Έντυπη Έκδοση

Εγραψε ποίηση μετά το Αουσβιτς

Η εβραϊκής καταγωγής Ρόζε Αουσλέντερ (1901 - 1988)

«Ποίημά μου://σε αναπνέω/σε εκπνέω//Η γη αναπνέει/σε αναπνέει/με αναπνέει// εκπνέει κι αναπνέει//Από την αναπνοή της γεννήθηκε/το ποίημά μου» (απόδοση: Ιωάννα Αβραμίδου).

Αυτό είναι το ποιητικό ύφος και ήθος της εβραϊκής καταγωγής δίγλωσσης ποιήτριας - γερμανόφωνης και αγγλόφωνης- Ρόζε Αουσλέντερ (1901 - 1988). Ανήκει στον αστερισμό των ποιητριών και των ποιητών που δεν ακολούθησαν τη δημοφιλή ρήση του Τεοντόρ Αντόρνο, «Μετά το Αουσβιτς, είναι βαρβαρότητα να γράφει κανείς ποίηση».

Η Ρόζε Αουσλέντερ και ο φίλος της, ο ποιητής Πάουλ Τσέλαν, γνωρίστηκαν στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας της πόλης Τσέρνοβιτς, που ανήκει στην περιφέρεια τής Μπουκοβίνα. Εκεί μέσα, βίωσαν τον εγκλεισμό ως έναν τρόπο ανακάλυψης των ορίων ζωής και θανάτου, κι αφού επέζησαν, έγραψαν ως μάρτυρες κοιτώντας κατάματα το αρνητικό βίωμα.

Η ποιητική συλλογή της Ρόζε Αουσλέντερ, «Μην ξεχνάς να θυμάσαι» (εκδόσεις Γαβριηλίδη), σε μετάφραση Ντάντης Σιδέρη - Σπεκ, παρουσιάζεται σήμερα στις 7 μ.μ., στο βιβλιοπωλείο - αρτ μπαρ «Ποιήματα & Εγκλήματα» (Αγ. Ειρήνης 17, Μοναστηράκι, 60 μέτρα από το Μετρό, τηλ.: 210-3228839). Ο ποιητής και μεταφραστής Αλέξιος Μάινας θα μιλήσει με θέμα: «Γράφοντας ποίηση μετά το Αουσβιτς». Η ηθοποιός Μάρω Αγρίτη θα ζωντανέψει τον ποιητικό λόγο. Θα ακολουθήσει κινηματογραφημένη συνέντευξη της επιζήσασας του Ολοκαυτώματος Καρολίνας Γαβριηλίδου.

«Η Αουσλέντερ υλοποιεί την αλλαγή στη μορφή καταργώντας την ομοιοκαταληξία και το μέτρο αλλά δεν επιχειρεί μία διάλυση του νοήματος όπως ο Τσέλαν. Αντίθετα, προσπαθεί να ανοικοδομήσει το νόημα: "συμφιλιωμένη η γκέτο καρδιά μου / θέλει να μεταμορφωθεί / σε μια πιο φωτεινή δύναμη"», σημειώνει η Ντάνη Σιδέρη - Σπεκ για την τεχνοτροπία που ακολουθεί το μεγάλο αστέρι της ευρωπαϊκής ποίησης. Τον μινιμαλισμό της γραφής της τον ακολούθησε ώς το τέλος της ζωής της, γιατί ο ελλειπτικός λόγος είναι το αντίβαρο στο ναζιστικό Ολοκαύτωμα. Η μεταφράστρια ανασύρει τρία παραδείγματα και επιχειρηματολογεί:

«Η εμπειρία του θανάτου και της απώλειας της ποιητικής έκφρασης φαίνεται ότι απαιτεί τη γέννηση της νέας λέξης. Η Αουσλέντερ γράφει τα τελευταία οκτώ χρόνια της ζωής της κλινήρης στο γηροκομείο Ν. Σακς στην Κολονία τα πιο δυνατά της ποιήματα που αναφέρονται στη λέξη: "Ζητώ / βρίσκω / τη λέξη που αναπνέει" που τη βοηθάει να εκφράσει τα νοήματα με μεγάλη ακρίβεια: "μιλώ για το κίτρινο άστρο / που πάνω του πεθαίναμε κάθε στιγμή /την εποχή της αγχόνης / δεν μιλώ για ρόδα» ή αλλού: «όταν ξυπνήσεις, καίγεται η πόλη / οι νεκροί είναι άγρυπνοι / και σε περιμένουν"».

Ποιήματα της Ρόζε Αουσλέντερ περιλαμβάνονται στις ανθολογίες: Αντώνη Τριφύλλη «Σύγχρονη γερμανόφωνη ποίηση» (εκδόσεις Γαβριηλίδη) και Σωτήρη Ε. Γυφτάκη «Γερμανόφωνη ποίηση» (εκδόσεις Λεξίτυπον).

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Συγγραφείς/Συγγράμματα
Ποίηση
Αφιέρωμα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Μουσική
Σίγησε ένα αηδόνι
Μουσεία
Ακατάλληλο το Μουσείο Αργοστολίου
Ποίηση
Εγραψε ποίηση μετά το Αουσβιτς
Κριτική κινηματογράφου
Χαμένος (και ερωτευμένος) στο Διαδίκτυο
TV & Media
Μυστηριώδης δόκτωρ στο κανάλι ETV
Μέσω ICAP οι προσλήψεις στη ΝΕΡΙΤ
Βραβείο «Παύλος Παλαιολόγος»