Έντυπη Έκδοση

Ενα παραμύθι με ήρωα το ταρ

Μια πόρτα στη μαγεία ανοίγει η Γιασμίν Γκατά με το «Μυστικό του πατέρα μου» (μετάφραση Κλερ Νεβέ, εκδόσεις «Μελάνι»). Ισως γιατί ο αναγνώστης έχει την εντύπωση πως αφουγκράζεται έναν από εκείνους τους παλιούς παραμυθάδες να αφηγείται μιαν από τις ιστορίες του, ενώ από κάπου ακούγεται ο ήχος ενός ταρ.

Και είναι ακριβώς το ταρ, το περσικό όργανο που θεωρείται ο πρόγονος της κιθάρας, ο πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας, είναι αυτό που της δίνει ρυθμό, που τη ζωντανεύει συντροφεύοντάς την.

Ηρωες της Γκατά είναι τα μέλη δύο οικογενειών, που η ύπαρξή τους είναι ταυτόσημη με τη μουσική, αφού τόσο ο Ασπρογένης όσο και ο Μοχσέν, οι νεκροί πια γεννήτορες, υπήρξαν δεξιοτέχνες του ταρ, με μια μόνο διαφορά που καθορίστηκε από το δάσκαλό τους Μιρ Αχμάντ: «Ανάμεσα στους μαθητές μου ο Ασπρογένης κι ο νεαρός Μοχσέν ήταν οι πιο ταλαντούχοι. Ο πρώτος έπαιζε σαν το λιοντάρι, τα δάχτυλά του χυμούσαν να κατακτήσουν τους αρπισμούς, ενώ ο δεύτερος κρατούσε τις νότες που έσπαγαν κι άνοιγαν σε τρυφερούς και εύκαμπτους μίσχους». Θα είναι αυτή ακριβώς η διαφορά που θα στηρίξει την πλοκή του βιβλίου, έχοντας πυροδοτήσει πρώτα τη ζήλια του Ασπρογένη προς τον τυφλό Μοχσέν.

Την ιστορία ωστόσο των δύο αντρών θα ξεδιπλώσουν ο δύο γιοι του πρώτου, ο Νουρ και ο Χοσεΐν, η χήρα του Φορούγ και ο μοναδικός του δεύτερου ο Παρβίζ. Και θα είναι αυτή μια ιστορία που μοιάζει να κυλά νωχελικά αλλά που δονείται από υπόγεια ένταση, αφού περιλαμβάνει ένα φόνο αλλά και μια συζυγική απιστία, που θα μπορούσε να επιφέρει και τον λιθοβολισμό.

Οι αφηγητές, ο κάθε ένας με τη σειρά του, προσφέρουν σπαράγματα γνώσης στον αναγνώστη, ενώ θα υπάρχει πάντα ένα μοιραίο ταρ, του Ασπροδόντη, που αρνείται να υποταχτεί στα χέρια του Χοσεΐν που θα συνεχίσει την πατρική παράδοση και ένα ακόμα άπραγο επί χρόνια, αυτό του Μοχσέν με το οποίο τελικά ο Χοσεΐν θα αναληφθεί στη μουσική, έχοντας όμως χάσει την όρασή του.

Μια θεία παραβολή για τη συνέχεια και τη συνέπεια είναι το «Μυστικό του πατέρα μου», μια παραβολή ντυμένη συχνά με σπαρακτικές φράσεις που συνδέουν τον έρωτα με τη μουσική. Η Γκατά μιλάει για άρρηκτους δεσμούς, ισχυρότερους από εκείνους του αίματος, αλλά και για τη «μέσα ματιά» που ενώνει την ψυχή με τη μουσική και οδηγεί σε θαύματα. Η τέχνη γι' αυτήν γίνεται ένα είδος πανάκειας που φτάνει σε θεία υπερβολή αφού μέσω του ταρ κλείνουν οι πληγές από τον σεισμό, θεραπεύονται οι ασθένειες, ανασταίνεται ώς και μία νεκρή.

Επιλέγοντας τη φόρμα του παραμυθιού η συγγραφέας γράφει ένα απολαυστικό βιβλίο για μεγάλα παιδιά και καταλήγει, επισημαίνοντας με τον τρόπο της, πως για να βρει κάποιος το μέλλον του πρέπει να πατήσει σταθερά στο παρελθόν του. Κάτι που εν πολλοίς ξεχνάμε και που μέσα από ατόφια ποίηση η Γκατά έρχεται να μας ξαναθυμίσει. *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Λογοτεχνία
Σχετικά θέματα: Βιβλίο
Η αντίσταση των ευγενών
Ο Μάρλοου επιστρέφει
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Κιθ Τζάρετ
«Η επικοινωνία έγινε θόρυβος»
Κινηματογράφος
Μια ταινία που έγινε κόκκινο πανί
Οδύσσεια με σνόου-μομπίλ
Συνέντευξη: Ρ. Επστάιν και Τζ. Φρίντμαν
Το «Ουρλιαχτό» ως γκέι μανιφέστο
Συνέντευξη: Κουέντιν Ταραντίνο
«Πλούτο έχει και η φτήνια»
2ο Διεθνές Φεστιβάλ Δρόμου
Ολοι στο δρόμο
MIR και ΕνTechno
Δύο νεανικά φεστιβάλ στο Μοναστηράκι
Τζίμι Χέντριξ
Ο επαναστάτης με τη Fender
Εικαστικά
Κι άφησαν ξοπίσω τους μια τρύπα...
Ο Θεόφιλος του Τσαρούχη
Συνέντευξη: Γιάννης Μετζικώφ
Συλλέκτης φαντασίας
Αρχιτεκτονική
Αρχιτεκτονική με κοινωνικό πρόσωπο
Πίσω στον μοντερνισμό
Βιβλίο
Ενα παραμύθι με ήρωα το ταρ
Η αντίσταση των ευγενών
Ο Μάρλοου επιστρέφει