Έντυπη Έκδοση

Η Ελλάδα πεθαίνει από χώρα σε χώρα

Παράξενη υποδοχή μού επιφύλαξε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός στο θέατρο «Θησείον». Ανοίγει η μεταλλική θύρα και τον αντικρίζω αγκαλιά με τη «συλλεκτική», όπως λέει, «Ελευθεροτυπία» της επομένης των εκλογών.

«Ηταν στις αρχικές προθέσεις τού Γιώργου Λούκου, να μπορέσουν κάποιες παραγωγές του Φεστιβάλ να βγουν κι έξω. Είναι κάτι που πρέπει να προσέξει ο Παύλος Γερουλάνος», λέει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός «Ηταν στις αρχικές προθέσεις τού Γιώργου Λούκου, να μπορέσουν κάποιες παραγωγές του Φεστιβάλ να βγουν κι έξω. Είναι κάτι που πρέπει να προσέξει ο Παύλος Γερουλάνος», λέει ο Μιχαήλ Μαρμαρινός Στο εξώφυλλο κυριαρχούν ο «Θρίαμβος Γιώργου» και η «Συντριβή-παραίτηση Καραμανλή». «Αυτό είναι ντοκουμέντο πια. Είναι ιστορικό ημερολόγιο. Θέλω να το μελετήσω σαν να ήμουνα εδώ εκείνη την ημέρα. Το 46% του ΠΑΣΟΚ είναι αντανάκλαση ενός υψηλού βαθμού απελπισίας, αλλά είναι αντανάκλαση κι ενός υψηλού βαθμού ελπίδας», με προλαμβάνει. «Είναι διττό το μήνυμα. Είμαι από αυτούς που έχουν μια εμπιστοσύνη στο χαμηλό προφίλ του Παπανδρέου. Εχω φρικάρει απ' την εμπειρία των υψηλών προφίλ. Η εκλογή του είναι ένα προχώρημα εθνικής ωρίμανσης».

Την ημέρα των εκλογών βρισκόταν στο θέατρο Odeon του Παρισιού, όπου προετοιμάζει το «Πεθαίνω σαν χώρα» του Δ. Δημητριάδη, με μια «ουρά» 120 Γάλλων και Ελλήνων - ανάμεσά τους και ο Δημήτρης Λιγνάδης. Η παράσταση, που θα δοθεί μόνο αύριο, εντάσσεται στο Φεστιβάλ του Φθινοπώρου. Ο Μαρμαρινός πηγαινοέρχεται και στο Βρότσλαβ, όπου σκηνοθετεί «μια αναπαράσταση», όπως αναφέρει, παράστασης του Γκροτόφκσι. Τίτλος της: «Akropolis». Η πρεμιέρα θα δοθεί στις 5 Δεκεμβρίου στο θέατρο «Σποτσέζνι». Μια ελληνική βερσιόν θα ανεβεί και στο «Θησείον».

Ανεβάζετε ξανά το «Πεθαίνω σαν χώρα» με Γάλλους. Σας έχει στοιχειώσει το έργο πια.

«Το ενδιαφέρον για μένα είναι ότι το Odeon, ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα, κάνει ένα αφιέρωμα στον Δημητριάδη. Ενα συγγραφέα που στην Ελλάδα έχει λίγο αποκηρυχθεί. Κι επειδή η γαλλική κοινωνία είναι πολυφυλετική, είναι σημαντικό ότι υπάρχουν στην "ουρά" της παράστασης όλες οι φυλές του Ισραήλ».

Αναρωτιέμαι πραγματικά αν το κείμενο του Δημητριάδη μπορεί να «πιάνει» και μια δυτικοευρωπαϊκή κοινωνία, όπως η γαλλική.

«Κάθε ζωντανή χώρα έχει λόγους να πεθαίνει. Αυτός είναι ο ορισμός της ζωντανής χώρας. Οι εσωτερικές συγκρούσεις. Αλλιώς ή κοιμάται ή έχει πεθάνει».

Τα βιωματικά κείμενα των μελών της «ουράς» προκύπτουν στις πρόβες κάθε φορά;

«Σε κάθε χώρα είναι αλλιώτικα. Το Παρίσι είναι η πέμπτη πόλη. Προηγήθηκαν η Αθήνα, οι Βρυξέλλες, η Βιέννη και η Βαρσοβία. Μάλλον θα ακολουθήσει αργότερα και η Τουρκία. Ηταν στις αρχικές προγραμματικές σκέψεις του Γιώργου Λούκου, να μπορέσουν κάποιες παραγωγές του Φεστιβάλ να βγουν κι έξω. Οχι να μας έρχονται μόνο πράγματα. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το λάβει σοβαρά υπόψη του και ο Παύλος Γερουλάνος».

Τι άλλο πρέπει να κάνει ο Παύλος Γερουλάνος στον χώρο του θεάτρου;

«Να ξαναδεί το θέμα "φερεγγυότητα του κράτους, απέναντι στο θέατρο", όσον αφορά στις επιχορηγήσεις. Να μπορούν οι άνθρωποι να κάνουν έναν στοιχειώδη προγραμματισμό. Πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα, που να μπορεί να διασφαλίσει ένα ρυθμό στήριξης της Πολιτείας. Είμαστε ή του ύψους ή του βάθους. Ή καταργούμε ή φτιάχνουμε. Δεν προχωράει, όμως, έτσι τίποτα».

Η εμπειρία της Πολωνίας πώς είναι;

«Αλλη χώρα! Αλλο επίπεδο!».

Υπάρχει οπτικοακουστικό ντοκουμέντο απ' την παράσταση «Acropolis» του Γκροτόφσκι»; Σ' αυτό στηρίζεστε;

«Υπάρχει ακόμα κι υλικό από την ιδιωτική ζωή των συντελεστών της παράστασης. Κι αυτό παίζει ρόλο».

Πώς προσεγγίζεται η Ακρόπολη; Ως πολιτισμικό σύμβολο; Στερεοτυπικά;

«Υπάρχει ένας δημόσιος χώρος στην Κρακοβία, που τον διαμόρφωσαν οι Πολωνοί, έτσι ώστε να εκπροσωπεί ό,τι είναι η Ακρόπολη για τον ελληνικό πολιτισμό. Εκεί στηρίζεται το έργο του Πολωνού πεζογράφου Μπισπιάτσκι -γράφτηκε το 1904. Φέρει επάνω του όλη την αχλύ του κλασικισμού. Η ελληνική βερσιόν της παράστασης δεν θα βασίζεται στον Γκροτόφσκι, αλλά στο κείμενο. Εχω ξεκινήσει τη δουλειά από πέρσι». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Ελένη Καστάνη
Οταν εγκλωβίζομαι σε μανιέρες, θέλω να πεθάνω
Μουσική
Τρεις φόνοι, μια βεντέτα κι ένας δήμαρχος
Δεν αναζητώ μουσικούς πατέρες
Συνέντευξη: Στέλλα Θεοδωράκη
«Είναι ρομαντικό να μιλάς για τον απόλυτο έρωτα»
Λογοτεχνία
Το στοιχειωμένο από τον Καραγάτση «κοκκινόσπιτο» της Σύρου
Συνέντευξη: Μιχαήλ Μαρμαρινός
Η Ελλάδα πεθαίνει από χώρα σε χώρα
Τηλεόραση
Καινούργια στην κορυφή, αλλά κρατούν και τα παλιά
Τα βιολιά της Ικαρίας
«Μονόγραμμα» επαναλήψεων
Με την Κούνεβα