Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Μια άλλη Ευρώπη

  • Η Κούβα σκοτώνει τα παιδιά της

    Η τελευταία πράξη της τραγωδίας διαδραματίστηκε στη μικρή πόλη Μπάνες, στο βορειοανατολικό άκρο της Κούβας, 700 χιλιόμετρα από την Αβάνα.

    Αστυνομία γύρω από το κοιμητήριο. Αστυνομία παντού μέσα στην πόλη. Προληπτικές συλλήψεις αντικαθεστωτικών της περιοχής. Οι κουβανικές Αρχές προειδοποίησαν τους ξένους δημοσιογράφους να παραμείνουν στην Αβάνα· μακριά και απόντες. Ετσι, σε κλίμα ζόφου και τρομοκράτησης, έγινε στη Μπάνες -στον τόπο όπου γεννήθηκε- η κηδεία του Ορλάντο Σαπάτα.

    Ορλάντο Σαπάτα. Κουβανός πολιτικός κρατούμενος. Πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου, σε ένα νοσοκομείο της Αβάνας, έπειτα από 85 ημέρες απεργίας πείνας. Ηταν 42 ετών.

    Ορλάντο Σαπάτα. Καταδικάστηκε το 2003 σε 18 χρόνια φυλάκισης για «διασάλευση της δημόσιας τάξης». Ηταν μέλος μιας παράνομης, βέβαια, οργάνωσης για την υπεράσπιση των πολιτικών ελευθεριών («Κουβανική Δημοκρατική Επιτροπή», DDC). Στην Κούβα, όποιος ζητά ακόμη και τις πιο στοιχειώδεις πολιτικές ελευθερίες, διαταράσσει την α λα Κάστρο «δημόσια τάξη».

    Ορλάντο Σαπάτα. Αποφάσισε να αρχίσει απεργία πείνας -ο άνθρωπος δεν είχε άλλον τρόπο να αμυνθεί- σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις βάρβαρες συνθήκες της κράτησής του. Θύμα ανηλεών ξυλοδαρμών και ρατσιστικής βίας από τους φρουρούς της φυλακής· ήταν, βλέπετε, μαύρος...

    Αλλη μία «ζηλευτή πρεμιέρα» στον σοσιαλιστικό παράδεισο της Καραϊβικής. Ο οικοδόμος στο επάγγελμα Ορλάντο Σαπάτα είναι ο πρώτος πολιτικός κρατούμενος, από τις αρχές της δεκαετίας του '70, που πεθαίνει στην Κούβα κάνοντας απεργία πείνας. Και, επίσης, ένας από τους κρατούμενους συνείδησης που είχε υιοθετήσει η Διεθνής Αμνηστία.

    Οι Αρχές καθυστέρησαν πάρα πολύ να προσφέρουν βοήθεια στον κρατούμενο. Οταν αποφάσισαν να τον μεταφέρουν από τη διαβόητη φυλακή του Camaguey (Κεντρική Κούβα) σε νοσοκομείο στην Αβάνα ήταν πλέον αργά. Διαλυμένος ο οργανισμός του. Η κατάστασή του δεν είχε επιστροφή. Σε τέσσερις ημέρες πέθανε.

    Ο Οσβάλντο Πάγια, ένας από τους γνωστότερους Κουβανούς αντιφρονούντες, στον οποίο έχει απονεμηθεί το «Βραβείο Ζαχάροφ 2002» του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κατηγόρησε χωρίς περιστροφές το κουβανικό καθεστώς ότι «δολοφόνησε αργά» τον Ορλάντο Σαπάτα. Και τόνισε εμφατικά ότι ο θάνατός του είναι μια «οιονεί προμελετημένη δολοφονία».

    Η θαρραλέα δήλωση του Οσβάλντο Πάγια, ο οποίος γνωρίζει καλά τις φυλακές της χώρας του, δεν περιορίστηκε μόνο στην καταγγελία του καθεστώτος των αδελφών Κάστρο.

    Ο Κουβανός αντιφρονών με ιδιαίτερη πικρία αναφέρθηκε, επίσης, και στην άλλη πλευρά: «Σε όλους εκείνους -μέσα και έξω από την Κούβα-, οι οποίοι είτε από δειλία είτε από εγωισμό δεν στηρίζουν αυτούς που αγωνίζονται, αυτούς που υποφέρουν και πεθαίνουν, για να υπερασπιστούν τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια όλων μας».

    Συμπτώσεις. Την ημέρα που πέθανε ο Ορλάντο Σαπάτα, αφίχθησαν στην Κούβα οι πρόεδροι της Βραζιλίας και της Βενεζουέλας· προγραμματισμένη επίσημη επίσκεψη (ε, και με την ευκαιρία έκαναν λίγη παρέα στον Αδελφό Φιντέλ).

    Ο Βραζιλιάνος Λούλα ντα Σίλβα στην αρχή απέφυγε, αλλά τελικά δήλωσε ότι «λυπάται βαθιά» για τον θάνατο του Ορλάντο Σαπάτα. Ο εκ Βενεζουέλας, ο ασύγκριτος Ούγκο Τσάβες, δεν μπήκε καν στον κόπο να πει μια λέξη. Και έπραξε άριστα. Πιστεύω ότι εάν έλεγε κάτι, μάλλον θα κατηγορούσε τον νεκρό ότι με τον θάνατό του εξέθεσε την Κούβα στους εχθρούς της.

    Μας αφορά ο θάνατος του Ορλάντο Σαπάτα; Μας αφορά η τύχη των αντιφρονούντων στην Κούβα;

    Τι να πεις. Την ελληνική Αριστερά, ούτε (επί Σοβιετίας) την αφοροούσαν ούτε (τώρα) την αφορούν τέτοια πράγματα. Δεν έχει χρόνο. Ασχολείται, βλέπετε, αποκλειστικά με τον ιμπεριαλισμό.

    Πολλοί, στην Ευρώπη, θεωρούν την Κούβα μια χώρα μακρινή. Μακρινή ως προς την απόσταση; Εντάξει. Μακρινή ως προς το καθεστώς; Οχι. Οι Κουβανοί ζουν αυτό που έζησε επί μισόν αιώνα, μέχρι το 1989, η μισή Ευρώπη: τον ολοκληρωτισμό.

    Πολλοί, ειδικά στην Ελλάδα, δυσκολεύονται να δεχθούν το αυτονόητο. Οτι δηλαδή είτε κόκκινη είτε μαύρη, η δικτατορία είναι δικτατορία. Και στην περίπτωση της Κούβας δεν πρόκειται απλώς για δικτατορία αλλά ακριβώς για ολοκληρωτικό καθεστώς.

    Ακούω δεξιά και αριστερά ότι οι Κουβανοί είναι «υπερήφανος λαός». Τι μανία και αυτή, να βλέπουν υπερηφάνεια εκεί που υπάρχει ταπείνωση, και τρόμος, εξαθλίωση και προπαγάνδα. Πώς μπορεί να είναι υπερήφανοι οι Κουβανοί, όταν για ένα ραδιόφωνο παγκοσμίου λήψεως «κερδίζεις» περί τα δέκα χρόνια φυλακής;

    85 ημέρες απεργίας πείνας. Κανείς δεν μπόρεσε να σώσει τον Ορλάντο Σαπάτα. Το καθεστώς των αδελφών Κάστρο τον άφησε να πεθάνει. Ούτε τη στιγμή της κηδείας του σεβάστηκαν. Η τραγική επικαιρότητα της Κούβας συνεχίζεται. Η Κούβα σκοτώνει τα παιδιά της.

    ΥΓ. Αλλος ένας Κουβανός αντιφρονών, ο Γκιγιέρμο Φαρίνιας (δόκτωρ Ψυχολογίας και ανεξάρτητος δημοσιογράφος), άρχισε απεργία πείνας μία ημέρα μετά τον θάνατο του Ορλάντο Σαπάτα. Το καθεστώς θα επιβεβαιώσει άλλη μία φορά τη φήμη του;

    Τριτο-ευρωπαϊκή χώρα

    ******Το «Focus», το γνωστό μας πλέον γερμανικό περιοδικό, κατέφυγε ασφαλώς στον κιτρινισμό.

    Το δημοσίευμά του για την κρίση στην Ελλάδα με το περιβόητο εξώφυλλο -την Αφροδίτη της Μήλου σε άσεμνη χειρονομία και τον τίτλο «Απατεώνες στην οικογένεια του ευρώ»- είναι πολύ κακόγουστα.

    ******Οι ελληνικές αντιδράσεις όμως; Αντιγερμανικός παροξυσμός, δημαγωγία και λαϊκισμός του αισχίστου είδους. Επίδειξη έλλειψης μέτρου και επαφής με την πραγματικότητα. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Από ποιο βάθος χρόνου αναδύονται; Από ποια πολιτισμική έρημο έρχονται;

    ******Αντιγερμανικός παροξυσμός, όχι απλώς από τους συνήθεις επαγγελματίες του πατριωτισμού, αλλά από κορυφαίους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος, όπως: ο πρόεδρος της Βουλής, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βουλευτές, ο δήμαρχος της Αθήνας, αλλά επίσης από τα μέσα ενημέρωσης (ιδίως τα λεγόμενα σοβαρά κανάλια, που με τα λεγόμενα δελτία ειδήσεων στις 8.00 κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας).

    ******«Betruger in der Euro-Familie», «Απατεώνες στην οικογένεια του ευρώ». Απάτη υπήρξε. Εξαπατήσαμε τους κοινοτικούς εταίρους. Ομως σε τούτη τη χώρα, ασφαλώς, δεν είμαστε όλοι απατεώνες. Οι γενικεύσεις τέτοιου τύπου ισοπεδώνουν. Αλλά να με συγχωρείτε, ποιος μιλάει; Εμείς που πρωί βράδυ χρησιμοποιούμε τις πιο χονδροειδείς γενικεύσεις χωρίς να αναρωτιόμαστε εάν προσβάλλουμε τους άλλους; Θυμίζω το πανελλήνιο και μακράν πρώτο σε δημοτικότητα σύνθημα: «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών».

    «Οι Γερμανοί μάς χρωστούν το Δίστομο, μας χρωστούν τα Καλάβρυτα, μας χρωστούν τις πολεμικές αποζημιώσεις». Αυτό είναι το χειρότερο, το πιο βαρύ από όσα ειπώθηκαν τις τελευταίες ημέρες με αφορμή το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού. Το εκστόμισε ο αντιπρόεδρος κ. Πάγκαλος, παρομοίως έπραξε και ο δήμαρχος κ. Κακλαμάνης. Το επανέλαβαν τόσοι και τόσοι από το πολιτικό προσωπικό (της σημερινής και της χθεσινής κυβέρνησης). Μια λέξη μόνον: ύβρις.

    Ο σεβασμός στα θύματα του ναζιστικού εγκλήματος στο Δίστομο και στα Καλάβρυτα προϋποθέτει ότι εμείς οι ίδιοι δεν τα εκμεταλλευόμαστε για λόγους καιροσκοπικούς - για να συγκαλύψουμε τις απάτες, τα «κόλπα»,την αναξιοπιστία, δηλαδή τις ευθύνες μας. Μία λέξη μόνον: κατάντια.

    Π και Δ , όπως με Πυτζάμες στους Δρόμους

    Σαγκάη, η πιο μεγάλη πόλη της Κίνας.

    Οσοι την έχουν επισκεφθεί, το ξέρουν· το έχουν δει με τα μάτια τους. Στη Σαγκάη είναι πολύ πιο συνηθισμένο να κυκλοφορούν οι άνθρωποι στον δρόμο φορώντας τις πυτζάμες τους (για νυχτικά, δεν έχω πληροφορίες). Πυτζάμες πολύχρωμες, λουλουδιαστές, καρό, ριγέ. Τοπική ενδυματολογική ανεμελιά; Εστω. Βοηθάει και το υποτροπικό κλίμα. Οι πυτζάμες, πάντως, αποτελούν στοιχείο του ανθρώπινου τοπίου της Σαγκάης. Ποδηλάτες με πυτζάμες. Πεζοί με πυτζάμες. Κάθε ηλικίας. Τους βλέπεις σχεδόν παντού -στο ταχυδρομείο, στην τράπεζα, στο σουπερμάρκετ, στα εμπορικά κέντρα, στα καφέ. Ανετοι όλοι. Πλην όμως προέκυψε πρόβλημα. Δύσκολοι καιροί για τις πυτζάμες στη Σαγκάη αυτό το διάστημα. «Συμπεριφερθείτε πολιτισμένα στη διάρκεια της Expo, μην κυκλοφορείτε έξω με τις πυτζάμες σας». Είναι το σύνθημα της καμπάνιας που έχει ξεκινήσει ο δήμος της πόλης απευθυνόμενος στους πυτζαμοφορούντες κατοίκους. Στη Σαγκάη διοργανώνεται από τον ερχόμενο Μάιο η διεθνής έκθεση «Expo 2010» (διάρκεια έξι μηνών, Μάιος - Οκτώβριος). Μεγάλο γεγονός με τεράστιο οικονομικό ενδιαφέρον. Στο διάστημα αυτό, αναμένονται στη Σαγκάη 70 εκατομμύρια επισκέπτες. Η πόλη στολίζεται, καλλωπίζεται, όλα είναι ήδη σχεδόν έτοιμα. Υπ' όψιν ότι προηγήθηκαν οκτώ χρόνια προετοιμασίας. Πλην όμως η πυτζαμοκατάσταση χαλάει την εικόνα. Παραφωνία. Εκνευρισμένη η Δημοτική Αρχή, διότι η αντι-πυτζάμα καμπάνια δεν έχει φέρει αποτελέσματα, μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Οι πυτζάμα-φαν Κινέζοι, ιδίως οι νέοι, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αλλάξουν τις συνήθειές τους για χάρη της «Expo 2010». Επιπλέον, οι πυτζάμες έχουν γίνει μόδα τα τελευταία χρόνια σε ένα τμήμα της νεολαίας. Στη Σαγκάη, βγαίνουν στους δρόμους με τις πυτζάμες. Στην Ελλάδα, επιχειρούμε να βγούμε από τα τρισάθλια χάλια μας -άλλοι τόποι, άλλα προβλήματα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Ιράκ
Το «στίγμα» των Αμερικανών
Τα ψηφοδέλτια βάφτηκαν στο αίμα
Τουρκία
Τουρκία: η αναθεώρηση του Συντάγματος διαμορφώνει κλίμα εκλογών
Τουρκικός τσαμπουκάς στις ΗΠΑ
Πορτογαλία
Στους δρόμους οι δημόσιοι υπάλληλοι της Πορτογαλίας
Βρετανία
Η Βρετανία αναθεωρεί την έκδοση ενταλμάτων για προσωπικότητες
Ισπανία
Κύματα-φονιάδες χτύπησαν κρουαζιερόπλοιο
Λετονία
Λετονία: χάκερ έβγαλε στη φόρα τους μισθούς αξιωματούχων
Περιβάλλον
«Παρενέργειες» από βιοκαύσιμα