Έντυπη Έκδοση

Χορεύοντας για δύο τόπους

Από πέρυσι στις 30 Ιουνίου που η Πίνα Μπάους έφυγε αιφνίδια από τη ζωή, χορευτικές ομάδες και φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο θεώρησαν ελάχιστη «υποχρέωσή» τους να της αφιερώσουν παραστάσεις.

Το Φεστιβάλ Αθηνών, που η ίδια αγαπούσε κι επισκεπτόταν, δεν μπορούσε παρά να ακολουθήσει αυτόν τον άτυπο εορτασμό. Οχι μία, αλλά δύο ιστορικές παραστάσεις της Γερμανίδας που άλλαξε τα πάντα στο χορό έρχονται σύντομα στην Αθήνα: από 7-9 Ιουλίου η ομάδα της, το Χοροθέατρο του Βούπερταλ, παρουσιάζει στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη») το «Agua» και από 13-15 Ιουλίου στον ίδιο χώρο το «Nefes».

Πρόκειται για δύο έργα που έφτιαξε η χορογράφος από το 1989 και μετά, οπότε άρχισε να επιδίδεται στις «γραφές της περιπλάνησης». Δηλαδή σε χορογραφίες -πορτρέτα πόλεων τα οποία δημιουργούσε μετά την παραμονή της εκεί: από τη Μαδρίτη, τη Λισαβόνα, τη Ρώμη και τη Βουδαπέστη έως την Κωνσταντινούπολη, το Χονγκ Κονγκ, το Λος Αντζελες και το Μπουένος Αιρες.

Η αισιόδοξη Βραζιλία

Το «Agua» του 2001 μεταφέρει την αίσθηση της Πίνας Μπάους για τη Βραζιλία. Εχει έντονους ρυθμούς, ζωηρά χρώματα, αποτυπώνει χαλαρή ατμόσφαιρα στο Ρίο, ανήκει δε στην αισιόδοξη και πιο «χορευτική» περίοδο της. Η Κωνσταντινούπολη (δηλαδή το «Nefes») είναι ένα έργο που η Μπάους εμπνεύστηκε το 2003, την εποχή που μαινόταν ο πόλεμος με το Ιράκ. «Nefes» σημαίνει «ανάσα» και σε αντίθεση με το «Agua» πρόκειται για ένα σκίτσο της Πόλης πιο σκοτεινό και συννεφιασμένο. Εικόνες από τα τουρκικα χαμάμ, τους Σούφι, τους περιστρεφόμενους δερβίσηδες, το χορό της κοιλιάς. Η Γερμανίδα «κέντησε» μια εικόνα της Πόλης, που κινείται ανάμεσα στο μύθο και την ιστορία, φανταχτερή, πολύβουη αλλά και θλιμμένη.

Αλλωστε και η ίδια κάπως έτσι ήταν. Είχε φανατικούς θαυμαστές (Αλμοδόβαρ, Μπομπ Γουίλσον, Γουίλιαμ Φορσάιθ) αλλά δεχόταν και σφοδρές επικρίσεις, κυρίως διότι οδηγούσε τους χορευτές της σε ακραίες δοκιμασίες. Η Μπάους γεννήθηκε στο Σόλινγκεν, όπου οι γονείς της διατηρούσαν ένα μικρό καφέ σε μοτέλ. Από μια πιτσιρίκα μπαλαρίνα σε γερμανική σχολή έγινε απόφοιτος του περίφημου Τζούλιαρντ, ενώ, επιστρέφοντας στην Γερμανία στα τέλη της δεκαετίας του '60, της ανέθεσαν μια σκηνοθεσία για το Μπαλέτο της Οπέρας του Βούπερταλ. Τρία χρόνια μετά ο οργανισμός είχε μετονομαστεί σε Χοροθέατρο Βούπερταλ, ενώ ο προσωπικός της θρίαμβος δεν είχε τελειωμό.

«Επικίνδυνη μάγισσα»

Το πρόσωπό της θύμιζε πρώιμα έργα του Πικάσο (λευκό, μακρύ, με έντονα χαρακτηριστικά). Κοιμόταν λίγο, δούλευε ακατάπαυστα. Φορούσε πάντα μαύρα και της άρεσε να υπενθυμίζει στους γύρω της ότι «δεν τα παρατάει ποτέ». Κάπνιζε αρειμανίως. Είτε την αγαπούσες, είτε τη μισούσες, δεν μπορούσες να μην παραδεχτείς ότι εκείνη πρώτη έσπασε τα όρια ανάμεσα στο χορό και το θέατρο, ύμνησε τον Μπρεχτ, χρησιμοποίησε πολύ το νερό στις παραστάσεις της, έφτιαχνε εικόνες από το τίποτα. Πάνω απ' όλα όμως είχε ένα μαγικό τρόπο να ξυπνά έντονα συναισθήματα στο κοινό. Αρκούσαν λίγα λεπτά για να σε βυθίσει στη θλίψη ή να σε γεμίσει χαρά.

Η «Γκάρντιαν» τη χαρακτήριζε «επικίνδυνη μάγισσα του σύγχρονου χορού» που «σε έκανε να νιώθεις συγκίνηση που είσαι ζωντανός», ενώ η «Ντέιλι Τέλεγκραφ» έγραψε πως «επηρέασε το χορό όσο κανείς άλλος την τελευταία 30ετία». Οι χορευτές της παραδέχονταν πως «έχει εμμονές όπως όλες οι διάνοιες», αλλά τόνιζαν ότι «σε τρία λεπτά μπορούσε να σε σαγηνεύσει για πάντα». Ενώ η Σιλβί Γκιλέμ όταν κάποτε ρωτήθηκε για την Π.Μπάους είπε με το γνώριμο «στεγνό» της ύφος: «Το να δουλεύεις μαζί της είναι σαν να συμμετέχεις σε αίρεση». Οσο για το τι έλεγε η ίδια για τον εαυτό της; «Χόρευα γιατί φοβόμουν να μιλήσω. Μόνο με την κίνηση μπορούσα να εκφράσω συναισθήματα».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Χορός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Παράσταση
«Φάγαμε χοντρή λοβοτομή»
Μουσική
Κύμα ροκ στο Terra Vibe
«Χρειάζεστε ένα ξέφρενο πάρτι»
Ενα Σκαθάρι στο Πάρκο
Κινηματογράφος
Ο απίθανος κύριος Ράσελ
Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
Dancing queens
Χορός
Χορεύοντας για δύο τόπους
Καλλιτέχνες
Καλλιτέχνες σε εγρήγορση
Μουσεία
Πικνίκ στο μουσείο
Θέατρο
Αναμέτρηση με το άγνωστο
Ο Προμηθέας της διπλανής πόρτας
«Μην υποτιμάτε τους πληβείους»
Εκθεση
Με έμπνευση τους μύθους
Αρχιτεκτονική
Τα αρχοντικά των Πατησίων
Βιβλίο
Αστυνομικό δελτίο
Η μεγάλη επιστροφή
Από το Εψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας
Street Art