Έντυπη Έκδοση

Διεθνή

Πλανήτης Γη

  • ΙΔΕΕΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ

    20 χρόνια μετά την πτώση

    «Προειδοποίηση: Είμαστε μέσα στην επόμενη φούσκα», λέει το αμερικανικό «Newsweek», με εικονογράφηση στο εξώφυλλο μια φούσκα δολαρίου.

    Το «Time» έχει τίτλο «Σπάνιος τόνος» και αναφέρεται στο πώς η υπεραλίευση του ψαριού για κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει στην εξολόθρευση ενός από τα πλέον θαυμάσια είδη των ωκεανών. Ο «Economist» έχει τίτλο «Η γονιμότητα που πέφτει». Η μείωσή της γίνεται με εκπληκτικά γοργούς ρυθμούς και αυτό έχει μεγάλα οφέλη, κυρίως στο περιβάλλον. Χαρακτηριστικός είναι ο υπότιτλος: «Πώς λύνεται μόνο του το πληθυσμιακό πρόβλημα». Το γαλλικό «Le Point» είναι επετειακό. «9 Νοεμβρίου 1989, 20.00 η ώρα, το Τείχος πέφτει...».

    Το ότι είναι πολύ διαφορετικός ο τρόπος που σκέφτονται οι Ελληνες σε σχέση με τους άλλους λαούς είναι γνωστό. Ας δούμε πόσο διαφορετικά σκέφτονται οι Αμερικανοί για την ενοποιημένη Γερμανία. Οταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου, γράφει το «Newsweek», κυκλοφόρησαν ανέκδοτα γύρω από τη φημολογούμενη επανένωση των δύο Γερμανιών. Στην πραγματικότητα, όμως, η Θάτσερ, πρωθυπουργός τότε στη Βρετανία, και ο Μιτεράν, πρόεδρος τότε της Γαλλίας, είχαν χλομιάσει. Ολοι έβλεπαν τον πύθωνα (Δυτική Γερμανία) να καταπίνει ένα κανίς. Αλλά στην πραγματικότητα, το κλισέ της δεκαετίας του '60 (όταν η Δυτική Γερμανία μεταμορφωνόταν σε πύθωνα, μέσω του μεταπολεμικού οικονομικού θαύματος που πέτυχε), ότι η χώρα είναι οικονομικός γίγαντας αλλά πολιτικός νάνος, ισχύει σε μεγάλο βαθμό και σήμερα, 20 χρόνια μετά την πτώση του Τείχους. (Σ.σ.: Στην Ελλάδα, αλλά σε ένα βαθμό και στην Ευρώπη, η εικόνα της γαλλογερμανικής ατμομηχανής που σέρνει το τρένο της Ε.Ε. είναι ακόμα ζωηρή).

    Ο πύθωνας και το κανίς

    Με την ενοποίηση, γράφει το αμερικανικό περιοδικό, δημιουργήθηκε ένα τεράστιο κράτος 90 εκατομμυρίων κατοίκων, το δεύτερο, μετά την Κίνα, σε εξαγωγές στον κόσμο. Αλλά η επανένωση ήταν πολύ πιο προβληματική και πολύπλοκη από όσο θα φανταζόταν κανείς. Ο πύθωνας κατάπιε το κανίς και έπαθε τέτοια δυσπεψία που του έφερε χειμερία νάρκη. Η ενότητα έκανε τη Γερμανία περισσότερο εσωστρεφή. Οι Ανατολικογερμανοί έζησαν την επανένωση με μεγάλη αγωνία και αβεβαιότητα για το μέλλον. Οσοι πίστευαν ότι η Γερμανία θα επέστρεφε στα κυριαρχικά της αντανακλαστικά του παρελθόντος, δεν μπορούν να καταλάβουν πόσο παρατεταμένη και βαθιά ήταν η εμπειρία της χώρας από τον περιφερειακό κατακερματισμό, που το να έχουν έναν πιο θετικό εθνικισμό έκανε τους Γερμανούς ευτυχέστερους. Η χώρα ήταν ενωμένη μόνο στην εποχή του σιδερένιου καγκελάριου Βίσμαρκ, το 1871. Μετά πέρασε 10 χρόνια πολεμώντας και χάνοντας δύο πολέμους και ήταν πάνω από 4 δεκαετίες διαιρεμένη.

    Οι Σύμμαχοι είχαν χωρίσει τη Γερμανία σε τέσσερα ισχυρά περιφερειακά κράτη. Πρωτεύουσα των τριών δυτικών ήταν η Βόννη. Τα ερείπια του Ανατολικού Βερολίνου έγιναν πρωτεύουσα του τέταρτου τομέα, του σοβιετικού. Ολα σχεδιάστηκαν με στόχο τον κατακερματισμό και την υποβάθμιση οποιασδήποτε τυχόν νέας εθνικής φιλοδοξίας. Στη Δυτική Γερμανία, τα τρία κρατίδια είχαν τόσο ενισχυμένες εξουσίες που ακόμα και οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές γίνονταν σε περιφερειακό επίπεδο, ώστε να είναι αδύνατο να ανασυσταθεί, από τις στάχτες του μηχανισμού προπαγάνδας του Γκέμπελς, ένας μηχανισμός κεντρικών μηνυμάτων. Λέγεται ότι ακόμα και οι παρουσιαστές των τηλεοπτικών δελτίων διάβαζαν τις ειδήσεις από χειρόγραφο, για να μην κοιτάνε στα μάτια τούς τηλεθεατές. Για να μην τους δίνουν την εικόνα ότι είναι υπεράνθρωποι, ικανοί να αποστηθίζουν τόσα πράγματα. Για να μην τους ξεγελούν ως προς τις ικανότητές τους.

    Το υποπροϊόν της γερμανικής ιστορίας, που το υιοθετεί και το ομοσπονδιακό σύνταγμα και που είναι ενσωματωμένο στο DNA της χώρας, είναι ο τοπικισμός. Με το χρόνο θ' αλλάξει. Θα είναι ενδιαφέρον, για παράδειγμα, να δούμε πώς θα αλλάξουν οι συμπεριφορές, αν και όταν ο Μπαράκ Ομπάμα ανακοινώσει αύξηση των αμερικανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν, ζητήσει δε το ίδιο και από τους Γερμανούς.

    Μια χώρα στη «σκιά»

    Αλλά τώρα η Γερμανία αισθάνεται πολύ άνετα μένοντας στη σκιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περίοδος κατά την οποία η χώρα έφτασε στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το 2006, ούσα και διοργανώτρια του θεσμού. Πολλοί Γερμανοί είπαν: «Καλύτερα που δεν ήρθαμε πρώτοι. Ο κόσμος δεν θα μπορούσε να το χωνέψει.» (Σ.σ.: Είναι πολύ σωστή η παρατήρηση του περιοδικού ότι «με το χρόνο θα αλλάξει» αυτή η στάση των Γερμανών, η οποία μάλλον έχει να κάνει με τις δύο ήττες τους αλλά και με την κατακραυγή για τις θηριωδίες των ναζί). *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Απαγωγές CIA
Η πρώτη καταδίκη της CIA!
ΗΠΑ
«Προειδοποίηση» στον Ομπάμα
Ο ετεροθαλής αδελφός και ο βίαιος πατέρας του Ομπάμα
ΠΟΕ
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου για το Ιντερνετ
Ιράν
Ιράν: 30ή επέτειος κατάληψης της πρεσβείας των ΗΠΑ με αντικυβερνητικές διαδηλώσεις
Κίνα
Στη φυλακή η «νονά»
Ισραήλ
Μεσανατολικό στην... Κατιούσα
Γενοκτονία Αρμενίων
Η «γενοκτονία» της Ιστορίας
Γαλλία
Γαλλία: Κλείστε στα σπίτια τους ανηλίκους
Αφρική
Αλμπίνοι: το «σαφάρι» της φρίκης!
Τουρκία
«Βροχή» επιστολών, για την ανατροπή Ερντογάν από τον στρατό
Άλλες ειδήσεις
Ιμάμης στο Μιλάνο