Έντυπη Έκδοση

Ατζέντα

  • Παιχνίδια με ιστορία

    «ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ τι έχεις πια!» είναι η μόνιμη επωδός των σημερινών γονιών προς τα παιδιά τους.

    Και πραγματικά οι σημερινοί πιτσιρικάδες συσσωρεύουν το ένα πλαστικό παιχνίδι μετά το άλλο, χάνοντας έτσι, σε μεγάλο βαθμό, τη μαγεία του παιχνιδιού. Για τους παλιούς τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά: τα -συχνά αυτοσχέδια- παιχνίδια τους ήταν λιγοστά και σε πολλές περιπτώσεις έπαιρναν στο μυαλό τους μυθικές διαστάσεις.

    Ιδιαίτερα η δεκαετία του '50 ήταν η χρυσή εποχή του ελληνικού τσίγκινου παιχνιδιού -φετίχ για κάποιους σήμερα. Ενα νέο, εικονογραφημένο βιβλιαράκι από τις εκδόσεις Gramma, με τίτλο «Το ελληνικό τσίγκινο παιχνίδι - κύλαγε το τσέρκι» είναι αφιερωμένο στα παιχνίδια των γονιών και των παππούδων μας, που τότε διάβαζαν μανιωδώς «Κλασσικά εικονογραφημένα» και «Μικρό Ηρωα», πήγαιναν Σινεάκ και έβλεπαν Καραγκιόζη σε μάντρες της γειτονιάς. Ξεφυλλίζοντάς το θα βρείτε τα πιο αντιπροσωπευτικά τσίγκινα παιχνίδια από γνωστούς και άγνωστους κατασκευαστές - κάποια μάλιστα χρονολογούνται από το 1930, ενώ φτάνουν και μέχρι το 1980.

    Στο βιβλίο, που επιμελήθηκε ο Πάνος Κωνσταντόπουλος, θα βρείτε κείμενα του στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου, του σκιτσογράφου (και συλλέκτη παιχνιδιών) Στάθη Σταυρόπουλου, του γραφίστα Δημήτρη Αρβανίτη και του συλλέκτη Σπύρου Κυπριώτη.

    Απο μια τέτοια έκδοση δεν θα μπορούσε να λείπει η Μαρία Αργυριάδη, υπεύθυνη του παιδικού τμήματος του Μουσείου Μπενάκη, η οποία καταγράφει την ιστορία του ελληνικού τσίγκινου παιχνιδιού αλλά και των κατασκευαστών του: από τον Δημήτρη Κολλάρο και τον Χρήστο Παπαευαγγέλου μέχρι τον Μάρκο Λύρα και τον Κερκυραίο Γεράσιμο Πρίφτη, τον «πρύτανη των παιχνιδιών» (έφτασε να παράγει 10.000 τη μέρα), που ξεκίνησε ήδη από τη δεκαετία του '40 να φτιάχνει παιχνίδια από κονσέρβες που πετούσαν οι Γερμανοί.

    Οπως μας πληροφορεί η Μ. Αργυριάδη, «στα χέρια των οικοτεχνιών τα φύλλα του τσίγκου διαμορφώνονταν από τσίγκινα σαρδελοκούτια και γενικά κουτιά από κονσέρβες τα οποία μάζευαν από τα σκουπίδια». Από τη Γερμανία προμηθεύονταν οι κατασκευαστές και τους μηχανισμούς κλειδιού των κουρδιστών, μέχρις ότου ο Πρίφτης άρχισε να κατασκευάζει τους δικούς του. Πάντως, ελάχιστα παιχνίδια είχαν ελληνικά θέματα. Στις εξαιρέσεις ο «πλανόδιος παγωτατζής» της ΕΒΓΑ ή τα τσίγκινα συρόμενα λεωφορεία «Αθήνα/Πειραιάς».

    Το 1960 ο τσίγκος στην Ευρώπη θεωρήθηκε επικίνδυνο υλικό και τα τσίγκινα παιχνίδια ακόμα και στην Ελλάδα άρχισαν να αντικαθίστανται από πλαστικό, ύστερα από απόφαση του υπουργείου Υγείας. Το κόστος τους άλλωστε είχε αρχίσει να είναι δυσβάσταχτο με τη βιομηχανική παραγωγή, γιατί η περισσότερη δουλειά γινόταν με το χέρι: για να γίνει λ.χ. το κουβούκλιο του αυτοκινήτου, του αλόγου ή του κλόουν έπρεπε να περάσει από 47 φάσεις...

    Μουσική

    ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ - ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ

    Ο ΣΤΑΜΑΤΗΣ Κραουνάκης και ο Λάκης Λαζόπουλος ανάβουν tospirto της μουσικής: την Πέμπτη στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων (9.30 μ.μ.) το www.tospirto.net διοργανώνει το 1ο του Μουσικό Γεγονός με αφορμή την ενότητα «Μουσική» που φιλοξενεί πλέον στο site του από τις 9 Μαΐου. Οπως χαρακτηριστικά σχολιάζει ο Σταμάτης Κραουνάκης: «Αναψε ένα σπίρτο κι είδα τα χρόνια μου με το Λάκη. Επιθεωρήσεις, "Λυσιστράτη", Ηρώδειο, Επίδαυρος, περιοδείες...

    Αναψε ένα δεύτερο κι είπε tospirto "καλό το θέατρο, καλό το σινεμά, θέλω και μουσική"».

    Αναψαν τα τηλέφωνα για μια βραδιά στο Γκάζι, στην Τεχνόπολη με τον Λάκη και μένα ό,τι μας κατέβει». Γενική είσοδος: 15 ευρώ.

    ΤΟ BILLBOARD ΖΩΝΤΑΝΑ

    ΤΗΝ ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ στην Ελλάδα γιορτάζει το διάσημο αμερικανικό περιοδικό «Billboard» (www.billboard.com.gr) διοργανώνοντας αύριο στο «Gazarte» (Βουτάδων 32-34, Γκάζι) ένα live με τους Burger Project. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς (που θα ξεκινήσει λίγο μετά τις 9.00 μ.μ.) το συγκρότημα θα παρουσιάσει μερικά από τα πιο δημοφιλή τραγούδια που σκαρφάλωσαν στην κορυφή των Billboard charts.

    ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΞΕΝΑΚΗ

    ΠΟΛΥΠΛΕΥΡΗ προσωπικότητα με διεθνή ακτινοβολία και αποδοχή, ο αρχιτέκτονας, μαθηματικός και προ πάντων στοχαστής Ιάννης Ξενάκης έγινε παγκοσμίως γνωστός ως ο συνθέτης που εισήγαγε πρώτος τον επιστημονικό λογισμό στη μουσική συνθετική διαδικασία.

    Με αφορμή τα δέκα χρόνια από τον θάνατό του, το Φεστιβάλ Αθηνών τιμά τη μνήμη του φιλοξενώντας σημαντικά μουσικά σύνολα που ειδικεύονται στη σύγχρονη μουσική και διατρέχουν το έργο του. Δημιουργίες του θα ερμηνεύσουν η περίφημη London Sinfonietta υπό τη διεύθυνση του νεαρού Ryan Wigglesworth (αύριο στην Πειραιώς 260, Κτίριο Η) και το ανερχόμενο Ergon Ensemble με μαέστρο τον Νίκο Τσούχλο (Τετάρτη 21.00, Πειραιώς 260, Κτίριο Η).

    ΝΕΟΙ ΔΙΣΚΟΙ

    Eddie Veder: «Ukulele Songs» (Universal)

    Μια χούφτα χαμηλότονες μπαλάντες από τον Εντι Βέντερ. Ο φρόντμαν των Pearl Jam στον νέο προσωπικό δίσκο του απομακρύνεται από τις σκληρές κιθάρες των ρόκερ από το Σιάτλ και φτιάχνει δεκαέξι ερωτικά τραγούδια, όλα παιγμένα στο γιουκαλίλι.

    Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Βέντερ δείχνει την προτίμησή του στα απαλά μελωδικά κομμάτια. Το είχε κάνει και τέσσερα χρόνια πριν, όταν ο Σον Πεν του ανέθεσε να γράψει το σάουντρακ για την ταινία «Into the wild». Εκεί ακολουθούσε το μοναχικό ταξίδι του εικοσάχρονου Κρίστοφερ Μακάντλες στην άγρια φύση με μια σειρά ελεγείες στην ακουστική του κιθάρα.

    Αυτός ο δίσκος όμως μοιάζει με μια αλλόκοτη ερωτική εξομολόγηση, καθώς τα σύντομα τραγούδια στριμώχνονται μέσα σε μισή ώρα μουσικής. Οπως λέει ο Εντι Βέντερ έμαθε μέσα από τη λιτότητα αυτού του μικρού μουσικού οργάνου ότι το χτίσιμο της μελωδίας έχει περισσότερη σημασία από τον θόρυβο της ηλεκτρικής κιθάρας. Κάπως έτσι αυτό είναι το αποτέλεσμα δέκα χρόνων δουλειάς πάνω στη μελωδία. Και ίσως βάζει τις βάσεις για την επόμενη κυκλοφορία των Pearl Jam.

    Cake: «Showroom of compassion» (Sony BMG)

    Περισσότερο γνωστοί από τις αλλόκοτες διασκευές τους σε διάσημα τραγούδια όπως το «Ι will survive» της Γκλόρια Γκέινορ ή το «War pigs» των Black Sabbath, οι Cake υποστήριζαν ότι αυτός ο έκτος δίσκος τους θα είχε από οργισμένα ροκ τραγούδια μέχρι ψευδοκλασικές συνθέσεις. Επτά χρονια μετά την τελευταία τους κυκλοφορία το «Showroom of compassion» δείχνει ότι οι Cake απλά ελάττωσαν τον σαρκασμό τους και έγραψαν μερικούς στίχους που αντανακλούν την γκρίζα κατάσταση γύρω τους, από το περιβάλλον ως την οικονομία.

    Η μουσική είναι ένα εκκεντρικό και νωχελικό ροκ χαρμάνι που εμπλουτίζεται από λάτιν πνευστά, σκα ρυθμούς και κλασικό πιάνο. Πολύ απλά το συγκρότημα από το Σακραμέντο εγκατέλειψε την παιγνιώδη στάση απέναντι στη μουσική σκηνή της εποχής και αποφάσισε να γράψει έναν ατόφιο ροκ δίσκο.

    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

    ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ παιδικές φωνές θα γεμίσει το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών την Πέμπτη, καθώς ο Τάσος Ιωαννίδης, τρεις παιδικές χορωδίες και οι καλεσμένοι του θα παρουσιάσουν τη μουσική παράσταση «Λάχανα και χάχανα», που φυσικά βασίζεται στα τρία ομώνυμα πετυχημένα άλμπουμ. Ολα ξεκίνησαν λίγα χρόνια πριν από μια ιδέα του συνθέτη Τάσου Ιωαννίδη, ο οποίος μελοποίησε στιχουργήματα του βιβλίου της Α' δημοτικού, στην προσπάθειά του να βοηθήσει τη μικρή του κόρη Ερμιόνη να τα αποστηθίσει ευκολότερα. Ετσι γεννήθηκε το πρώτο cd «Λάχανα + Χάχανα - 24 τραγούδια από το βιβλίο γλώσσας της Α' Δημοτικού», με τη συμμετοχή της Μαρίας Φαραντούρη, του Ευγένιου Σπαθάρη και του Ηλία Μαμαλάκη. Ακολούθησαν τα «Χάχανα x Λάχανα - Η προπαίδεια σε τραγούδια» και «Λάχανα + Χάχανα - Εδώ νηπιαγωγείο!». Τραγούδια έξυπνα, γλυκά, αστεία κι εξαιρετικά δημοφιλή, τα οποία στο Μέγαρο την Πέμπτη θα ερμηνεύσουν οι Φωτεινή Δάρρα, Παντελής Θαλασσινός και Ηλίας Μαμαλάκης μαζί με την Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου, την Παιδική Χορωδία Animus Λαυρίου και την Παιδική Χορωδία του 3ου Δημοτικού Σχολείου Γέρακα.

    ΑΠΟ ΠΑΝΚ ΜΕΧΡΙ ΙΝΔΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

    «AWAKENINGS» έχει τίτλο το φεστιβάλ που διοργανώνεται την Παρασκευή και το Σάββατο στο «An club» (Σολωμού 13, Εξάρχεια). Δέκα punk rock συγκροτήματα από την Αθήνα θα βρεθούν στη σκηνή του για δυο βραδιές και θα συμβάλουν στη μουσική μας αφύπνιση. Την πρώτη μέρα παίζουν οι Lunatix, Νο Mind, The Raindogs, Distortion Tamers, Rockin Bones. Το Σάββατο τραγουδούν οι Tuxedo Conspiracy, Bad Bid, Wish upon a star, Bandage, Middle Fingers High. Η είσοδος είναι 10 ευρώ με δώρο το cd-συλλογή του φεστιβάλ, με τραγούδια των συμμετεχόντων. Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.00 με dj set. Οι συναυλίες ξεκινούν στις 21.30.

    * Οι August Burns Red, ένα επιτυχημένο metal-core σχήμα από την Πενσυλβανία, έρχονται πρώτη φορά στην Ελλάδα και θα βρίσκονται στη σκηνή του «Κύτταρου» την Τρίτη.

    * Το 2ο Φεστιβάλ Ινδικής Μουσικής «Τούντζι Μέλα» ολοκληρώνεται την Παρασκευή (21.00) στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, με τη συμμετοχή διάσημων δεξιοτεχνών του είδους. Συμμετέχουν οι Uday Bhawalkar (τραγούδι), Ram Kumar Mishra (τάμπλα) και Γιώργος Γληνός (πακαγουάτζ).

    ΣΕΖΑΡΙΑ ΕΒΟΡΑ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΗ ΛΟΥΡΑ

    ΕΝΑΡΞΗ του συναυλιακού καλοκαιριού για το Θέατρο Λυκαβηττού (9.30 μ.μ.), με μια βραδιά αφιερωμένη στο Πράσινο Ακρωτήρι. Επειτα από έναν χρόνο απουσίας, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, η Σεζάρια Εβόρα επιστρέφει στη σκηνή και ξεκινά την περιοδεία της από την Αθήνα. Εχοντας κυκλοφορήσει 14 συνολικά άλμπουμ, για τα οποία έχει διακριθεί με σημαντικά βραβεία, η ξυπόλητη κυρία είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές της έθνικ σκηνής. Μαζί της στη σκηνή η Λούρα με το συγκρότημά της, δηλαδή η ερμηνεύτρια που πολλοί χαρακτηρίζουν διάδοχο της Σεζάρια.

    ΦΕΪΘΦΟΥΛ ΣΤΟΝ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟ

    Η ΥΠΕΡΟΧΗ κυρία της ροκ Μαριάν Φέιθφουλ επιστρέφει, με νέο άλμπουμ και παγκόσμια περιοδεία που τη φέρνει ξανά από τα μέρη μας: την Τρίτη ανεβαίνει στη σκηνή του Λυκαβηττού (9.30 μ.μ.) για να μας θυμίσει το ένδοξο παρελθόν της («As Tears Go By», «Sister Morphine» και άλλα) αλλά και να μας παρουσιάσει με τη γνώριμη βραχνή φωνή της τα νέα της τραγούδια. «Η συμβατική ευτυχία δεν μου ταιριάζει, ξέρετε» λέει η ίδια. «Πρόκειται όμως για ένα πολύ χαρούμενο άλμπουμ. Δεν νιώθω πια κατάθλιψη. Και πιστεύω ότι όλα όσα έχω ζήσει άξιζαν τον κόπο. Πέρασα λίγο δύσκολα τότε στα 70s, αλλά τελικά νομίζω ότι τα πάντα μέχρι τώρα ήταν υπέροχα. Υποθέτω λοιπόν ότι το άλμπουμ αυτό είναι κάτι σαν κατόρθωμα».

    ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ

    ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ των καιρών, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου περιοδεύει φέτος το καλοκαίρι με μεγάλο σχήμα: με δέκα μουσικούς και ανανεωμένο πρόγραμμα που περιλαμβάνει τραγούδια από τον καινούριο δίσκο «Ο ελάχιστος εαυτός» αλλά και κάποια από το παρελθόν εμφανίζεται το Σάββατο στο Δοχό, στην Καρίτσα Λάρισας (έναρξη: 21.30).

    * Οι Πυξ Λαξ ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους και ξανασυναντιούνται αυτό το καλοκαίρι στη σκηνή: Η πρώτη τους συναυλία θα δοθεί στα Ιωάννινα το Σάββατο στο Θέατρο ΕΗΜ. Το εισιτήριο γενικής εισόδου κοστίζει 15 ευρώ.

    * Στην αυλή του Θεάτρου Μπάντμιντον συνεχίζονται τα αφιερώματα «Στο πανί και στο γυαλί»: Από την Πέμπτη έως το Σάββατο ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με τίτλο «Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν», στο οποίο περιλαμβάνονται τραγούδια από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση που έγραψαν ιστορία.

    * Συναυλία με έντεχνο και παραδοσιακό ρεπερτόριο πραγματοποιεί αύριο το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων. Θα τραγουδήσουν ο Γιώργος Γερολυμάτος και η Νάντια Καραγιάννη (Κεντρική αυλή, είσοδος ελεύθερη, ώρα έναρξης: 21.00).

    * Μια ευκαιρία να ακούσουμε παλιά αγαπημένα κομμάτια αλλά και τραγούδια από το νέο του άλμπουμ και τη συνεργασία του με

    τον Θανάση Παπακωνσταντίνου είναι η συναυλία του Γιάννη Χαρούλη την Τρίτη στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων (Κεντρική αυλή, 21.30).

    * Ο Πάνος Μπούσαλης παρουσιάζει αύριο το πρώτο cd του με τίτλο «Γκέμμα» στο «Κύτταρο». Θα μιλήσουν ο συνθέτης Λίνος Κόκοτος, ο κινηματογραφιστής και δημοσιογράφος Αντώνης Μποσκοΐτης και η συγγραφέας Βέρα Βασιλείου. Είσοδος ελεύθερη.

    * Αύριο στις 21.00 οι Α Capella παρουσιάζουν στον «Ιανό» (Σταδίου 24, τηλ. 2103217810) μια μουσική παράσταση με τίτλο «Αφιέρωμα στη δεκαετία του '60 & '70». Στον ίδιο χώρο ο Στέλιος Δάβαρης παρουσιάζει την Τρίτη τη μουσική παράσταση «Ολα είναι νερό».

    ΑΝΤΕΡΣΟΝ ΜΕ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

    «Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ αλλοιωμένη φωνή που χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια, αυτή που κάνει τη φωνή μου ανδρική, εξελίχθηκε σταδιακά και απέκτησε απόχρωση, καθώς και το όνομα Fenway Bergamot. Το Delusion αποτελεί τη συζήτηση μεταξύ αυτής της φωνής και της δικής μου». Με αυτές τις κουβέντες συστήνει στο κοινό η Λόρι Αντερσον τη νέα της δουλειά με τίτλο «Delusion». Η τολμηρή και πρωτοπόρος Αμερικανίδα, γνωστή για τις παρουσιάσεις πολυμέσων και την καινοτομία στη χρήση της τεχνολογίας, έρχεται και πάλι στην ΑΘήνα για να παρουσιάσει τις «Παραισθήσεις» της την Τετάρτη στο θέατρο «Μπάντμιντον» (21.00).

    ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ

    ΟΙ LIEBE, οι Imam Baildi, οι Burger Project και ο Φοίβος Δεληβοριάς ενώνουν τις φωνές και τη μουσική τους σε ένα μοναδικό οικολογικό δρώμενο με τίτλο «Earth Wind & Music Festival 2011». Απόψε στο Ολυμπιακό Κέντρο Γουδή γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος με μια πρωτότυπη μουσική βραδιά (υπό την αιγίδα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής). Η περσινή διοργάνωση στην Αρχαία Ολυμπία είχε τεράστια επιτυχία και έτσι φέτος μοιράζονται μουσικές και οικολογικές ανησυχίες με το αθηναϊκό κοινό. Οι πόρτες ανοίγουν στις 6 μ.μ.

    Σινεμά

    ΚΑΠΟΤΕ, Η ΑΘΗΝΑ

    ΜΙΣΟΣ ΑΙΩΝΑΣ πέρασε από την κυκλοφορία της ταινίας «Συνοικία το όνειρο» (1961) του Αλέκου Αλεξανδράκη. Από την Πέμπτη, η ταινία, με τον Αλεξανδράκη, τον Μάνο Κατράκη και την Αλίκη Γεωργούλη, θα προβάλλεται στον κινηματογράφο «Ζέφυρος», σε επετειακή επανέκδοση. Η επιλογή του κινηματογράφου δεν είναι τυχαία, αφού βρίσκεται στα Ανω Πετράλωνα, την περιοχή όπου γυρίστηκε η ταινία.

    Σε μια φτωχογειτονιά της Αθήνας, τον Ασύρματο, διάφοροι άνθρωποι προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεφύγουν από την ανέχεια. Ο Ρίκος, που μόλις αποφυλακίστηκε, προσπαθεί να βγάλει χρήματα, την ίδια στιγμή που η αγαπημένη του βλέπει άλλους άνδρες, και ο αδελφός της προσπαθεί να συνεισφέρει στα οικονομικά της οικογένειας...

    Από τις λίγες ελληνικές ταινίες που γυρίστηκαν στο ύφος του ιταλικού νεορεαλισμού, η «Συνοικία το όνειρο» παρουσιάζει μια Αθήνα πολύ μακριά από την ωραιοποιημένη και «τουριστική» εικόνα της. Οι λογοκριτές την είδαν ως κομμουνιστική προπαγάνδα και θεώρησαν απαράδεκτο να βγαίνει προς τα έξω μια ωμή, ρεαλιστική και πικρή εικόνα της Ελλάδας με ήρωες απόκληρους της κοινωνίας. Χάρη στην Ελένη Βλάχου επετράπη τελικά η προβολή της ταινίας, έστω και πετσοκομμένης, όμως η πρώτη προβολή της έγινε με επεισόδια, καθώς η αστυνομία αποπειράθηκε να εμποδίσει την είσοδο του κοινού στον κινηματογράφο και η παρακολούθησή της ουσιαστικά κατέληξε να είναι πράξη αντίστασης.

    Στο σάουντρακ της ταινίας συναντάμε τα ονόματα του Μ. Θεοδωράκη και του Γρ. Μπιθικώτση, ενώ το σενάριό της συνυπογράφουν ο ποιητής Τ. Λειβαδίτης και ο συγγραφέας Κ. Κοτζιάς.

    ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ

    «ΑΠΟ ΤΑ ΨΗΛΑ στα χαμηλά». Πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό τελευταία; Για γιάπηδες ας πούμε που καταλήγουν σε συσσίτια λόγω κρίσης. Ο Εϊντζελ Γκραθια πάντως (που επιχειρεί μια ελεύθερη διασκευή του «Λογική και ευαισθησία» της Τζέιν Οστιν) εστιάζει σε δυο πλουσιοκόριτσα του Μπέβερλι Χιλς, μεξικανικής καταγωγής. Οταν ο πατέρας τους πεθαίνει ξαφνικά, αναγκάζονται να μετακομίσουν σε μια ταπεινή μεξικανική συνοικία του ανατολικού Λος Αντζελες και να αποχωριστούν την BMW τους για το... λεωφορείο. Τι να κάνουμε; Υπάρχουν και χειρότερα.

    *ΕΝΑ αναδρομικό αφιέρωμα στον πολυβραβευμένο ούγγρο σκηνοθέτη Μπέλα Ταρ θα φιλοξενήσει από αύριο και μέχρι την ερχόμενη Κυριακή το «Τριανόν». Μάλιστα ο ίδιος ο σκηνοθέτης αναμένεται αύριο (και μέχρι την Πέμπτη) στην Αθήνα για να συζητήσει με το κοινό. Την Παρασκευή 10 Ιουνίου, θα προβληθεί το δυσεύρετο «Satantango» του, διάρκειας 435 λεπτών!

    * «ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ». Ωραία η ιδέα για τη δημιουργία ενός διαδικτυακού ντοκιμαντέρ με θέμα την κρίση και παραγωγούς τους ίδιους τους θεατές. Ακούμε μάλιστα πως δέχεται ολοένα και περισσότερες επισκέψεις. Το «Debtocracy» (http://www.xreokratia.gr/index.html) σε σκηνοθεσία και σενάριο της Κατερίνας Κιτίδη και του Αρη Χατζηστεφάνου, αναζητεί τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.

    *ΙΣΠΑΝΟΦΩΝΗ και πορτογαλόφωνη κινηματογραφική εβδομάδα από αύριο και έως την Παρασκευή στο Ινστιτούτο Θερβάντες (Μητροπόλεως 23). Οι περισσότερες ταινίες βασίζονται σε λογοτεχνικά έργα και θα έχουν ελληνικούς υπότιτλους. Με ελεύθερη είσοδο.

    *«ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ στο Βυζαντινό Μουσείο». Στο πλαίσιο του μεγάλου αφιερώματος του Μουσείου (που διαρκεί έως τις 12/6) θα προβληθούν και ταινίες: μεθαύριο το «Χωρίς πατρίδα καμιά» του Γ. Αυγερόπουλου και την Πέμπτη το ντοκιμαντέρ «Τσιγγάνοι: οι νέοι Καστιλιάνοι» του Ροβήρου Μανθούλη. Θα ακολουθήσουν συζητήσεις με μέλη της κοινότητας των ελλήνων Ρομά. Στις 7 μ.μ., Βασιλίσσης Σοφίας 22.

    DVD

    ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ DVD ΒΟΧ SET

    Ολες οι ταινίες του Νίκου Νικολαΐδη, μόλις κυκλοφόρησαν remastered, σε DVD box set. Δύο χρόνια χρειάστηκαν για να γίνει η επεξεργασία τους, με καθαρισμό εικόνας καρέ καρέ, εξισορρόπηση χρωμάτων, καθαρισμό ήχου και εξισορρόπηση ήχου. Θα βρείτε μαζεμένα τα φιλμ του «Ευρυδίκη ΒΑ 2037», «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα», «Γλυκιά συμμορία», «Πρωινή περίπολος», «Singapore Sling», «Θα σε δω στην κόλαση αγάπη μου», «Ο χαμένος τα παίρνει όλα», «The zero years», και μαζί, τη δυσεύρετη μικρού μήκους ταινία του σκηνοθέτη «Lacrimae Rerum» (1962) αλλά και τη λιγότερο γνωστή τηλεταινία του «Το κορίτσι με τις βαλίτσες» (1993), με ήρωα τον Λάκη Λαζόπουλο. Μπορείτε να το παραγγείλετε στο www.restles swind.com, www.nikosnikolaidis.com.

    ΣΕ ΕΙΔΑ ΣΤ' ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ

    «Η ΓΥΝΑΙΚΑ που ονειρεύτηκε έναν άνδρα» του Δανού Περ Φλι είναι ένα δυνατό ερωτικό δράμα με τον Μίκαελ Νίκβιστ («Millennium»). Μια επιτυχημένη, νέα φωτογράφος μόδας ζει μια φαινομενικά τέλεια ζωή, με το σύζυγο και την κόρη της, αλλά κάτι περίεργο συμβαίνει. Κάθε τόσο, στα όνειρά της συναντά τον ίδιο άγνωστο άντρα. Μέχρι που σε ένα επαγγελματικό ταξίδι στο Παρίσι πέφτει πάνω του. Δυστυχώς αποδεικνύεται κατώτερος των προσδοκιών.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Ν' ΑΓΑΠΗΣΕΙ

    ΚΩΜΙΚΟΣ, κλόουν και σκηνοθέτης, ο Γάλλος Πιέρ Ετέξ, το 1965 γύρισε το «Γιο-Γιο» με ήρωα έναν δισεκατομμυριούχο που ζει σε ένα υπέροχο κάστρο, αλλά δεν είναι ευτυχισμένος γιατί είναι ερωτευμένος με μια όμορφη καλλιτέχνιδα του τσίρκου. Ομως, με την κατάρρευση στο χρηματιστήριο τη δεκαετία του 1920 χρεοκοπεί και είναι πια ελεύθερος να την ακολουθήσει. Να και μια θετική επίδραση της οικονομικής κατάρρευσης...

    Η ταινία, γυρισμένη στο ύφος των ταινιών του Ζακ Τατί και του Τσάπλιν, με στιλιζάρισμα και ασπρόμαυρη φωτογραφία, θεωρείται από τα αριστουργήματα του γαλλικού σινεμά και αποθεώθηκε το 1965 στις Κάνες. Τώρα κυκλοφορεί σε επανέκδοση.

    ΟΙ Χ-ΜΕΝ ΝΕΑΡΟΙ

    «Χ-ΜΕΝ: Η Πρώτη Γενιά». Οι μεταλλαγμένοι επιστρέφουν (από την Πέμπτη), αλλά αυτή τη φορά σε νεαρή ηλικία. Το πολυαναμενόμενο πρίκουελ της σειράς ταινιών «Χ-Men» (Μ. Βον) μας εξηγεί πώς ο Μαγκνέτο και ο καθηγητής Χ (που τότε ήταν φίλοι) πρωτοανακάλυψαν τις εκπληκτικές ικανότητές τους, και πώς τελικά βρέθηκαν σε αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας διαδραματίζεται το '60, τότε που ο δημιουργός της Marvel Comics, Σταν Λι, παρέα με τον Τζακ Κίρμπι, επινόησαν τους Χ-Men, και βέβαια την εποχή που μαίνεται ο ψυχρός πόλεμος. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Τζέιμς ΜακΑβόι («Εξιλέωση»).

    Εικαστικά

    ΟΙΚΕΙΟ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

    ΤΟΝ ΝΕΟ της χώρο στο Κολωνάκι εγκαινιάζει την Πέμπτη η γκαλερί «Xippas», με την ατομική έκθεση του ζωγράφου Γιώργου Ηλιάδη, που περιλαμβάνει έργα από τη δράση του, από το 1996 μέχρι σήμερα. Ο καλλιτέχνης έχει μανία να παραμορφώνει τον οικείο καθημερινό κόσμο, ενώ δίνει μια νέα οπτική πρόταση απαλλαγμένη από τα περιττά, «πληθωρικά» στοιχεία. Στις συνθέσεις του απλές μορφές από το φυσικό μας περιβάλλον, λιτά κτίσματα και χρηστικά αντικείμενα γειτνιάζουν στον καμβά, διατηρώντας την αυτονομία τους, ή ακόμα εμπλέκονται σε δράσεις που πολλές διακόπτονται για να συνεχιστούν εκτός κάδρου. Με αυτόν τον τρόπο ο Γ. Ηλιάδης επαναπροδιορίζει τον τρόπο πρόσληψης της ζωής και των πραγμάτων γύρω μας. Η έκθεση θα διαρκέσει ώς τις 30 Σεπτεμβρίου (Πατρ. Ιωακείμ 53).

    ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ ΣΠΑΝΙΩΝ ΕΡΓΩΝ

    ΣΠΑΝΙΑ έργα του Γιάννη Τσαρούχη, όπως η «Σπουδή ναύτη» και ο «Αγιος Σεβαστιανός», του Διαμαντή Διαμαντόπουλου («Κεφάλι νέας»), το «Τοπίο με βουνό» του Κωνσταντίνου Μαλέα και η κλασική «Υδρα» του Παναγιώτη Τέτση είναι ανάμεσα στους πίνακες που θα δημοπρατηθούν από τον οίκο «Πέτρος Βέργος» την Πέμπτη, στο Ζάππειο Μέγαρο (7 μ.μ.). Ολα τα έργα της δημοπρασίας θα εκτίθενται στον ίδιο χώρο από αύριο μέχρι και την Τετάρτη.

    ΑΦΗΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΜΒΑ

    ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΟ καταξιωμένων αλλά και νεότερων δημιουργών, με ζωγραφική, εγκαταστάσεις αλλά και διαδραστικά μέσα δίνει το καλοκαιρινό σήμα πλεύσης του το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Στο κτίριο του Ωδείου Αθηνών (Βασ. Γεωργίου Β' και Ρηγίλλης) μπορείτε να δείτε μέχρι τις 18 Σεπτεμβρίου την έκθεση του Απόστολου Γεωργίου, ενός από τους σημαντικότερους ζωγράφους της γενιάς του '80, με 60 έργα της τελευταίας δεκαετίας και πρόσφατα σχέδια. Η ζωγραφική του είναι ανθρωποκεντρική και αφηγηματική, και τα θέματα αντλούνται από την καθημερινότητα των ανθρώπων. Οικογενειακές σκηνές, προσωπικά άγχη και αδιέξοδα αποδίδονται με λεπτό χιούμορ, σαρκασμό και τρυφερότητα, αναδεικνύοντας τον υπαρξιακό χαρακτήρα του έργου του Γεωργίου και τον προβληματισμό γύρω από την ταυτότητα, το φύλο και τις ανθρώπινες σχέσεις (επιμέλεια: Δάφνη Βιτάλη).

    Την ίδια περίοδο θα φιλοξενηθεί η ενότητα «Φωτοτυπίες απευθείας απ' την ύλη, 1979-1982» της Ρένας Παπασπύρου. Στα έργα αυτά η καλλιτέχνις τοποθετεί απευθείας πάνω στο φωτοτυπικό μηχάνημα χαρτιά, λαμαρίνες, υφάσματα, σκόνη, κομμάτια τοίχου και άλλα αντικείμενα που έχει συλλέξει από το δρόμο, για να δημιουργήσει φωτοτυπίες σε χαρτί (επιμέλεια: Σταμάτης Σχιζάκης).

    Ο Αγγελος Πλέσσας, συνεχίζοντας την έρευνά του πάνω στο θέμα της προσωπικής ταυτότητας την εποχή του Διαδικτύου, δημιούργησε έναν υβριδικό χώρο στο media lounge του ΕΜΣΤ, με τη μορφή μιας «μουσικής σχολής», που περιλαμβάνει μια εγκατάσταση, ιστοσελίδες και εργαστήρια, δίνοντας αφορμές για δημιουργική συνεργασία μεταξύ των επισκεπτών (έως 31 Ιουλίου). Τέλος, στο πλαίσιο της σειράς «Νέες παραγωγές» εκτίθεται το νέο έργο της Μάαρια Βιρκάλα με τίτλο «Wondering».

    Ο ΑΧΕΛΩΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΚΟ

    ΠΟΛΛΕΣ φορές ταξίδεψε τους τελευταίους μήνες στον Αχελώο ο Δημήτρης Σταμούλης, καταγράφοντας το φαραωνικό έργο της εκτροπής του δεύτερου μεγαλύτερου ποταμού της Ελλάδος. Τώρα εκθέτει σε συνεργασία με το WWF Ελλάς στην γκαλερί Exposium (Αγ. Γεωργίου Καρύτση 1 - μέχρι τις 8/6), 12 μεγάλες φωτογραφίες που αποτυπώνουν την καταστροφή του περιβάλλοντος και την τεράστια κλίμακα του έργου σε σχέση με τον άνθρωπο.

    ΠΑΜΕ ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ

    «ΠΑΡΑ ΘΙΝ' αλός», μια σειρά φωτογραφιών του Δημήτρη Ιντζόγλου, που προέκυψαν από μοναχικές βόλτες σε παραλίες της Αττικής, παρουσιάζονται στην γκαλερί του «Black Duck» (Χρ. Λαδά 9α). «Το Παλαιό Φάληρο, η Γλυφάδα, ο Αγιος Κοσμάς, η Νέα Μάκρη αποτελούσαν για ένα διάστημα προορισμούς όπου, τα απογεύματα μετά τη δουλειά, αποζητούσα την αποβολή του καθημερινού άγχους και την επαφή με τη φύση», λέει ο καλλιτέχνης. «Η ηρεμία που μου έδινε ο αρμονικός ήχος των κυμάτων με έκανε να παρατηρώ και να δίνω σημασία σε πράγματα που διαφορετικά θα προσπερνούσα. Τα στοιχεία που συνέθεταν το τοπίο -νερό, βράχια, ανθρώπινη παρέμβαση- αποκτούσαν σημασία, συνομιλούσαν μεταξύ τους, έκρυβαν ιστορίες ανθρώπων, ξυπνούσαν εμπειρίες και μου έδιναν τροφή για σκέψεις και παραλληλισμούς...». Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή ώς τις 12 του μήνα, ενώ το 10% των εσόδων από τις πωλήσεις των φωτογραφιών θα διατεθεί για τους σκοπούς του «Χαμόγελου του Παιδιού».

    ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΧΡΩΜΑΤΑ

    ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ τοπία, ταξίδια, μνήμες, γεύσεις, αρώματα, πρόσωπα, αντικείμενα... Ο,τι σημαίνουν για τον κάθε καλλιτέχνη οι «καλοκαιρινές μέρες» και όπως τις αντιλαμβάνεται σύμφωνα με τη χώρα που ζει, εκτίθενται στην γκαλερί «Genesis». (Χάρητος 35). Στην έκθεση που θα διαρκέσει ώς τις 2 Ιουλίου συμμετέχουν 27 δημιουργοί, ανάμεσά τους οι Carmen Lindahl από την Ισπανία, Κώστας Λάκης, Δαμιανός Ιωσηφίδης, Εύα Μαραθάκη από την Ελλάδα, Fern Scott Olsson (Καναδάς), Gabrielle Pool (Αυστραλία), Lennart Berggren (Σουηδία) κ.ά.

    Θέατρο

    BIG BROTHER ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

    «REALITY» είναι ο τίτλος του έργου της Αννας Καραμπά που παίζεται στο «104» Κέντρο Λόγου και Τέχνης των Εκδόσεων Καστανιώτη σε σκηνοθεσία Χριστίνας Χριστοφή και σκηνικά-κοστούμια Δήμητρας Παναγιωτοπούλου. Το έργο, στην εποχή του Internet και της επικοινωνίας μέσω skype, μιλάει για την καθήλωση μπροστά στην τηλεόραση, για την καθήλωση της παιδικής ηλικίας αλλά και την ενηλικίωση μπροστά σ' ένα «ριάλιτι».

    Στο επίκεντρο βρίσκεται μια οικογένεια με δεσμούς καλών και κακών στιγμών. Ενας πατέρας και τα δυο του παιδιά παίζουν σ' ένα καινούριο τηλεπαιχνίδι που κάνει πανηγυρικά πρεμιέρα. Σ' αυτό συμμετέχουν οικογένειες που τα μέλη τους παρουσιάζουν ψυχοπαθολογικά φαινόμενα, ενώ υφέρπουν τραύματα παλιά, αιωρούνται άσβεστα μίση και πάθη. Με τέτοιο «υλικό», η σύγκρουση όλων με όλα είναι αναπόφευκτη.

    Το έπαθλο των διαγωνιζομένων είναι η αποθεραπεία της εν λόγω οικογένειας, της οποίας το ιστορικό εκτίθεται «στον αέρα» αναλυτικά και με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες: Ο πατέρας κρίθηκε ένοχος και φυλακίστηκε πριν από 20 χρόνια για το θάνατο της συζύγου και μητέρας των παιδιών του. Ο γιος δεν πιστεύει στην ενοχή του σε αντίθεση με την κόρη του. Ο πατέρας μόλις έχει αποφυλακιστεί και μαζί με τα παιδιά του συμφωνούν να συμμετάσχουν στο ριάλιτι. Το σόου στήνεται σε μια παραλία, αφού η υποτιθέμενη δολοφονία έγινε σε κάποια ακτή. Οι έγκλειστες οικογένειες που διαγωνίζονται παρακολουθούνται από έναν «περιωπής» αυτή τη φορά Big Brother: ομάδα ειδικών και ψυχολόγων οι οποίοι βάζουν συνεχώς σε δοκιμασίες και δύσκολα τεστ τις οικογένες. Ποιος θα είναι ο νικητής;

    Η σκηνοθέτρια προσπάθησε να μεταφέρει την «κάμερα» του ριάλιτι, της παρακολούθησης, της «κλειδαρότρυπας» στη θεατρική σκηνή: «Προσπαθήσαμε να μην ορίσουμε θύματα και θύτες. Να μην τοποθετήσουμε εμείς την ευθύνη κάπου ή σε κάποιον συγκεκριμένα. Γιατί η ευθύνη είναι υπόθεση που την αναλαμβάνει ο καθένας προσωπικά. Προσπαθήσαμε λοιπόν να κάνουμε μια παράσταση που αναγνωρίζει και αποδέχεται το τραύμα ενώ θέλει να το ξεπεράσει, να το "διασκεδάσει". Είναι καιρός πια να προχωρήσουμε».

    Παίζουν οι Δημήτρης Μαζιώτης, Μαρία Μπρανίδου, Μανώλης Μαυροματάκης (σε απευθείας σύνδεση)...

    Μέχρι τις 11 Ιουνίου, κάθε Παρασκευή και Σάββατο.

    ΠΑΜΕ ΣΑΝ ΑΛΛΟΤΕ

    ΜΕΧΡΙ τις 19 Ιουνίου η μουσικοθεατρική παράσταση «Τρία πιθήκια ξανακάθονται» στο θέατρο «Eliart» σε κείμενο-σκηνοθεσία Ανδρέα Ορφανίδη.

    Η ζωή ενός ηθοποιού περνάει μπροστά απ' τα μάτια μας με συνοδοιπόρους μια τραγουδίστρια κι έναν μουσικό. Ο ηθοποιός μπαινοβγαίνει στους ρόλους και ακροβατεί ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό με συντροφιά γνωστές επιτυχίες των Φρανκ Σινάτρα, Γουίτνεϊ Χιούστον, Μπιτλς, Τζίμη Πανούση, αδελφών Κατσιμίχα, Παύλου Σιδηρόπουλου κ.ά.

    Παίζουν η Μαργαρίτα Βανδώρου και ο Ανδρέας Ορφανίδης.

    ΝΕΟΙ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ

    ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ Θέατρο Βορείου Ελλάδος, αναζητώντας κώδικες επικοινωνίας με τους νέους καλλιτέχνες, διοργανώνει για δεύτερη συνεχή χρονιά το Φεστιβάλ Νέων Δημιουργών «Χώρος Δράσης» στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών. Μέχρι τις 16 Ιουνίου δεκαεννέα ομάδες, νεανικά σχήματα και νέοι δημιουργοί έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τη δουλειά τους καταθέτοντας τη δική τους πρόταση.

    * Μεθαύριο σειρά έχει η ομάδα «αrΤις ει» και η παράστασή της με τίτλο «Ονειρευτής», πρωτότυπη ιστορία του Μενέλαου Πριμεράκη, σε διασκευή-απόδοση-σκηνοθεσία Βασίλη Ισσόπουλου.

    «Με λένε Μπίλι. Είμαι συγγραφέας. Η έμπνευσή μου όμως έχει πάει περίπατο. Ο άνθρωπος για να βγάλει λεφτά αλλάζει πρόσωπο, σκέψη. Ρουφάει το πνεύμα του χάρη στο χρυσάφι». Ετσι ξεκινά το ταξίδι του ήρωα σ' ένα έργο που γράφεται την ώρα που διαδραματίζεται.

    «Το κείμενο γεννιέται απ' την ανάγκη του νέου ανθρώπου για επικοινωνία με τους άλλους, εκείνους που ζουν τα ίδια πράγματα», λέει ο σκηνοθέτης. «Τις δύσκολες φιλικές, οικογενειακές, ερωτικές σχέσεις, αλλά κυρίως τα εμπόδια στην πραγματοποίηση των ονείρων του. Ο κοινωνικός αποκλεισμός που αντιμετωπίζει ο καλλιτέχνης στο ξεκίνημά του και η ταυτόχρονη χρήση ουσιών τον οδηγούν στην άρνηση της πραγματικότητας και στη δημιουργία μιας νέας. Η ισορροπία είναι επικίνδυνη. Το σκοτάδι της πραγματικότητας είναι σκληρό και το φως του ονείρου μαγικό. Ο Μπίλι καταλήγει, τραγικά, στο δεύτερο. Γίνεται ένας αιώνιος ονειρευτής».

    * Την Τετάρτη η θεατρική ομάδα της Θεραπευτικής Κοινότητας «Ιθάκη» συμμετέχει στο Χώρο Δράσης με την παράσταση «Ο,τι φάμε, ό,τι πιούμε» σε κείμενα Μάριου Ποντίκα από το έργο «Εσωτερικαί Ειδήσεις» σε σκηνοθεσία Παύλου Δανελάτου. Ενα σύνολο μικρών αποσπασμάτων που σατιρίζουν την κατάσταση της νεοελληνικής πραγματικότητας.

    «Μια αντροπαρέα παραπονιέται για την κατάσταση της χώρας αλλά από τον ωχαδελφισμό περνάει στην ασφάλεια του προσωπικού βολέματος» λέει ο Π. Δανελάτος. «Πέντε δημόσιοι υπάλληλοι κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να κάνουν αδύνατη τη ζωή μας. Στην παράσταση δεν μας ενδιέφεραν οι σκηνικές επιδόσεις των μελών της ομάδας. Η ενασχόλησή τους με το θέατρο βοηθά στη χάραξη στόχων και στη δημιουργία γόνιμων συζητήσεων και προβληματισμών».

    * Την Πέμπτη ο Γιώργος Τζιουβάρας παρουσιάζει το μουσικοθεατρικό σόου «Η χαοτική ιστορία της όπερας».

    * Την Παρασκευή η ομάδα Kukuland παρουσιάζει το «Time» σε σκηνοθεσία Κατερίνας Λιανά, μια περφόρμανς γύρω από την έννοια του χρόνου, που συνδυάζει κίνηση και προβολή βίντεο.

    ΣΕΞΠΙΡ ΣΤΗΝ «ΑΡΓΩ»

    Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ Θεάτρου Υπερίων παρουσιάζει αύριο και μεθαύριο στο θέατρο «Αργώ» ένα από τα πιο δημοφιλή σεξπιρικά έργα -εκδόθηκε πρώτη φορά το 1600 και παρουσιάστηκε επί σκηνής δύο χρόνια πριν- που μοιάζει πολύ με σύγχρονες ρομαντικές κωμωδίες. Το «Πολύ κακό για το τίποτα» ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα και τα έχει όλα: έρωτα, μεταμφιέσεις, γάμους, πλεκτάνες. Η υπόθεση εκτυλίσσεται στη Μεσσήνη της Σικελίας, στο σπίτι του Λεονάτο, κυβερνήτη της πόλης. Στο επίκεντρο δύο ζευγάρια, ο Κλαύδιος και η Ηρώ που θέλουν να παντρευτούν και ο Βενέδικτος και η Βεατρίκη, τους οποίους οι πρώτοι προσπαθούν να πείσουν ότι αγαπιούνται και ταιριάζουν...

    Η μετάφραση-σκηνοθεσία είναι του Αλέξανδρου Κοέν, τα σκηνικά-κοστούμια της Χριστίνας Κωστέα και η μουσική του Μιχάλη Δέλτα. Παίζουν οι Γεράσιμος Μιχελής, Αγγελική Καρυστινού, Ολυμπία Σκορδίλη, Πάνος Καλοφωλιάς, Ιωάννα Αγγελίδη, Βασίλης Μαργέτης, Νικόλας Βασιλειάδης, Γιώργος Γεμελιάρης, Μαρία Πουλιέζου, Γιάννης Αθανασόπουλος, Κωνσταντίνος Ρεπάνης, Ρωμανός Μαρούδης, Αγγελική Σεπέτη.

    Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΗΤΗΣ

    ΑΠΟΨΕ τελευταία παράσταση του έργου του Στρίντμπεργκ, «Δεσποινίς Τζούλι» στο θέατρο «Τόπος Αλλού» σε διασκευή του Πάτρικ Μάρμπερ, μετάφραση, σκηνοθεσία, σκηνογραφία, μουσική επιμέλεια Μίνας Αδαμάκη και σκηνικά-κοστούμια Μίκας Πανάγου.

    Ο ανελέητος και λυσσαλέος πόλεμος αρσενικού και θηλυκού τοποθετείται σε μια εποχή επίσης έντονων συγκρούσεων και ριζικών αλλαγών. Η επέμβαση και η αλλαγή του Μάρμπερ αφορά τη μεταφορά του χρόνου και του τόπου της δράσης του έργου. Από την κουζίνα ενός αρχοντικού στη Σουηδία του 1888 μεταφέρεται στην κουζίνα μιας αριστοκρατικής έπαυλης στα περίχωρα του Λονδίνου στις 26 Ιουλίου του 1945, τη βραδιά που το Αγγλικό Εργατικό Κόμμα κέρδισε τις πρώτες μετά τον πόλεμο εκλογές με μια σαρωτική νίκη σε ολόκληρη την Αγγλία που έμεινε στην ιστορία.

    Ο Μάρμπερ ακολουθεί την πλοκή του πρωτοτύπου, με τα πρόσωπα να παραμένουν ίδια, ενώ ο άξονας του έργου μεταφέρεται σ' ένα περιβάλλον φορτισμένο πολιτικά. Η Ευρώπη βρίσκεται στον μεταπολεμικό αναβρασμό του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, ενώ η Αγγλία είναι στα πρόθυρα επανάστασης, με τις λαϊκές μάζες να βγαίνουν απειλητικά στο προσκήνιο.

    Η αριστοκράτισσα Τζούλι (Μαρία Σολωμού), ο υπηρέτης-σοφέρ Τζον (Μάξιμος Μουμούρης) και η μνηστή του-μαγείρισσα Χριστίνα (Τζωρτζίνα Παλαιοθοδώρου) βρίσκονται μέσα στη λαίλαπα της πάλης των τάξεων αλλά και της ανελέητης σύγκρουσης αρσενικού και θηλυκού.

    Το έργο παίχτηκε πρώτη φορά στην τηλεόραση του BBC τον Νοέμβριο του 1995 και ξαναγράφτηκε για το θέατρο, όπου έκανε πρεμιέρα με επιτυχία, στο λονδρέζικο θέατρο «Ντόνμαρ Γουέρχαουζ» τον Νοέμβριο του 2003.

    ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

    ΜΕΘΑΥΡΙΟ η τελευταία παράσταση του «Κόλχαας» στη Σκηνή «Στάθης Σύρος» στο θέατρο «Τόπος Αλλού». Το έργο του Χάινριχ Φον Κλάιστ, βασισμένο στο ομώνυμο αφήγημα «Μίκαελ Κόλχαας», αναφέρεται σε μια πραγματική ιστορία που συνέβη στη Γερμανία του 1500.

    Ο Κόλχαας, έμπορος αλόγων, πέφτει θύμα αδικίας από έναν ισχυρόάρχοντα. Η αδυναμία του να δικαιωθεί μέσω του νόμου πυροδοτεί ένα μηχανισμό βίας που γίνεται συνεχώς όλο και πιο αιματηρή και ανεξέλεγκτη, αλλά πάντα στο όνομα της διεκδίκησης του ιδεώδους ενός φυσικού δικαίου.

    «Το τέλος του Κόλχαας, ο θάνατός του στην αγχόνη, τον μετατρέπει από ένα νικημένο επαναστάτη σ' έναν ήρωα», λέει για την παράσταση ο Νίκος Αλεξίου, ο οποίος έχει αναλάβει τη μετάφραση, τη δραματουργική προσαρμογή, τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία. «Κατάλαβε ότι τη δικαιοσύνη δεν την γεννά το κόκκινο της φωτιάς και του αίματος αλλά η εσωτερική γαλήνη που κατακτιέται όχι με τη δικαίωση από τον νόμο του κράτους, απ' όπου οι πολλοί εξαιρούνται, αλλά από ένα "πιστεύω" για το οποίο κανείς είναι έτοιμος να θυσιαστεί με τιμή, αξιοπρέπεια και ανάληψη προσωπικής ευθύνης».

    ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΟ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ

    ΜΕΤΑ τις «Ράγες» και το «Νίξον», στο χώρο τέχνης και δράσης «Βρυσάκι» (Βρυσακίου 17, Μοναστηράκι, πίσω από τη στοά του Αττάλου) οι Ραγιάδες συνεχίζουν τους θεατρικούς τους «Αυτοσχεδιασμούς». Μια διαδραστική παράσταση που ποντάρει στο αυθόρμητο και το απρόοπτο, σε σύλληψη-σκηνοθεσία Ευδόκιμου Τσολακίδη. Οι θεατές προτείνουν, οι ηθοποιοί εκτελούν κι όλα φτιάχνονται εκεί, επιτόπου, μπροστά στο κοινό, γι' αυτό και κάθε σόου είναι διαφορετικό.

    Με σουρεαλιστική ματιά στα καλά και στα περισσότερα κακά της επικαιρότητας, μέσα από αυτοσχεδιασμούς, σαρκασμό, χιούμορ και έμπνευση που πυροδοτεί το εναργές κοινό, οι Ηλίας Βαλάσης, Αλέξανδρος Θωμάς, Κωνσταντίνος Καλούδης, Δημήτρης Κατσιμίρης και Ιωσήφ Κοκκίνης κάθε βράδυ προσπαθούν να «τα δώσουν όλα».

    Μέχρι τις 19 Ιουνίου.

    Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ, Ο ΞΕΝΟΣ

    ΕΠΙΜΕΝΟΝΤΑΣ σταθερά στο πολιτικό θέατρο, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος επανέρχεται στο έργο «Βρομιά» του Ρόμπερτ Σνάιντερ, σε μετάφραση Κοραλίας Σωτηριάδου, σκηνικά-κοστούμια Αντώνη Δαγκλίδη και μουσική Σταύρου Γασπαράτου. Η παράσταση παίζεται στην Πειραιώς 260 (Αποθήκη Η') από την Πέμπτη μέχρι και το Σάββατο, επίσης στις 15 και 16 Ιουνίου.

    Το κείμενο θίγει το σημερινό μεταναστευτικό πρόβλημα. «Ηρωας είναι ο άλλος, ο αποκλεισμένος, ο ξένος, ο διαφορετικός, εκείνος που φταίει για όλα τα κακά και μαύρα της ζωής μας. Είναι ο γείτονάς μας στο Βερολίνο, στη Βιέννη, στα περίχωρα του Παρισιού, στον Αγιο Παντελεήμονα», τονίζει ο σκηνοθέτης.

    Τον μονόλογο ερμηνεύει ο Γιάννος Περλέγκας.

    ΝΑΥΑΓΟΙ ΜΕ ΕΛΠΙΔΑ

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ έως και τις 12 Ιουνίου (στις 11 του μηνός διπλή παράσταση) και από τις 15 έως και τις 19 Ιουνίου στο εκθεσιακό κέντρο Metropolitan Expo, αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» παίζεται η παράσταση της Αριάν Μνουσκίν «Οι ναυαγοί της τρελής ελπίδας».

    Μια από τις σημαντικότερες δημιουργούς του παγκόσμιου θεάτρου, η Αριάν Μνουσκίν, έχει δημιουργήσει εδώ και πενήντα χρόνια στο Παρίσι το θρυλικό «Θέατρο του Ηλιου», όπου ζει και δημιουργεί μαζί με τους ηθοποιούς και συνεργάτες της. Μέσα σ' αυτό το κοινόβιο δημιουργήθηκε και «Οι ναυαγοί της τρελής ελπίδας» που, όπως όλες οι παραστάσεις του, χαρακτηρίζεται από τα πλούσια σκηνικά και τον ιδιαίτερα πολυάριθμο θίασο.

    «Οι ναυαγοί της τρελής ελπίδας» είναι ένα συγκινητικό υπερθέαμα, όπου όλος ο θίασος «μπαρκάρει» για ένα ταξίδι περιπετειώδες, απρόβλεπτο, επικίνδυνο, συναρπαστικό. Τέσσερις ώρες γεμάτες μαγεία, χιούμορ και εικόνες πάλης των ανθρώπων με τα στοιχεία αυτού του κόσμου. Παραμονές του Α' Παγκόσμιου Πολέμου, μια ομάδα του βωβού κινηματογράφου φιλμάρει μια ιστορία εμπνευσμένη από ένα διήγημα του Ιουλίου Βερν («Ναυαγοί του Ιωνάθαν»), όπου οι ήρωες-ναυαγοί στην Παταγονία προσπαθούν να επιβιώσουν και αφηγούνται με αθωότητα τις ιστορίες τους μέσα σε νιφάδες χιονιού που χορεύουν τριγύρω τους.

    Για τη σκηνοθέτιδα μόνο το αληθινά πολιτικό θέατρο μπορεί να ξαναδώσει στην ανθρωπότητα ενθουσιασμό, φως και ελπίδα.

    Βιβλίο

    ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

    * Το μεσημέρι της Τετάρτης (12.30 μ.μ.) στο «Public» του Συντάγματος, οι εκδόσεις Παπαδόπουλος παρουσιάζουν το -εξαιρετικά επίκαιρο- βιβλίο του αμερικανού καθηγητή οικονομικών και νομπελίστα Τζόζεφ Στίγκλιτζ «Ο θρίαμβος της απληστίας». Ομιλητές, οι δημοσιογράφοι Α. Καρακούσης και Π. Τσίμας και ο οικονομολόγος Γ. Βαρουφάκης.

    * Το βιβλίο της Ελένης Πριοβόλου «Οπως ήθελα να ζήσω» (εκδ. Καστανιώτης), που τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών 2010, παρουσιάζεται την Τετάρτη (7.30 μ.μ.) στο Σπίτι του Μπουζιάνη (Μπουζιάνη 27, Δάφνη). Την εκδήλωση οργανώνουν ο Οργανισμός Πολιτισμού και Αθλησης του Δήμου Δάφνης και η Ομάδα Ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

    * Το «Μεταίχμιο» εκδίδει πλέον τα βιβλία της Αλκης Ζέη και καλωσορίζει τη συγγραφέα αύριο βράδυ (8.30 μ.μ.) στην ταράτσα του πολυχώρου του (Ιπποκράτους 118).

    ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΜΑΧΑΙΡΩΜΑΤΑ

    ΧΑΒΙΕΡ ΘΕΡΚΑΣ

    «Ο ένοικος»

    (εκδ. Πατάκη)

    ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΙΟ καταξιωμένους ισπανούς συγγραφείς της εποχής μας, ο 49χρονος Χαβιέρ Θέρκας μόνον άγνωστος δεν είναι στα μέρη μας. Τον ανακαλύψαμε κι εδώ, όπως τον ανακάλυψε κι ο υπόλοιπος κόσμος στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, χάρη στους «Στρατιώτες της Σαλαμίνας», που σημείωσαν ρεκόρ πωλήσεων διεθνώς, αποσπώντας τα εγκώμια συγγραφέων όπως ο Λιόσα, ο Κούτσι, η Σούζαν Σόνταγκ και ο Τζορτζ Στάινερ, καθώς και το Independent Foreign Fiction Prize. Ενα υβριδικό έργο, κάτι ανάμεσα σε ιστορικό μυθιστόρημα, φιλοσοφικό δοκίμιο και δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, εμπνευσμένο από ένα επεισόδιο του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, στη διάρκεια του οποίου ένας ανώνυμος δημοκρατικός στρατιώτης, μολονότι έχει μπροστά του σε απόσταση βολής έναν γνωστό φρανκιστή, αποφασίζει τελικά να μην τον σκοτώσει.

    Πριν από λίγα χρόνια είχαμε την ευκαιρία να διαβάσουμε και την «Ταχύτητα του φωτός» (Athens Prize for Literature του περιοδικού «Δέκατα») όπου ο Θέρκας, αναζητώντας υλικό και πάλι μέσα από τις στάχτες ενός πολέμου, αφηγείται το συναπάντημα του μυθιστορηματικού του alter ego μ' έναν αμερικανό βετεράνο του Βιετνάμ, ο οποίος όχι μόνο αναγκάστηκε να λάβει μέρος σ' έναν πόλεμο που αρνιόταν ιδεολογικά αλλά έφτασε στο σημείο ν' απολαμβάνει τις θηριωδίες του... Κι ενώ στην Ισπανία είναι νωπός ακόμα ο απόηχος από την «Ανατομία μιας στιγμής» (Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας, 2009), μυθιστόρημα που ανατέμνει τα γεγονότα της 23ης Φεβρουαρίου 1981, ημέρας σημαδεμένης από την εισβολή στο ισπανικό Κοινοβούλιο του πραξικοπηματία αντισυνταγματάρχη Τεχέρο, οι εκδόσεις Πατάκη μάς προτείνουν ένα από τα πρώιμα έργα του Θέρκας, τον «Ενοικο» (μετ. Ιφ. Ντούμη), πρωτοδημοσιευμένο το 1989.

    Σ' αυτή τη σύντομη νουβέλα, οι ρίζες της οποίες μπορούν να εντοπιστούν στην περίοδο που ο συγγραφέας δίδασκε ισπανική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στις ΗΠΑ, πρωταγωνιστεί ένας ιταλικής καταγωγής νεαρός λέκτορας φωνολογίας που, ξαφνικά, βλέπει τη μονότονη καθημερινότητά του ν' ανατρέπεται συθέμελα. Η κακοτυχία του ξεκινά μ' ένα διάστρεμμα στον αστράγαλο, την ημέρα που λοξοδρομεί από τη συνηθισμένη του διαδρομή στο τζόγκιν, και σε διάστημα μόλις μιας βδομάδας βλέπει έναν νεοφερμένο στο πανεπιστήμιο συνάδελφο με πολύ περισσότερες δημοσιεύσεις από εκείνον, να νοικιάζει το γειτονικό του διαμέρισμα, να τον εξοβελίζει από το γραφείο του καταλαμβάνοντάς το, να γητεύει το προσωπικό του ιδρύματος, να του αποσπά μαθήματα και μεταπτυχιακούς φοιτητές, προκαλώντας έτσι τη συρρίκνωση του μισθού του, και να του κλέβει ακόμα και την κοπέλα του, σε μια περίοδο μάλιστα που οι δικές του αναστολές ως προς το μέλλον της σχέσης τους τείνουν να κοπάσουν... Τι ακριβώς συμβαίνει; Πώς αναμετριέται κανείς μ' έναν τέτοιο εφιάλτη;

    Ο Χαβιέρ Θέρκας παρακολουθεί βήμα προς βήμα τον ήρωά του σ' αυτήν την καφκική διαδρομή, την σπαρμένη από ανατριαχιαστικούς οιωνούς και δυσάρεστες εκπλήξεις, ανατέμνοντας τα συναισθηματικά του σκαμπανευάσματα και -κυρίως- τον φόβο της αποτυχίας που καίει στα σωθικά του. Και παράλληλα, αποτυπώνει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα στο πανεπιστήμιο, σχολιάζει με καυστικό τρόπο τις γλοιώδεις ενίοτε σχέσεις μεταξύ καθηγητών και διδασκόντων, μεταφέρει την αγωνία της επιβίωσης σ' ένα ξένο πολιτισμικό περιβάλλον αλλά κι αυτήν της διάκρισης στον επιστημονικό στίβο. Και μολονότι από ένα σημείο κι έπειτα η εξέλιξη της νουβέλας μοιάζει αναμενόμενη, μέσα από το δεξιοτεχνικό δέσιμο φαντασίας και πραγματικότητας κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον έως το τέλος.

    ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ

    ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ

    «Οδός Σωκράτους. Ντόπιοι και μετανάστες»

    (εκδόσεις «Επτάλοφος»)

    ΙΣΤΟΡΙΕΣ μεταναστών από μέρη μακρινά, από άλλες φυλές, που περπατάνε δίπλα μας την ώρα που διασχίζουμε, βιαστικοί κι ανασφαλείς, τον δρόμο, πρωταγωνιστούν στα διηγήματα «Οδός Σωκράτους» της Γεωργίας Σωτηροπούλου. Από το Πακιστάν και την Αλβανία, μέχρι τον Νέστο και την Ομόνοια, οι ξένοι εμπλέκονται με τους ντόπιους σε ένα καθημερινό αλισβερίσι όπου συμβαίνουν τα καλύτερα και τα χειρότερα.

    Οπως η κυρά Μάχη από το Παρανέστι, που, παραμένοντας στα 80 της «αντάρτισσα», προσλαμβάνει τον Πακιστανό Ισμαήλ για να τη βοηθάει στα χωράφια. Στην αρχή βρίζει τον «τουρκόσπορο» που προσεύχεται μπρούμυτα, σιγά σιγά όμως εκτιμάει την πραότητα και την εργατικότητά του. Του ανοίγει βιβλιάριο, τον βαφτίζει χριστιανό. Κι αυτή όμως ξανανιώνει μαζί του, κι επιστρέφει στις τρέλες της εφηβικής ηλικίας...

    Η απονιά και η εξαπάτηση εναλλάσσονται με την κατανόηση και την αλληλεγγύη στα διηγήματα, η αγάπη με το μίσος. Οπως ακριβώς συμβαίνει και στην αληθινή ζωή. Ετσι συναντάμε τον μικρό Πετράκη από τη Βουλγαρία, μαθητή στην τρίτη τάξη του δημοτικού. Δεν θέλει να πιστέψει την αστυνομία, που υποστηρίζει ότι ο καλός του φίλος και «δάσκαλος», ο Βασίλης, είναι τρομοκράτης. Ο Λιβανέζος Χαμίντ, πάλι, που άνοιξε ζαχαροπλαστείο στο Παγκράτι και τα μπακλαβαδάκια του γίνονται ανάρπαστα, δεν μπορεί να ξεφύγει από το τακτικό μάδημα των εφοριακών...

    Δρ βιοχημείας, η Γ. Σωτηροπούλου, που έχει παρακολουθήσει τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής του ΕΚΕΒΙ, αφιερώνει αυτό το, δεύτερο, βιβλίο της στην οδό Σωκράτους, πιστεύοντας ότι εκεί εντοπίζονται και αναδεικνύονται τα προβλήματα της σημερινής Ελλάδας: «Εκεί όπου κάποτε οι δημοσιογράφοι της "Καθημερινής" επί Ελένης Βλάχου, συναντούσαν τους δικηγόρους του εφετείου και σήμερα οι νταβατζήδες συναντούν τις πόρνες».

    ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΓΟΗΤΕΙΑΣ ΤΗΣ

    ΤΖΟΑΝΑ ΜΠΡΙΣΚΟΟΥ

    «Κοιμήσου μαζί μου»

    Μετάφραση Αργυρώ Μαντόγλου

    (εκδόσεις «Μεταίχμιο»)

    ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ μιας απιστίας που εξελίσσεται σε ψυχολογικό θρίλερ, με φόντο το άγρυπνο Λονδίνο, αφηγείται η Τζοάνα Μπρίσκοου στο μυθιστόρημά της «Κοιμήσου μαζί μου». Ο Ρίτσαρντ και η Λέλια είναι ένα αρκετά συνηθισμένο, ερωτευμένο ζευγάρι τριαντάρηδων, που περιμένουν το πρώτο τους παιδί, όταν ο πειρασμός εμφανίζεται στο πρόσωπο μιας γυναίκας, της Σιλβί. Μόνο που αυτή έχει σκοπό να σαγηνεύσει και να ξελογιάσει και τους δύο...

    Η ιστορία αρχίζει με την ερωτική συνεύρεση του Ρίτσαρντ και της Λέλια, αυθόρμητη και ελαφρώς χαοτική καθώς ετοιμάζονται για ένα χριστουγεννιάτικο πάρτι. Φτάνουν καθυστερημένοι στη συγκέντρωση, προσπαθώντας καθ' οδόν να βρουν δικαιολογίες, λαμπεροί όμως και ενθουσιώδεις. Ούτε που προσέχουν την άχρωμη καλεσμένη που τους παρακολουθεί. Την ημέρα που η Λέλια μένει έγκυος, ένα άλλο πρόσωπο εισβάλλει, χωρίς να το ξέρουν, στη ζωή τους.

    Η Σιλβί είναι γαλλικής καταγωγής, με αδιάφορα χαρακτηριστικά και μουντό ντύσιμο. Συμπτωματικά (;) βρίσκεται στα πόδια του νεαρού ζευγαριού, κάθε φορά που ξεμυτίζουν από το σπίτι, είτε για να πάνε για καφέ, είτε στα εγκαίνια μιας έκθεσης. Η παρουσία της στις ζωές τους γίνεται, χωρίς να το καταλάβουν, όλο και πιο αισθητή, πιο απαιτητική, πιο κατακτητική.

    Ο Ρίτσαρντ, που έχει έρθει από την επαρχία στην πρωτεύουσα και συνεργάζεται με το ένθετο βιβλίου μεγάλης εφημερίδας, δέχεται μυστηριώδη και ποιητικά ηλεκτρονικά μηνύματα από τη Σιλβί. Κι ενώ θέλει να τη διαολοστείλει, προτάσσοντας όλα τα φυσικά ελαττώματά της, πέφτει σιγά σιγά θύμα της διακριτικής γοητείας της. Η Λέλια, καθηγήτρια γαλλικής λογοτεχνίας στο πανεπιστήμιο, παλεύει από την άλλη με την αμφιθυμία του συντρόφου της απέναντι στο μωρό τους και συνειδητοποιεί ότι τη στοιχειώνουν οδυνηρές αναμνήσεις και εφιάλτες από την παιδική ηλικία. Στο πρόσωπο της Σιλβί ανακαλύπτει μια φίλη που καταλαβαίνει τις ανάγκες και τις ευαισθησίες της. Ετσι η ήσυχη, διάφανη, γυναίκα εξυφαίνει τον ιστό της αράχνης γύρω από τα δύο «θύματά» της, κινεί τα νήματα της ζωής τους.

    «Η Μπρίσκοου είναι μια γλαφυρή και παθιασμένη συγγραφέας. Δεν διστάζει να ασχοληθεί με ακανθώδη θέματα όπως η επιθυμία, η αγάπη και το μίσος, αποκαλύπτοντας δυσάρεστες όψεις της ανθρώπινης ψυχής», γράφουν οι «Sunday Times», ενώ ο συγγραφέας Τζόναθαν Κόου χαρακτηρίζει το μύθιστόρημά της «καλογραμμένο και συναισθηματικά έντιμο».

    Η Μπρίσκοου παράλληλα σκιαγραφεί τη ζωή των σημερινών «επιτυχημένων» τριαντάρηδων στο Λονδίνο, που αγωνίζονται για επαγγελματική άνοδο, ζουν σε σπίτια διακοσμημένα από το ΙΚΕΑ, επιδιώκουν να ξεχωρίσουν με το στιλ και τις απόψεις τους.

    Για τον χαρακτήρα της Σιλβί η συγγραφέας που υπογράφει ακόμα δύο μυθιστορήματα, ενώ αρθρογραφεί σε βρετανικές εφημερίδες, λέει πως είναι μια ανάμειξη από διαφορετικές γυναίκες τις οποίες γνώρισε τα τελευταία χρόνια: «Δεν τις πρόσεχες, αλλά μέσα τους έκρυβαν μια δύναμη. Κατά παράξενο τρόπο συνδέεσαι μαζί τους, χωρίς να ανταλλάξεις κουβέντα, χωρίς να τις ξαναδείς ποτέ». Το «Κοιμήσου μαζί μου» πρόσφατα έγινε και τηλεταινία.

    ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

    ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΚΑΡΕΡ

    «Αλλες ζωές απ' τη δική μου»

    (μετ. Δ. Δημουλάς,

    εκδ. «Του Εικοστού Πρώτου»)

    Δημοσιογράφος, μυθιστοριογράφος και κινηματογραφιστής, ο συγγραφέας του «Εχθρού» και του «Μαθήματα στο χιόνι», έπειτα από ένα αυτοβιογραφικό διάλειμμα με το «Ρώσικο μυθιστόρημα», εστιάζει τώρα στις ζωές άλλων. Μέσα από το νέο του βιβλίο αναδύονται οι οσμές των πτωμάτων που παρέσυρε πριν από λίγα χρόνια το τσουνάμι στη Σρι Λάνκα κι ο πανικός των Ευρωπαίων που έκαναν τις διακοπές τους εκεί, ενώ οι ιστορίες των οικογενειών που δέχτηκαν το καταστροφικό χτύπημα της φύσης, αντιπαραβάλλονται με ιστορίες ανθρώπων της διπλανής πόρτας που υποφέρουν από καρκίνο ή οδηγήθηκαν σε ακρωτηριασμό. Ενα μυθιστόρημα όπου η αγάπη συναντά τον πόνο, η ελπίδα τον τρόμο και ο θόρυβος την παραφορά.

    ΤΑΡΙΚ ΑΛΙ

    «Η νύχτα της χρυσής πεταλούδας»

    (μετ. Π. Ισμυρίδου, εκδ. «Αγρα»)

    Το έβδομο μυθιστόρημα του πακιστανικής καταγωγής βρετανού συγγραφέα και διανοητή της αριστεράς, με το οποίο ολοκληρώνεται η πενταλογία του με θέμα το Ισλάμ. Εδώ, ο Αλί μας ξαναγεί στο άγνωστο, αντιφατικό κι όλο εντάσεις Πακιστάν των τελευταίων πενήντα χρόνων, αποτυπώνοντας τη διαδρομή μιας γενιάς από τα πολιτικοποιημένα αμφιθέατρα και τα λογοτεχνικά καφενεία έως την εποχή της ανόδου του φονταμενταλισμού, της παρουσίας των Ταλιμπάν και τις καμουφλαρισμένες ως τρομοκρατικές πράξεις πολιτικές δολοφονίες. Μιας γενιάς αποτελούμενης από βαθιά ριζωμένους στον τόπο τους Πακιστανούς και ταυτόχρονα κοσμοπολίτες.

    «ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ»:

    Αφιέρωμα στον Παύλο Σιδηρόπουλο

    (τ.152-153)

    Είκοσι ένα χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατο, στα 42 του, του Παύλου Σιδηρόπουλου, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της εγχώριας ροκ σκηνής, το περιοδικό ανατρέχει στη ζωή, το έργο του αλλά και στην περιπέτειά του με την ηρωίνη, μ' ένα αφιέρωμα που επιμελήθηκαν οι Α. Μποσκοΐτης και Α. Αραβανής. Κι ανάμεσα σε συνομιλίες με την αδελφή του Μελίνα και με παλιούς του συνεργάτες (Θ. Γκαϊφύλλιας, Δ. Πουλικάκος κ.ά.), βρίσκει κανείς απομαγνητοφωνημένη και την τελευταία ραδιοφωνική συνέντευξη του Σιδηρόπουλου στον Δ. Δημητράκο στον Rock FM, έντεκα μόλις μέρες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή.

    ΓΙΩΤΑ ΓΟΥΒΕΛΗ

    «Το σκίτσο»

    (εκδ. «Διόπτρα»)

    Δυο δίδυμοι αδελφοί που χωρίστηκαν βίαια στα τρία τους χρόνια, επανασυνδέονται πενήντα χρόνια αργότερα. Ο ένας, ανίδεος για την καταγωγή του, μεγαλωμένος σε θετή οικογένεια, έχει ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα, ενώ ο άλλος, κοντά στη βιολογική του μητέρα, διαπρέπει στο εξωτερικό στο χώρο της διαφήμισης. Το μυθιστόρημα ανασυστήνει τις παράλληλες ζωές τους, το πώς διαμορφώθηκαν οι χαρακτήρες τους και την ερωτική τους συμπεριφορά, εμφανίζοντας σαν τραγικές φιγούρες τις γυναίκες που τους ανάθρεψαν, με τελείως διαφορετικές αρχές η καθεμία. Γεννημένη στο Μεσολόγγι, με σπουδές μαθηματικών, πληροφορικής και δημόσιας διοίκησης, η Γουβέλη πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία πέρσι με τη «Μουσική του κόσμου».

    ΛΕΝΑ ΔΙΒΑΝΗ

    «Προφανώς η Πηνελόπη

    ήταν ηλίθια»

    (εκδ. «Μελάνι»)

    Ενας άφραγκος φοιτητής, στριμωγμένος στην παραλία του Πλαταμώνα, που ονειρεύεται εξωτικές αποδράσεις στο πλευρό μιας ζάπλουτης καλλονής απ' το Μπαλί. Μια φιλόλογος που βλέπει τους μαθητές της να χλευάζουν την πιο φημισμένη αρετή της Πηνελόπης, την υπομονή. Ενα τσακωμένο ζευγάρι που με αφορμή τον θάνατο της Βιουγκουκλάνη επανασυνδέεται. Μια ορφανή, αγράμματη και καταπιεσμένη επαρχιώτισσα που αναζητεί χέρι βοηθείας για ν' αυτοκτονήσει, αλλά τελικά πιάνει τη ζωή της απ' την αρχή. Συλλογή κωμικοτραγικών ιστοριών από την σημερινή Ελλάδα, δημοσιευμένων παλιότερα σ' εφημερίδες και περιοδικά, με το γνωστό μπρίο της Διβάνη και την καυστική της ματιά.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Δημόσιος λόγος
Οταν τα λόγια προσβάλλουν
Απαγορεύεται το Απαγορεύεται
Μουσική
Η ελεγεία της μοναξιάς
Το πείραμα του «Μεγάλου Ερωτικού»
Στην κρίση απαντούν με ιδέες
Τραγουδώντας την αραβική Άνοιξη
Θέατρο
Η περιφερόμενη ελίτ του θεάτρου
Ναυαγοί στην Πειραιώς
Κινηματογράφος
Το πάρτι που δεν τελείωσε
«Η αποικιοκρατία υπάρχει ακόμα»
Χτίζοντας το σταρ σίστεμ
Υπερπαραγωγή σκουπιδιών
Εκθεση
Αρχιτέκτονες εν δράσει
Οδός Αιόλου
Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία
Βιβλίο
Κλειδί η οικολογική ισότητα
Ιστορία ενός διλήμματος
Σερφ, μαριχουάνα και ψυχεδέλεια