Έντυπη Έκδοση

Media

Μέσα & Media

  • Μέσα & Media

    ΓΚΡΙΝΙΑΖΟΥΜΕ αρκετές φορές (και δικαίως!) για τα αργά, έως νυσταλέα αντανακλαστικά των δημοσιογραφικών ενώσεων, αλλά στην περίπτωση της ισραηλινής επίθεσης έδρασαν ακαριαία.

    Τόσο η ΕΣΗΕΑ όσο και η ΠΟΕΣΥ (με προσωπική πρωτοβουλία του προέδρου της και συναδέλφου στην «Κ.Ε.» Σταμάτη Νικολόπουλου) κινητοποιήθηκαν από τις πρώτες πρωινές ώρες της περασμένης Δευτέρας. Χωρίς καμιά χρονοτριβή, ενημέρωσαν τις διεθνείς ενώσεις δημοσιογράφων για τους έλληνες συλληφθέντες ρεπόρτερ, επικοινώνησαν με το υπουργείο Εξωτερικών για συντονισμό δράσης, αναζήτησαν νομική βοήθεια και, φυσικά, καταδίκασαν την αιματηρή επίθεση. Και ναι, ο πρόεδρος Σόμπολος αυτή τη φορά έβαλε πλάτη και δεν κωλυσιέργησε.

    ΑΛΛΑ ΜΙΑΣ και μιλάμε για το στόρι του «Free Caza», οφείλω να καταγράψω εδώ ένα διδακτικό συμβάν. Τρεις το πρωί, ξημερώματα Δευτέρας, τηλεφωνεί συνάδελφος στο ΑΠΕ και ζητάει να επικοινωνήσει με κάποιον από τη δημοσιογραφική βάρδια. Τον βρίσκει λοιπόν και του επισημαίνει ότι είναι σκούρα τα πράγματα με τη νηοπομπή, ότι επίκειται επέμβαση, ότι η επέμβαση μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη και ότι πρέπει να είναι απολύτως προετοιμασμένοι για ό,τι συμβεί. Και εισπράτττει την εξής απάντηση: «Για ποιο ακριβώς θέμα μου μιλάτε, κύριε;» Αντε ξανά μανά ο δημοσιογράφος τα της νηοπομπής, άντε να εξηγεί τι τρέχει και τι μπορεί να τρέξει, άντε λεπτομέρειες και ονόματα. οπότε ακούει το μεγαλειώδες: «Μείνετε ήσυχος, μόλις έρθει το τηλεγράφημα, θα το μεταφράσουμε αμέσως»! Ι rest my case, που λένε και στο Τελ Αβίβ...

    ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ καλόν είναι να βλέπουμε και την άλλη πλευρά (σε επικοινωνιακό επίπεδο τουλάχιστον), να σημειώσω εδώ τι είπε για τα γεγονότα όχι ένας εχθρός αλλά ένας σύμμαχος του Ισραήλ, ο γάλλος φιλόσοφος Μπερνάρ Ανρί-Λεβί, απευθυνόμενος στην ισραηλινή υπουργό Αθλητισμού Λιμόρ Λιβνάτ: «Οσον αφορά τη μάχη των εικόνων, τον πόλεμο των φωτογραφιών και της προπαγάνδας, έχω την εντύπωση ότι η κυβέρνησή σας τον χάνει τον πόλεμο. Είναι καταστρεπτική (σ.σ.: εννοεί την επίθεση στη νηοπομπή) όχι μόνο για το ίματζ της ισραηλινής κυβέρνησης -δεν έχει και πολλή σημασία αυτό το πράγμα, γιατί όταν καταρρέει μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, αντικαθίσταται από μια άλλη. Η ζημιά που με νοιάζει εμένα, αφορά την χώρα ολόκληρη, την οποία και υποστηρίζω ανεπιφύλακτα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε ένα συμβάν χειρότερο κι από στρατιωτική ήττα».

    ΤΟ ΘΕΜΑ δεν είναι η πώληση της Χρήστου Λαδά. Το θέμα είναι σε ποιον, έναντι ποίου τιμήματος και με ποιες εγγυήσεις. Δεκτές και οι συγγένειες, εκλεκτικές και μη.

    ΠΩΣ ΠΗΓΕ στα περίπτερα ο «Γαύρος», η νεότευκτη εφημερίδα για τους φίλους (προφανές!) του Ολυμπιακού; Την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του (Σάββατο, 29 Μαΐου) έδωσε πανελλαδικά 33.170 φύλλα (17.733 σε Αθήνα-Πειραιά), την Κυριακή 21.770 φύλλα (10.776) και τη Δευτέρα 16.370 φύλλα (8.196). Την περασμένη Τρίτη στάθηκε στα 7.302 φύλλα σε Αθήνα-Πειραιά και την Τρίτη στα 6.266 φύλλα. Για την ώρα φαίνεται να «κόβει» πιο πολύ από τον «Πρωταθλητή» (με τον οποίο και ταιριάζει περισσότερο και ως νοοτροπία) παρά από το «Φως».

    MINIMAL: Αν προχωρήσει ποτέ συνεργασία των καναλιών, θα ξεκινήσει από τα «εμπορικά» τμήματα και τα διαφημιστικά πακέτα. * Λατρεύω τα αφιερώματα των free press. Αλλά όχι αυτά που είναι σκέτα infomercials. * Αμα βλέπω τον Σταύρο Ψυχάρη να πίνει τον καφέ του με τον Γεράσιμο Γιακουμάτο στο «Da Capo», σκέφτομαι ότι έχουμε πολύ δρόμο ακόμη. * Τέλος εποχής για το περιοδικό «Free». Ανακοινώθηκε στους συντάκτες ότι θα βγάλει ένα ακόμη τεύχος και θα κατεβάσει ρολά. * Ολοκληρώνονται σήμερα στη συμπρωτεύουσα οι εκδηλώσεις με τίτλο «Η Θεσσαλονίκη Αλλιώς», που οργάνωσε η εφημερίδα «Parallaxi». * Γέμισε το Κολωνάκι από αφισάκια που καλούν τον κόσμο να ξεσηκωθεί και να σηκώσει κεφάλι. Υπογράφονται από το «Κίνημα Πολιτών» και τον (γνωστό τηλεοπτικό;) δημοσιογράφο Γιώργο Βλάχο. * Εχει την πλάκα του να κουβεντιάζεις με δικηγόρους. Περνάνε από μπροστά σου όλες οι «βρώμες» της Αθήνας με καταπληκτική ταχύτητα. Οπως για παράδειγμα εκείνη που λέει ότι οσονούπω θα πάνε για φοροδιαφυγή πέντε μεγάλα ονόματα της δημοσιογραφίας. Κι ένας άνκορμαν ανάμεσά τους, μου το είπανε το όνομά του αλλά (ου γαρ έρχεται μόνον...) δυστυχώς το ξέχασα. * Επειδή το έχω δει σε DVD, μην τύχει και σας ψήσει κανείς ή καμιά ότι το «Τεύχος Σεπτεμβρίου» (που βγαίνει την προσεχή Πέμπτη στις αίθουσες) αποκαλύπτει κανά σοβαρό μυστικό από τον κόσμο των περιοδικών μόδας. Μια χλιαρή σουπίτσα είναι και τίποτε παραπάνω. * Το σύνθημα της χρονιάς το διάβασα σε τοίχο της οδού Βερβαινών, στους Αμπελόκηπους. Επίκαιρο από κάθε άποψη: «Μπάλα, μπάτσοι, μπούφοι. Τι εποχή, ε;»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Media
Άλλα θέματα στην κατηγορία Media της έντυπης έκδοσης
Βρετανία
Αγγλικό χαστούκι στο Ισραήλ
3 ερωτήσεις
«Ποιοι θεωρούν το 2010 τη διαφήμιση πολυτέλεια και τη φορολογούν με 20%;»
Ηλεκτρονικά παιχνίδια
Εκπαίδευση μέσω των βίντεογκεϊμ
Άλλες ειδήσεις
Τα ΜΜΕ της μπάλας