Έντυπη Έκδοση

Ο «γερμανικός δρόμος» της Ευρώπης

Οι χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, περισσότερο του φτωχότερου Νότου και λιγότερο του πλουσιότερου Βορρά, σταδιακά ακολουθούν το «γερμανικό δρόμο» οικονομικής πολιτικής, που δεν διαφέρει από αυτόν που προτείνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και επιζητούν οι διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές .

Η θέση της Γερμανίας είναι σαφής: για να στηριχθεί το ευρώ, οι διαφορές ανταγωνιστικότητας μεταξύ των χωρών-μελών της ευρωζώνης πρέπει να μειωθούν, με ευθυγράμμιση προς τα ισχυρά και όχι προς τα αδύναμα μέλη. Αυτό σημαίνει ότι όλες οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης, και περισσότερο οι αδύναμες, πρέπει να ακολουθήσουν πολιτικές λιτότητας που θα μειώνουν το δημοσιονομικό έλλειμμα και το συσσωρευμένο χρέος και θα περιορίζουν το εργατικό κόστος. Τα μέτρα που λαμβάνονται προς την κατεύθυνση αυτή είναι γνωστά από την ελληνική περίπτωση. Σύμφωνα με τη γερμανική πρόταση, η εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων σε κάθε χώρα-μέλος θα συντονίζεται από την Επιτροπή και θα υπόκειται σε αυστηρή επιτήρηση και ποινές για να μην υπάρχουν παρεκκλίσεις.

Στόχος είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας κάθε χώρας-μέλους και μέσω αυτής των εξαγωγών της, αφού θα έχει προηγηθεί αποπληθωρισμός μισθών και τιμών και αναπόφευκτα θα έχει σημειωθεί μικρή ή μεγαλύτερη ύφεση. Υπονοείται ότι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των οικονομιών της ευρωζώνης θα ισχυροποιήσει το ευρώ και θα κάνει την Ευρώπη ισχυρότερη έναντι των ανταγωνιστών της (ΗΠΑ, Κίνας κ.λπ.)

Το μεγάλο όμως ζήτημα είναι αν όλα αυτά μπορούν να γίνουν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι να υποστούν μακροχρόνια αφαίμαξη και χωρίς να αυξηθεί υπέρμετρα η ανεργία, η οποία ήδη βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα. Συνήθως, οι μεγάλοι στόχοι για την οικονομική ανάπτυξη υποτιμούν το τεράστιο κοινωνικό κόστος της προσαρμογής, δηλαδή το κοινωνικό κόστος της μεταβατικής περιόδου μέχρι να επιτευχθεί η νέα υψηλότερη οικονομική ισορροπία.

Η οικονομική πολιτική, που εφαρμόζουν σήμερα οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης ακολουθώντας το «γερμανικό δρόμο», προκειμένου να επιτευχθεί ο επιθυμητός απ' όλους στόχος, δηλαδή η ισχυρή και ενωμένη Ευρώπη, φαίνεται να είναι κοινωνικά άδικη.

Ο «γερμανικός δρόμος» για το σταθερό ευρώ και την ισχυρή Ευρώπη είναι ένας συντηρητικός δρόμος με σαφή κοινωνικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον είναι ένας δρόμος που μπορεί να συναντήσει πολλά πολιτικά και κοινωνικά εμπόδια σε πολλές χώρες-μέλη (κοινωνικές και πολιτικές αναστατώσεις) και να οδηγήσει σε αδιέξοδο.

Ειδικότερα, η αναπόφευκτη φάση της ύφεσης, από την οποία πρέπει να περάσει ο δρόμος αυτός, μπορεί να μην οδηγήσει τόσο εύκολα στην πολυπόθητη ανάκαμψη μέσω των εξαγωγών, τουλάχιστον στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες της ευρωζώνης. Εκτός αν ο στόχος τίθεται τόσο ψηλά προκειμένου μερικές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου να μην μπορέσουν να τον φθάσουν και να μείνουν έξω από τη «νέα ευρωζώνη» με δική τους «ευθύνη».

Βεβαίως, τίθεται το ερώτημα: υπάρχει ένας άλλος εναλλακτικός δρόμος, κοινωνικά λιγότερο επώδυνος και χωρίς αποκλεισμούς, που να οδηγεί σε σταθερό ευρώ και ισχυρή Ευρώπη ;

Για πολλούς πολίτες της Ευρώπης σίγουρα υπάρχει, αλλά προϋποθέτει μια εντελώς διαφορετική αντίληψη και πολιτική στάση των κοινωνικών δυνάμεων όλων των χωρών της Ευρώπης, που δεν φαίνεται να υπάρχει σήμερα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να δημιουργηθεί μέσα από τη διαδικασία της σημερινής κρίσης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Η άποψή μου
Άλλα θέματα στην κατηγορία Πολιτική της έντυπης έκδοσης
Οικονομικό επιτελείο
Δάνεια με υπογραφή υπουργού
ΠΑΣΟΚ
Τρεις και η κακιά τους μέρα
Καθαρίζουν με το παρελθόν
Σοσιαλιστής της σαμπάνιας
Γκάλοπ για υποψήφιους σε δήμους - περιφέρειες
Σκάνδαλο Siemens
Τα μυστικά του σκληρού δίσκου
Ετσι μοίραζε τις μίζες ο Ρ. Σίκατσεκ
Βουλή
Βουλευτές: Ανοιγμα λογαριασμών με κλήρωση
Συνέντευξη: Κώστας Γαβράς
«Οι πολιτικοί μέχρι σήμερα δεν σκέφτονταν το δημόσιο συμφέρον»
Νέα Δημοκρατία
«Υπουργικά συμβούλια» στο γραφείο Καραμανλή
Συνέδριο ΣΥΝ
ΣΥΝέδριο κατήφειας και ενδοσκοπήσεων
Αιτήσεις διαζυγίου
Αιγαίο
Πτήσεις με ελληνική... έγκριση
Οι πειρατές της Μεσογείου
Το χρονικό της πειρατείας στο στόλο της δικαιοσύνης
Η αλληλεγγύη φτιάχνει πλοία
«θα πηγαίνω στη Γάζα μέχρι να αρθεί ο αποκλεισμός της από το Ισραήλ»
Αγκυρα, Τελ Αβίβ και στο βάθος Ιράν
Αποστάσεις της Αθήνας απ' το ισραηλινό ρεσάλτο
Πολιορκία μέχρις εσχάτων
Η Τουρκία κερδίζει, το Ισραήλ χάνει
Από το Εψιλον της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας
Mark Weisbrot
Συνέντευξη: Χανς Αϊχελ
«Η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ χωρίς «μαγειρέματα»»