Έντυπη Έκδοση

Μηνύματα στο κινητό από τη Σιγκαπούρη

Το κύμα

Περιμένω έναν ντόπιο. Φίλο από τις προηγούμενες στάσεις μου εδώ. Εχουμε ήδη προγραμματίσει να πάμε να δούμε τα νέα αποκτήματα του εντυπωσιακού, υποδειγματικού μεγαενυδρείου στο νησί Σεντόζα. Το κόσμημα της Σιγκαπούρης. Ο κύριος προορισμός των πρωτάρηδων τουριστών της περιοχής.

Μου τηλεφωνεί όμως και μου λέει ότι θα ήταν καλύτερα να το αναβάλουμε για την επομένη. Ετσι, για μια ακόμη φορά, στην πόλη-νησί χωρίς κάποιον κοντά μου. Αλλά σαν να μη με βγάζει τίποτε πια στο ξέφωτο της έκπληξης. Ή στην καρδιά της αιφνίδιας μετατροπής των δεδομένων. Το κύμα που με συμφιλιώνει πάντα με το δήθεν απρόοπτο. Η γνώριμη αίσθηση: να είμαι τελείως αποσυνδεδεμένος από τα πλήθη, χωρίς μεσάζοντες και γέφυρες επικοινωνίας, εντελώς μόνος και ταυτοχρόνως τόσο πολύ, τόσο κυριολεκτικά πολύ μαζί με τους άλλους. Ως προέκταση μάλιστα, ως γνήσιο και αυθεντικό κομμάτι τους ταυτοχρόνως. Η πληρότητα της κοινωνικότητας. Πέρα μάλιστα από κάθε γλωσσική συνάφεια ή πολιτιστική ομοιογένεια. Ναι, στη διάθεσή μου και τα 704 τετραγωνικά χιλιόμετρα αυτής της ιδιότυπης κυψέλης του Ισημερινού. Εννοείται ότι το αχόρταγο μάτι-εγώ γνωρίζει πώς να τα διεκδικεί όλα αυτά, χωρίς καμία απολύτως επιφύλαξη. Στους αντίποδες εποχικών ενοχών ή επιβεβλημένων συμβιβασμών, η διά βίου ιδιοκτησία και χρήση των όσων μπόρεσε να περιηγηθεί η ταξιδιωτική όραση ανάγεται κάποια στιγμή σε αγαθό. Η επικυριαρχία του βλέμματος: η ολοκληρωμένη πρόταση γνώσης. Η εμβάθυνση άλλωστε στο περιώνυμο μυστήριο των ενοτήτων του χώρου και του χρόνου αρχίζει λίγο μετά τον διάδρομο προσγείωσης του αεροπλάνου. Ετσι, λίγο αφότου αφήσουμε πίσω μας την προβλήτα του λιμανιού της Σιγκαπούρης, η αναβάθμισή μας σε στέλεχος του άλλου τοπίου είναι σχεδόν γεγονός. Αρκεί να είμαστε έτοιμοι. Πρόκειται για την ανεμπόδιστη εμπέδωση ενός παροδικού, σπεύδω να συμπληρώσω, μεγαλείου. Ενός μεγαλείου πέρα από τη συμβατική κατανόηση. Και βεβαίως η ψευδαίσθησή του. Κάτι δηλαδή σαν προοπτική αθανασίας. Απλώς στραβώνει λίγο προς το τέλος. Είναι ο σιδηρούς κανών. Αλλά αυτό προσώρας δεν φαίνεται να με απασχολεί. Σ' αυτή τη λεπτομέρεια του κόσμου ανακεφαλαιώνεται, πιστεύω, το θαύμα της πύκνωσης των πλεονεκτημάτων ενός ταξιδιού, μιας σύντομης έστω παραμονής στο εσωτερικό της πολυεπίπεδης πόλης-νησιού με τις εξαιρετικά διακριτές εθνολογικές και ειδολογικές προσχώσεις. Χρειάζεται να τα γράφω όλα αυτά; Μήπως είναι αυτούσιες μεταφορές από το ανοιχτό βιβλίο των εμπειριών μας; Σε διαχρονική μάλιστα δράση; Δεν είναι αυτονόητα, εφόσον υπάγονται εξ υπαρχής στον παλαιό ημέτερο, δηλαδή καζαντζακικό κανόνα; Εκείνον ο οποίος ορίζει κατά λέξη: «Το ταξίδι και η εξομολόγηση (και η δημιουργία είναι η ανώτερη και πιστότερη μορφή της εξομολόγησης) στάθηκαν οι δύο μεγαλύτερες χαρές της ζωής μου. Να γυρίζεις τη γης, να βλέπεις -να βλέπεις και να μη χορταίνεις- και να τα βλέπεις όλα σαν για πρώτη φορά, να τα βλέπεις όλα σαν για τελευταία φορά, με μακρόσυρτη ματιά, κι έπειτα να σφαλνάς τα βλέφαρα και να νιώθεις τα πλούτη να κατασταλάζουν μέσα σου ήσυχα, τρικυμιστά, όπως θέλουν, ωσότου να τα περάσει από την ψιλή κρησάρα του ο καιρός, να κατασταλάξει το ξαθέρι απ' όλες τις χαρές και τις πίκρες σου -τούτη η αλχημεία της καρδιάς, είναι, θαρρώ, μια μεγάλη, αντάξια του ανθρώπου ηδονή. Γιατί έτσι μπορείς όχι μονάχα να γνωρίσεις τον εαυτό σου, παρά, πολύ σπουδαιότερο: να ξεπεράσεις το ζουρλοπερήφανο το εγώ σου, βυθίζοντάς το, αρμονίζοντάς το μέσα στο αγωνιζόμενο και περιπλανώμενο στράτεμα του ανθρώπου.»

Να επιστρέψω σε μένα;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Κριτική βιβλίου
Η ηθική του Κακού
Ταύτιση με την Κόρη των Αθηνών
Σπέρματα Δημουλά*
Οιδίπους Τύραννος με κουνημένη γκαρνταρόμπα
Ακραίες μορφές θρησκευτικής πίστης
Στην περιπέτεια ενός αινίγματος
Ψάχνοντας τον πολιτισμό που δεν υπάρχει
Η σχέση άρρενος και θήλειας αρχής
Αισθητική του εφήμερου
Γράμμα από την Κερατέα
«Ο αρχαιολογικός χώρος του Οβριοκάστρου Κερατέας»
Αφανής αναγνώστης
Ενα λανθάνον επιτήδευμα
Από τις 4:00 στις 6:00
Ζητιανεύοντας την επιτυχία στο τραγούδι
Ενας κιθαρίστας που έφερε πολλά είδη μουσικής πιο κοντά
Άλλες ειδήσεις
Σ' έναν δρόμο
«ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ» στον Πειραιά
Οταν ο ζωγράφος Ρόθκο γίνεται θεατρική πράξη
Περί αβάσταχτης ερημιάς, γραφής και λοιπών αδιεξόδων
Το κύμα
Στον βρόντο
Ο Πειραιάς στην πρώτη γραμμή
Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα