Έντυπη Έκδοση

Τρεις φόνοι, μια βεντέτα κι ένας δήμαρχος

Το Μουσικό Θέατρο έχει την τιμητική του αύριο βράδυ (8.30 μ.μ.) στο Μέγαρο Μουσικής (Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος).

«Δεν υπάρχουν θεσμοί που να υποστη-ρίζουν την ανάπτυξη του μουσικού θεάτρου. Η σημερινή κατάσταση εμποδίζει τους μουσικούς να τολμούν», λέει ο συνθέτης Στάθης Γυφτάκης «Δεν υπάρχουν θεσμοί που να υποστη-ρίζουν την ανάπτυξη του μουσικού θεάτρου. Η σημερινή κατάσταση εμποδίζει τους μουσικούς να τολμούν», λέει ο συνθέτης Στάθης Γυφτάκης Θα παρουσιαστούν έργα σύγχρονων Ελλήνων συνθετών: Απόστολου Ντάρλα, Ιωσήφ Βάλετ, Δημήτρη Αγραφιώτη, Μάνου Χατζιδάκι. Αλλά και μια πρώτη εκτέλεση -ειδική παραγγελία του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών στον συνθέτη Στάθη Γυφτάκη. «Τρεις φόνοι και μια βεντέτα» τιτλοφορείται το έργο που ετοίμασε για αφηγητή-βαρύτονο, μέτζο σοπράνο και ενόργανο σύνολο.

Πρόκειται για μια συρραφή κειμένων της «Ορέστειας» του Αισχύλου που αναφέρονται στους φόνους του Αγαμέμνονα, της Κλυταιμνήστρας και του Αίγισθου. Στα είκοσι λεπτά της παράστασης ξετυλίγεται η κατάρα των Ατρειδών, η ιστορία μιας βεντέτας. Η ιδέα της οποίας ανήκει στον Γιάννη Κουρκουμέλη, που έγραψε τα κείμενα, τα επεξεργάστηκε δραματουργικά και σκηνοθέτησε την παράσταση. «Ξεκινάμε με την επιστροφή του Αγαμέμνονα στις Μυκήνες, που συναντά την Κλυταιμνήστρα, γίνονται οι τρεις φόνοι και καταλήγουμε στις Ερινύες», μας εξηγεί ο συνθέτης Στάθης Γυφτάκης.

Ολοι με μια φωνή

Δύο καινοτομίες χαρακτηρίζουν το έργο. Ολοι οι ρόλοι, πλην του Ορέστη και του Χορού, ενσαρκώνονται από μια μέτζο σοπράνο, τη Μαργαρίτα Συγγενιώτου, που υποβοηθείται στην ερμηνεία της από τις αλλαγές κοστουμιών και σκηνικών. Ο βαρύτονος Τάσος Αποστόλου αναλαμβάνει τον ρόλο του Ορέστη στον κρίσιμο διάλογό του με την Κλυταιμνήστρα. Ενώ ο σχολιασμός του κειμένου γίνεται μέσω φωτογραφιών του Στέφανου Ζαχαράκη.

Δύο μήνες χρειάστηκαν για να συνθέσει το έργο ο Στάθης Γυφτάκης. Ο έμπειρος συνθέτης συνηθίζει να εργάζεται με παραγγελίες. Ετσι έχει προκύψει το 90% του έργου του. «Είτε πρόκειται για τη μουσική μιας παράστασης ή ενός ντοκιμαντέρ είτε υπάρχει θέμα εξαρχής είτε όχι, οι ιδέες βρίσκονται», λέει.

Το είδος του μουσικού θεάτρου στην Ελλάδα δεν είναι τόσο διαδεδομένο. Συμφωνεί και ο συνθέτης. «Σίγουρα δεν βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του '60 και αρχές του '70 με συνθέτες όπως ο Γιάννης Χρήστου και ο Θόδωρος Αντωνίου». Ο λόγος; «Δεν υπάρχουν θεσμοί που να υποστηρίζουν την ανάπτυξη του μουσικού θεάτρου. Και η σημερινή κατάσταση εμποδίζει τους μουσικούς να τολμούν. Απ' όσο γνωρίζω, στην Ελλάδα οι μόνοι που ρισκάρουν, τρέχουν και δανείζονται για να ανεβάσουν τα δικά τους έργα είναι ο Χαράλαμπος Γωγιός και ο Θοδωρής Αμπαζής», λέει.

Ο Στάθης Γυφτάκης, πέρα από επιτυχημένος συνθέτης, υπήρξε και επιτυχημένος διευθυντής του Ωδείου Καλαμάτας. Από το 2003 που το ανέλαβε του έδωσε νέα πνοή. Ολοι μιλούσαν για την καλή δουλειά και για τις ευρωπαϊκές επιτυχίες των σπουδαστών του. Δεν είναι πια. Αιτία της απομάκρυνσής του; «Οι κακές σχέσεις με τον δήμαρχο της πόλης», λέει κομψά. «Είναι θλιβερό εν έτει 2009 το κριτήριο επιλογής των προσώπων να είναι αν είσαι αρεστός στον δήμαρχο για πολιτικούς ή άλλους λόγους».

* Τους λυρικούς ερμηνευτές πλαισιώνουν το Ελληνικό Συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής και το Κουαρτέτο των Αισθήσεων και των Παραισθήσεων Qua'SH. Διευθύνει ο Θόδωρος Αντωνίου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Μουσική
Δεν αναζητώ μουσικούς πατέρες
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Ελένη Καστάνη
Οταν εγκλωβίζομαι σε μανιέρες, θέλω να πεθάνω
Μουσική
Τρεις φόνοι, μια βεντέτα κι ένας δήμαρχος
Δεν αναζητώ μουσικούς πατέρες
Συνέντευξη: Στέλλα Θεοδωράκη
«Είναι ρομαντικό να μιλάς για τον απόλυτο έρωτα»
Λογοτεχνία
Το στοιχειωμένο από τον Καραγάτση «κοκκινόσπιτο» της Σύρου
Συνέντευξη: Μιχαήλ Μαρμαρινός
Η Ελλάδα πεθαίνει από χώρα σε χώρα
Τηλεόραση
Καινούργια στην κορυφή, αλλά κρατούν και τα παλιά
Τα βιολιά της Ικαρίας
«Μονόγραμμα» επαναλήψεων
Με την Κούνεβα