Έντυπη Έκδοση

Από τον κόσμο της σιωπής στον πλούτο της φαντασίας

Ανακαλύψτε τον γλύπτη Γιώργο Λάμπρου που επί 40 χρόνια δημιουργεί στο νησί του στη Σκύρο, μακριά από τη δημοσιότητα

Η περίπτωση του γλύπτη Γιώργου Λάμπρου μάς υπενθυμίζει ότι μόνο το έργο του καλλιτέχνη (πρέπει να) μετράει. Ο ίδιος δημιουργεί σιωπηλά επί 40 ολόκληρα χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στην αγαπημένη του Σκύρο. Στο αίθριο του μουσείου Μπενάκη, της οδού Πειραιώς 138, η αναδρομική έκθεσή του εντυπωσιάζει τον θεατή, που ενδεχομένως τον ανακαλύπτει για πρώτη φορά.

«Ανθρωπάκια» (1993). Το γλυπτό δώρισε στο Μουσείο Μπενάκη ο καλλιτέχνης «Ανθρωπάκια» (1993). Το γλυπτό δώρισε στο Μουσείο Μπενάκη ο καλλιτέχνης Ο Γιώργος Λάμπρου διένυσε με ιδιαίτερη επιτυχία την απόσταση «από τον κόσμο της σιωπής στον πλούτο της μορφοπλαστικής φαντασίας», όπως εύστοχα παρατηρεί ο ιστορικός τέχνης Χρύσανθος Χρήστου, καταλύοντας με την τέχνη του τους περιορισμούς που του επέβαλε η κωφότητά του. Ο 63χρονος Σκυριανός δημιουργός «απέφυγε τον σκόπελο της απομόνωσης και την παγίδα της ομφαλοσκόπησης και συνδύασε το προσωπικό του ιδίωμα με το "άνοιγμα" προς το ευρύτερο κοινό, δημιουργώντας έργα ξεκάθαρα, με σπουδαίο εικαστικό και εννοιολογικό περιεχόμενο, που αξίζει να του αποδώσουν μια σημαντική θέση στον χώρο της νεοελληνικής γλυπτικής», επισημαίνει και ο ιστορικός τέχνης Κωνσταντίνος Παπαχρίστου στον κατάλογο της έκθεσης.

Πράγματι, η τέχνη και κυρίως η γλυπτική (η ζωγραφική και το σχέδιο τον απασχολούν από την αρχή) αποτέλεσαν γι' αυτόν υποκατάστατο του λόγου. Πρώτα του γλυπτά είναι στην ουσία η μεταφορά των σχεδίων του στην τρίτη διάσταση. Πρόκειται για τα συρμάτινα γλυπτά μικρών ή μεγάλων διαστάσεων, που όντως μοιάζουν με σχέδια πάνω στο χαρτί -μόνο που είναι τρισδιάστατα.

Από τις αρχές της δεκαετίας του '70 αρχίζει να δημιουργεί συμπαγή, αν και μικρών διαστάσεων, γλυπτά με ευδιάκριτα αφαιρετικά και εξπρεσιονιστικά χαρακτηριστικά, όπως σημειώνει ο Κ. Παπαχρίστου. Ετσι γεννιέται η σειρά με τα «Ανθρωπάκια». «Συμπιεσμένα», «Περισφιγμένα» ανθρωπάκια (όπως τιτλοφορεί τις δύο αυτές ενότητες), που μοιράζονται τον ίδιο κορμό και σχολιάζουν τις κοινωνίες μέσα στις οποίες ζούμε, τον απομονωτισμό, αλλά και την περιθωριοποίηση του διαφορετικού. Ενα από τα «Περισφιγμένα Ανθρωπάκια» (1982) του μπορεί κανείς να θαυμάσει στον κήπο της Εθνικής Πινακοθήκης στο Γουδή, ενώ η «Μαζικοποίηση» (1988), το άγαλμα που βλέπαμε επί χρόνια στην Αιόλου, μεταφέρθηκε πρόσφατα στο πάρκο Ριζάρη.

Ο Λάμπρου εισάγεται στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών το 1965 -κατόπιν προτροπής του αδελφού του Νίκου- και εγγράφεται στο εργαστήρι του Γιάννη Παππά. «Μια ζωή έπλαθα γλυπτά και υπηρετούσα πιστά τη γλυπτική, μοχθώντας πολύ. Τα περισσότερα έργα μου είναι η πιστή εικόνα της προσωπικής μου ζωής. Η πείρα, που σήμερα διαθέτω, με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η έμπνευση γεννιέται από την ενατένιση του καλλιτέχνη στα θέματα της καθημερινής ζωής και στη φύση», γράφει στον (ελληνοαγγλικό) κατάλογο. «Η θάλασσα μου χάρισε ομορφιά. Τη δύναμή μου και την έμπνευσή μου. Χωρίς αυτήν μπορεί και να μην ήμουν γλύπτης. Γιατί απ' αυτήν αντιλήφθηκα καλύτερα την πλαστικότητα και τον όγκο», τονίζει.

Η έκθεση διαρκεί έως 28 Μαρτίου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Εκκληση για αναστήλωση
Το πατρικό του Γκάτσου σε καλά χέρια
Ντέιβιντ Χόλτον
«Οι ελληνικές σπουδές στην Αγγλία απειλούνται»
Σε αγκαλιά πρασίνου
Βυζαντινές οάσεις στη Θεσσαλονίκη
Αρχαιολογικό πάρκο
Υπαίθρια παζλ με άθλους Ηρακλή
Θ. Τζούλης
Ψυχολόγος και ποιητής
Ecokids για μαθητές
Ecofilms: χτυποκάρδια στο θρανίο
Θέατρο
Πάρτε το έργο και τρέξτε...
Μαριονέτες στο Μέγαρο
Ανιμέισον από την προβιομηχανική εποχή
Φωτογραφία
Μαυρόασπρες παρτιτούρες της αμερικανικής φύσης
Γλυπτική
Από τον κόσμο της σιωπής στον πλούτο της φαντασίας
Συνέντευξη: Αννα Κοκκίνου
«Τα όνειρα είναι τα οράματα του σύγχρονου ανθρώπου»
Τηλεόραση
Τα νούμερα και η Τζούλια...
Γυναίκες σε επαγγέλματα ανδροκρατούμενα
Σύγχρονη τεχνολογία στις ειδήσεις τού «Σκάι»