Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Κι αυτά...

  • Ακροβατώντας στις νότες του Ρίτσου

    Τη «Σονάτα του σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου σε σκηνοθεσία και χορογραφία Εφης Καρακώστα παρουσιάζει σήμερα, αύριο και την Κυριακή το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, συμμετέχοντας στις εκδηλώσεις για τα εκατό χρόνια από τη γέννησή του.

    Στη σοπράνο Τζένη Δριβάλα εμπιστεύτηκε τον μονόλογο η Εφη Καρακώστα (φωτ.) για την εκπαιδευμένη φωνή και μουσική εμπειρία της Στη σοπράνο Τζένη Δριβάλα εμπιστεύτηκε τον μονόλογο η Εφη Καρακώστα (φωτ.) για την εκπαιδευμένη φωνή και μουσική εμπειρία της Η λυρική τραγουδίστρια Τζένη Δριβάλα ερμηνεύει την τραγική και ονειροπόλα ηρωίδα, που εναγωνίως αναζητά την αρμονία σ' έναν κόσμο γεμάτο τρόμο γύρω της και φόβο μέσα της (η ομώνυμη σονάτα του Μπετόβεν χρωματίζει την παράσταση).

    Εμπειρη χορογράφος που έχει συνεργαστεί με Εθνικό Θέατρο, ΚΘΒΕ, Λυρική Σκηνή, ΔΗΠΕΘΕ, κ.ά. η Εφη Καρακώστα λέει για το έργο του Ρίτσου:

    «Ενας άνδρας ποιητής επιλέγει να εκφραστεί μέσα από ένα γυναικείο μονόλογο. Μέσα σ' αυτόν συνδυάζει αιχμές πολιτικού λόγου με μυθολογικά στοιχεία και σύμβολα της γυναικείας υπόστασης (π.χ. η έκφραση της θηλυκής φύσης μέσα από την τριπλή θεότητα Αρτεμη - Σελήνη - Εκάτη, η αέναη αναζήτηση της ψυχής για τον Ερωτα). Προσδίδοντας θεατρικότητα στο κείμενο, δημιουργεί έναν ανδρικό χαρακτήρα, ο οποίος δεν εκφράζεται μεν μέσω του λόγου, αλλά πυροδοτεί τον λόγο του γυναικείου χαρακτήρα και αντιδρά σε αυτόν, δημιουργώντας διάλογο και αντίλογο. Ο ποιητής έτσι κάνει αυτοκριτική στις ίδιες του τις ιδέες και σκέψεις».

    - Πόσο αφορά τη σημερινή γυναίκα;

    «Αφορά όλες τις σημερινές γυναίκες, αλλά και κατ' επέκταση όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φύλου, οι οποίοι υφίστανται από το περιβάλλον -οικογενειακό και κοινωνικό- έναν καταιγισμό από "όχι", "μη" και "πρέπει", που οδηγεί αργά και σταθερά στην αβουλία και ατολμία και σε προσωπικό οικειοθελή καταναγκασμό».

    - Η συμμετοχή της σοπράνο Τζένη Δριβάλα;

    «Η εκπαιδευμένη φωνή της ακροβατεί τέλεια στις απαλές νότες του φαντασιακού κόσμου της ηρωίδας και τη βαριά κουρασμένη φωνή της πραγματικότητας. Η μουσική εμπειρία της, επίσης, και η άψογη κίνησή της την κάνουν να συνομιλεί με το έργο του Μπετόβεν και όχι απλώς να το παρακολουθεί».

    - Πού εστιάζετε περισσότερο σκηνοθετικά και χορογραφικά;

    «Στην επιλογή και προβολή των πολλαπλών και σύνθετων στοιχείων που εμπεριέχονται στο έργο. Η χορογραφία εκφράζει τη βαθύτερη συναισθηματική κατάσταση των χαρακτήρων, υπηρετώντας με αυτό τον τρόπο τη σκηνοθεσία. Η επιλογή, σε κάποια σημεία του έργου, "εξπρεσιονιστικής" κίνησης έγινε για να "φωτίσει" το περιεχόμενο του ποιητικού λόγου».

    - Πώς συνδέεται η σονάτα με το ομώνυμο έργο του Μπετόβεν;

    «Παρ' όλο που ο Ρίτσος αναφέρει ότι ακούγεται το πρώτο μέρος της σονάτας του Μπετόβεν, είναι εμφανές ότι έχει εμπνευστεί γι' αυτό το κείμενο και από τα τρία μέρη του έργου. Επίσης, όλες οι συναισθηματικές μεταπτώσεις του κειμένου συμφωνούν απόλυτα και ακολουθούν τις συναισθηματικές αλλαγές της μουσικής του Μπετόβεν».

    info: Σκηνικά-κοστούμια Γιώργος Ζιάκας, φωτισμοί Σπύρος Μερεγκλίτσης, Δημήτρης Παπαδάκης. Παίζει επίσης ο Δημήτρης Μόσχος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Ελένη Καστάνη
Οταν εγκλωβίζομαι σε μανιέρες, θέλω να πεθάνω
Μουσική
Τρεις φόνοι, μια βεντέτα κι ένας δήμαρχος
Δεν αναζητώ μουσικούς πατέρες
Συνέντευξη: Στέλλα Θεοδωράκη
«Είναι ρομαντικό να μιλάς για τον απόλυτο έρωτα»
Λογοτεχνία
Το στοιχειωμένο από τον Καραγάτση «κοκκινόσπιτο» της Σύρου
Συνέντευξη: Μιχαήλ Μαρμαρινός
Η Ελλάδα πεθαίνει από χώρα σε χώρα
Τηλεόραση
Καινούργια στην κορυφή, αλλά κρατούν και τα παλιά
Τα βιολιά της Ικαρίας
«Μονόγραμμα» επαναλήψεων
Με την Κούνεβα