Έντυπη Έκδοση

Νεο-νουάρ ιστορίες

Από την «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη στον «Ηχο του ακάλυπτου» της Κάλλιας Παπαδάκη μετράμε πενήντα χρόνια. Μεσολαβεί, δηλαδή, μισός αιώνας, κατά τον οποίο η Ελλάδα εκσυγχρονίστηκε και πέρασε από την αυλή στην πολυκατοικία, με τον λαϊκό τύπο της γειτονιάς να γίνεται ενοικιαστής ή και ιδιοκτήτης διαμερίσματος.

Πλήρες θέμα...

  • Κριτική βιβλίου

    • Η χαμένη επανάσταση στη Γερμανία
      Ο συγγραφέας είναι μέλος του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας και εκδότης του περιοδικού «International Socialism» (τροτσκιστικής τάσης). Στο ενδιαφέρον βιβλίο του επιχειρεί να παρουσιάσει και να διεισδύσει σε μια επαναστατική περίοδο που έζησε η Γερμανία μεταξύ του 1918 και 1923.
    • Για έναν αβίωτο κόσμο
      Ενα κριτικό σημειωματάριο ιδεών για τη σύγχρονη αποδόμηση της πνευματικότητας στις νεοκαπιταλιστικές κοινωνίες: αυτή θα μπορούσε να είναι η ελάχιστη απόδοση ταυτότητας σε ένα βιβλίο που λέει λίγα και εννοεί πολλά, σε έναν κριτικό λόγο καίριο και μεστό, που στοχεύει απ' ευθείας στην καρδιά των σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων, και όχι στην επιφανειακή συμπτωματολογία τους.
    • Το δάσος - Πελοπόννησος
      Η προηγούμενη αναπότρεπτη (;) όσο και θλιβερή πληροφορία είναι μία από τις λίγες, φαντάζομαι, παρεμβάσεις που χρειάστηκε να γίνουν για να ενταχθεί το βιβλίο στα ελληνικά δεδομένα. Ετσι και στις τελευταίες δύο σελίδες, όπου δίνονται διευθύνσεις και στοιχεία για τα ελληνικά τμήματα των διεθνών οικολογικών οργανώσεων αλλά και για καθαρά ελληνικές οργανώσεις.
    • Ενα πλούσιο εκδοτικό «έναντι» για μια σημαντική επέτειο που δεν γιορτάστηκε
      Με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση του Νίκου Σκαλκώτα (1904-1949), που δυστυχώς γι' αυτόν συνέπεσε με τη διοργάνωση της ελληνικής Ολυμπιάδας του 2004, ο συνθέτης Χάρης Βρόντος και ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη Αγγελος Δεληβορριάς οραματίστηκαν ένα δικαιολογημένα φιλόδοξο σχέδιο εορτασμού.
    • Να υπάρχεις μεταξύ των νεκρών
      «Πολλές φορές, όταν μιλάω, θα το δεις, δίνω την εντύπωση πως είμαι απόλυτα πεπεισμένος γι' αυτά που λέω. Την ώρα που τα λέω, πίστεψέ με, είμαι βέβαιος ότι το δίκιο μου είναι απόλυτο. Μόλις όμως η φράση μου τελειώσει, είμαι εξίσου βέβαιος ότι τα πράγματα είναι αλλιώς. Αυτό θα μπορούσε να μου κόψει τον ενθουσιασμό ή την πίστη στον εαυτό μου. Αντίθετα όμως. Αισθάνομαι ότι ξαναγεννιέμαι. Τίποτα δεν κατάλαβα, λέω. Είναι ωραίο. Η αλήθεια μένει να βρεθεί».
    • Με τα άγρια σημάδια της μνήμης
      Είναι πια παραδεκτό και από δύσκολους κριτικούς και θεωρητικούς σε παγκόσμια κλίμακα ότι το αστυνομικό μυθιστόρημα ανήκει στους κόλπους της λογοτεχνίας και δεν είναι ένα από τα αποπαίδια της, όπως το θεωρούσαν παλαιότερα.
    • Η Τέχνη λατρεύει τα άλματα
      Είκοσι χρόνια από τον θάνατό του (1989), σαράντα χρόνια από τη βράβευσή του με Νόμπελ Λογοτεχνίας (1969), εξήντα χρόνια και βάλε από τη δημοσίευση των δύο κειμένων «Ο κόσμος και το παντελόνι» (1945-46) και «Ζωγράφοι του εμποδίου» (1948), και ο Μπέκετ, τόσο η προσωπικότητά του όσο και ο λόγος του, να φαντάζει άφθαρτος, καίριος, ανοξείδωτος.
    • Το πνευματικό ασυνείδητο
      Αυτό που ονομάζουμε πνευματικότητα υπήρξε ανέκαθεν ένας δυνητικός χώρος ανάμεσα στην αλήθεια και την πραγματικότητα, που δεν ανήκε ούτε στη μία ούτε στην άλλη, αλλά αποτελούσε το φανταστικό άθροισμα όλων των πιθανών συναντήσεών τους.
    • Μια ξεχασμένη επανάσταση
      Δεν ξέρουμε πολλά για την πολιτική ιστορία των Επτανήσων. Η πλούσια και φιλέρευνη ιστοριοδιφική παραγωγή γύρω από τα πρόσωπα και τα γεγονότα τόσο της ενετοκρατίας όσο και της βρετανικής προστασίας δεν κατόρθωσε παρά σπανίως να υπερβεί τα τοπικά της όρια, ενώ όσα μελετήματα βλέπουν τα τελευταία χρόνια το φως της δημοσιότητας σε περιοδικά και εκδόσεις πανελλήνιου βεληνεκούς, αναδεικνύουν περισσότερο τα ζητήματα της κοινωνικής και της οικονομικής ιστορίας.
    • Ο μη λογοτεχνικός νιτσεϊσμός (1899-1941) Συνταρακτικές αλήθειες στο προσκήνιο
      Η πρόσληψη των ιδεών του Νίτσε στην Ελλάδα από το 1899 έως το 1941 είναι το θέμα του νέου βιβλίου του καθηγητή Φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και συγγραφέα-ποιητή Δημήτρη Ν. Λαμπρέλλη, γνωστού άλλωστε για τη δραστηριότητα του στον χώρο της νιτσεϊκής φιλοσοφίας με τις μελέτες Nietzsche, φιλόσοφος της πολλαπλότητας και της μάσκας (Δωδώνη, 1988) και Το υποκείμενο της δύναμης. Καλλικλής, Nietzsche, Negri (Ινστιτούτο του Βιβλίου-Α. Καρδαμίτσα, 2004, β 2007).
  • Συνέντευξη: Λήδα Πρωτοψάλτη

    • Ελα να με δεις να παίζω, μπορεί να παρηγορηθείς
      Μια συνομιλία του Γιώργου Γιαννακάκου με τη Λήδα Πρωτοψάλτη Ιανουάριος 1984, Θέατρο Στοά. Η μητέρα μου δίπλα κλαίει. Προσπαθεί να το κρύψει. Πρώτη φορά· η μόνη φορά. Στη σκηνή, η Λήδα Πρωτοψάλτη. Από τότε νιώθω πως πρέπει να προετοιμάζομαι ως θεατής πριν τη δω. Ελέγχω τη διαθεσιμότητα και την αντοχή μου, καθώς ξέρω πως δεν υπάρχει περίπτωση να μην έρθει η στιγμή που θα με αρπάξει απ' τη σκηνή και θα με ταράξει βαθιά. Της το εξομολογούμαι.
  • Από τις 4:00 στις 6:00

    • Η άνοιξη φεύγει ... τα πουλιά τραγουδούν ακόμα
      Η άνοιξη μόλις τελείωσε και στο πέρασμά της άφησε σε αρκετούς από τους κατοίκους του πλανήτη τις αναμνήσεις από τα κελαηδίσματα των πουλιών, τα οποία ακούραστα τραγουδούν για τις χαρές της ζωής χωρίς να έχουν κανένα παράπονο, τουλάχιστον φαινομενικά, από αυτά που ταλαιπωρούν την καθημερινή ζωή των ανθρώπων.
    • MUDDY WATERS Ο νονός των Rolling Stones και πατέρας του σύγχρονου μπλουζ
      Τα τελευταία 100 χρόνια έχουν εμφανισθεί αρκετά είδη μουσικής. Από αυτά έχουν επιβιώσει ελάχιστα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 30 ετών, ενώ ακόμα λιγότεροι είναι οι καλλιτέχνες σ' αυτό το διάστημα που η επιρροή και η φήμη τους κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα του χρόνου και να γίνουν κομμάτι της καθημερινής μουσικής πραγματικότητας.
  • Άλλες ειδήσεις

    • Η δωρεά των αγγέλων
      Μέσα από αναφορές στον Γκαίτε, τον Ρίλκε και τον Μπένγιαμιν, αλλά και στα βιβλικά κείμενα και το ταλμούδ, ο Στέφανος Ροζάνης επιχειρεί έναν λόγο περί των αγγέλων.