Έντυπη Έκδοση

Μαρτυρίες ανθρώπων για τον Νίκο Ξυλούρη

Νίκος Ξυλούρης

«...τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο»,

εκδόσεις Μετρονόμος, σ. 126

Ο μύθος του, 31 χρόνια μετά τον θάνατό του, ηχηρός όσο και η φωνή του. Το όνομά του, συνώνυμο πια της Κρήτης αλλά και της διαύγειας, της ανθρωπιάς, της ελευθερίας. Εκείνα τα παιδιά, τα οποία δεν τον πρόλαβαν τότε ζωντανό στη σκηνή, σήμερα είναι ώριμοι άντρες και γυναίκες οι οποίοι μαζί με το κοινό του, που ανανεώνεται συνεχώς, προσπαθούν να συνθέσουν τα κομμάτια της ιστορίας του μέσα από τη δισκογραφική παρακαταθήκη αλλά και από τα αφιερώματα που ανά καιρούς έρχονται στο φως της δημοσιότητας. Ενα τέτοιο αφιέρωμα, στο πλαίσιο του «Ετους Ξυλούρη 2010», παρουσίασε την περσινή χρονιά το περιοδικό Μετρονόμος και πριν από λίγο καιρό το κυκλοφόρησε -σε νέα επεξεργασμένη μορφή- και σε βιβλίο. Παρόντες σε αυτό μέσα από αφηγήσεις, συνεντεύξεις και ερευνητικά - δημοσιογραφικά κείμενα τόσο οι «εξ αίματος» συγγενείς του -προεξάρχουσα η κραταιά σύζυγός του, Ουρανία Ξυλούρη, ο γιος του Γιώργος, ο αδελφός του Γιάννης- όσο και οι συγγενείς του εκ δισκογραφίας και ζωής, όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Χριστόδουλος Χάλαρης, ο Ηλίας Ανδριόπουλος κ.ά. Μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν, άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο, από κοντά τον Αρχάγγελο, όπως τον αποκάλεσαν, έρευνες σχετικά με τους δίσκους και τις συναυλίες του, αναφορές σε λησμονημένα ή αδισκογράφητα τραγούδια και ιστορίες γύρω από τον άνθρωπο Ξυλούρη συνθέτουν τα περιεχόμενα αυτής της έκδοσης, που μας υπενθυμίζει το πώς γίνεται ένα αγράμματο και φτωχό κρητικόπουλο να ξεσηκώνει με τη φωνή του έναν ολόκληρο λαό, προτού ανακαλυφθεί και εδραιωθεί το μάνατζμεντ του συλλογικού ασυνείδητου... Ακόμα στο βιβλίο εμπεριέχονται πλούσιο φωτογραφικό υλικό, και μάλιστα εν μέρει ανέκδοτο (το οποίο παραχώρησε η οικογένεια του Ξυλούρη), η αναλυτική του δισκογραφία καθώς και φωτογραφίες και κείμενα από τη διήμερη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στον γενέθλιό τόπο του, τα Ανώγεια Μυλοποτάμου Κρήτης, τον περασμένο Ιούνιο, παρουσία πολλών ανθρώπων των τεχνών και των γραμμάτων. «Τα που θυμούμαι τραγουδώ, τα που κατέχω λέω», γράφει στο ιδιόχειρο σημείωμά του (με αφορμή έναν δίσκο με κρητικά τραγούδια) ο Ξυλούρης, καταλήγοντας -άθελά του- στην ευστοχότερη προσέγγισή του: «Γράμματα δεν ξέρω για να τα γράψω πιο καλά. Αυτό που θέλω να πω εγώ το λέω με το τραγούδι. Οσοι αγαπήσανε, χαρήκανε και πονέσανε στη ζωή θα με καταλάβουν...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Με χιουμοριστική διάθεση
Ανάμεσα σε αντικατοπτρισμούς και συνηχήσεις
Μια ποίηση σχεδόν ιντερνετική
Το μυστήριο χωρίς πρόβλημα
Νηφάλια πολιτική ανάλυση πρόσφατων γεγονότων
Εγκλήματα, σκιές και κοινωνικοπολιτικός προβληματισμός
Η πύρινη αγωνία ενός στοχαστή
Ο αποφθεγματικός λόγος ενός βιβλίου
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Λογοτεχνία
Τα δάκρυα του Λι Κουάν Γιου
Κλιμάκιο στωικών
Γιάννης Βαρβέρης (1955-2011)
Μνημονίου ...παρεπόμενα
Κάτω στον Πειραιά, στο Πασαλιμάνι
Εαρινή μυσταγωγία
Η δύναμη των περιοδικών
Οι εκκεντρικότητες ενός αηδονιού
Από τις 4:00 στις 6:00
Che Guevara παρουσία και στη μουσική
40 χρόνια από τον θάνατό του
Κριτική βιβλίου
Με χιουμοριστική διάθεση
Ανάμεσα σε αντικατοπτρισμούς και συνηχήσεις
Μια ποίηση σχεδόν ιντερνετική
Το μυστήριο χωρίς πρόβλημα
Νηφάλια πολιτική ανάλυση πρόσφατων γεγονότων
Μαρτυρίες ανθρώπων για τον Νίκο Ξυλούρη
Εγκλήματα, σκιές και κοινωνικοπολιτικός προβληματισμός
Η πύρινη αγωνία ενός στοχαστή
Ο αποφθεγματικός λόγος ενός βιβλίου
Συνέντευξη: Κώστας Λυμπουρής
Η γνωριμία με την Κύπρο μέσα από τον πολιτισμό της
Άλλες ειδήσεις
Το μυαλό του