Έντυπη Έκδοση

Εκθεση

Η δεκαετία που έδιωξε το φόβο

Πώς παρουσιάζεις μια δεκαετία στις αίθουσες ενός μουσείου; Τι χρησιμοποιείς ως έκθεμα; Το Μουσείο Μπενάκη τα κατάφερε. Είχε βέβαια πλούσια πρώτη ύλη: ολόκληρη τη δεκαετία του '60, μια δεκαετία που διατηρεί ανέπαφη την αχλή του μύθου της. Και τι έκανε; Επέλεξε να αναδείξει τα πρόσωπα και τους ήχους, τα σύμβολα και τα έργα, τα πολιτικά γεγονότα και την καθημερινή ζωή.

Κι όμως οι Μπιτλς είχαν έρθει ινκόγκνιτο στην Αράχοβα το 1969 Κι όμως οι Μπιτλς είχαν έρθει ινκόγκνιτο στην Αράχοβα το 1969 Ετσι στους τοίχους της μεγάλης αίθουσας, στο κεντρικό κτίριο του μουσείου (Κουμπάρη 1), από τις 16 Δεκεμβρίου, ένα μωσαϊκό από προσεκτικά επιλεγμένες φωτογραφίες, εξώφυλλα δίσκων, μουσικά όργανα και αυθεντικά αντικείμενα θα ανασύρουν αναμνήσεις σε όσους έζησαν τα '60ς και θα βάλουν σε σειρά τις γνώσεις όσων έζησαν απλώς τον απόηχό τους. «Εμείς του '60 οι εκδρομείς πώς ζήσαμε τα '60s στην Ελλάδα», είναι ο τίτλος της πρωτότυπης έκθεσης, που μάλλον αφήνει σε μας τους θεατές τις απαντήσεις.

Το Νόμπελ του Σεφέρη και ο βασιλιάς Κωνσταντίνος με κοσμοναύτες στο Ηρώδειο. Ο Αλέκος Πατσιφάς της «Λύρα» και η παρτιτούρα του «Νεκρού Αδελφού» του Θεοδωράκη. Ο Βασίλης Τσιτσάνης με το πρώτο μεγάφωνο της εποχής. Το «Φορτηγό» του Διονύση Σαββόπουλου. Ο Ελβις Πρίσλεϊ και ο Νίκος Γιούτσος με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Οι Ρόλινγκ Στόουνς στην Αθήνα, τα τανκς έξω από τη Βουλή. Η Σωτηρία Μπέλλου και η «Μπαρμπαρέλα» της Τζέιν Φόντα. Ο Γιώργος Ζαμπέτας και ο Μπομπ Ντίλαν. Η Τζόαν Μπαέζ και οι «Θαλασσιές οι χάντρες» με τη Ζωή Λάσκαρη. Η άνοιξη της Πράγας και οι Idols. Ο Μάης του '68 και ο Αλέξανδρος Παναγούλης. Το Γούντστοκ και οι χουντικές γιορτές πολεμικής αρετής των Ελλήνων στο Καλλιμάρμαρο. Οι Μπιτλς ινκόγκνιτο στην Αράχοβα. Ο «Δρόμος» του Μάνου Λοΐζου.

Ενα ένα τα δέκα χρόνια του '60 θα τοποθετηθούν στον τοίχο. Σε κάθε ένα αντιστοιχεί κι ένα χρονολόγιο με τα σημαντικότερα πολιτικά και πολιτιστικά γεγονότα εντός και εκτός της χώρας. Και στη μέση, σε τέσσερις νησίδες, θα τοποθετηθούν αντικείμενα από την καθημερινότητα: ψυγεία, κουζίνες, θερμάστρες, τσάντες, ρούχα, πικάπ, σαλόνια... Μια βέσπα θα μας υποδέχεται δίπλα σε μια παλιά γραφομηχανή -σήμα κατατεθέν του ελληνικού Δημοσίου της εποχής. Κι όλα αυτά θα «ενώνονται» από τις μουσικές που θα ακούμε από τα ηχεία. Στο βάθος, η οθόνη θα προβάλλει σε άσπρο - μαύρο εικόνες μιας εποχής που ακόμη μας γοητεύει.

«Είναι μια έκθεση που διαβάζεται, δεν την βλέπεις απλώς», εξηγεί ο ιστορικός του Μουσείου Μπενάκη, Τάσος Σακελλαρόπουλος, που ανέλαβε την επιμέλειά της. Είχε ως συνεργάτες τον Λάμπρο Λιάβα στην επιλογή των μουσικών και την Αλεξάνδρα Χαριτάτου από το Ελληνικό Λογοτεχνικό Ιστορικό Αρχείο στην επιλογή των αντικειμένων.

«Στόχος μας είναι ο καθένας να βρει σ' αυτή την έκθεση το δικό του '60. Κι επειδή εντάσσεται σε μια μεγαλύτερη γιορτή, στο αφιέρωμα του Διονύση Σαββόπουλου "Το περιβόλι του Τρελλού", σταθήκαμε, ίσως, περισσότερο στα θετικά, δώσαμε έμφαση στον δυναμικό βηματισμό της νεολαίας, στις διεκδικήσεις και φυσικά στη μουσική του '60. Εχει έντονη πολιτική διάσταση και στην αντίληψη των δημιουργών και στην απήχηση που είχε. Ο κόσμος ερωτεύεται ακούγοντας Ελύτη και Ρίτσο, Χατζιδάκι και Θεοδωράκη. Δεν έχει επαναληφθεί έκτοτε. Το έντεχνο δίνει βήμα σε ανθρώπους εκτός του κατεστημένου. Οι δημιουργοί επαναδιαπραγματεύονται με την παράδοση. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, για παράδειγμα, είναι ο μόνος που καταφέρνει να συνθέσει αυτό που έρχεται και να το κάνει να αντέξει μέχρι σήμερα. Ο ήχος του έτσι γίνεται κλασικός και όχι παλιός».

Η μπλε βέσπα είναι μοντέλο του 1964 (Zundapp Bella R 204) και ανήκει στη συλλογή Σωτήρη Μπεκιάρη Η μπλε βέσπα είναι μοντέλο του 1964 (Zundapp Bella R 204) και ανήκει στη συλλογή Σωτήρη Μπεκιάρη Αν η δεκαετία του '60 ξεκίνησε τόσο εκρηκτικά, δυναμικά και ανατρεπτικά, ολοκληρώθηκε με μια πολιτική εκτροπή και μια ματαίωση που μας ακολουθεί μέχρι σήμερα. «"Ψαχτήκαμε", είχαμε μια πολιτιστική τομή τα χρόνια εκείνα, η οποία ανατρέπεται και καταργείται από τη δικτατορία. Ομως ακόμη και η δικτατορία -δυστυχώς ή ευτυχώς- είναι κι αυτή ένα ελληνικό αποτέλεσμα. Οι κακοί ξένοι δεν φταίνε πάντα. Δεν θέλω να φανώ σκληρός, αλλά η δικτατορία μάς έβγαλε από το παιχνίδι γιατί θελήσαμε να βγούμε. Η ελληνική κοινωνία, υποχρεωμένη να κουβαλάει το βάρος της ανατροπής και της κατάργησης, όφειλε να επιταχύνει με κάποιο τρόπο τη ζύμωση», λέει ο Τάσος Σακελλαρόπουλος. Κι αυτό δεν έγινε.

Στην έκθεση δεν θα δούμε βασανισμούς, διώξεις και εξορίες. Θα δούμε, όμως, ανάμεσα σε άλλα, τον Πατακό να κοιτάει υποτιμητικά μια κοπέλα με μίνι φούστα στα καλλιστεία της Γιορτής Κρασιού του '69. Και τον Παπαδόπουλο να χορεύει τον περίφημο τσάμικο στη Σχολή της Αστυνομίας.

Θα προσφερόταν άλλη δεκαετία για να γίνει έκθεση;

«Αντίστοιχων ελπίδων και ματαιώσεων είναι η δεκαετία του '40. Αλλά έχει πάρα πολύ αίμα...» *

Info:Διάρκεια έως 10 Ιανουαρίου. Σχεδιασμός: Σταμάτης Ζάννος. Εκτός από το Μουσείο Μπενάκη και το ΕΛΙΑ, τα αντικείμενα προέρχονται από τα αρχεία των Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος Λίλιαν Βουδούρη, Αριστοτέλη Σαρρηκώστα, Ηνωμένων Φωτορεπόρτερ, Μεγαλοοικονόμου, APEIRON και τα Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ιδρυμα, Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη-Κέντρο Εθνομουσικολογίας. Η βέσπα ανήκει στη συλλογή Σωτήρη Μπεκιάρη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσεία και Αρχαιολογικοί χώροι
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Γιάννης Χουβαρδάς
Βλέπω γύρω μου τον μηδενισμό του θείου Βάνια
Εκθεση για τη δεκαετία του '60
Η δεκαετία που έδιωξε το φόβο
Μουσική
Γκόσπελ από το Σικάγο στου Γουδή
Συνέντευξη: Σωτήρης Δημητρίου
Πολύ θα ήθελα να γράψω καθαρή πορνογραφία
Διαδίκτυο
Πάρτε την πομπή των Παναθηναίων στα χέρια σας
Κινηματογράφος
Ο θεατής απέναντι σε νωπά τραύματα και ενοχές
Κριτική θεάτρου
Ο άγγελος της καταστροφής
Προσωπική ανθολογία στιγμών