Έντυπη Έκδοση

«Τα όνειρα είναι τα οράματα του σύγχρονου ανθρώπου»

Η Αννα Κοκκίνου στο θέατρο «Σφενδόνη», σκυμμένη πάνω από ένα τσουκάλι. Να φτιάχνει, στο διάλειμμα της πρόβας, γλυκό του κουταλιού από κιτρολέμονα. Φαίνεται πως δεν έχει χάσει την περιέργειά της για τα πράγματα. Την όρεξή της για το νέο. Ηταν η πρώτη φορά που επιχειρούσε να φτιάξει γλυκό κουταλιού. «Είμαι περίεργος άνθρωπος», παραδέχεται.

«Θα ήθελα να έχω κι εγώ ένα παιδί. Τι έφταιξε; Αργησα να μεγαλώσω. Επαιξε ρόλο και το θέατρο», εξομολογείται η μάνα του Σινγκ, Αννα Κοκκίνου «Θα ήθελα να έχω κι εγώ ένα παιδί. Τι έφταιξε; Αργησα να μεγαλώσω. Επαιξε ρόλο και το θέατρο», εξομολογείται η μάνα του Σινγκ, Αννα Κοκκίνου Στην άοκνη καλλιτεχνική περιέργειά της οφείλουμε άλλωστε το ότι απόψε ανεβαίνουν στο «Σφενδόνη» -σε δική της σκηνοθεσία- οι απαιτητικοί, σκοτεινοί «Καβαλάρηδες στη Θάλασσα» (1903) του Τζον Μίλινγκτον Σινγκ. Η «μικρή τραγωδία» μιας χαροκαμένης μάνας (την υποδύεται η ίδια) που διαδραματίζεται στα νησιά Αραν του Ατλαντικού. «Το πιο πρωτόγονο μέρος της Ευρώπη», σύμφωνα με τον Σινγκ. Εκεί όπου επιβίωνε έως πρόσφατα το παγανιστικό παρελθόν των Ιρλανδών.

Ο Σινγκ παραμένει ένας μεγάλος παρεξηγημένος στην Ελλάδα. Τα έργα του αντιμετωπίζονται σαν ηθογραφίες μιας παρελθούσας εποχής.

«Είναι πολύ εύκολο να τον παρεξηγήσεις, να μείνεις δηλαδή σε ένα πρώτο επίπεδο ανάγνωσης».

Πώς ανακαλύψατε το έργο του;

«Τους "Καβαλάρηδες" τους είχε μεταφράσει ο δάσκαλός μου, ο Πέλος Κατσέλης. Και διαρκώς "γύριζαν" στο μυαλό μου. Βέβαια, επρόκειτο να ανεβάσω το "Playboy" του Σινγκ. Δεν το κατόρθωσα γιατί υπήρχε ένας ρόλος που έπρεπε να παίξει ο Αρης Ρέτσος. Ε, και δεν έγινε».

Κι εσείς επιμείνατε στον Ιρλανδό δραματουργό...

«Με "τραβάει" απίστευτα. Δεν υπάρχει ούτε μία πρόταση στο έργο του η οποία να μην ηχεί κάπου... αλλού. Τόσο βαθύς και πολυεπίπεδος είναι».

Οι «Καβαλάρηδες» είναι μια τραγωδία που «μιλάει» στο DNA του Ελληνα, λόγω της σχεδόν μεταφυσικής σχέσης που έχουμε, όπως και οι Ιρλανδοί, με τη θάλασσα. Η δράση εκτυλίσσεται σε ένα από τα νησιά που θεωρούνται «μήτρα» των Ιρλανδών.

«Στα χρόνια του Σινγκ πίστευαν πως στα νησιά Αραν χτυπούσε η καρδιά της Ιρλανδίας. Μιλούσαν τα καθαρόαιμα ιρλανδικά, με την κέλτικη καταβολή».

Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει χάσει την επαφή του με τη φύση και το υπερφυσικό. Οι «Καβαλάρηδες» είναι ένα έργο-αντίδοτο στην εποχή μας. Το σκεφτήκατε ανεβάζοντάς το; Πώς αποδίδεται η μεταφυσικότητά του στη σκηνή;

«Η κεντρική σκηνή του έργου έχει έντονα ένα στοιχείο μεταφυσικότητας. Τόσο που κάποιος μου είπε: "πρέπει να νηστεύεις 4 χρόνια για να την κάνεις". Αν κάποιος ζήσει στη φύση, όμως, μέσα στο σκοτάδι, πολύ εύκολα μεταφέρεται και κάπου αλλού. Τα υπερφυσικά στοιχεία δεν είναι μακριά μας. Τα όνειρα δεν έχουν ένα χαρακτήρα μεταφυσικό; Σε μια ερωτική σχέση, για παράδειγμα, δεν μπορούμε να το νιώσουμε αυτό το "άλλο", το "πάνω από τη ζωή"; Απλώς, μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, ο άνθρωπος έβλεπε οράματα. Ε, τώρα δεν βλέπει οράματα συχνά. Βλέπει, όμως, όνειρα».

Η μάνα που υποδύεστε πατάει στα μητρικά αρχέτυπα; Συνομιλεί με τις μανάδες της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας;

«Είναι αρχέτυπο. Αλλά υπάρχει μία διαφορά. Το έργο είναι μια μικρή τραγωδία. Δεν έχουνε τα πρόσωπά του τη μεγάλη διαδρομή των ηρώων της αρχαίας. Οπωσδήποτε αλλάζουν στη διάρκεια του έργου. Μαθαίνει βαθμηδόν κάτι πολύ σπουδαίο η μάνα. Αλλά δεν βρίσκεται στον Σινγκ ο άνθρωπος αντιμέτωπος με τον εαυτό του, όπως στην αρχαία τραγωδία».

Με τι είναι αντιμέτωπος; Με το πεπρωμένο του;

«Με το ζήτημα ζωή - θάνατος».

Η μάνα χάνοντας τον γιο της συμφιλιώνεται τελικά με τον θάνατο;

«Ναι. Με έναν υπέροχο τρόπο. Στο τέλος το έργο έχει μια ανάταση. Οι "Καβαλάρηδες" είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο μικρό θεατρικό έργο. Η οικονομία του είναι ένα απίστευτο θεατρικό μάθημα για τον ηθοποιό».

Αυτή την οικονομία την αντιμετωπίσατε με τα ίδια «μέσα»; Εννοώ, με σκηνική οικονομία;

«Ναι. Το πρωταρχικό στοιχείο μας είναι ο λόγος, και δώσαμε "μάχη"».

Γενικά σε όλες τις δουλειές σας επιμένετε στον λόγο.

«Ε, μα τι άλλο είναι το θέατρο την ώρα της παράστασης; Υπάρχει ζωγραφική χωρίς χρωστήρα και καμβά;».

Με τις έως σήμερα επιλογές σας στο θέατρο «Σφενδόνη» μπορείτε να πείτε «είμαι ικανοποιημένη με τον εαυτό μου»;

«Είναι δύσκολο να το πεις. Οχι από μετριοφροσύνη. Παλεύω όσο μπορώ».

Πάντως είναι σαν να περνάτε μια φάση «αναγέννησης». Εν μέρει, «υιοθετήσατε» την ομάδα Opera του Θοδωρή Αμπαζή -στην παράσταση παίζουν δύο ηθοποιοί της. Συγχρόνως, γκρεμίσατε το θέατρό σας κι αλλάξατε τη θέση της σκηνής.

«Αλίμονο! Το προχώρημα πάντα είναι και μια αλλαγή. Δεν έχω υιοθετήσει την ομάδα Opera -γιατί δεν έχει και ανάγκη. Είχα απλώς όμως την ανάγκη της συνεργασίας μας».

Τι άλλαξε με τα χρόνια στη σχέση σας με το θέατρο;

«Πρωτύτερα δεν ήξερα τι είναι θέατρο. Τώρα είμαι μέσα σ' αυτό. Δεν τίθεται ζήτημα αναθεώρησης. Το θέατρο είναι η ζωή μου. Είμαι πλέον ένα μ' αυτό».

Υποδύεστε μια μητέρα. Εσείς δεν αποκτήσατε παιδί.

«Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα πολύ να έχω ένα. Τι έφταιξε; Αργησα να μεγαλώσω... Επαιξε ρόλο και το θέατρο».

Η ενασχόλησή σας μαζί του τρέναρε την ωρίμανσή σας;

«Το αντίθετο. Το θέατρο είναι ο κατεξοχήν τόπος όπου μαθαίνεις ποιος είσαι. Μετά είναι πολύ δύσκολο να κρυφτείς».

Σας τρομοκρατεί καθόλου η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα;

«Είμαστε όλοι τρομαγμένοι με την κρίση. Αλλά τώρα υπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Η κυβέρνηση προσπαθεί ειλικρινώς να σωθούμε. Ελπίζεις και παρακαλείς να αλλάξει η νοοτροπία αυτής της χώρας».

Info: Μετάφραση: Ανθή Λεούση. Μουσική: Θ. Αμπαζής. Σκηνικά: Ι. Καρυωτάκη. Κοστούμια: Ι. Τσάμη. Βίντεο εγκατάσταση: Μ. Κουρκούτα. Παίζουν ακόμα: Φ. Λαγανόπουλος, Τζ. Δαλιάνη, Φ. Παναγιωτίδου, Ε. Βλαχογιάννη, Σ. Ιγνατίδου, Β. Πέτση, Ελ. Τσίχλη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Εκκληση για αναστήλωση
Το πατρικό του Γκάτσου σε καλά χέρια
Ντέιβιντ Χόλτον
«Οι ελληνικές σπουδές στην Αγγλία απειλούνται»
Σε αγκαλιά πρασίνου
Βυζαντινές οάσεις στη Θεσσαλονίκη
Αρχαιολογικό πάρκο
Υπαίθρια παζλ με άθλους Ηρακλή
Θ. Τζούλης
Ψυχολόγος και ποιητής
Ecokids για μαθητές
Ecofilms: χτυποκάρδια στο θρανίο
Θέατρο
Πάρτε το έργο και τρέξτε...
Μαριονέτες στο Μέγαρο
Ανιμέισον από την προβιομηχανική εποχή
Φωτογραφία
Μαυρόασπρες παρτιτούρες της αμερικανικής φύσης
Γλυπτική
Από τον κόσμο της σιωπής στον πλούτο της φαντασίας
Συνέντευξη: Αννα Κοκκίνου
«Τα όνειρα είναι τα οράματα του σύγχρονου ανθρώπου»
Τηλεόραση
Τα νούμερα και η Τζούλια...
Γυναίκες σε επαγγέλματα ανδροκρατούμενα
Σύγχρονη τεχνολογία στις ειδήσεις τού «Σκάι»