Έντυπη Έκδοση

Μηνύματα στο κινητό από τη Σιγκαπούρη

Τα δάκρυα του Λι Κουάν Γιου

«Κατά βάθος είμαστε όλοι υλιστές».

Κοσμάς Πολίτης

Στο αίθριο ενός μετριοπαθούς ουρανοξύστη. Συμφιλιωμένη με τις προδιαγραφές της σιγκαπουριανής πρότασης η ειδική χωροταξική συμπεριφορά. Το φως έρχεται από το εσωτερικό. Ψευδαίσθηση μάλλον. Σύγχυση πρόσκαιρη. Για να γίνω πιο προσεκτικός: το φως έρχεται ασφαλώς από έξω. Από τα τεράστια, καθαρά παράθυρα-πύλες στον ουρανό. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Εκτός κι αν είναι όντως αρχιτεκτονικό αραβούργημα για να σε κάνει να πιστεύεις περισσότερο στα είδωλα παρά στα πρότυπα. Θα επανέλθω επ' αυτού. Ας μεταφέρω από τον ταξιδιωτικό μου σάκο προς το παρόν τα εξής: στις 5 Ιουνίου του 1959 η Μεγάλη Βρετανία επιτρέπει στην οντότητα της Σιγκαπούρης να αυτοδιατεθεί. Σε τέσσερα χρόνια καθίσταται επίσημο μέλος της ομοσπονδίας της μεγάλης τίγρης, της Μαλαισίας. Ομως, στις 9 Αυγούστου του 1965 ο πρωθυπουργός Λι Κουάν Γιου, φανερά κατασυγκινημένος, διακήρυξε την ανεξαρτησία της νεοσύστατης χώρας του, επισημοποιώντας στη διεθνή σκηνή την τελεσίδικη αποκόλλησή της από τον μαλαισιανό ιστό. Ξεκινώντας την ίδια στιγμή έναν σκληρό αγώνα δρόμου προς την απόλυτη ευημερία, το κρατίδιο έθεσε τους υψηλότερους δυνατούς στόχους ανάπτυξης. Στις κρίσιμες δεκαετίες που ακολούθησαν η Σιγκαπούρη κατέστη αναμφισβήτητο σύμβολο ομαδοποιημένης, σχεδόν κατά τα αρχαία λακωνικά πρότυπα, πειθαρχίας στην τήρηση του απαιτητικότατου εθνικού κανόνα. Στον βαθμό μάλιστα που «η ευδαιμονία δεν είναι βραβείο της αρετής, αλλά η ίδια η αρετή· και δεν ευφραινόμαστε από αυτήν επειδή καταστέλλουμε τη λαγνεία· αλλά, αντιθέτως, επειδή ευφραινόμαστε από αυτήν μπορούμε να καταστείλουμε τη λαγνεία», όπως ευθαρσώς διδάσκει ο Σπινόζα στο κεφάλαιο Περί της δύναμης του νου ήτοι περί της ανθρώπινης ελευθερίας, στην περιώνυμη Ηθική του, τότε η συγκεκριμένη ευμάρεια που βιώνεται εδώ, σε καθημερινή μάλιστα βάση, είναι προϋπόθεση της καλλιέργειας του Αγαθού. Βεβαίως το τίμημα είναι αναλόγως υψηλό: αυτό που αποτελεί το εμπράγματο ιδανικό της Σιγκαπούρης είναι η ολοκληρωτική καταστροφή εκείνου που της αντιτίθεται. Σαν να μας νουθετεί δηλαδή ένας γάλλος νεαρός επαναστάτης του 18ου αιώνα, ο αμείλκτος Σεν-Ζιστ. Απλώς άλλαξα μια λέξη. Αντικατέστησα δηλαδή τον όρο «δημοκρατία» με το όνομα του νησιού-κράτους. Το κεκτημένο status quo αποτελεί υλοποίηση ενός υπεσχημένου Παραδείσου. Οποιαδήποτε αμφισβήτηση, ανατροπή ή και απλή παραλλαγή κρίνεται εκ των προτέρων αήθης και ασφαλώς παράνομη. Ετσι εξηγείται γιατί ο έλεγχος των κοινωνικών εκδηλώσεων είναι οριακός, γιατί το εγώ απορροφάται διαδοχικά από τη βουερή κυψέλη, γιατί το δεδομένο σύστημα επείγεται να γνωρίζει επακριβώς το περιεχόμενο της ψήφου, όταν πραγματοποιούνται οι θεσμικά προβλεπόμενες εκλογές. Το πληροφοριακό, ατομικό τσιπάκι, ενσωματωμένο με υποδειγματική επιμέλεια εκεί που πρέπει, είναι συνεπώς ο λέων - φρουρός της σταθερότητας. Δεν μπορώ να ξέρω πόσο θα τηρηθούν αυτές οι ισορροπίες μιας τυποποιημένης ιδεολογίας της επιτήρησης, την οποία βεβαίως συνέχουν καθαρόαιμα, ασιατικά χαρακτηριστικά. Ηρθε η ώρα να ξανασκεφτώ τα δάκρυα του Λι Κουάν Γιου, που μούσκεψαν την ιστορική εκείνη διακήρυξη της ανεξαρτησίας. Ισως τη συγκεκριμένη εκείνη στιγμή να διείδε την επερχόμενη αίγλη. Μπορεί πάλι να αισθάνθηκε το πόσο ευάλωτο θα ήταν το νέο κράτος, ένας εύθραυστος εν τέλει γυάλινος ουρανοξύστης, στις μεγάλες προκλήσεις, στα παντοειδή οικονομικά τσουνάμια της άπω ανατολικής, αλλά και της παγκόσμιας αγοράς στο σύνολό της. Δάκρυα προφήτη. Δάκρυα εφέστιου δράκου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Λογοτεχνία
Κλιμάκιο στωικών
Γιάννης Βαρβέρης (1955-2011)
Μνημονίου ...παρεπόμενα
Κάτω στον Πειραιά, στο Πασαλιμάνι
Εαρινή μυσταγωγία
Η δύναμη των περιοδικών
Οι εκκεντρικότητες ενός αηδονιού
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Λογοτεχνία
Τα δάκρυα του Λι Κουάν Γιου
Κλιμάκιο στωικών
Γιάννης Βαρβέρης (1955-2011)
Μνημονίου ...παρεπόμενα
Κάτω στον Πειραιά, στο Πασαλιμάνι
Εαρινή μυσταγωγία
Η δύναμη των περιοδικών
Οι εκκεντρικότητες ενός αηδονιού
Από τις 4:00 στις 6:00
Che Guevara παρουσία και στη μουσική
40 χρόνια από τον θάνατό του
Κριτική βιβλίου
Με χιουμοριστική διάθεση
Ανάμεσα σε αντικατοπτρισμούς και συνηχήσεις
Μια ποίηση σχεδόν ιντερνετική
Το μυστήριο χωρίς πρόβλημα
Νηφάλια πολιτική ανάλυση πρόσφατων γεγονότων
Μαρτυρίες ανθρώπων για τον Νίκο Ξυλούρη
Εγκλήματα, σκιές και κοινωνικοπολιτικός προβληματισμός
Η πύρινη αγωνία ενός στοχαστή
Ο αποφθεγματικός λόγος ενός βιβλίου
Συνέντευξη: Κώστας Λυμπουρής
Η γνωριμία με την Κύπρο μέσα από τον πολιτισμό της
Άλλες ειδήσεις
Το μυαλό του