Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Αντι-Στίξεις

  • Αίγυπτος: «Περιμένοντας τον Γκοντό»

    Καζάνι που βράζει η Αίγυπτος, δεύτερη οικονομία της Αφρικής και πιο πολυάνθρωπη χώρα του αραβικού κόσμου.

    Μπήκε σε προεκλογική περίοδο, για ψηφοφορία που θα ανανεώσει τον Νοέμβριο τη σύνθεση της Κάτω Βουλής, σαν Σφίγγα. Συμπέρασμα για τις τάσεις του εκλογικού σώματος δεν βγαίνει. Τα σκιάζει η φοβέρα. Προεκλογικός αγώνας μέσα στη σύγχυση, την αβεβαιότητα και τη ραδιουργία. Πρόβα τζενεράλε, στην ουσία, η κάλπη αυτή, για τον πολιτικό σεισμό που κατά πάσα βεβαιότητα θα εκδηλωθεί τον Σεπτέμβριο του 2011 που αναμένονται προεδρικές «εκλογές». Οι πρώτες στις οποίες ο σύγχρονος φαραώ, είτε αυτός είναι ο Μουμπάρακ είτε ο γιος του Γκαμάλ, θα έχει πραγματικό αντίπαλο. Ο Μωχάμεντ Ελ Μπαραντέι, ο τιμημένος με Νόμπελ Ειρήνης Αιγύπτιος διπλωμάτης που έγραψε ιστορία ως διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, γύρισε στην πατρίδα και αποδέχεται την πρόκληση να διεκδικήσει την προεδρία υπό όρους (βλέπε «Αντιστίξεις» 27/2/2010). Η σύνθεση στο νέο «κοινοβούλιο» που η δύναμή του ωχριά μπροστά σε εκείνη του προέδρου Μουμπάρακ, θα δώσει μια εικόνα. Πρόκριμα με νόημα η ψηφοφορία της περασμένης Τετάρτης για τη Σούρα, συμβουλευτικό σώμα 264 μελών, εκ των οποίων τα 88 τα διορίζει ο πρόεδρος. Οι εκπρόσωποι των Αδελφών Μουσουλμάνων, μεγαλύτερης και καλύτερα οργανωμένης πολιτικής δύναμης, δεν πήραν ούτε μία έδρα! Τις πήρε όλες το κόμμα της εξουσίας! Ο οιωνός δεν είναι απλώς κάκιστος. Προφητεύει ιστορικές συνέπειες από την αναμέτρηση του 2011. Ο πτέραρχος Μουμπάρακ κυβερνάει, χωρίς αντιπρόεδρο ή διάδοχο, από τότε που διαδέχθηκε τον Σαντάτ.

    Διανύει την 5η εξαετή θητεία του και σ' αυτά τα 30 χρόνια η χώρα δεν έβγαλε το χακί. Διοικεί με στρατιωτικό νόμο που, με πρόσχημα την τρομοκρατία, ανανεώνει κάθε χρόνο. «Δεν είμαστε και Σουηδία», συνηθίζει να λέει. Από τα μακροβιότερα αυταρχικά καθεστώτα είναι η Αίγυπτος, χώρα που το 50% των 83 εκατομμυρίων ψυχών του πληθυσμού της είναι κάτω των 20 ετών. Ραχοκοκαλιά του κράτους ο στρατός. Τα στόματα είναι ραμμένα στο Κάιρο αλλά τα μέτωπα ανοίγουν τώρα αλλού: στο Facebook και στο Twitter κυκλοφορούν ελεύθερα οι πληροφορίες για τις θηριωδίες του καθεστώτος αλλά και την κακή υγεία του Μουμπάρακ, 82 ετών. Ο «θρόνος» του τρίζει εκκωφαντικά, αλλά εκείνος ούτε για διάδοχο μιλά ούτε αν θα είναι υποψήφιος ξεκαθαρίζει.

    *Από υπόγειες διαδρομές όμως προωθεί τον πρωτότοκο γιο του Γκαμάλ, 47 ετών, αξιωματούχο του κόμματος, εκλεκτό του αμερικανικού κεφαλαίου, για διάδοχο. Πατήρ και υιός το «διαψεύδουν». «Αγανακτισμένοι πολίτες» κάνουν εκκλήσεις να στέρξει ο Γκαμάλ να στεφθεί διάδοχος και γεμίζουν τους δρόμους, κυρίως στις εξαθλιωμένες περιοχές, με αφίσες που τα πιτσιρίκια τις κουρελιάζουν πριν στεγνώσει η κόλλα τους. Η κατακερματισμένη αντιπολίτευση αντιδρά εκ των πραγμάτων υποτονικά. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι, που με τη σημαία των Ανεξάρτητων πήραν 88 από τις 454 έδρες στις εκλογές του 2005 (το 2000 είχαν πάρει 11 μόλις), έχουν τρομακτική απήχηση στις φτωχές λαϊκές μάζες με το σπουδαίο κοινωνικό τους έργο. Οπως η Χαμάς στη Γάζα...

    Ο tempora!

    Κίνημα εκτός νόμου αλλά σιωπηρά αποδεκτό, οι Α.Μ., που η κυβέρνηση σκοπίμως τους ταυτίζει με τον Μπιν Λάντεν, αν γίνονταν τώρα εκλογές, θα έπαιρναν 40%, λένε στο Κάιρο. Σε κοινή προσπάθεια με την οργάνωση του Μπαραντέι για δημοκρατία και αλλαγή του εκλογικού νόμου έχουν συγκεντρώσει πάνω από 800.000 υπογραφές. Το ένα εκατομμύριο που χρειάζονται είναι κοντά. Η συνεργασία αυτή ανησυχεί το καθεστώς και κρατά το στρατό σε επιφυλακή. Κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της δικτατορίας Μουμπάρακ, ο νόμος κλείνει την πόρτα σε ανεξάρτητους υποψηφίους ενώ παιχνίδι κάνει μόνο το κυβερνητικό κόμμα. «Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε τον Γκοντό. Οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι δεν επικροτούν τη βία και είναι έτοιμοι να δουλέψουν στη Βουλή. Ο λαός είναι φτωχός, όχι ηλίθιος», λέει ο Μπαραντέι.

    Ομως

    ο υπέργηρος φαραώ κωφεύει. Το καθεστώς είναι θωρακισμένο. Ερευνα του ΟΗΕ για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη και την κουλτούρα του τρόμου αναφέρει ότι στην Αίγυπτο οι νέοι 18-29 ετών διακατέχονται από φόβο. «Φόβο για τον ιμάμη, την ανεργία, την κοινωνική κατακραυγή και κυρίως για την αστυνομία. Την πανταχού παρούσα, την αυθαίρετη και κτηνώδη, που έχει εξασφαλισμένη από το καθεστώς την ατιμωρησία».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Τουρκία
Στη λήθη οι Αλλιανοί του 2ου αιώνα π.Χ.
Βρετανία
«Ταξίδι» χωρίς επιστροφή
Ε.Ε.
Στρατός ένας και φτηνός...
Ιταλία
«Δολοφόνησαν τον Μουσολίνι για να μη μιλήσει»