Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Η εφημερίδα του νότου

  • «Μπερλουσκόνι Θεάματα ΕΠΕ»

    Στην ικανότητά του ως τσαρλατάνου αποδίδουν την επιτυχία του Μπερλουσκόνι στις πρόσφατες ιταλικές εκλογές δύο καυστικοί πολιτικοί αναλυτές της ιταλικής πολιτικής επικαιρότητας, ο Αλεξάντερ Στιλ και ο Ντέιβιντ Γκίλμουρ.

    Το ζήτημα όμως είναι το εξής: Αν ο κόμης Καλιόστρο, ο μέγας Σικελός τσαρλατάνος που ανακάτεψε όλο το 18ο αιώνα με τις αλχημείες του, αναδύθηκε μέσα από μια εποχή, παραδόξως μεσαιωνικών, δεισιδαιμονιών και προλήψεων (κι ας θεωρούνταν εποχή του λόγου), ο κόμης... Μπερλουσκόνης δεν μπορεί παρά να εκφράζει ομοίως την... εποχή του. Ποια όμως εποχή;

    Ο Αλεξάντερ Στιλ, συγγραφέας του βιβλίου «El saqueo de Roma» (Η λεηλασία της Ρώμης), αναλύει το φαινόμενο Μπερλουσκόνι και καταλήγει, εύστοχα, στο ότι ο «καβαλιέρε» ενσαρκώνει όσο κανείς τη δύναμη της επικοινωνίας και την επίδραση του καταναλωτισμού. Τη δύναμη της επικοινωνίας φαίνεται επίσης να γνωρίζει καλά και ο μεγάλος νικητής των ιταλικών εκλογών, ο Μπέπε Γκρίλο.

    Οσο λοιπόν κι αν οι πολιτικοί του κόσμου (βλ. Πέερ Στάινμπρουκ) δυσανασχετούν με τους δύο «κλόουν» που προέκυψαν από τις ιταλικές εκλογές, το σίγουρο είναι ότι προήλθαν από τον κόσμο του... θεάματος. Ο Μπερλουσκόνι μπορεί να μην προσιδιάζει εκ πρώτης τόσο στους γελωτοποιούς της βικτοριανής εποχής με τα μεγάλα καπέλα και τις υπερβολές στην αμφίεση, αλλά με μια δεύτερη «ανάγνωση» η εκτυφλωτική οδοντοστοιχία, το βαμμένο μαλλί και το χαμόγελο στο pause (πρβλ. τσιτωμένο δέρμα) θα τον καθιστούσαν άνετα έναν «αξιοπρεπή»... παλιάτσο. Για να μη μιλήσουμε για το μπούνγκα μπούνγκα... Με τις συχνές του τηλεοπτικές εμφανίσεις και τα αστειάκια τύπου ριάλιτι κατάφερε να μετατρέψει έξυπνα τον εαυτό του σε τηλεοπτικό προϊόν πατενταρισμένο, σενιαρισμένο και αφάνταστα απατηλό. Κι έτσι απέσπασε ψήφους από ένα κοινό που στην Ελλάδα θα παρακολουθούσε τον... «Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή».

    Ο Μπέπε Γκρίλο, από την άλλη, προέκυψε επίσης από την... τηλεόραση: έγινε δημοφιλής μέσα από την πετυχημένη τηλεοπτική πολιτική του σάτιρα, αξιοποίησε σε όλη την προεκλογική καμπάνια του τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ με τις ακουστουμάριστες και με τα δίχτυα-ριγμένα-στον-ώμο-ωσάν-ψαράς-από-τη-Σικελία εμφανίσεις κατάφερε να στεφθεί σημαιοφόρος στη μάχη κατά της διαφθοράς. Μένει να το αποδείξει.

    «Οι Ιταλοί είναι συντηρητικοί που παριστάνουν τους προοδευτικούς», παρατηρεί πάντως ο Γκίλμουρ. Καλού - κακού λοιπόν, προτού ξαναμιλήσει κάποιος για κλόουν, ας ρίξει μια ματιά τριγύρω.

  • «Ναι» να λες, και σε κάνω... δήμαρχο!

    Την αναλογική (διαφορετική από τη δική μας, να σημειωθεί) και τις κλειστές λίστες φαίνεται να θεωρεί υπαίτιες για τη σημερινή αναξιοπιστία των κομματικών σχηματισμών στην Ισπανία ο Σέζαρ Μολίνο, συγγραφέας και οικονομολόγος, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ισπανική εφημερίδα El Pais με την αφορμή τού υπό έκδοση βιβλίου του με τίτλο «?Que hacer con Espana?» (=Τι να κάνουμε με την Ισπανία;). «Το σύστημα είναι διεστραμμένο. Δεν λαμβάνει υπ' όψιν το ταλέντο και την ικανότητα του πολιτικού», δηλώνει.

    Ο Σέζαρ Μολίνο Ο Σέζαρ Μολίνο Ο Σέζαρ Μολίνο, με πλούσιο βιογραφικό, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η συγγραφή βιβλίων για μαθηματικά και οικονομία (σε νεαρή ηλικία), η δεκαετής πολιτική εμπειρία σε προηγούμενη σοσιαλιστική κυβέρνηση, αλλά και τα πολλά χρόνια εμπειρίας ως διευθυντής διαχείρισης της Merrill Lynch στο Λονδίνο, διερωτάται γιατί έπειτα από πέντε χρόνια δεν υπάρχει κανένα πολιτικό κόμμα που να έχει ένα συγκεκριμένο πλάνο για το πώς η Ισπανία θα βγει από την κρίση - εύλογο το ερώτημα, αλλά όχι και τόσο όταν τίθεται από έναν οικονομολόγο. Σε ένα μάλιστα από τα κεφάλαια του εν λόγω βιβλίου του, που δόθηκε ήδη στη δημοσιότητα, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την ισπανική πολιτική τάξη «ελίτ εκμετάλλευσης», φράση που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, υποθέτουμε γιατί μέρος της είχε υπάρξει κάποτε και ο ίδιος.

    Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν θα μπορούσαν οι ίδιοι οι κομματικοί μηχανισμοί να επιλέγουν τους καλύτερους, καταλήγει: «Ας μη γελιόμαστε! Διαλέγουν τους πιο πειθήνιους». Και συνεχίζει: «Πρέπει ο κόσμος να ευαισθητοποιηθεί και σ' αυτό το ζήτημα. Συγκεντρώθηκαν υπογραφές για το θέμα των εξώσεων, το ίδιο πρέπει να γίνει και για τη διαφάνεια στους κομματικούς μηχανισμούς».

    Πηγή: El Pais, La Republica.Es

  • Στάσου, μύγδαλα!

    Με 10, ακόμα και με 5 ευρώ την ώρα, ποσό που αντιστοιχεί στο 1/2 ή ακόμα και στο 1/5 της αμοιβής του Ελβετού εργαζομένου (που ανέρχεται ενδεικτικά στα 25 με 35 ελβετικά φράγκα) αμείβονται Πορτογάλοι πτυχιούχοι (κυρίως μηχανικοί και αρχιτέκτονες) που μετανάστευσαν στην Ελβετία και αναγκάστηκαν να απασχοληθούν στους τομείς της εστίασης, της γεωργίας και της καθαριότητας.

    Τα στοιχεία αυτά κατέθεσε πρόσφατα βουλευτής του πορτογαλικού σοσιαλιστικού κόμματος PS στην πορτογαλική Βουλή ζητώντας την άμεση παρέμβαση του πρωθυπουργού. Εν τω μεταξύ, τις προάλλες διαβάσαμε ότι η σουηδική υπηρεσία απασχόλησης προέτρεπε τους άνεργους Σουηδούς να έρθουν στον ευρωπαϊκό Νότο το καλοκαίρι να... εργαστούν. Ετσι και δούμε τίποτα δίμετρες Βόρειες καλλονές να ψάχνουν, τάχα μου, για μύγδαλα στην Ανδρο φουλάροντας τα ντεπόζιτα με βιταμίνη D, θα εξαπολύσουμε αμυγδαλοπόλεμο σε μια άσκηση, τάχα μου, σφαιροβολίας (ΟΚ, κατηγορία... ελαφριάς μύγας!). Αυτή η βιταμίνη είναι δική μας!

    Πηγή: Visao, Correio da Manha

  • Το λογαριασμό, στον πρωθυπουργό!

    Μια πολιτική ομάδα στην Πορτογαλία, με το όνομα «Λευκή Επανάσταση» «υπέκλεψε» τον αριθμό φορολογικού μητρώου του πρωθυπουργού και αφού τον «κυκλοφόρησε» στους πάντες, πλέον οι Πορτογάλοι «χρεώνουν» ό,τι αγοράζουν κάτω των 1.000 ευρώ (αυτό είναι το όριο στο οποίο δεν επιβάλλεται η επίδειξη ΚΑΙ αστυνομικής ταυτότητας) στον Πάσος Κοέλιο, αλλά και στον υπουργό Κοινοβουλευτικών Υποθέσεων Μιγκέλ Ρέλβας και στον υπουργό Οικονομικών Βίκτορ Γκάσπαρ, καθώς ακολούθησε και η... δική τους η σειρά.

    Μιγκέλ Ρέλβας και Βίκτορ Γκάσπαρ... παίρνουν το δωράκι των πολιτών Μιγκέλ Ρέλβας και Βίκτορ Γκάσπαρ... παίρνουν το δωράκι των πολιτών Οι Πορτογάλοι ακτιβιστές αντιδρούν με τον τρόπο αυτό στην υψηλή φορολόγηση και στον καινούργιο νόμο, σύμφωνα με τον οποίο είναι υποχρεωμένοι να δίνουν τον αριθμό φορολογικού μητρώου σε κάθε συναλλαγή, διαφορετικά καλούνται να πληρώσουν ένα υψηλό πρόστιμο.

    ΠΗΓΗ: Time, Correo da Manha, Publico

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Κίνα
Ο ευρωπαϊκός δρόμος της Κίνας περνά από την Ελλάδα
«Η χώρα μας δεν μπορεί να λειτουργεί με τα πρότυπα του δυτικού κόσμου»
Μάλι
Εκτέλεσαν τον αρχι-απαγωγέα
Αίγυπτος
Τον Απρίλιο ξανά η δίκη Μουμπάρακ
Ιταλία
Σύσκεψη 5 αστέρων
Περιβάλλον & οικολογία
Η ζέστη βλάπτει σοβαρά την εργασία
Μπαγκλαντές
Ο εμφύλιος ρίχνει ακόμη τη σκιά του στο Μπανγκλαντές
Πακιστάν
Και νέα έκρηξη με 45 νεκρούς στο Καράτσι
Συρία
Σκληρή αντιπαράθεση Λονδίνου - Δαμασκού
Γερμανία
«Ο δήμος θέλει την καταστροφή του Τείχους»
Ελβετία
Φρένο από τους Ελβετούς στις υπέρογκες αποζημιώσεις
Επιστημονικές έρευνες και μελέτες
Ενα βήμα πιο κοντά στον «οργανικό υπολογιστή»
Θέματα ζώων
Τελευταία ευκαιρία να σωθούν τα άγρια ζώα