Έντυπη Έκδοση

«Ταξίδι» χωρίς επιστροφή

Η κυκλοφορία των απομνημονευμάτων του Τόνι Μπλερ και η σκληρή κριτική που ασκεί στον Γκόρντον Μπράουν εγκλωβίζουν τους υποψήφιους για την ηγεσία των Εργατικών στη σκιά ενός δηλητηριασμένου παρελθόντος.

Κάποτε ήταν μια σχέση αγάπης. Ομως στην αυτοβιογραφία του ο Τόνι Μπλερ περνάει «γενεές δεκατέσσερις» τον Γκόρντον Μπράουν, δημιουργώντας νέο πονοκέφαλο στους Εργατικούς Κάποτε ήταν μια σχέση αγάπης. Ομως στην αυτοβιογραφία του ο Τόνι Μπλερ περνάει «γενεές δεκατέσσερις» τον Γκόρντον Μπράουν, δημιουργώντας νέο πονοκέφαλο στους Εργατικούς Την περασμένη Τετάρτη, ενώ ξεκινούσε η αποστολή των ψηφοδελτίων για την ανάδειξη του νέου αρχηγού των Εργατικών στα μέλη του κόμματος, τα βρετανικά βιβλιοπωλεία γέμιζαν τα ράφια τους με το «Ταξίδι» του Τόνι Μπλερ. Οπως όλες οι αυτοβιογραφίες πολιτικών, έτσι και αυτή, επιχειρεί να ερμηνεύσει ή και να ξαναγράψει την ιστορία της πρωθυπουργίας Μπλερ. Η κυκλοφορία της, λίγο πριν από την κλιμάκωση του εσωκομματικού διχασμού ανάμεσα στους αδερφούς Μίλιμπαντ, δεν ήταν τυχαία: ο κ. Μπλερ θέλησε, όπως εύγλωττα σημείωσε ένας βουλευτής, «να επηρεάσει τους Εργατικούς ακόμα και μέσα από τον πολιτικό του τάφο». Και το κατάφερε.

«Ο Μπράουν ήταν εξοργιστικός»

Ο Μπλερ γράφει ότι η σχέση του με τον επί χρόνια υπουργό Οικονομίας και διάδοχό του Γκόρντον Μπράουν ξεκίνησε σαν «πολιτικός έρωτας» - και ως τέτοιος μετατράπηκε σε πικρό μίσος. Σύμφωνα με το «Ταξίδι», αλλά και τα όσα έχει δηλώσει ο συγγραφέας του τα τελευταία 24ωρα στις δεκάδες συντεντεύξεις που έχει παραχωρήσει, ο Μπράουν κατέληξε να είναι «εξοργιστικός». «Είχε μηδενική συναισθηματική ευφυΐα και πολιτικό ένστικτο», συνεχίζει, ενώ τον κατηγορεί για την ήττα των Εργατικών στις εκλογές του Μαΐου, απορρίπτοντας την κεϊνσιανής σύλληψης οικονομική του πολιτική. Πατέρας των Νέων Εργατικών, της ιδεολογικής μετεξέλιξης των Εργατικών από κόμμα της Αριστεράς σε κεντρώο κόμμα της ελεύθερης αγοράς, ο Μπλερ ισχυρίζεται ότι ο Μπράουν έχασε τις εκλογές επειδή επέστρεψε στις αριστερότερες καταβολές του όταν ανέλαβε τα ηνία του κόμματος και της χώρας.

Οι αδερφοφάδες

Τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι πυρά στον πόλεμο δύο ανδρών που λίγο ρόλο παίζουν πια στη διαμόρφωση εξελίξεων. Η μάχη για την ηγεσία των Εργατικών, όμως, η οποία βρίσκεται στην τελική ευθεία και θα ολοκληρωθεί στις 25 Σεπτεμβρίου στο συνέδριο του κόμματος, ορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την κληρονομιά των Μπλερ και Μπράουν. Ο Ντέιβιντ και ο Εντ Μίλιμπαντ, τα δύο αδέρφια που διεκδικούν την ηγεσία, ανδρώθηκαν πολιτικά υπηρετώντας ο μεν στο πλευρό του Μπλερ και ο δε στο πλευρό του Μπράουν. Ο Ντέιβιντ, πρώην υπουργός Εξωτερικών, είναι θιασώτης των Νέων Εργατικών. Θεωρείται ο υποψήφιος που μπορεί να προσελκύσει την ψήφο των αναποφάσιστων στις επόμενες εκλογές και υποστηρίζεται από τον μεγαλύτερο αριθμό μεγαλοστελεχών του κόμματος. Ο μικρότερος αδερφός του, Εντ, πρώην υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος, είναι σαφώς πιο αριστερός. Επικριτής των Νέων Εργατικών και της εγκατάλειψης των ριζών του κόμματος στο εργατικό κίνημα, ήταν από νεαρή ηλικία σύμβουλος του Μπράουν και υποστηρίζεται από το σύνολο των συνδικάτων της χώρας. Και οι δύο κράτησαν αποστάσεις από τον Μπλερ, ο Ντέιβιντ πιο διακριτικά, ο Εντ δηλώνοντας ότι «ο Τόνι ήταν κάποτε εκσυγχρονιστής, όμως τώρα εγώ προσφέρω την αλλαγή που χρειάζεται το κόμμα και η Βρετανία».

Η δηλητηριώδης πένα του Μπλερ επιδεινώνει τον σπαραγμό στους κόλπους των Εργατικών, που αναζητούν το πρόσωπο που θα τους ενώσει και θα τους οδηγήσει στη διεκδίκηση της εξουσίας σε λιγότερο από πέντε χρόνια. Παρότι πολλοί θα ήθελαν ο Τόνι Μπλερ, ο Γκόρντον Μπράουν και η μεταξύ τους σύγκρουση να περάσει στη σφαίρα της Ιστορίας και να συνεχιστεί μόνο στις σελίδες αυτοβιογραφιών, η πραγματικότητα είναι ότι παραμένει απόλυτα σχετική με το μέλλον του κόμματος. Δύσκολα οι αδερφοί Μίλιμπαντ θα μπορέσουν να ξεφύγουν από τις βαριές σκιές των πολιτικών τους καθοδηγητών.*

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Βρετανία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Τουρκία
Στη λήθη οι Αλλιανοί του 2ου αιώνα π.Χ.
Βρετανία
«Ταξίδι» χωρίς επιστροφή
Ε.Ε.
Στρατός ένας και φτηνός...
Ιταλία
«Δολοφόνησαν τον Μουσολίνι για να μη μιλήσει»