Έντυπη Έκδοση

Πολιτική

Δυο ματιές την εβδομάδα

  • Κερδοσκοπία και υστερία κάνουν εκρηκτικό το μείγμα

    Γιατί μια δικαστική απόφαση -για την ακρίβεια, ούτε καν απόφαση οριστική, απόφαση ενός Τμήματος ήταν- του Συμβουλίου της Επικρατείας προκαλεί τέτοιον καταιγισμό αντιδράσεων;

    Επειδή «κινείται σε ορισμένη πολιτική κατεύθυνση», που είπαν οι «κυβερνητικοί κύκλοι»; Μήπως επειδή προκάλεσε τα αντιρατσιστικά αντανακλαστικά των κομμάτων της Αριστεράς, που συνέπεσαν -σπάνιο πράγμα- στις αντιδράσεις τους; Ή μήπως επειδή πανηγύρισαν υστερικά ο Αδωνις του ΛΑΟΣ και οι όμοιοί του, οι οποίοι ακούνε «δίκαιο του αίματος» κι αναγαλλιάζει η ψυχή τους;

    Μπορεί να είναι κάποια από αυτά ή και όλα μαζί. Επί της ουσίας όλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι η χώρα βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με το οξύ μεταναστευτικό πρόβλημα, το οποίο συνδυάζεται με την οικονομική κρίση και δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα. Ενα πρόβλημα με πολλές παραμέτρους, που δεν ξεπερνιέται με εύκολους αφορισμούς και κραυγές υστερίας. Προϋποθέτει σαφή πολιτική με ιεράρχηση προτεραιοτήτων και συγκεκριμένα μέτρα και, φυσικά, πίεση προς τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν ένα μέρος των ευθυνών. Ολα αυτά, δηλαδή, που δεν έγιναν με συστηματικό τρόπο τα τελευταία είκοσι χρόνια.

    Δικαιολογημένα, ίσως, δεν έγιναν τότε. Διότι το φαινόμενο ήταν πρωτόγνωρο για τη χώρα. Διότι σε εποχές ανάπτυξης, ευμάρειας και μεγάλης κατανάλωσης, οι μετανάστες ήρθαν να καλύψουν πολλά κενά στην ελληνική παραγωγή και στην κοινωνική πραγματικότητα. Χιλιάδες έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης, αλλά και χιλιάδες βρήκαν μια καλύτερη ζωή. Η Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του '90 μέχρι και πριν από λίγα χρόνια ήταν ένα χωνευτήρι. Το μείγμα άλλοτε έβγαινε καλό κι άλλοτε λιγότερο καλό. Πάντως, δεν είχε γίνει εκρηκτικό.

    Αυτό πάει να γίνει τώρα και για λόγους αντικειμενικούς (ο αριθμός των μεταναστών είναι ήδη πολύ μεγάλος, αυξάνεται διαρκώς και χιλιάδες άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν με στοιχειώδεις συνθήκες αξιοπρέπειας), αλλά και επειδή το πρόβλημα έχει μπει στις μυλόπετρες των πολιτικών σκοπιμοτήτων. Διάφορες πλευρές επιχειρούν να κερδοσκοπήσουν πολιτικά.

    Μοιραία οι ακραίες φωνές δίνουν συχνά τον τόνο. Και μέσα στην κακοφωνία συχνά χάνεται το μέτρο και δεν ακούγεται ο ορθός λόγος. Για παράδειγμα, είναι εκτός τόπου και χρόνου το «αριστερό» αίτημα «νομιμοποίηση όλων των μεταναστών». Οχι απλώς διότι είναι ανέφικτο και δεν λαμβάνει υπόψη του την οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα. Αλλά και διότι ενισχύει τις υστερικές φωνές, που θέλουν να φορτώσουν στους μετανάστες όλα τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας.

    Η υπόθεση των 350 μεταναστών από την Κρήτη, που κατέλαβαν ένα κτίριο της Νομικής, είναι ένα παράδειγμα προς αποφυγήν. Οχι διότι «παραβιάστηκε η νομιμότητα» σε ένα πανεπιστημιακό κτίριο (σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου, τόσα και τόσα απείρως χειρότερα έχουν γίνει εκεί μέσα), αλλά διότι κανένας στόχος των ανθρώπων αυτών δεν επιτεύχθηκε.

    Ολη η συζήτηση επικεντρώθηκε στο πανεπιστημιακό άσυλο, την προστασία του ή την κατάργησή του και επικράτησε η κομματική κοκορομαχία για το ποιος είναι καλύτερος προστάτης των πανεπιστημίων. Ηδη οι άνθρωποι αυτοί ξεχάστηκαν και τώρα η συζήτηση έχει μετατεθεί στο πώς πρέπει να καταργηθεί το άσυλο, λες και είναι ο νόμος που φταίει και όχι η στάση του Πόντιου Πιλάτου, που συχνά παίρνουν οι άνθρωποι που διοικούν τα πανεπιστήμια.

    Δεν γνωρίζουμε αν η απόφαση των δικαστών του Δ' Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι επηρεασμένη από όλο αυτό το κλίμα και δη το κλίμα των τελευταίων ημερών. Θέλουμε να ελπίζουμε ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

    Ομως, η επίκληση του «δικαίου του αίματος», για να βγει παράνομη η απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας, υπό αυστηρές προϋποθέσεις, σε παιδιά μεταναστών και η απόφανση ότι είναι αντισυνταγματική ρύθμιση που επιτρέπει σε αλλοδαπούς να ψηφίζουν στις δημοτικές εκλογές, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Αφήνω κατά μέρος τη νομική ορθότητά της, την οποία αμφισβητούν έγκυροι καθηγητές. Οι δικαστές δεν πρέπει να αποφασίζουν εν κενώ. Πρέπει να κοιτάζουν την κοινωνική πραγματικότητα. Να προσέχουν τις λέξεις που χρησιμοποιούν. Διότι ορισμένες παραπέμπουν σε ένα επικίνδυνο παρελθόν.

    Το μεταναστευτικό είναι σοβαρό πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και ανθρωπιστικό πρόβλημα. Που δεν λύνεται με άστοχες γενικεύσεις, με κραυγές και με προβληματικές δικαστικές αποφάσεις. Περισσότερη υπευθυνότητα είναι ένα από τα φάρμακα.

    Βιασύνη...

    Θα κερδίσει η Ν.Δ. του Σαμαρά τις επόμενες εκλογές; Πώς και προκύπτει έτσι στα ξεκούδουνα ένα τέτοιο ερώτημα; Προκύπτει. Πρώτον, διότι την άνοιξη μπορεί ο Γιώργος Παπανδρέου να το ξανασκεφθεί και, αν δει ότι τον παίρνει, να στήσει κάλπες. Και, δεύτερον, διότι ο ίδιος ο Σαμαράς μάς βεβαίωσε χτες ότι θα τις κερδίσει. Το (άλλο) ερώτημα είναι αν τον συμφέρει να επανέλθει τόσο σύντομα στην εξουσία. Ιδού τι έχει να κάνει. Πρώτον, να καταργήσει το Μνημόνιο. Δεύτερον, να μηδενίσει το έλλειμμα μέσα σε ένα χρόνο και να ξαναδώσει πίσω τις κομμένες συντάξεις. Τρίτον, να καταργήσει το άσυλο. Τέταρτον, να διώξει τους παράνομους μετανάστες. Πέμπτον, να αποκλείσει τους... καραμανλικούς από τα υπουργεία. Τα σκέφθηκε καλά και βιάζεται έτσι;

  • Με το γράμμα του νόμου ή με την απλή λογική;

    Τον Σεπτέμβριο του 2006 ο τότε πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), ενόψει του νέου δικαστικού έτους, κάλεσε τα μέλη του δικαστηρίου να παραστούν σε αγιασμό.

    Η αντίδραση 31 δικαστών, που εξήγησαν ότι η τελετή του αγιασμού δεν συνάδει με το θεσμικό ρόλο του δικαστηρίου, διότι θα μπορούσε να εγείρει αμφιβολίες ως προς την αμεροληψία του, δεν έκαμψαν τον πρόεδρο του ΣτΕ. Ο αγιασμός έγινε κανονικά.

    Στις 28 Δεκεμβρίου 2010, η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε τη δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, που, παραλαμβάνοντας το μετάλλιό της και εκφράζοντας τις ευχαριστίες της, μεταξύ άλλων, είπε: «Ευχαριστώ θερμά την Ακαδημία Αθηνών, που στο πρόσωπό μου παρασημοφορεί τη φιλοπατρία και τη διαμόρφωση θρησκευτικής, αλλά κυρίως εθνικής συνείδησης στους μαθητές μου, η οποία για όλους τους Ελληνες περιλαμβάνει τη σκλαβωμένη βόρειο Ηπειρο από την οποία κατάγομαι, τη Μακεδονία μας, στην οποία γεννήθηκα και η ελευθερία της οποίας τελεί υπό διαπραγμάτευση, τη Θράκη και την Κύπρο, που καταδυναστεύονται από τους Τούρκους, και τους ελεύθερους πολιορκημένους Ελληνες που ζουν στον Αγιο Παντελεήμονα. Αυτό το μετάλλιο ανδρείας αποτελεί για μένα ηθική δέσμευση να συνεχίσω με μεγαλύτερη πίστη τον αγώνα μου, μέχρι την τελική δικαίωση του έθνους μας. Το αφιερώνω στα δικά μου Πομακόπουλα της Θράκης».

    Στις αρχές της εβδομάδας το Δ' Τμήμα του ΣτΕ έλαβε -ως όφειλε- μια απόφαση, αμφισβητώντας ένα νόμο της κυβέρνησης, επικαλούμενο όμως και υπερασπιζόμενο το δίκαιο του αίματος. Την απόφαση θα κρίνει η Ολομέλεια του ΣτΕ, που θα κληθεί να δώσει ή να αφαιρέσει το δικαίωμα σε νέους ανθρώπους που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα, αλλά και έχουν φοιτήσει σε ελληνικά σχολεία εάν δικαιούνται να ψηφίζουν και να ψηφίζονται.

    Και οι τρεις ιστορίες έχουν κοινή βάση. Περιγράφουν αντιφάσεις και διχαστικές λογικές που υπηρετούν την επικαιρότητα. Οχι όμως το πνεύμα των θεσμών.

    Προφανώς το ΣτΕ δεν είναι αρμόδιο να διχάζει τους δικαστές και να δημιουργεί προνομιακές σχέσεις με τους εκπροσώπους κάποιων εξουσιών, όπως για παράδειγμα είναι η διοικούσα Ορθόδοξη Εκκλησία ή το προεδρείο της Μουσουλμανικής Κοινότητας. Οπως πρέπει να λαμβάνει υπόψη του τι συμβαίνει σήμερα -όχι υπό τον εκβιασμό που επιτάσσει η συγκυρία της επικαιρότητας- με ανθρώπους που αισθάνονται περισσότερο Ελληνες, ακόμη και αν οι γονείς τους κατάγονται από την Αφρική ή την Ασία.

    Το θέμα είναι πολύ σοβαρότερο σ' ό,τι αφορά την Ακαδημία Αθηνών, που βράβευσε μια δασκάλα που έχει βρεθεί στο επίκεντρο της δημοσιότητας γιατί δεν ακολούθησε το πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας, μοιράζοντας κατηγορίες, σύμφωνα με τις οποίες «η ελληνική κυβέρνηση αφαιρεί τον όρο Εθνικής από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και περιθωριοποιεί ως ακραίους εθνικιστές τους απλούς Ελληνες που αγαπούν το έθνος και την πατρίδα τους». Βαθμολογεί τους Ελληνες πόσο καλοί είναι η Ακαδημία Αθηνών;

    Ισως τελικά αυτό που απουσιάζει είναι η ψυχραιμία, ίσως το συναίσθημα να επικρατεί της λογικής και της αναλυτικής σκέψης. Και αυτό ως απόρροια του «πατριωτισμού» που επικρατεί σ' ένα μέρος της κοινωνίας. Που φλερτάρει σε τέτοιο βαθμό με τον εθνικισμό ώστε πολλές φορές ταυτίζονται.

    Ας πάμε πάλι λίγο πίσω. Η υπόθεση της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες και η προσπάθεια επηρεασμού της πολιτικής ζωής από την Εκκλησία είναι μια απόδειξη. Τη διοικούσα Εκκλησία συνέδραμαν παρεκκλησιαστικές οργανώσεις, κόμματα, ακόμη και ο τέως πρωθυπουργός από τη θέση του αρχηγού της αντιπολίτευσης, δίνοντας τον τόνο. Εάν αυτή η στάση δεν περιγράφει ένα είδος πολιτικού λαϊκισμού που θεωρεί τους πολιτικούς σχεδόν στο σύνολό τους «ανθέλληνες» και έτοιμους για οποιαδήποτε συναλλαγή, τότε τι περιγράφει;

    Οι φωνές που βρίσκονται στα άκρα πολλές φορές μάς ελκύουν χωρίς να μας πείθουν, λόγω του τόνου με τον οποίο διατυπώνονται, και δεν μας αφήνουν να παρακολουθήσουμε ψύχραιμες απόψεις. Χάνουμε την ουσία και γινόμαστε πολλές φορές χωρίς τη θέλησή μας θεατές των εντυπώσεων.

    Να (μην) πληρώσω;

    Αύριο το κίνημα ενάντια στα διόδια θα κλείσει πολλούς σταθμούς διοδίων σε όλη την Ελλάδα, παρέχοντας ελεύθερη διέλευση στους οδηγούς. Την ίδια στιγμή το αντίτιμο στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών αυξάνεται. Το Μνημόνιο μας οδηγεί στα άκρα; Εάν δεν πληρώνουμε τα διόδια, πώς θα συντηρηθούν οι δρόμοι; Και όταν πετσοκόβεις τους μισθούς με ποιο θράσος αυξάνεις την τιμή των εισιτηρίων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς; Τα άκρα δεν βοηθούν. Απλά οδηγούν στην αντίδραση και σταδιακά στην απομόνωση. Να μειωθούν οι τιμές στα διόδια και στα εισιτήρια, αφού μειώθηκαν οι μισθοί, λέει η λογική. Υπάρχει όμως λογική;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Ευρωζώνη
Συμφωνία στα γενικά, αλλά με καχυποψία
Τα αγκάθια για την Ελλάδα
Τσίπρας: Εχουν συναινέσει σε σχέδιο εξαθλίωσης
«Ανταλλάξτε ελληνική γη με ομόλογα»
Μιλάνε για «ναι», αποκρύπτουν το «πόσο»
Υπόθεση Βατοπεδίου
Επιμένει το Βατοπέδι
ΠΑΣΟΚ
Το μνημόνιο γεννά ανεξάρτητους στο ΠΑΣΟΚ
Υπουργείο Παιδείας
Προθέσεις αιματοχυσίας διέγνωσε η Διαμαντοπούλου
Τουρκία
Ερντογάν κατά Τουρκοκυπρίων
Βουλή
Ντόρα κατά Αναστασιάδη και κυβερνητική δέσμευση: Τιμωρία χωρίς εξαιρέσεις
Άλλες ειδήσεις
ΕΡΤ: Το μικρό δελτίο «έφαγε» τον Σαμαρά
Πρωθυπουργικό... γραφείο κατά Τσίπρα για τους συμβασιούχους
Κέντρα απεξάρτησης από αλκοόλ και τζόγο
Ναι στους Οικολόγους από τον Τσίπρα
Αέριο Αζερμπαϊτζάν στην Ελλάδα χωρίς τουρκική συμμετοχή