Έντυπη Έκδοση

Ταξιδέψαμε στη Βαρκελώνη για το τριήμερο Primavera Sound Festival

Live, Μέσι κι αγανάκτηση

Λοιπόν, εμείς βασικά για τη μουσική ταξιδέψαμε μέχρι τη Βαρκελώνη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Για το Primavera Sound Festival, το τριήμερο μουσικό φεστιβάλ που διοργανώνεται κάθε χρόνο και συγκεντρώνει την αφρόκρεμα της παγκόσμιας alternative σκηνής.

Μουσική (στο φεστιβάλ), ξύλο από μπάτσους (στους δρόμους) και κατσαρόλες (στην πλατεία) Μουσική (στο φεστιβάλ), ξύλο από μπάτσους (στους δρόμους) και κατσαρόλες (στην πλατεία) Ηρθαν έτσι τα πράγματα όμως και πιο κατάλληλο timing για το ταξίδι αυτό δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Ούτε να το σχεδιάζαμε. Διότι, εκτός της μουσικής, δώσαμε το παρών και στην Πλάσα Καταλούνια, την κεντρική πλατεία της Βαρκελώνης, εκεί που βρίσκονταν οι Indignados, οι Ισπανοί «Αγανακτισμένοι». Τι κάναμε μαζί τους; Τους... βοηθήσαμε να (ανα)καταλάβουν την πλατεία και να παίξουν ξύλο με τους Ισπανούς μπάτσους. «Ελληνες είστε;» μας ρωτάνε δύο παιδιά που είχαν κατασκηνώσει τρία μερόνυχτα εκεί. «Πώς είναι τα πράγματα στην Ελλάδα;». Τι να πούμε κι εμείς, «κρίση, κρίση» απαντούμε και βάζουμε όλοι τα γέλια, Ελληνες και Ισπανοί. «Shit» απαντούν. Πάντως ουδείς στην Πλάσα Καταλούνια (πλάσα για τους Καταλανούς, πλάθα για τους Ισπανούς) είχε ακούσει το περιβόητο σύνθημα εναντίον της Ελλάδας. Αντιθέτως, γνώριζαν πως γεμίζουμε κι εμείς τις πλατείες και χαίρονταν.

«Δεν φοβόμαστε» μου λέει ο Πέδρο, ένας νεαρός με πάνκικα, πολύχρωμα μαλλιά, δείχνοντάς μου με το χέρι του προς την πλευρά των αστυνομικών. Την Πέμπτη το απόγευμα η πλατεία ήταν γεμάτη με καταυλισμούς. Οι διαδηλωτές είχαν οργανωθεί κατάλληλα, οι κατσαρόλες της διαμαρτυρίας δεν έπαιζαν το ρόλο των ταμπούρλων πια, αλλά χρησιμοποιούνταν για μαγείρεμα. Την Παρασκευή το πρωί ωστόσο, η αστυνομία, χρησιμοποιώντας ως άλλοθι τον επερχόμενο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, έστησε επιχείρηση «καθαρισμού». Επεισόδια, τραυματισμοί εκατέρωθεν, ελικόπτερα να πετούν πάνω από την πόλη, δρόμοι κλειστοί για τους απορημένους τουρίστες με τις φωτογραφικές μηχανές περασμένες στο λαιμό και οι κρότοι από τις πλαστικές σφαίρες να ακούγονται παντού. Η πλατεία άδειασε, λίγες ώρες μετά όμως γέμιζε ξανά με διαδηλωτές. Σιγά μη και δεν επέστρεφαν τα παιδιά ξανά στα χαρακώματα. Σημειώστε και κάτι ακόμα. Δεν ξέρω για τις υπόλοιπες ημέρες, αλλά τη μαζικότητα (αλλά και την ανθρωπογεωγραφία που ήταν εντελώς ευρεία) του Συντάγματος δεν τη συνάντησα όσο έμεινα στη Βαρκελώνη. Από την Ισπανία ξεκίνησε το κίνημα των «Αγανακτισμένων», σύμφωνοι, αλλά κι εμείς σηκώσαμε ψηλά την παντιέρα της... αγανάκτησης.

Στα έξτρα μπόνους του ταξιδιού και το γεγονός ότι ζήσαμε από κοντά το θρίαμβο της Μπαρτσελόνα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Ολη η πόλη ντυμένη στα χρώματα των μπλαουγκράνα, πανηγυρισμοί, υποδοχή ηρώων για τους ποδοσφαιριστές στους κατάμεστους δρόμους που θύμιζαν μέρες Euro 2004. Η Βαρκελώνη αποτελούσε για πολλούς και διαφορετικούς λόγους το επίκεντρο της Ευρώπης το προηγούμενο weekend και, τι ωραία, «ήμασταν κι εμείς εκεί».

Μην ξεχνιόμαστε όμως, ο λόγος του ταξιδιού ήταν το Primavera Sound Festival. Δεν ξέρω για φέτος τα ακριβή στοιχεία, μέχρι και πέρυσι πάντως οι Ελληνες αποτελούσαν μία από τις πιο πολυπληθείς εθνικότητες ανάμεσα στους θεατές του φεστιβάλ - πρώτοι είναι φυσικά οι Ισπανοί! Ιδού ένα παράδοξο φαινόμενο. Οι συναυλίες στη χώρα μας να μην πηγαίνουν καλά, αλλά στο Primavera να ταξιδεύουν περισσότεροι από 400 Ελληνες. Σκεφτείτε πως όταν μία συναυλία εδώ από ονόματα όπως εκείνα που συμμετείχαν στο Primavera κόβει 400 εισιτήρια, οι εγχώριοι διοργανωτές πετούν τη σκούφια τους από χαρά! Δεν υπάρχει αντίφαση; Αλλά δεν είναι της παρούσης να μπούμε σε αυτή τη συζήτηση.

Το Primavera Sound Festival είναι οργανωμένο μέχρι και την τελευταία του λεπτομέρεια. Αν και τεράστιο πλέον -φέτος εμφανίστηκαν εκεί συνολικά 276 καλλιτέχνες και το κοινό, τις τρεις ημέρες, ξεπέρασε τις 140 χιλιάδες- είναι εξαιρετικά λειτουργικό και άκρως φιλικό προς τους επισκέπτες του. Με πέντε-έξι διαφορετικές σκηνές, στήνεται στην παραλιακή της Βαρκελώνης, στο Forum, ένα σύγχρονο συνεδριακό κέντρο. Φτάνεις εκεί με το Μετρό, δεν χρειάζεται καν να χρησιμοποιήσεις δικό σου μέσο. Δεν θέλω να κάνω σύγκριση με τους δικούς μας διοργανωτές, όχι τόσο επειδή οι ξένοι είναι περισσότερο επαγγελματίες (που είναι, σαφώς), όσο κυρίως επειδή εκείνοι διαθέτουν το πλεονέκτημα να συναλλάσσονται με σοβαρές αρχές. Ο Δήμος Βαρκελώνης για παράδειγμα προσφέρει δωρεάν το χώρο του Forum στο Primavera, αφού γνωρίζει πολύ καλά πως θα συρρεύσουν χιλιάδες επισκέπτες. Φέτος μόνο κατέφτασαν φαν της μουσικής από 136 διαφορετικές χώρες! Θέσπισαν και 1 (ένα και μοναδικό) ευρώ φόρο στα ξενοδοχεία για κάθε επισκέπτη κι έτσι μαζεύουν χωρίς δυσκολία άπειρο χρήμα. Το ταξίδι πρέπει να μου κόστισε -μαζί με αεροπορικά, εισιτήρια, διαμονή κ.τ.λ.- κάτι περισσότερο από 600 ευρώ. Για πολλαπλασιάστε τα ποσά και θα πάθετε ίλιγγο. Αν συνειδητοποιήσουμε ότι η Ελλάδα αποτελεί τον κατεξοχήν τόπο προορισμού στον οποίο θα μπορούσαν να συνδυαστούν θαυμάσια μουσική και διακοπές, θα φρικάρουμε. Σκεφτείτε πόσο ελκυστικά θα ήταν ταξιδιωτικά πακέτα που θα περιελάμβαναν τρεις ημέρες σε ένα ελληνικό μουσικό φεστιβάλ με ξένους αλλά και δικούς μας καλλιτέχνες, συν τέσσερις ημέρες αμέσως μετά σε ένα νησί μας; Ορδές από κόσμο θα μαζεύαμε. Τον ήλιο και τη θάλασσα, που είναι τα δύσκολα να βρεις, τα έχουμε άφθονα. Τη μουσική που είναι το πλέον εύκολο γιατί αδυνατούμε να την πετύχουμε;

10 ονόματα που ξεχώρισαν στο φεστιβάλ

1 Pulp

Η ατραξιόν του φετινού Primavera. Η παρέα του Τζάρβις Κόκερ επανασυνδέθηκε, βγήκε ξανά για περιοδεία και η εμφάνισή τους στη Βαρκελώνη αποτελούσε ουσιαστικά την πρόβα τζενεράλε. Αλωσαν την κεντρική σκηνή μαζεύοντας το πιο ενθουσιώδες πλήθος. Θα τους δούμε και στην Ελλάδα live, στις 20 Αυγούστου, στο Terra Vibe. Σημειώστε από τώρα την ημερομηνία αν θέλετε

να ακούσετε κι εσείς τα Common People και Do You Remember The First Time.

2 Fleet Foxes

Αμερικανική φολκ αλλά όχι εκείνη η βαρετή που πηγάζει κατευθείαν από την καρδιά της αμερικανικής παράδοσης. Εδώ ο ήχος είναι εμπλουτισμένος με μπόλικο ηλεκτρισμό, έγχορδα, φλάουτα κ.ά. Δικαιολόγησαν πλήρως τη φήμη τους ως ένα από τα πλέον ελπιδοφόρα καινούργια συγκροτήματα του είδους.

3 National

Το pop όνομα το οποίο κυκλοφόρησε πέρυσι ένα από τα άλμπουμ της χρονιάς, το High Violet. Την έμπνευση αυτή την εξαργυρώνουν τώρα με συναυλίες σε γεμάτα venues. Επαιζαν στην πιο απομακρυσμένη σκηνή του φεστιβάλ, αναγκάζοντας πολύ κόσμο να περπατήσει εκατοντάδες μέτρα για χάρη τους. Χαλάλι τους...

4 Griderman

Το σχήμα του Νικ Κέιβ σε καινούργιες ροκ περιπέτειες. Νευρώδης ο Νικ, έχει δίπλα του και τη (βιβλική σε εμφάνιση) μορφή του Τζιμ Σκλαβούνου.

5 Odd Future

Πρόκειται για το χιπ-χοπ συγκρότημα που ξεσηκώνει, παγκοσμίως, τις μεγαλύτερες αντιδράσεις τους τελευταίους μήνες.

Μέχρι και με τους εγγλέζικους γάμους του πρίγκιπα τα έβαλε ο... αρχηγός τους, ο Tyler the Creator, μια και βρέθηκε να δίνει συναυλία την ίδια περίοδο στο Λονδίνο. Στο Primavera, ο.k., τσακώθηκε με τους σεκιούριτι.

6 Ρ.J.Harvey

Είχε και καινούργιο δίσκο να παίξει, τον εκπληκτικό Let England Shake, αποτελεί όμως ούτως ή άλλως μία ξεχωριστή περίπτωση καλλιτέχνιδος. Εμφανίστηκε φορώντας ένα λευκό φόρεμα, αιθέρια και απόκοσμη όπως πάντα.

7 Animal Collective

Εγκεφαλικοί στο έπακρον, ηλεκτρονικοί και με ροκ χροιά στον ήχο τους, χωρίς ίχνος συναισθήματος όμως.

8 Flaming Lips

Μακράν η πιο φανταχτερή εμφάνιση του φεστιβάλ. Σκεφτείτε πως στην αρχή υπήρξε προειδοποίηση από τους διοργανωτές προς το κοινό επειδή θα υπήρχαν δυνατοί φωτισμοί, επικίνδυνοι για τα μάτια. Πολύ φαν, λίγη όμως ουσία.

9 Οι βετεράνοι του Primavera

Σημειώστε ονόματα: Pere Ubu, Ρ.Ι.L., John Cale, Suicide κ.ά. Ολοι τους εξαιρετικοί.

10

Μπαρτσελόνα- Μάντσεστερ

Ο τελικός προβλήθηκε live σε μία από τις σκηνές. Κόσμος φουλ και ένιωθες πως ήσουν στο Καμπ Νου, το γήπεδο της Μπαρτσελόνα.

ΑΥΤΟΠΤΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

We came from Greece, we had a thirst for (music) knowledge

Ηλίας Πυκνάδας

www.mixtape.gr

Εδώ και σχεδόν 15 χρόνια ανελλιπώς επισκέπτομαι μουσικά φεστιβάλ στο εξωτερικό, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να ξεγελάσω τη δεδομένη δίψα μου για συναυλίες νέων ή αγαπημένων καλλιτεχνών. Δεν περίμενα ποτέ να υπάρχει εγχώριο φεστιβάλ που θα καλύψει κατά το ελάχιστο τις ανάγκες μου και ούτε έχω την όποια ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει στο μέλλον. Πέρα από την αρρωστημένη ιδιομορφία του ελληνικού κοινού, που πάντα αποτελεί μια δικαιολογία, οι διοργανώτριες εταιρείες ποτέ δεν είχαν κάποιο μακροπρόθεσμο επιχειρηματικό σχέδιο, λειτουργώντας σπασμωδικά και ευκαιριακά. Επίσης το κράτος και οι δημοτικές αρχές ποτέ δεν αντιμετώπισαν σοβαρά τον μουσικό/ φεστιβαλικό τουρισμό - ο Δήμος της Βαρκελώνης προφανώς διοικείται από άσχετους, αν και φέτος το 44% (!) του κοινού του Primavera ταξίδεψε από το εξωτερικό.

Ο θρίαμβος των βετεράνων

Laternative

(Σταύρος Διοσκουρίδης και Παναγιώτης Μένεγος)

ΣΚΑΪ 100.3, καθημερινά 22.00-24.00

Πηγαίναμε γυρεύοντας τα φρέσκα ονόματα που δεν βλέπουμε ποτέ στην Αθήνα και γυρίσαμε παλιομοδίτες, αποθεώνοντας τις παλιές καραβάνες. Μπορεί και να γερνάμε αλλά συγκλονιστικότερη εμφάνιση από εκείνη της Ρ.J. Harvey δεν υπήρξε στο PS11. Ερωτευτήκαμε την εσωτερικότητα της Polly, διαπιστώσαμε με ανοιχτό το στόμα την αειθαλή ποιότητα των PIL, ξεκουφαθήκαμε από το θόρυβο των Swans, κοιτάγαμε σαν χάχες τα κομφετί των Flaming Lips, συμμετείχαμε στο reunion πάρτι των Pulp και αναδείξαμε σε αγαπημένους της πολυάριθμης ελληνικής αποστολής, τους Black Angels. Το ξημερώσαμε ηλεκτρονικά με Simian Mobile Disco, Dj Shadow, Lindstrom και Factory Floor, αποζημιωθήκαμε με την τρομερή live απόδοση από φυσικά όργανα του περσινού υπέροχου δίσκου του Caribou. Από τη νέα φουρνιά ενθουσιαστήκαμε με τους ρούκις Darkstar και Soft Moon. Απογοητευθήκαμε από Walkmen και Suicide, εκνευριστήκαμε με τους Animal Collective. Σηκώσαμε ένα Champions League, στηθήκαμε για ώρα στην ουρά για μια μπίρα και πονέσαμε περπατώντας αδιάκοπα περίπου 1 χλμ. από τη μια σκηνή στην άλλη. Το φεστιβάλ δεν θέλει τρόπο αλλά κόπο. Θα το σημειώσουμε για του χρόνου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Φεστιβάλ
Σχετικά θέματα: Μουσική
Επαναστάτες με αιτία
Χωρίς κανόνες
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Live, Μέσι κι αγανάκτηση
Επαναστάτες με αιτία
Χωρίς κανόνες
Κινηματογράφος
70 ταινίες για το καλοκαίρι
Κριτική θεάτρου
Σε γαλαξία γόνιμο
Μια πάπια μα ποια πάπια...
Συνέντευξη: Γιέρζι Σκολιμόφσκι
Ταλιμπάν οδύσσεια
Συνέντευξη: Αλέξανδρος Μούζας - Αντώνιος Αντωνόπουλος
Ξενάκης σε Α' πρόσωπο
Συνέντευξη: Ρομέο Καστελούτσι
«Ο προσωπικός μου Χριστός, κάποιος που διαφεύγει συνεχώς»
Λογοτεχνία
Πατρίκιος και Δημουλά μαζί
Αρχαιολογία
Βυζαντινή απόβαση στο Μανχάταν
Κομικ(ς)οδρόμιο
Δύσκολες αγάπες και παράτολμοι συνδυασμοί
Άλλες ειδήσεις
Ετσι & αλλιώς