Έντυπη Έκδοση

Η ακρίβεια ως «εν δυνάμει ευκαιρία»

Η ακρίβεια είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που σχετίζεται με την επιβίωση, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, και τον τρόπο ζωής στις αναπτυγμένες χώρες.

Ο ρόλος των διεθνών οργανισμών και των εθνικών κυβερνήσεων είναι καθοριστικός στην αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου, στις αναπτυσσόμενες χώρες. Και επειδή ακριβώς σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία όλα είναι αλληλένδετα, καθοριστικός κρίνεται και ο ρόλος τους στην αντιμετώπιση του φαινομένου και στις αναπτυγμένες χώρες. Στην περίπτωση όμως των αναπτυγμένων χωρών και προηγμένων κοινωνιών καθοριστικός είναι και ο ρόλος των πολιτών σε ατομικό επίπεδο.

Ο Paul Krugman, σε άρθρο του στους «New York Times» (2008), συγκρίνει τον αστικό τρόπο ζωής στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις με αυτόν στις αμερικανικές και τον συνδέει με τη χρήση του αυτοκινήτου στην καθημερινότητα των πολιτών και το κόστος του πετρελαίου και της βενζίνης.

Το συμπέρασμά του είναι ότι ένας μακροπρόθεσμα βιώσιμος τρόπος, για τους κατοίκους των αμερικανικών μεγαλουπόλεων, αντιμετώπισης της ακρίβειας που σχετίζεται με τις υψηλές τιμές της ενέργειας είναι ν' αναθεωρήσουν το πώς και πού ζουν. Μια τέτοια απόφαση δεν είναι εύκολη ούτε άμεσα πραγματοποιήσιμη, αλλά, αν πιστέψει κανείς ότι η ενεργειακή κρίση θα είναι μακροχρόνια, τότε ίσως μια τέτοια απόφαση είναι επιτεύξιμη και κρίνεται ως στρατηγικής σημασίας.

Αν δανειστούμε λοιπόν μερικές βασικές έννοιες από τον χώρο του μάνατζμεντ και της στρατηγικής, αξιόλογες αλλαγές στον τρόπο ζωής θεωρούνται στρατηγικής σημασίας, γιατί εκπονούνται σε βάθος χρόνου και αποτελούν βάση αλλαγής του πώς ορίζουμε την ευμάρειά μας.

Παράλληλα, σ' έναν δυναμικά εξελισσόμενο κόσμο πρέπει να είμαστε σε θέση να μετατρέπουμε τις «απειλές» και τις «αδυναμίες» σε «ευκαιρίες» και «πλεονεκτήματα» αντίστοιχα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό ακριβώς προτείνει ο Krugman: Το ενεργειακό κόστος πρέπει να κάνει αφ' ενός τους ευρωπαίους πολίτες να εκτιμήσουν τον αστικό τρόπο ζωής τους, όπως αυτός οργανώνεται σε γειτονιές, και, αφ' ετέρου τους αμερικανούς πολίτες να τον αναθεωρήσουν και να τον επανασχεδιάσουν. Στο άρθρο του υπογραμμίζει «Ι have seen the future, and it works», στέλνοντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας.

Ο καθορισμός της ευημερίας είναι συνάρτηση παραγόντων κόστους και ποιότητας. Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Δανία, σχετικά με τον ορισμό της φτώχειας («The Copenhagen Post», 2008) αναφέρει ότι κάποιος θεωρείται φτωχός στη Δανία αν το μηνιαίο εισόδημά του είναι λιγότερο από 11.194 κορόνες (περίπου 1.500 ευρώ). Παράλληλα, η έρευνα παρουσιάζει και ποιοτικά χαρακτηριστικά της φτώχειας, συνδέοντας το εισόδημα με τον τρόπο ζωής.

Για παράδειγμα, αν κάποιος είναι σε θέση να επιβαρυνθεί το κόστος ενός κινητού τηλεφώνου, αν μπορεί να κάνει διακοπές μία φορά τον χρόνο στο εξωτερικό, τότε θα μπορεί να θεωρηθεί ότι ζει πάνω από το όριο φτώχειας. Πρόσφατες ανάλογες έρευνες που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα αναφέρονται στη συρρίκνωση των εισοδημάτων των νοικοκυριών και στις ποιοτικές αλλαγές του τρόπου ζωής που επιφέρουν στον μέσο Ελληνα, όπως για παράδειγμα λιγότερες ετήσιες διακοπές.

Το ερώτημα που τίθεται λοιπόν και αποτελεί πρόκληση για τον καθένα από εμάς είναι να αναλογιστούμε πώς εμείς ατομικά ως νοικοκυριά μπορούμε να αντιδράσουμε στις νέες αυτές συνθήκες και πώς θα μπορούσαμε να μετατρέψουμε «την απειλή» της ακρίβειας σε «εν δυνάμει ευκαιρία».

Αυτό αναπόφευκτα σημαίνει επαναπροσδιορισμό της ποιότητας ζωής μας βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, όπως για παράδειγμα αλλαγή των καθημερινών καταναλωτικών συνηθειών μας, που συνήθως ταυτίζονται με αλόγιστες αγορές ποσοτήτων που δεν χρειαζόμαστε.

Το Euromonitor International (2008) αποτυπώνει τις τάσεις στην αλλαγή του τρόπου ζωής που έχει φέρει η παγκόσμια οικονομική κρίση ως LOHAS (lifestyles of health and sustainability) and LOVOS (lifestyles of voluntary simplicity). Θεωρεί δε ότι το LOVOS σχετίζεται μ' έναν μακροπρόθεσμο τρόπο ζωής, στηριζόμενο στον ορθολογισμό και την απλοποίηση των αναγκών μας, που δεν σημαίνει απαραίτητα επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσής μας.

Ο δε ρόλος του κράτους σε μια τέτοια απόφαση είναι σημαντικός και καθοριστικός, γιατί τέτοιου είδους στρατηγικές αλλαγές πρέπει να στηρίζονται από ισχυρές υποδομές και θεσμούς.

Αλλαγή τρόπου ζωής σημαίνει αλλαγή τρόπου σκέψης και ο επαναπροσδιορισμός του τρόπου ζωής μας ίσως να μην είναι και τόσο απειλητικός, αν ληφθεί ως μια στρατηγική απόφαση, όπως μας προτρέπει και ο Van Morrison στην τελευταία του συλλογή «keep it simple»...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Οικονομία
Στη στήλη
Αναλύσεις
Άλλα θέματα στην κατηγορία Οικονομία της έντυπης έκδοσης
ΠΑΣΟΚ
Το βάρος στις κρατικές τράπεζες
Αγορές
Να βγει κανείς ή να μην βγει, ιδού η απορία
Οι αναλυτές της Citi
Η αβεβαιότητα επιστρέφει στους δείκτες
Πιστωτική συρρίκνωση
Ελπιδοφόρα deals «ψήθηκαν» στο Λονδίνο
Ετοιμάζουν την επόμενη φούσκα
Χρηματιστήριο Αθηνών
Φθινοπωρινό ράλι θέλουν οι αναλυτές
Γρίφος ο Οκτώβριος
Ο πονοκέφαλος του νέου πρωθυπουργού
Ζητείται... ζεστό χρήμα μέχρι το τέλος του χρόνου
Εκθεση της Κομισιόν
Κομισιόν: Οι κυβερνητικές επιλογές όξυναν την κρίση
Προβλέψεις ΙΟΒΕ
Μαύρο φθινόπωρο για τη βιομηχανία
Ευρωπαϊκή Ένωση
Συμμαχία στην Ε.Ε. για ελαστικότερα κριτήρια
Δημόσιο χρέος
Ακριβότερος ο δανεισμός για το ελληνικό Δημόσιο
Ασφαλιστικά Ταμεία
Κουβάρι χρεών πνίγει τα ταμεία
Λουκέτο ΑΣΠΙΣ
Τι πρέπει να προσέξουν όσοι έχουν συμβόλαια ζωής στην Ασπίς Πρόνοια
Ζητούνται στρατηγικοί επενδυτές στον «όμιλο»
Οφειλές 32 εκατ. ευρώ στην Aspis Holdings
Κυπριακό ενδιαφέρον για την Commercial Value
Olympic Air
Ρελάνς με Μακεδονικές Αερογραμμές
Επιχειρήσεις
Μέτωπα από το χθες
Νέο σαφάρι για τις υπερτιμολογήσεις
Μένουν εδώ μόνο τα... γραφεία
Παραδοσιακά πράσινο επιχειρείν
Προσωρινά σημεία πώλησης με αβάντες
Στη Βουλγαρία
Διεθνή
Το στοίχημα της κεντροαριστεράς στην Ιαπωνία
Ευρωπαϊκός εμφύλιος για τα σκληρά μέτρα
Εργασία-λάστιχο η «απάντηση» στην ανεργία