Έντυπη Έκδοση

Ο Προμηθέας της διπλανής πόρτας

Θ' αλλάξει ο κόσμος; Και ποιος μπορεί να ελπίζει θετικά σε καιρούς τόσο χαλεπούς; Αυτό το ερώτημα διατρέχει τον «Προμηθέα» του Θόδωρου Τερζόπουλου που παρουσιάζει την Παρασκευή και το Σάββατο το θέατρο Αττις στο Παλαιό Ελαιουργείο της Ελευσίνας.

Η παράσταση μ' ένα θίασο γερμανών, τούρκων, ελλήνων ηθοποιών και την εντυπωσιακή εγκατάσταση του Γιάννη Κουνέλλη -χίλιες πέτρες κρεμασμένες στο χώρο- θα αξιοποιήσει και ένα εξωθεατρικό θεαματικό γεγονός-έκπληξη, που έρχεται να υπογραμμίσει τις αναφορές της στην πολιτική και οικονομική επικαιρότητα.

Εναν «Προμηθέα» σκληρό, επιθετικό όπως και η εποχή μας ήθελε ο Θόδωρος Τερζόπουλος. Με σκηνικό χίλιες πέτρες στο Ελαιουργείο, άλογα στην παράσταση της Τουρκίας και τρένα που μεταφέρουν κρέατα πάνω στις σιδηρογραμμές ενός παλιού εργοστασίου κάρβουνου στο Εσεν της Γερμανίας. Ο ήρωας του Αισχύλου, ο αλυσοδεμένος από τον Δία στα βράχια του Καύκασου, γίνεται ο σημερινός ήρωας της καθημερινότητας. Ορθιος, σπρώχνει προς τα μέσα το φαγωμένο του συκώτι. Και δεν είναι ένας. Πολλαπλασιάζεται μέσα από ένα χορό αντρών όπου δημιουργεί σύγχρονους ρόλους, όπως το Κράτος, τη Βία, τον Ηφαιστο.

Η πολιτική διάσταση

Ούτε τον κλασικό χορό των Ωκεανίδων πρόκειται να δούμε. Εδώ ο ωκεανός ξεβράζει πτώματα, μετανάστες, εξόριστους και διωκόμενους από πογκρόμ, πολέμους. Πέντε Γερμανοί, πέντε Τούρκοι κι έξι Ελληνες καταφεύγουν στον «Καύκασο» της Ελευσίνας έχοντας το ίδιο μαύρο μέλλον. Συναντιούνται σε μια περιοχή «τράνζιτ», σ' ένα ευρωπαϊκό τριεθνές και στο ντύσιμό τους δεν υπάρχει καμιά ομοιομορφία, αν εξαιρέσεις το βλέμμα του πένητα, του περιπλανώμενου. Μπαίνουν στο χώρο, άλλος από τα χωράφια, άλλος από το λιμάνι κι ανακατεύονται με τους θεατές. Είναι οι Προμηθείς της διπλανής πόρτας, νεόπτωχοι, άστεγοι, όμηροι του σύγχρονου κράτους.

Του κράτους που εκπροσωπείται από γερμανό ηθοποιό. Ο αλαζονικός Ερμής έρχεται μέσα απ' το κοινό φορώντας λινό άσπρο κοστουμάκι. Θα βάλει επιτέλους τάξη, θα ανακοινώσει ως εκπρόσωπος τα σκληρά μαντάτα του παντεπόπτη Δία, ίσως του ΔΝΤ: «Η παρουσία τριών λαών στη διανομή δίνει στην παράσταση τη διάσταση που επεδίωκα επικαιροποιώντας πολιτικά το κείμενο» λέει ο σκηνοθέτης.

Μια γυναίκα (Σοφία Μιχοπούλου) στέκει μπροστά από τον Προμηθέα. Σαν φύλακας της εγκατάστασης του Κουνέλλη, μοιάζει να εκφράζει το απραγματοποίητο αίτημα της αλλαγής. Η Σοφία Χιλ έρχεται ως Ιώ να συναντήσει την ομήγυρη των αθλίων περνώντας δεκάδες σύνορα ενώ ακούγεται ένα ιλιγγιώδες τανγκό του Πιατσόλα. Και ο Αργός με τα εκατό μάτια δεν είναι παρά το τέρας της αστυνομίας που την καταδιώκει ,γιατί δεν έχει άδεια παραμονής.

Καθηλωτική είναι η εγκατάσταση του Γ. Κουνέλλη, μια βροχή από «καταρράκτες». Χίλιες πέτρες κρέμονται σε μεγάλο ύψος από τους γκρεμισμένους τοίχους. Ακολουθώντας το σκηνικό, οι ερμηνείες των 16 ηθοποιών μετατρέπονται κι αυτές σε «εγκατάσταση». Πέρα από την εγκατάσταση το τοπίο μένει όπως είναι. Ο σκηνοθέτης δεν ήθελε να πειραχτεί τίποτα: το χώμα, τα αγκάθια, τα σκουπίδια.

Η μουσική του Τάκη Βελλιανίτη βασίζεται σε ήχους χθόνιους, γεμάτους ηφαιστειακή ενέργεια, φόβο και απειλή. Η παράσταση έχει επιθετικότητα, σχεδόν μανία. Η εξέγερση του σώματος, των ιδεών και η επιθυμία ν' αλλάξει ο κόσμος κορυφώνονται σε σημείο έκρηξης. «Δεν με ενδιέφερε ο ήρεμος διάλογος, η αφήγηση της ιστορίας» λέει ο Θ. Τερζόπουλος. «Από σκηνή σε σκηνή η παράσταση οδηγείται σ' ένα απίστευτο κρεσέντο. Η άκρη του κόσμου, όπως αναφέρει το κείμενο, για μένα σηματοδοτεί το ακραίο σημείο της ζωής και της τέχνης. Αλλωστε ο Προμηθέας είναι η πιο αρχετυπική ιδέα της επανάστασης. Φέρνω λοιπόν την ομάδα στα άκρα όπου κινείται εικαστικά ο Κουνέλλης, μεταφέρω το δραματουργικό υλικό στις μέρες μας και το εξακοντίζω στους θεατές».

Φωτιά εναντίον ανθρώπου

Μετά το «Μάουζερ», κάτι φαίνεται ν' αλλάζει στη δουλειά του Θόδωρου Τερζόπουλου. Η ανάγκη του να ανιχνεύσει το θολό τοπίο της νέας εποχής είναι εμφανής. Οπως και η πολιτική αιχμή. «Είναι αλήθεια. Απομακρύνομαι σιγά σιγά από το δράμα, λες και με καλεί κατεπειγόντως κάτι άλλο. Στον 21ο αιώνα όλα αλλάζουν και το δράμα δεν έχει θέση. Χρειάζεται ψάξιμο απ' την αρχή. Επιλέγω την αυτοκριτική, το ερωτηματικό, τον σαρκασμό ως σύγχρονο στοιχείο της μετα-τραγωδίας. Το ερώτημα στο Μάουζερ "τι είναι ο άνθρωπος;" γίνεται τώρα: "θ' αλλάξει ο κόσμος;"»

Αυτό το ερώτημα που θα βροντοφωνάξουν οι σύγχρονοι, ηττημένοι Τιτάνες κάπου στο τέλος της παράστασης, θα συνοδεύεται από μια εντυπωσιακή έκπληξη που φέρνει η ίδια η ζωή, η διεκδίκηση, όπως παρουσιάζεται στην καθημερινότητά μας.

«Η φωτιά στράφηκε τελικά εναντίον του ανθρώπου» λέει ο Θ. Τερζόπουλος. «Τα δάση καίγονται, τα φάρμακα μας δηλητηριάζουν, τα βιβλία παραπλανούν. Πέθαναν τα ψέματα, τα άλλοθι για δήθεν Ευρωπαίους, δήθεν αριστερούς, δήθεν ευκατάστατους. Για να συνεχίσουμε πρέπει να σιωπήσουμε και μετά να βγάλουμε μια κραυγή. Σαν αυτή του Προμηθέα». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Σχετικά θέματα: Θέατρο
Αναμέτρηση με το άγνωστο
«Μην υποτιμάτε τους πληβείους»
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Παράσταση
«Φάγαμε χοντρή λοβοτομή»
Μουσική
Κύμα ροκ στο Terra Vibe
«Χρειάζεστε ένα ξέφρενο πάρτι»
Ενα Σκαθάρι στο Πάρκο
Κινηματογράφος
Ο απίθανος κύριος Ράσελ
Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας
Dancing queens
Χορός
Χορεύοντας για δύο τόπους
Καλλιτέχνες
Καλλιτέχνες σε εγρήγορση
Μουσεία
Πικνίκ στο μουσείο
Θέατρο
Αναμέτρηση με το άγνωστο
Ο Προμηθέας της διπλανής πόρτας
«Μην υποτιμάτε τους πληβείους»
Εκθεση
Με έμπνευση τους μύθους
Αρχιτεκτονική
Τα αρχοντικά των Πατησίων
Βιβλίο
Αστυνομικό δελτίο
Η μεγάλη επιστροφή
Από το Εψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας
Street Art