Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Κι εκείνα

  • Κάνες χωρίς Λούκο

    Είχαμε συνδυάσει το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού των Κανών με τον «δικό μας» Γιώργο Λούκο, που είχε μάλιστα τα ηνία του από το 1992, πολλά χρόνια προτού αναλάβει, το 2005, το Ελληνικό Φεστιβάλ.

    Στις Κάνες είχε μετατρέψει το θεσμό σε μια «αστραφτερή χορογραφική Μπιενάλε», αναδεικνύοντας πολλούς από τους σύγχρονους χορογράφους που είχαμε κι εμείς τη χαρά να βλέπουμε σε δόσεις κάθε καλοκαίρι στο φεστιβάλ. Να, όμως, που ο Λούκος παραδίδει τη σκυτάλη του θεσμού στον Βέλγο Φρεντερίκ Φλαμάν, καλλιτεχνικό διευθυντή του Μπαλέτου της Μασσαλίας και γνωστό για «αιρετικές» συνεργασίες, όπως π.χ. με την αρχιτέκτονα Ζάχα Χαντίντ. Ο Φλαμάν προγραμματίζει οι διοργανώσεις του φεστιβάλ το 2011 και το 2013 να είναι αφιερωμένες στις «Νέες Μυθολογίες» του χορού, όπως διαβάσαμε στο περιοδικό «Νουβέλ Ομπσερβατέρ».

  • Οι «ΝΥΤ» είδαν «Ηρωες»

    Σε ένα εκτενές αφιέρωμα των «Νιου Γιορκ Τάιμς» με τίτλο «Αυτοί οι Ελληνες ήρωες μερικές φορές συμπεριφέρονται άσχημα» παρουσιάζεται η έκθεση του Ιδρύματος Ωνάση «Ηρωες, Θνητοί και Μύθοι στην Αρχαία Ελλάδα» στη Νέα Υόρκη.

    Η Κάρεν Ρόζενμπεργκ, που το υπογράφει, σημειώνει ανάμεσα σε άλλα: «Οι αρχαίοι Ελληνες δεν απαιτούν την τελειότητα των ηρώων τους, αλλά μόνο το μεγαλείο. Σίγουρα κάποιοι θα αναγνωρίσουν σε αυτούς κάποια από τα στοιχεία ηρωικών σημερινών μορφών, όπως ανθρακωρύχων, στρατιωτών και εύστροφων πιλότων, αλλά όχι το σοκ που μας προσφέρουν καμιά φορά με την προσωπική συμπεριφορά τους αστέρια των σπορ και πολιτικοί». Θεωρεί πως η έκθεση προσφέρει μια ασυνήθιστη υπόγεια ματιά σε μερικές μεγάλες ηρωικές μορφές. «Βοηθάει και το ότι οργανώνεται σε ένα υπόγειο κτηρίου γραφείων και όχι στις ηλιόλουστες αίθουσες των ελληνικών και ρωμαϊκών συλλογών του Μετροπόλιταν».

  • Μαθητής του Σοστακόβιτς

    Ο μεγάλος Ρώσος βιολίστας και αρχιμουσικός Ρούντολφ Μπαρσάι, μαθητής του Ντμίτρι Σοστακόβιτς, πέθανε, χθες στην Ελβετία, στα 86 του χρόνια.

    Από το 1975, μετά το θάνατο του δασκάλου, επέλεξε να μετοικήσει στη Δύση, ζώντας και δημιουργώντας σε Λονδίνο, Παρίσι και Βερολίνο. Είχε συνεργαστεί με τα ιερά τέρατα Σβιατοσλάβ Ρίχτερ, Ντέιβιντ Οϊστραχ, Μστισλάβ Ροστροπόβιτς και Λεονίντ Κόγκαν. Το 1955 ίδρυσε τη Moscow Chamber Orchestra, με την οποία εμφανιζόταν μέχρι τη φυγή του από την πρώην Σοβιετική Ενωση. Εθεωρείτο σπεσιαλίστας στα έργα του Σοστακόβιτς και του Προκόφιεφ. Μετέγραψε πιανιστικά έργα και κουαρτέτα τους για μεγάλη ορχήστρα. Το 2000 ολοκλήρωσε την ενορχήστρωση της ημιτελούς Δέκατης Συμφωνίας του Γκούσταβ Μάλερ, ενώ λίγο πριν πεθάνει εργάστηκε πάνω στη μεταγραφή για ορχήστρα της «Τέχνης της φούγκας» του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Χρημάτισε πρόεδρος του διαγωνισμού «Δημήτρης Μητρόπουλος» και είχε συμπράξει με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Φωτογραφία
Με τη σκέψη στον Αλεξανδρινό
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Πόλης
Ανοιξε μια πόρτα προς την Ελλάδα
Βυζαντινό Μουσείο
Τέχνη σημερινή, αλλά θρησκευτική
Κινηματογράφος
Σκοτεινές αίθουσες με πράσινη συνείδηση
Διεθνής διαγωνισμός «Δημήτρης Μητρόπουλος»
Ρώσος Μητρόπουλος χωρίς μπαγκέτα
Αρχαιολογία
Μυκηναϊκά τα κοσμήματα, αιγυπτιακό το χρυσάφι
Οικονομική κρίση & πολιτισμός
Το ευρωπαϊκό θέατρο στην Ομόνοια
Τηλεόραση
Σε ρυθμό εκλογών
Το νέο Δ.Σ. της ΕΡΤ