Έντυπη Έκδοση

Σερφ, μαριχουάνα και ψυχεδέλεια

Κοντούλης, μακρυμάλλης και με τη μνήμη του χαμένη στη θολούρα της κολομβιανής μαριχουάνας, ο Λάρι «Ντοκ» Σπορτέλο σπάει την παράδοση στο αμερικανικό νουάρ μυθιστόρημα της Δυτικής Ακτής.

Δεν έχει ούτε τον ρομαντισμό ούτε τη σκληράδα του Φίλιπ Μαρλόου και του Σαμ Σπέιντ, αλλά αντίθετα, ηδονιστής και ερωτύλος, είναι ο ιδιωτικός ντετέκτιβ που ταιριάζει στην Καλιφόρνια, την εποχή που η ομάδα του Τσαρλς Μάνσον βάζει με μια σφαγή τέλος στη χίπικη αθωότητα. Ο Ντοκ μπορεί να φτιάχνει το μαλλί του άφρο, να κρύβει στο παντελόνι καμπάνα το όπλο του, να τα βγάζει πέρα με τους θρασείς εγκληματίες και να είναι ζευγάρι με μια βοηθό εισαγγελέα, παραμένει όμως στο περιθώριο του νόμου ως αμετανόητος εχθρός της εξουσίας, ακτιβιστής ενάντια στον Πόλεμο του Βιετνάμ και ακαταπόνητος χρήστης ψυχεδελικών ουσιών.

Το «Εμφυτο ελάττωμα» του Τόμας Πίντσον που κυκλοφορεί σύντομα από τις Εκδόσεις Καστανιώτη σε μετάφραση του Γιώργου Κυριαζή, του μεταφραστή που είχε βραβευτεί με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης για το προηγούμενο μυθιστόρημα του αμερικανού συγγραφέα το «Ενάντια στη Μέρα», είναι η τελευταία του δουλειά που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2009. Οι κριτικές που δέχτηκε ήταν χλιαρές. Οι «New York Times» το χαρακτήρισαν Πίντσον-λάιτ. Ενώ ο «New Yorker» έγραψε ότι ο Μάρλοου ή ο Μίκι Σπίλεϊν θα έτρωγαν έναν τύπο σαν τον Ντοκ για πρωινό. Μόνο που ο Πίντσον, ο μυστηριώδης συγγραφέας μυθιστορημάτων που σημάδεψαν την αμερικανική λογοτεχνία όπως το «V» και το «Ουράνιο τόξο της βαρύτητας» δεν ήθελε να γράψει απλα ένα νουάρ. Οπως σε κάθε μυθιστόρημά του, έτσι κι εδώ ανατρέπει τα κλισέ της συγγραφής.

Η πλοκή μοιάζει με συρραφή από κλασικές αστυνομικές ιστορίες. Μια πρώην αγαπημένη του Ντοκ εισβάλλει στο γραφείο του για να του ζητήσει να προστατέψει τον εραστή της, έναν πάμπλουτο μεγαλοεργολάβο οικοδόμων. Ο εργολάβος, τρελαμένος από το LSD, πέφτει θύμα απαγωγής, η πελάτισσά του εξαφανίζεται, ο Ντοκ μπλέκει με τους ομοσπονδιακούς του FBI και τον μεγάλο εχθρό του τον υπαστυνόμο Μεγαλοπόδαρο και αρχίζει να πέφτει πάνω σε πτώματα. Από κει και μετά, η ιστορία του Πίντσον εκτροχιάζεται. Πλοία που κάνουν λαθρεμπόριο ηρωίνης με το Βιετνάμ διακινούν πλαστά δολάρια με την φάτσα του Νίξον. Ιδρύματα όπου καταφεύγουν για αποτοξίνωση οι γόνοι των ευηπόληπτων πολιτών αποκαλύπτονται φυτώρια επικίνδυνων αιρέσεων. Σκληροτράχηλοι μπράβοι στήνουν κομπίνες στα καζίνο και λατρεύουν τα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ και ένας πρεζάκιας σαξοφωνίστας που παίζει σερφ τζαζ τροφοδοτεί με τις απαραίτητες πληροφορίες τον Ντοκ.

Ο Πίντσον ενδιαφέρεται ελάχιστα για το αστυνομικό μυστήριο. Ακολουθώντας το προηγούμενο μυθιστόρημά του για τους επιζήσαντες από την υποκουλτούρα του '60, το «Vineland», γράφει ξανά για το τέλος της ουτοπίας του '60 και την αντεπίθεση των κυρίαρχων που σημάδεψε τις αρχές της δεκαετίας του '70. Ετσι, ο διαρκώς μαστουρωμένος Ντοκ, αναζητώντας την αλήθεια γύρω από την απαγωγή, χώνεται στις φρουρούμενες επαύλεις του Μπέβερλι Χιλς και τα ρημαγμένα καζίνο στο Βόρειο Λας Βέγκας, περιπλανιέται στις λεωφόρους του Χόλιγουντ και στην παραλία της Βένις Μπιτς, μασουλώντας χορτοφαγικές λιχουδιές, πίνει μπίρες με τους παραστρατιωτικούς υποστηρικτές των Ρεπουμπλικάνων που κυνηγούν τους μαύρους, τους χίπις και τους μηχανόβιους και όλα αυτά κάτω από ένα μπερδεμένο σάουντρακ όπου τα ρεμπέτικα της Ρόζας Εσκενάζι συναντούν τους σερφ-σόουλ και κάντρι ροκ ύμνους που δοξάζουν τα λαζάνια.

Σύμφωνα με τις φήμες, ο Πίντσον, ο συγγραφέας που καταφέρνει ακόμα να ζει αθέατος στον δικό μας «διάφανο κόσμο» κατά τον Μπους Τζούνιορ, χωρίς κανείς να γνωρίζει το πρόσωπό του και χωρίς ποτέ να μπει στον πειρασμό να παραχωρήσει συνέντευξη, ζούσε στα τέλη του '60 στη Μανχάταν Μπιτς της Καλιφόρνιας, ακολουθώντας το στερεότυπο των καιρών με σερφ, ναρκωτικά και ροκ εν ρολ. Ετσι, εδώ γράφει μια ελεγεία για τα τέλη του '60, όταν οι χίπις αφοπλιζόταν με την ηρωίνη, οι ομάδες των μαύρων ακτιβιστών δέχονταν την επίθεση του FBI, ο πολυεκατομμυριούχος Χάουαρντ Χιουζ ξεκινούσε την εισβολή του στο Λας Βέγκας, ο Νίξον προβάλλονταν ως σωτήρας της χώρας και το όνειρο της επανάστασης αργόσβηνε στα κύματα του Ειρηνικού. Οπότε η προμετωπίδα του Πίντσον για το μυθιστόρημα, το σύνθημα του Μάη του '68 «Κάτω από το πλακόστρωτο υπάρχει η παραλία», παίρνει μια άλλη διάσταση. Σε έναν κόσμο όπου «οι παλιές δυνάμεις του φόβου και της απληστίας αντεπιτίθενται» ο Ντοκ και οι σύντροφοί του καταφεύγουν στις ακτές του Λος Αντζελες για να επαναδιεκδικήσουν το όραμά τους. Στο κάτω κάτω, όπως έλεγε και ο Τσάντλερ, μέσα από τον ήρωά του, τον Μάρλοου, «αυτός ο κόσμος βαδίζει στην καταστροφή του». Και ένας ντετέκτιβ της νουάρ παράδοσης ξέρει ότι στο τέλος πάντα χάνει το παιχνίδι.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Κλειδί η οικολογική ισότητα
Ιστορία ενός διλήμματος
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Δημόσιος λόγος
Οταν τα λόγια προσβάλλουν
Απαγορεύεται το Απαγορεύεται
Μουσική
Η ελεγεία της μοναξιάς
Το πείραμα του «Μεγάλου Ερωτικού»
Στην κρίση απαντούν με ιδέες
Τραγουδώντας την αραβική Άνοιξη
Θέατρο
Η περιφερόμενη ελίτ του θεάτρου
Ναυαγοί στην Πειραιώς
Κινηματογράφος
Το πάρτι που δεν τελείωσε
«Η αποικιοκρατία υπάρχει ακόμα»
Χτίζοντας το σταρ σίστεμ
Υπερπαραγωγή σκουπιδιών
Εκθεση
Αρχιτέκτονες εν δράσει
Οδός Αιόλου
Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία
Βιβλίο
Κλειδί η οικολογική ισότητα
Ιστορία ενός διλήμματος
Σερφ, μαριχουάνα και ψυχεδέλεια