Έντυπη Έκδοση

Ποιος μπορεί να πει με βεβαιότητα τι είναι σωστό και τι λάθος;

Ιαν Ράνκιν, Σκοτεινή πλευρά

μτφρ.: Αλεξάνδρα Κονταξάκη, εκδόσεις Μεταίχμιο, σ. 553, ευρώ 21,10

Ο Ιαν Ράνκιν (Σκωτία, 1960) είναι ένα φαινόμενο στη βρετανική αγορά, καθώς όλα του τα βιβλία μόλις κυκλοφορούν γίνονται bestseller. Πολυγραφότατος, ασχολείται με την τηλεόραση και το ραδιόφωνο επίσης, ενώ πρόσφατα προκάλεσε με μια δήλωσή του: «Σήμερα τα βιβλία που έχουν έντονη βία γράφονται από γυναίκες, πολλές από τις οποίες είναι λεσβίες, κάτι που βρίσκω ενδιαφέρον».

Εγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα με ήρωα τον Επιθεωρητή Ρέμπους το 1987, με τον τίτλο Knots and Crosses, για να ολοκληρώσει τον κύκλο του ήρωά του στο δέκατο έβδομο βιβλίο το 2007, με τον τίτλο Exit music. Δημιούργησε έναν όχι και τόσο ευφυή αστυνομικό, κάθε άλλο μάλιστα, αφού είναι ένας ανθρώπινος τύπος της διπλανής πόρτας, που δεν διαθέτει εξαιρετικές ικανότητες, δεν είναι δαιμόνιος, όπως άλλοι μυθιστορηματικοί συνάδελφοί του. Χαρακτηρίζεται ωστόσο για την επιμονή, την εργατικότητα και την ακεραιότητά του.

Το 2009 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Σκοτεινή πλευρά, στα αγγλικά Complaints, στο οποίο εμφανίζεται ένας χαμηλών τόνων Επιθεωρητής, πρώην αλκοολικός, «αργός αλλά σταθερός και μόνο ενίοτε επικίνδυνος», ο Μάλκολμ Φοξ (Αλεπού), ο «αντικαταστάτης» του Ρέμπους. Εργάζεται στην υπηρεσία Καταγγελιών και Ανάρμοστης Συμπεριφοράς, και ερευνά περιπτώσεις διαφθοράς στην αστυνομία. Στο γραφείο δεν διστάζει να φορέσει τιράντες, μολονότι οι συνάδελφοί του κρυφογελούν γι' αυτήν του τη συνήθεια. Καλοσυνάτος και αγαπητός στους συνεργάτες του, αν και εργάζεται σε μια υπηρεσία που δεν τραβά τη συμπάθεια των αστυνομικών, μόλις έχει ολοκληρώσει μια έρευνα για έναν αστυνομικό, τον Χίτον, ο οποίος κατηγορήθηκε για ανάρμοστη συμπεριφορά, καθώς συνήθιζε να αφήνει πληροφορίες να διαρρέουν, όχι μόνο στους δημοσιογράφους, αλλά και στους κακοποιούς. Κατά τα άλλα, η ζωή του Φοξ είναι μονότονη, μιας και μετά το διαζύγιό του αφοσιώθηκε στη δουλειά και στη φροντίδα του ηλικιωμένου πατέρα του, που μένει σε γηροκομείο. Οι σχέσεις με την αδερφή του είναι τυπικές και μόνο όταν δολοφονείται ο σύντροφός της, που ήταν βίαιος και την κακοποιούσε, ο ένας έρχεται κοντά στον άλλο. Παράλληλα, του αναθέτουν από το τμήμα «Προστασία Παιδιών - Παιδική Εκμετάλλευση και Διαδικτυακή Προστασία» να ερευνήσει την περίπτωση ενός αστυνομικού, του Μπρεκ, για τον οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι συμμετέχει σε κυκλώματα παιδεραστίας. Οι δύο άντρες έρχονται κοντά και συνδέονται φιλικά, όταν ο Μπρεκ αναλαμβάνει να διερευνήσει την υπόθεση της δολοφονίας του συντρόφου της αδερφής του. Σιγά σιγά, ο Φοξ αντιλαμβάνεται ότι έχει εμπλακεί σε σκοτεινά παιχνίδια, τα οποία μοιάζουν μ' εκείνα που προσπαθεί να λύσει. Μόνο που τώρα δεν γνωρίζει τον εχθρό, τον αντίπαλο. Οι ρόλοι δεν είναι ξεκαθαρισμένοι και η πλεκτάνη που έχει στηθεί φέρνει ανατροπές σε όλους όσοι συμμετέχουν σ' αυτήν.

Ο Ράνκιν περιγράφει με τον πιο απλό τρόπο την πραγματικότητα. Ούτε σύνθετες ούτε λογοτεχνικές περιγραφές μπορεί κανείς να διακρίνει στο μυθιστόρημα, όπως και στα περισσότερα έργα του. Το Εδιμβούργο για άλλη μία φορά πρωταγωνιστεί, με τις λαϊκές γειτονιές και τις παμπ του. Ο συγγραφέας, μάλιστα, χρησιμοποιεί και ημερολόγιο, τοποθετώντας τα γεγονότα σε συγκεκριμένες ημέρες. Οι περιγραφές του, ωστόσο, ενίοτε γίνονται μονότονες, επειδή αποδίδονται λεπτομέρειες οι οποίες δεν προσθέτουν τίποτα στο κείμενο, όπως τι χρώμα έχει η γραβάτα του Φοξ την Παρασκευή ή αν τα σκυλιά που μαλώνουν είναι δύο ή περισσότερα... Ισα ίσα που αφαιρούν σπιρτάδα από την αφήγηση. Οταν σε κάποιο σημείο γίνεται αναφορά στις παρακολουθήσεις του τηλεφώνου και στον έλεγχο του υπολογιστή ενός υπόπτου, δίδεται η διευκρίνιση: «και όλα αυτά εν αγνοία του...». Αυτό έλειπε να τον ενημέρωναν!

Φαίνεται, όμως, ότι οι αναγνώστες προτιμούν βιβλία απλά γραμμένα, με περιγραφές τόσο οικείες που θυμίζουν τις γειτονιές στις οποίες συχνάζουν, τα προβλήματα και τις αδικίες που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι.

Οι αδιάφθοροι αστυνομικοί, πάντως, εξετάζουν τους υπόλοιπους αδιάφθορους και κανείς δεν ξέρει πού πραγματικά βρίσκεται το «κακό» ή, όπως τονίζεται στο εξώφυλλο της αγγλικής έκδοσης, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι είναι σωστό και τι λάθος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική βιβλίου
Σχετικά θέματα: Κριτική βιβλίου
Η βελόνα και το πηγάδι
Το κλεμμένο παιδί
Μία Καρυάτις στο Δεκέμβρη του '44
Δεσποινίς ετών 60 με τα... τυχερά της
Η Αφρική του Μοράβια
Αποφεύγοντας την ομοιογενοποίηση του κειμένου
Με θέα το Σύμπαν
Λαογραφίες, λαϊκοί πολιτισμοί, ταυτότητες
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Λογοτεχνία
Αλύτρωτες ψυχές
Πάλι για το θαύμα τής Λούλας Αναγνωστάκη
Από τις 4:00 στις 6:00
Θυμώνω εύκολα και τραγουδώ...
Αξίζει μεγαλύτερη προσοχή
Αφανής Αναγνώστης
Δυο-τρία πράγματα που έμαθα γι' αυτή
Κριτική βιβλίου
Η βελόνα και το πηγάδι
Το κλεμμένο παιδί
Μία Καρυάτις στο Δεκέμβρη του '44
Δεσποινίς ετών 60 με τα... τυχερά της
Η Αφρική του Μοράβια
Αποφεύγοντας την ομοιογενοποίηση του κειμένου
Με θέα το Σύμπαν
Ποιος μπορεί να πει με βεβαιότητα τι είναι σωστό και τι λάθος;
Λαογραφίες, λαϊκοί πολιτισμοί, ταυτότητες
Προδημοσίευση
...Ιούς, Μανιούς, ίσως και Aqua Marina
Νερό
Άλλες ειδήσεις
Θεατρικό δρώμενο
22η έκθεση βιβλίου
Πολωνός ελαιοχρωματιστής
Περιοδικά
Ποντάρω μονάχα στο ακατόρθωτο