμπιακός
«Εχουμε συμφωνία κυρίων»
ΑΕΚ
Εισιτήρια στην ΑΕΚ
Τελειώνουν τον Τζιμπούρ
ΠΑΟΚ
Πονάει στη μέση
Καβάλα
Ο Κόσμι προ των πυλών της Καβάλας
Ατρόμητος
Πάνοπλος Ατρόμητος, ενισχυμένη Λάρισα
Εργοτέλης
Πρόστιμο σε δύο
Πανιώνιος
Αμφίβολος ο Μανιάτης
Αστέρας Τρίπολης
Προπόνηση υπό βροχή
Παναθηναϊκός
Τοπίο στην ομίχλη
Ηρακλής
Μαχόπ και κινητοποιήσεις
Αρης
Για καλό... ποδαρικό
Skoda Ξάνθη
Με τον Φλίσκα μοναδικό απόντα
Μπάσκετ
Πείστηκε να επιστρέψει, μέχρι να... ξαναφύγει, ο Γκράντι
Μαθαίνουν αντιπάλους
WikiLeaks
Οι μαφιόζοι παίζουν μπάλα!
Διεθνή
«Non stop» το αγγλικό πρωτάθλημα
Άλλες ειδήσεις
Αθλητικό ξενοδοχείο
Πρόγραμμα «Kids' Athletics»
Βόλεϊ: με το δεξί στην Ευρώπη