Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Μια άλλη Ευρώπη

  • Ιστορίες ευρωεκλογών

    Ευρωεκλογές μεθαύριο. Φυσικά, δεν έγινε συζήτηση για την Ευρώπη. Λέξη. Είχαμε άλλες έγνοιες. Είχαμε τα πράσινα παπαγαλάκια. Είχαμε το εκτός τόπου και χρόνου δίλημμα «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα». Είχαμε την επιβολή σιωπητηρίου στη ραδιοτηλεοπτική προβολή των νέων κομμάτων.

    Είχαμε, επίσης, επίθεση εθνικοφροσύνης -από πολιτικούς και εκπροσώπους της πληροφόρησης- εναντίον ενός κόμματος με κύριο στόχο τον επικεφαλής του ψηφοδελτίου.

    Τοπίο θλιβερό και μίζερο. Κατάσταση που υπενθυμίζει ότι από πολλές απόψεις δυστυχώς (και ξανά δυστυχώς) βρισκόμαστε ακόμη σε προ-πολιτική εποχή.

    Πριν προχωρήσω περαιτέρω στα δικά μας, μια μικρή αναφορά στο διακύβευμα των ευρωεκλογών. Ετσι, για να μην ξεχνιόμαστε.

    Από τις 4 έως τις 7 Ιουνίου, στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, 375 εκατομμύρια ψηφοφόροι εκλέγουν το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πόσοι, τελικά, θα πάνε στην κάλπη; Σίγουρα, η συμμετοχή δεν θα είναι μαζική. Ομως σε ποιο ύψος θα φτάσει η αποχή σε αυτές τις, όπως χαρακτηρίζονται, εκλογές «μειωμένου ενδιαφέροντος»;

    Ωστόσο, οι ψηφοφόροι θα έπρεπε να μην ξεχνάμε κάποια πράγματα. Με την ψήφο μας για το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «ξανασχεδιάζουμε» το πρόσωπο της πολιτικής Ευρώπης. Διευκρινίζω: αυτής της καχεκτικής, της ελάχιστης, της ανεπαρκέστατης πολιτικής Ευρώπης -τι να κάνουμε, μέχρις εδώ έχει φτάσει το ευρωπαϊκό πολιτικό εγχείρημα. Θα το υπονομεύσουμε με την αποχή;

    Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο μόνος ευρωπαϊκός θεσμός με άμεση λαϊκή νομιμοποίηση. Και είναι, επίσης, αντίβαρο στα καπρίτσια των εθνικών κυβερνήσεων.

    Παράξενα πράγματα συμβαίνουν· άλλη μία απόδειξη ότι πάμε σαν τον κάβουρα.

    Πριν από είκοσι και τριάντα χρόνια, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε μεν ελάχιστες αρμοδιότητες, αλλά (αναλογικά) πολλούς ψηφοφόρους. Σήμερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διαθέτει σημαντικές εξουσίες -εγκρίνει ή απορρίπτει τον διορισμό της Επιτροπής (Κομισιόν), υπερψηφίζει ή καταψηφίζει τον προϋπολογισμό, είναι η πηγή μεγάλου τμήματος της νομοθεσίας που υιοθετούν τα εθνικά κοινοβούλια- αλλά όμως έχει λιγότερους ψηφοφόρους.

    Επιστροφή στις ευρωεκλογές α λα ελληνικά. Με δύο εντελώς εξωφρενικές περιπτώσεις. Η μία έχει σχέση με το νέο κόμμα «Δράση». Η άλλη με τους «Οικολόγους Πράσινους». Και οι δύο δεν αφορούν μόνο τους φίλους τους και εκείνους που θα τα ψηφίσουν· αφορούν όλους μας.

    Ολους; Ολους όσοι θέλουμε να ζούμε σε μια πολιτισμένη και δημοκρατική χώρα. Σε μια χώρα, όπου δεν φιμώνεται ο πολιτικός λόγος και δεν λυντσάρονται οι πολιτικές απόψεις με πρόσχημα τον «πατριωτισμό».

    «Δράση». Ξέρετε πότε θα προβληθούν τα προεκλογικά τηλεοπτικά μηνύματα αυτού του νέου κόμματος; Μετά τις... ευρωεκλογές. Τον Οκτώβριο. Τότε θα αποφασίσει η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας για τη σχετική προσφυγή της «Δράσης». Με τα πρωτοβρόχια.

    Τρελά πράγματα. Τόσο τρελά που δυσκολεύεται κανείς να τα πιστέψει.

    Η «Δράση», λοιπόν, και τα άλλα νέα κόμματα, απαγορεύεται να προβάλλουν τα προεκλογικά μηνύματά τους στην τηλεόραση. Απαγορεύεται διά νόμου που τον ψήφισαν όλα τα κόμματα της Βουλής -ομόφωνα παρακαλώ- το 2002.

    Το ακόμη πιο τρελό. Ο νόμος αυτός όχι μόνο δεν δίνει δωρεάν τηλεοπτικό χρόνο στα νέα κόμματα, αλλά απαγορεύει -αυτό είναι το κερασάκι- να προβάλλουν τις θέσεις τους στην τηλεόραση ακόμη και με δικά τους χρήματα.

    Ετσι, οι πολίτες στερούνται της δυνατότητας να μάθουν ποιες επιλογές έχουν στις ευρωεκλογές. Αν αυτό δεν λέγεται φίμωση του πολιτικού λόγου και αποκλεισμός, πώς λέγεται;

    «Οικολόγοι Πράσινοι». Η εκτόξευση του ποσοστού τους (σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις) ενόχλησε πολλούς. Ιδίως εκείνους -είτε πολιτικούς είτε τηλεοπτικούς φωστήρες- που ειδικεύονται σε θέματα «εθνικής ευαισθησίας». Και όρμηξαν να τους κοντύνουν. Πώς; Με τη μεζούρα της εθνικοφροσύνης.

    Επίθεση κατά των «Οικολόγων Πρασίνων». Στο στόχαστρο, ειδικότερα, ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου κ. Τρεμόπουλος. Τον κατηγόρησαν, π.χ., για τη στάση του απέναντι στο «Ουράνιο Τόξο», το μειονοτικό κόμμα των εθνικά Μακεδόνων (επισήμως ανύπαρκτων) Ελλήνων πολιτών. Ακούς εκεί; Συζητούσε μαζί τους και είχε πάρει μάλιστα μέρος σε εκδήλωση που διοργάνωσαν. Πω, πω. Μα καλά, πώς γίνεται να συζητά κανείς με κάποιους που δεν υπάρχουν;

    Δεν πίστευα στα αυτιά μου. Σε τηλεοπτικό δελτίο των 8.00, ο τηλεστάρ έκανε ανάκριση τρίτου βαθμού σε εκπρόσωπο των «Οικολόγων Πρασίνων». Κάτι σαν εθνικό... κατηχητικό. «Πόσο ακόμη θα με πυροβολείτε;» είπε ο ανακρινόμενος-εκπρόσωπος. Αλλά ο τηλεστάρ συνέχισε τη δουλειά του απτόητος.

    Πάντως, οι «Οικολόγοι Πράσινοι» αντέδρασαν με τόνο αρκετά απολογητικό και αμυντικό στην επίθεση που δέχτηκαν. Κρίμα.

    Οι περιπτώσεις της «Δράσης» και των «Οικολόγων Πρασίνων» όσο είναι διαφορετικές, άλλο τόσο είναι συμπληρωματικές: πρόκειται για δύο ιστορίες λειψής δημοκρατίας με φόντο τις ευρωεκλογές.

    Υ.Γ.Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, ριζοσπάστης ευρωπαϊστής, κοσμοπολίτης αριστερός, πολιτικός χωρίς ιδεοληψίες και φανατισμούς. Ο χώρος στον οποίο επέλεξε να μείνει ώς τον θάνατό του, ποτέ δεν τον κατάλαβε τον Μ.Π. και ποτέ δεν τον στήριξε στις κρίσιμες και τολμηρές επιλογές του.

    ΕΥΡΩΠΗ-EUROPE-EVROPA

    Η εύλογη ερώτηση

    ******Προ ημερών, παρακολουθούσα στην TV5 Europe μια δημοσιογραφική εκπομπή αφιερωμένη στις ευρωεκλογές.

    Στο στούντιο προσκεκλημένοι πολιτικοί, εκπρόσωποι συνδυασμών και υποψήφιοι ευρωβουλευτές. Ξεχωριστή παρουσία, ο επικεφαλής των Γάλλων Πρασίνων -ψηφοδέλτιο «Ευρώπη Οικολογία»-, ο οποίος κυριολεκτικά πήρε πάνω του την προεκλογική εκστρατεία και σήκωσε τους Γάλλους Πράσινους από το 2-3% στο (σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις) 10%: ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ.

    ******Ερωτήσεις από τον δημοσιογράφο προς τους υποψηφίους για το Ευρωκοινοβούλιο. Απαντήσεις εμπεριστατωμένες. Συζήτηση που δεν ξέφευγε από το θέμα. Κάποια στιγμή όμως τον λόγο πήρε η υποψήφια της ριζοσπαστικής κομμουνιστικής αριστεράς, η οποία εκπροσωπούσε το «Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα» (ΝΡΑ)· η ονομασία του το συστήνει επαρκώς.

    ******Και τι δεν είπε η υποψήφια. Και, μάλιστα, με ύφος κατόχου της απόλυτης αλήθειας. Στο στόχαστρο της; Η Ευρωπαϊκή Ενωση, η «αντιλαϊκή» και «ιμπεριαλιστική», η «εκμεταλλεύτρια των λαών» που για τον λόγο αυτό «πρέπει να αγωνιστούμε ώστε να διαλυθεί». Το φως το αληθινό. Νόμισα ότι αιφνιδίως η TV5 Europe συνδέθηκε με τον Περισσό.

    ******«Αφού θέλετε τόσο πολύ να διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση, γιατί παίρνετε μέρος στις ευρωεκλογές;». Η ερώτηση του δημοσιογράφου ήταν εύλογη και αυτονόητη. Η υποψήφια ευρωβουλευτής της ριζοσπαστικής κομμουνιστικής αριστεράς απάντησε με κυνική ειλικρίνεια. «Για να την πολεμήσουμε από τα μέσα», έτσι είπε. Με άλλα λόγια; Μετέχουμε με σκοπό να τα κάνουμε λίμπα.

    Οι παρευρισκόμενοι πολιτικοί, αλλά και ο δημοσιογράφος, ανταπάντησαν βάζοντάς την στη θέση της. Χωρίς προσχήματα. Ευθέως και με χιούμορ. Της είπαν, δηλαδή, να αφήσει ήσυχο το Ευρωκοινοβούλιο και να πάει αλλού να παίξει το «παιχνίδι της διάλυσης».

    «Αφού θέλετε τόσο πολύ να διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ενωση, γιατί τέλος πάντων παίρνετε μέρος στις ευρωεκλογές;». Αυτή την εύλογη και αυτονόητη ερώτηση για τον Γάλλο δημοσιογράφο, δεν τολμά κανείς να τη θέσει, λόγου χάριν, στην κυρία Παπαρήγα και στην ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου. Φαντάζεστε μια τέτοια ερώτηση στο περίφημο ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών; Θα έσπαγε, τουλάχιστον, η βαρεμάρα.

    Μικρό Αλφαβητάριο

    Γ και G, όπως τα Γενέθλια της Gazeta

    Εγινε είκοσι χρόνων, πριν από λίγες ημέρες.

    Στην Gazeta Wyborcza αναφέρομαι. Στη μεγάλη, ανεξάρτητη πολωνική εφημερίδα -οι Πολωνοί χρησιμοποιούν μόνο το πρώτο συνθετικό της. Η Gazeta, λοιπόν, κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1989, ενώ οι διαπραγματεύσεις στρογγύλης τραπέζης ανάμεσα στο καθεστώς και στην Αλληλεγγύη προχωρούσαν προς το έως τότε αδιανόητο: η Πολωνία πρώτη από όλες τις χώρες του ανατολικού μπλοκ άφησε πίσω της τον κομμουνισμό. Η Gazeta είναι εφημερίδα θεσμός και φάρος της δημοκρατικής μετακομμουνιστικής Πολωνίας. Για να πάρετε μιαν ιδέα. Αδελφοί Κατσίνσκι και Σία; Καμία σχέση η Gazeta. Ευρωσκεπτικισμός; Στην απέναντι πλευρά η Gazeta. Εθνικο-καθολικισμός; Ρεβανσισμός; Μαχητικός αντίπαλός τους η Gazeta. Και επιπλέον, σε μιαν εποχή που διεθνώς ο Τύπος συρρικνώνεται, εκείνη τα πάει θαυμάσια. Εχει πολύ υψηλή κυκλοφορία. Πουλά κατά μέσον όρο καθημερινά 400.000 φύλλα! Αυτή η εφημερίδα είναι, και από επιχειρηματική άποψη, η μεγαλύτερη ίσως επιτυχία του ευρωπαϊκού Τύπου τις τελευταίες δεκαετίες. Με τοπικές εκδόσεις, περιοδικά, επενδύσεις στη ραδιοφωνία και στο Διαδίκτυο και εισηγμένη από το 1999 στο Χρηματιστήριο. Σημαντικό ασφαλώς το γεγονός ότι πρόκειται για εξαιρετικά ανθηρή εκδοτική επιχείρηση. Ωστόσο, η Gazeta σηματοδοτεί κάτι πολύ ευρύτερο από αυτό. Είναι η εφημερίδα της ανεκτικής και ανοικτής στον κόσμο Πολωνίας. Τίποτε δεν έρχεται τυχαία. Την Gazeta την ίδρυσε ο Ανταμ Μίχνικ (όχι μόνος του βέβαια). Και παραμένει πάντα ο διευθυντής-εμψυχωτής και ο χαρισματικός αρθρογράφος της. Ο Ανταμ Μίχνικ, κριτικός διανοούμενος, σπουδαία μορφή των αντιφρονούντων της δημοκρατικής (η διευκρίνιση έχει σημασία) αντιπολίτευσης στην Πολωνία, από τους πρωτεργάτες της Αλληλεγγύης, αλλά και άνθρωπος που δεν μηρυκάζει το παρελθόν. Gazeta, 1989-2009: το «παιδί του Μίχνικ» είναι πάνω από όλα μια δημοκρατικά μαχητική εφημερίδα γνώμης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Περιοδεία Ομπάμα στη Μέση Ανατολή
«Ισοσκελές το τρίγωνο Ισραήλ-ΗΠΑ-Παλαιστίνη»
Βελτιώνεται το προφίλ των ΗΠΑ
«Μακροχρόνιος πόλεμος κατά των απίστων»
Πτήση Air France AF447
Βελόνα στ' άχυρα το μαύρο κουτί
Βρετανία
Πέμπτη παραίτηση Βρετανού υπουργού
Γερμανία
Ιατρική ηρωίνη στους Γερμανούς εξαρτημένους
Γιουροβίζιον χωρίς διασκέδαση...
Ευρωεκλογές: μια φάρσα δίχως την πλάκα της Γιουροβίζιον
Εκθεση της Γκρινπίς
Στα παπούτσια μας το δάσος του Αμαζονίου
Ιταλία
Με ζηλεύουν γιατί είμαι ωραίος