Έντυπη Έκδοση

Ο Νικήτας Τσακίρογλου, ο Σάιλοκ στον «Εμπορο της Βενετίας» («Ακροπόλ»), μιλά στην «Ε» για το ρατσισμό μας και τη χρεοκοπία των πολιτικών μας

«Δεν έχω φιλήσει κατουρημένες ποδιές»

«Είναι προδομένος από τις πολιτικές ηγεσίες αυτός ο λαός, γι' αυτό είναι κουμπωμένος. Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής και των ιδεολογιών έφερε και τη βία και την αμορφωσιά»

Ο Νικήτας Τσακίρογλου, ο Σάιλοκ εμβληματικός αντιήρωας στον σεξπιρικό «Εμπορο της Βενετίας» (στο «Ακροπόλ», σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου, από τις 25 του μήνα), μιλά πρώτη φορά δημόσια για τον εκδιωγμό του από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας.

Και χρησιμοποιεί, κάτι που δεν συνηθίζει: γλώσσα δηκτική.

«Εγώ έφτασα να γίνω πρωταγωνιστής του θεάτρου χωρίς να φιλήσω κατουρημένες ποδιές», υπογραμμίζει ο ηθοποιός που διδάσκει ήθος απ' τη σκηνή, πέντε δεκαετίες τώρα, θεωρώντας περιουσία του αποκλειστικά και μόνο τις συνεργασίες του με τον Κουν, τον Βολανάκη, τον Σεβαστίκογλου, τον Μπομπ Γουίλσον...

Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Νικήτας Τσακίρογλου και Μαρία Σκουλά από σκηνή του «Εμπόρου της Βενετίας» Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Νικήτας Τσακίρογλου και Μαρία Σκουλά από σκηνή του «Εμπόρου της Βενετίας» «Θα φύγω φτωχός από το θέατρο. Αλλά το ότι, χάρη σ' αυτό, βρέθηκα δίπλα στον Σεφέρη και στον Ελύτη, το θεωρώ μεγάλο πλούτο».

- Ειδικά σήμερα που η τοκογλυφία έχει γίνει καθεστώς, ο «Εμπορος της Βενετίας» αποκτά νέα διάσταση.

«Ξεκινάτε από μια θέση λανθασμένη. Γιατί ο Σάιλοκ αναγκάζεται να γίνει τοκογλύφος. Το 1598 που αναφέρεται το έργο οι εβραίοι ήταν γκετοποιημένοι και για να επιζήσουν εξωθούνταν στην τοκογλυφία. Το έργο είναι πάρα πολύ επίκαιρο, για το ότι, σε μια ρατσιστική κοινωνία, ο Σάιλοκ είναι ένας κοινωνικά απόβλητος. Πρέπει να προσέχουμε τους ανθρώπους που βάζουμε στο περιθώριο, διότι εκδικούνται το κοινωνικό σύστημα. Δεν θα μπω σε πολιτικές συγκρίσεις με το σήμερα, γιατί δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο. Αλλά το σεξπιρικό έργο στη βάση του είναι αντιρατσιστικό, ξεγυμνώνοντας το ρατσισμό και το φανατισμό μας. Υπάρχει ένας πολύ χαρακτηριστικός μονόλογος στον οποίο λέει ο Σάιλοκ: "Εσύ με έφτυνες, με κατούραγες και τώρα μου ζητάς λεφτά; Εχουν λεφτά τα σκυλιά; Θα σου δανείσω, αλλά θέλω ένα κομμάτι από τη σάρκα σου!"».

- Γίνεται απάνθρωπος. Εντούτοις, έχω την αίσθηση ότι για να τον ερμηνεύσετε αναζητάτε επιμόνως τα ηθικά ερείσματα, τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά πίσω από την κτηνώδη όψη.

«Αυτό το κάνει ήδη ο Σέξπιρ, όχι εγώ, ένας σοφός συγγραφέας που θέτει το πρόβλημα του αντισημιτισμού και του αποκλεισμού. Το έργο θέτει επίσης το οικονομικό ζήτημα. Είναι από τα λίγα σεξπιρικά θεατρικά στο οποίο μιλάνε όλοι για λεφτά. Το χρήμα βρίσκεται εν κινήσει. Ο Σέξπιρ και στον "Εμπορο" αναδεικνύεται μεγάλος ουμανιστής. Ειδικά σήμερα που ζούμε τον πόλεμο του άλλου και της ιδιαιτερότητάς του και έχει γίνει όλη η κοινωνία μας ρατσιστική, ως πολίτες και καλλιτέχνες οφείλουμε να διατηρήσουμε τις ισορροπίες. Κι εγώ ως ηθοποιός έχω την ιδεολογία μου. Και με αγγίζει βαθιά αυτό το έργο, γιατί λέει "όχι άλλος ρατσισμός, όχι άλλη μισαλλοδοξία"».

- Η παράσταση του Ευαγγελάτου επιχειρεί να φέρει τον «Εμπορο» στην εποχή μας;

«Οχι. Σίγουρα δεν θα είναι μια παράσταση με ναφθαλίνη. Δεν ανοίγουμε το χρονοντούλαπο της εποχής του Σέξπιρ. Αλλά δεν θα έχουμε και μεταμοντερνισμούς, που τους σιχαίνομαι. Με τον Σπύρο, που υπήρξαμε συμμαθητές και έχουμε γαλουχηθεί με τις ίδιες διδαχές από τον Τερζάκη, τον Ζώρα, τον Καραντινό και τον Βόκοβιτς, έχουμε κοινές ιδέες. Επιδιώκουμε να είμαστε άμεσοι, ατόφιοι και να μπορέσουμε να περάσουμε τις ιδέες του Σέξπιρ στο σήμερα χωρίς να εκβιάζουμε το παραμικρό».

- Ο Μινωτής είπε «εγώ φεύγω, αλλά για τους μεγάλους ρόλους αφήνω πίσω τον Νικήτα».

«Το είχε πει στον Κων/νο Καραμανλή. Συγκεκριμένα, "σε αυτόν αφήνω τους ρόλους μου", όταν έκανα τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ».

- Θα περίμενε κανείς ότι θα ανήκατε διαχρονικά στις δυνάμεις του Εθνικού Θεάτρου...

«Μπα! Ξέρετε πολύ καλά ότι έχω υπηρετήσει στο Εθνικό και πρόσφατα, για την "Οδύσσεια" του μέγιστου σκηνοθέτη, του Γουίλσον, και προηγουμένως, με τον Ευαγγελάτο στον «Βασιλικό» του Μάτεσι. Ξέρετε, μετά τη θητεία μου ως καλλιτεχνικού διευθυντή στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας... (γέλια)».

- Γιατί γελάτε;

«Μου φαίνονται αστεία όσα συνέβησαν και έχουν γίνει περισσότερο αστεία με τις πρόσφατες επιλογές του κράτους για τις καλλιτεχνικές διοικήσεις των μεγάλων κρατικών θεάτρων μας».

- Οι σχέσεις σας με τον Σωτήρη Χατζάκη, που σας διαδέχτηκε στο ΚΘΒΕ και σήμερα βρίσκεται στο Εθνικό Θέατρο, είναι καλές; Θα σας καλέσει να παίξετε στην πρώτη κρατική σκηνή;

«Αυτό δεν το γνωρίζω εγώ».

- Εχετε συγκρουστεί;

«Γιατί να συγκρουστούμε; Με αντικατέστησε στο ΚΘΒΕ. Δεν τον αντικατέστησα (γέλια)».

- Φαντάζομαι ακόμα δεν θα θέλετε να θυμάστε τον εκδιωγμό σας από το Κρατικό Θέατρο. Κάποιοι επιχείρησαν να σας διασύρουν για την οικονομική διαχείρισή του.

«Δεν τους πέρασε, όμως. Εγώ είπα τότε "μπαίνω λευκός και βγαίνω καθαρός". Εκανα διπλή θητεία. Η κακή διαχείρισή μου θα φαινόταν απ' την αρχή και όχι στον 5ο χρόνο!»

- Ο τότε υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς ζήτησε, όμως, την παραίτησή σας.

«Ζήτησε την παραίτησή μου για να τον... διευκολύνω. Και είπα "φυσικά, ναι"».

- Γιατί σας ζητήθηκε να εγκαταλείψετε το Κρατικό;

«Λόγω του κατασκευασμένου απολογισμού, με τον οποίο δεν είχα καμία απολύτως σχέση. Την οικονομική διαχείριση την κάνανε άλλοι άνθρωποι. Επαιξε ρόλο σε όλα αυτά και ο πρόεδρος του δ.σ., που ποτέ δεν είχε ξαναπλησιάσει το θέατρο, ο κ. Γαρούφας, ο οποίος με εξυμνούσε ένα μήνα (τον Απρίλιο του 2009) προτού ξεσπάσει η κρίση. Και μπήκαμε σε ένα στείρο συνδικαλισμό. Αλλά δεν δέχτηκα ποτέ να ενοχλήσω τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος με τίμησε επιλέγοντάς με για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή».

- Δεν σηκώσατε, δηλαδή, το τηλέφωνο να παραπονεθείτε;

«Εγώ, αγάπη μου, δεν έχω ανάγκη από αυτά! Δεν βλέπετε ότι αυτή τη στιγμή χωρίς να σηκώσω κανένα τηλέφωνο παίζω ένα πολύ μεγάλο ρόλο; Δεν ήμουν στο Εθνικό Θέατρο; Δεν με επέλεξε ο Μπομπ Γουίλσον, χωρίς να τον ξέρω; Εγώ δεν είμαι σφουγγοκωλάριος. Δεν έχετε καταλάβει ότι εγώ είμαι ο ξεχωριστός του θεάτρου; Το λέω! Δεν έχει να κάνει με το αν είμαι καλός ηθοποιός ή καλό παιδί. Δεν έχω δώσει ποτέ δικαιώματα. Θέλω μόνο να κάνω τη δουλειά μου κι έχω μια ευθύτητα σαν χαρακτήρας. Και δεν πρόκειται εμένα να με διαφθείρει κανένα θέατρο και καμία πολιτική. Ολοι πάνε και διπλαρώνουν τους υπουργούς. Εμένα ο Καραμανλής, χωρίς να ανήκω στον πολιτικό χώρο του, με επέλεξε για την πάλαι ποτέ θητεία μου στο Κρατικό Θέατρο ως ηθοποιός. Αλλά εγώ δεν προσκολλούμαι πουθενά. Είμαι καλλιτέχνης, με μεγάλα, κεφαλαία γράμματα. Είμαι 50 χρόνια στο θέατρο και δεν καταδέχτηκα ώς τώρα να μιλήσω ποτέ για το Κρατικό - και ας με έχουν ρωτήσει. Στάθηκα μακριά».

- Τι έχει αλλάξει αυτά τα 50 χρόνια στο θέατρό μας;

«Σπρωχνόμαστε να χωρέσουμε όλοι. Υπάρχει ένας πληθωρισμός. Ο πληθωρισμός είναι πολύ κακό πράγμα και για την οικονομία και για την τέχνη».

- Το θέατρο δεν έχει αλλάξει και στο ότι σκανδαλωδώς έχει γίνει μια τέχνη απλήρωτη ή υποπληρωμένη;

«Εχετε δίκιο. Ολοι έχουμε ρίξει νερό στο κρασί μας. Ζούμε μια πραγματικότητα διαφορετική. Εδώ μεγάλα καταστήματα κλείνουν και εφοπλιστές πτωχεύουν. Ο Θεός να βάλει το χέρι του, τα πράγματα να σταματήσουν εδώ πέρα. Ο τόπος μας δεν πηγαίνει καλά. Δεν είναι μόνο η οικονομία. Είναι πολλά. Τα πράγματα είναι ανεξέλεγκτα, όταν δεν έχεις να φας, όταν άνθρωποι του Δημοσίου θα βρεθούν στο δρόμο, όταν βιομηχανίες και μαγαζιά κλείνουν. Λυπήθηκα σήμερα πολύ με μια αξιοπρεπέστατη κυρία στο μετρό - γιατί παίρνω το μετρό για να πηγαίνω στη δουλειά, θέλω να αναμειγνύομαι με τον κόσμο, να βλέπω τι γίνεται. Η κυρία αυτή ψιθύριζε, επειδή ντρεπότανε, αυτό που ζήταγε. Δεν το φώναζε».

- Κάποιοι, όμως, κύριε Τσακίρογλου, μας φτάσανε σε αυτή την εξαθλίωση.

«Αυτό λέω. Δεν πιστεύω σε κανένα καραγκιόζη. Πίστεψα μόνο στον Κώστα Καραμανλή. Αλλά πώς τον καταντήσανε! Γιατί ο κίνδυνος είναι να γίνεις γραφικός, να γίνεις ρόμπα, έτσι και σε παρασύρουν. Είναι ένα σύστημα ολόκληρο μέσα στο οποίο παγιδεύτηκε ο τόπος και όχι μόνο ο Ελληνας. Είναι προδομένος από τις πολιτικές ηγεσίες αυτός ο λαός, γι' αυτό είναι κουμπωμένος. Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής και των ιδεολογιών έφερε και τη βία και την αμορφωσιά. Μακάρι να βρισκόταν ένας πολιτικός άνδρας ή ένας πολιτικός χώρος που να αγαπούσε αυτό τον τόπο και να μην ήθελε να τον ξεπουλήσει. Μας τα βγάζουν με το κουτάλι τα πράγματα. Και λένε "α, αυτή η συμφωνία προϋπήρχε". Ζούμε στην εποχή του ψέματος. Του ακραίου ψέματος και των ακραίων καταστάσεων. Διότι όταν βλέπεις αξιοπρεπείς νοικοκυραίους να βουτάνε τα χέρια στα σκουπίδια, γέροντες στρατιωτικούς στου Παπάγου να περιμένουν να τελειώσει η λαϊκή για να μαζέψουν και να φάνε ό,τι πετάξανε, μιλάμε για πρωτόγνωρες, ακραίες καταστάσεις. Παρ' όλο που εγώ τις έχω ξαναζήσει. Αλλά στην Κατοχή! Ετεινα το χεράκι να μου δώσουν σταφίδες στα συσσίτια».

- Ξαναζούμε τα ίδια, επομένως;

«Εντελώς. Είναι ανάγκη να το πω εγώ; Ακόμα και το ότι όσα κατέχεις πια δεν σου ανήκουν, όπως λέει και ο Σέξπιρ στον "Εμπορο". Φτάσαμε να μη σου ανήκει αυτό που είναι δικό σου!»

- Ο Γιάννης Αγγελάκας μάς έκρουσε τον κώδωνα να προσέχουμε και τον χρυσαυγίτη που κρύβουμε όλοι μέσα μας...

«Δεν κρύβουμε κανένα απολύτως χρυσαυγίτη οι Ελληνες! Ο Ελληνας είναι άνθρωπος γαλουχημένος στη δημοκρατία και στο πνεύμα. Κατ' αρχήν έχουμε μια θρησκεία. Ο ορθόδοξος χριστιανισμός είναι το "αγαπάτε αλλήλους". Δεν μπορείς να αγαπάς αλλήλους και να έχεις αισθήματα χρυσαυγίτη!»

- Ηταν αναμενόμενος ο εκτροχιασμός της Χρυσής Αυγής μέχρι το έγκλημα;

«Υπάρχει μια τρέλα. Υπάρχει ένας παραλογισμός. Προσπαθώ, όπως κάνω και στο θέατρο, να βρω το "γιατί", όχι για να τους εξιλεώσω και να τους απαλλάξω από τις ευθύνες τους, τους χρυσαυγίτες. Αλλά αναρωτιέμαι γιατί αυτός ο άνεργος 48χρονος είχε μπει στο κόμμα και πήγαινε για προστασία με βάρδιες; Γιατί έφτασε στο φόνο; Ολοι αυτοί οι άνθρωποι είναι για λύπηση. Δεν μπορείς πραγματικά να τους μισήσεις».

i info

Ο «Εμπορος της Βενετίας» θα παίζεται από τις 25 του μήνα, σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο με το «Ολα για τη μητέρα μου» του Αλμοδόβαρ, στο «Ακροπόλ», με Σάιλοκ τον Νικήτα Τσακίρογλου, Πόρσια τη Μαρία Σκουλά και Αντόνιο τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Συνεντεύξεις
Χρυσή Αυγή
Θέατρο
Παραστάσεις
Μνημόνιο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Αρχαιολογία
Η Κάρλα έστειλε καράβια στην Τροία
Βιβλίο
Ο περιπλανώμενος
Ενας ευγενής και άκακος άνθρωπος
Πώς φωτογράφισα τον Αλβαρο Μούτις
«Ετσι κι αλλιώς είμαι απλώς περαστικός»
Θέατρο
«Δεν έχω φιλήσει κατουρημένες ποδιές»
Μουσική
Πολιτισμός ενάντια στη βαρβαρότητα
Μυθιστορήματα
Τους χώρισε ο υπερρεαλισμός, τους ένωσε ο Ερωτας
Ντοκιμαντέρ
Στο μυαλό του Μίκαελ Χάνεκε
Υγεία
Ο καλύτερος φίλος... για την υγεία σας!
Ο έλεγχος σώζει τα μάτια σας!
Πώς να αυξήσετε το μητρικό γάλα
Τι ελκύει τους άνδρες σε μία γυναίκα και τι τις γυναίκες σε έναν άνδρα;
Οι αντικαρκινικές ιδιότητες του... γάμου!
Εστίες μικροβίων οι γυναικείες τσάντες!