Έντυπη Έκδοση

John Mellencamp

Αξίζει μεγαλύτερη προσοχή

Ο John Mellencamp είναι ένας από τους αρκετούς Αμερικανούς τραγουδοποιούς που δεν κατάφεραν να κάνουν ιδιαίτερα πετυχημένη καριέρα εκτός της πατρίδας τους, χωρίς αυτό βέβαια να μειώνει την αξία του, που στο πέρασμα του χρόνου αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο σε όλο τον πλανήτη.

Γεννημένος στην Ιντιάνα στις 7 Οκτωβρίου του 1951, από το 1976 που ξεκίνησε με το όνομα John Cougar μέχρι σήμερα, έχει ηχογραφήσει περισσότερα από 20 άλμπουμ στα περισσότερα από τα οποία μας παρουσιάζει τραγούδια που έχουν σχέση με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων και αποτελούν συνήθως μικρές ιστορίες σε επίπεδο που συχνά ανταγωνιζόταν αυτό του Bruce Springsteen, χωρίς όμως να καταφέρει ο Mellencamp να πάρει αναλογικά από το κοινό αυτό που δικαιούται εκτός Αμερικής για το μέγεθος του ταλέντου του.

Ενας από τους αρκετούς νεαρούς που έκαναν συγκρότημα ενώ ήταν ακόμα μαθητές, ο Mellencamp έφτιαξε την πρώτη του μπάντα που λεγόταν Crepe Soul όταν ήταν 14 και έπαιζαν τότε διασκευές, όπως τα Papa's Got Α Brand New Bag του James Brown και το Harlem Shuffle, αλλά στην πραγματικότητα ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μουσική 10 χρόνια αργότερα, το 1975, όταν πήγε στη Νέα Υόρκη όπου συνάντησε τον μάνατζερ του David Bowie, Tony De Fries, που «βάπτισε» τον Mellencamp, Johnny Cougar και μεσολάβησε στο να κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Chestnut Street Incident, στο οποίο υπήρχαν διασκευές του Mellencamp σε γνωστά τραγούδια και πέρασε σχεδόν απαρατήρητο, με επακόλουθο να διακόψει τη συνεργασία τους η δισκογραφική του εταιρεία που ήδη του είχε δώσει 1 εκατ. δολάρια σαν προκαταβολή.

Τέσσερα χρόνια αργότερα υπογράφει στην εταιρεία Riva για την οποία ηχογραφούσε και ο Rod Stewart και με τη βοήθεια του Billy Gaff, που ήταν ο μάνατζερ και του Stewart, ηχογραφεί δύο άλμπουμ, στο πρώτο από τα οποία υπήρχε το Ι Need Α Lover που έκανε επιτυχία η Pat Benatar, ενώ το δεύτερο με τίτλο Nothing Matters και παραγωγό τον Steve Cropper κατάφερε να πωλήσει 500 χιλ. αντίτυπα και να τον κάνει γνωστό.

Η μοιραία σύγκριση με τον Bruce Springsteen στη δεκαετία του '80, λόγω του ότι και οι δύο προσπαθούσαν μέσα από το κιθαριστικό ροκ τους να περιγράψουν τα όνειρα της αμερικανικής νεολαίας, ήταν σημαντικό εμπόδιο στην ανάπτυξη του ταλέντου του και χρειάστηκε να διαφοροποιηθεί αρκετά, δίνοντας μεγαλύτερη σημασία σε θέματα που απασχολούσαν την αμερικανική ύπαιθρο, για να καταφέρει να περιορίσει την αρχικά εις βάρος του αυτή σύγκριση.

Η συνεργασία του με τους Willie Nelson και Neil Young στη δημιουργία του Farm Aid, που σκοπό είχε την ενίσχυση των Αμερικανών αγροτών, βοήθησε σημαντικά την εικόνα του και οδήγησε στο καθιερωμένο ετήσιο φεστιβάλ, μέσω του οποίου συγκεντρώνονται κάθε χρόνο μεγάλα ποσά που ενισχύουν το πάντα δύσκολο έργο των αγροτών.

Η ομοιότητα που είχε ο ήχος των τραγουδιών του με καλλιτέχνες εκτός του Springsteen, όπως οι Tom Petty και Bob Seger, κράτησαν για πολλά χρόνια την εύνοια των κριτικών μακριά του και χρειάστηκε σκληρός αγώνας και αρκετά καλά άλμπουμ για να καταφέρει να αναστρέψει τελικά αυτό το κλίμα και σήμερα να θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της γενιάς του με ενδιαφέρουσα προσέγγιση στα προβλήματα του πλανήτη μας, γεγονός που τον κατατάσσει σαν έναν από τους ακτιβιστές από το μουσικό χώρο με το πλουσιότερο έργο.

Το 1982 η κυκλοφορία του άλμπουμ του American Fool πραγματικά προκάλεσε έκπληξη στους μουσικόφιλους, που δεν είχαν συνηθίσει σε τόσο εντυπωσιακό υλικό τραγουδιών από τον Mellencamp. Τα Hurts So Good και Jack And Diane έκαναν γνωστή στον υπόλοιπο κόσμο την αμερικανική επαρχία και τον ιδιόμορφο τρόπο ζωής και σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων, που σπάνια βλέπει το φως της δημοσιότητας στις μεγαλουπόλεις.

Ενα χρόνο αργότερα ο μέχρι τότε Cougar προσθέτει στο ψευδώνυμό του το πραγματικό του επώνυμο Mellencamp και κάνοντας στροφή προς την ποιότητα διεκδικεί το να τον πάρει πιο σοβαρά ο κόσμος της μουσικής. Τραγούδια όπως τα Pink Houses και Crumblin' Down τον βοηθούν να αποτινάξει από πάνω του τις ομοιότητες με τον ήχο του Springsteen και των Rolling Stones και να κάνει θέμα συζήτησης σε όλη την Αμερική τον τρόπο ζωής στις ξεχασμένες σε μόνιμη βάση μεσοδυτικές Πολιτείες της Αμερικής.

Ανάλογη ήταν η θετική υποδοχή των μουσικοκριτικών και για τα δύο επόμενα άλμπουμ του που ήταν τα Scarecrow και The Lonesome Jubilee, που επιπρόσθετα έβαλαν αρκετά στοιχεία από την αμερικανική φολκ στον ήχο του και στράφηκαν περισσότερο προς την ακουστική μουσική.

Εκείνη την περίοδο, ο Mellencamp άνοιγε τις συναυλίες του με τραγούδια που τον είχαν εντυπωσιάσει σαν παιδί, όπως τα Heartbreak Hotel - Elvis Presley, Pretty Ballerina - Left Banke, Don't Let Me Be Misunderstood - Animals κ.ά.

Το ταλέντο του να αξιοποιεί ήχους από το παρελθόν με βάση τη δεκαετία του '60 και εμπνεύσεις που αντλούν υλικό από ονόματα όπως οι Woody Guthrie και Bob Dylan, δίνουν στις ιστορίες του μια αυθεντικότητα και οδηγούν με τη συνοδεία της κιθάρας του σε μία ανίχνευση της ανθρώπινης ψυχής, που δέχεται σαν τον δυνατό άνεμο που διαπερνά μερικές φορές το κορμί μας ευχάριστα μουσικά ακούσματα που σε κάνουν να σκεφτείς το ενδεχόμενο να ήσουν και εσύ ένας από τους ήρωες των τραγουδιών του, ζώντας ανάλογες εμπειρίες.

Στις δραστηριότητες του Αμερικανού τραγουδιστή περιλαμβάνεται και η κινηματογραφική παρουσία του σε τέσσερεις ταινίες, με το Falling From Grace του 1992 που σκηνοθέτησε ο ίδιος να ξεχωρίζει και να παίρνει θετικές κριτικές.

Ο Mellencamp όπως και το πρότυπό του, που είναι ο ηθοποιός James Dean, μεγάλωσε σε μία μικρή αμερικανική πόλη φορώντας συνήθως ένα λευκό Τ-shirt και το καθιερωμένο blue jean.

Η καταγωγή του Mellencamp είναι από τη Γερμανία, από όπου το 1851 ο προπάππος του Johann Heinrich Mollencamp σε ηλικία 28 ετών εγκατέλειψε το Αμβούργο και μαζί με τη γυναίκα του Anna Marie Bransche αποφάσισαν να δοκιμάσουν την τύχη τους στην Αμερική.

Η Ιντιάνα είναι μία Πολιτεία με παράδοση στην αμερικανική λογοτεχνία και μουσική. Από εκεί προέρχονται ονόματα όπως οι συγγραφείς Lew Wallace (Ben Hur), Theodore Dreiser (An American Tragedy) και Booth Tarkenton (The Magnificent Amberson's, Alice Adams), αλλά και συνθέτες όπως οι Cole Porter και Hoagy Carmichael.

Στις σημαντικές πολιτικές δραστηριότητες του Mellencamp περιλαμβάνεται η έντονη κριτική του στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Ronald Reagan, τον οποίο κατηγορούσε ότι αντί να βοηθήσει τους ανήμπορους, βοηθούσε τους πλούσιους φίλους του με την πολιτική του. Η έντονη αντίθεσή του στον πόλεμο στο Ιράκ, για τον οποίο απηύθυνε στην κυβέρνηση το τραγούδι του Το Washington, αντίθεση που προκάλεσε τις αντιδράσεις των συντηρητικών Αμερικανών με συνέπεια την πτώση της δημοτικότητάς του ως καλλιτέχνη. Σε επίσκεψή του μάλιστα στο συντηρητικό τηλεοπτικό κανάλι Fox, ο παρουσιαστής τον προειδοποίησε για τις θέσεις του, λέγοντάς του «Είδες τι έπαθαν οι Dixie Chicks» (γυναικείο συγκρότημα που επιτέθηκε στον Bush για την πολιτική του, με συνέπεια να πέσει πρόσκαιρα η δημοτικότητά του) και ο Mellencamp του απάντησε ότι εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν σε διάφορους άδικους, όπως αποδείχθηκε στην πορεία, πολέμους που αναμίχθηκε η Αμερική και αυτός ως άνθρωπος ήταν υποχρεωμένος να το καταγγείλει.

Βραβευμένος με Γκράμι, ο Mellencamp είναι από το 2008 μέλος του Rock and Roll Hall Of Fame.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Βιβλίο
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Σχετικά θέματα: Από τις 4:00 στις 6:00
Θυμώνω εύκολα και τραγουδώ...
Άλλα θέματα στην κατηγορία Βιβλίο της έντυπης έκδοσης
Λογοτεχνία
Αλύτρωτες ψυχές
Πάλι για το θαύμα τής Λούλας Αναγνωστάκη
Από τις 4:00 στις 6:00
Θυμώνω εύκολα και τραγουδώ...
Αξίζει μεγαλύτερη προσοχή
Αφανής Αναγνώστης
Δυο-τρία πράγματα που έμαθα γι' αυτή
Κριτική βιβλίου
Η βελόνα και το πηγάδι
Το κλεμμένο παιδί
Μία Καρυάτις στο Δεκέμβρη του '44
Δεσποινίς ετών 60 με τα... τυχερά της
Η Αφρική του Μοράβια
Αποφεύγοντας την ομοιογενοποίηση του κειμένου
Με θέα το Σύμπαν
Ποιος μπορεί να πει με βεβαιότητα τι είναι σωστό και τι λάθος;
Λαογραφίες, λαϊκοί πολιτισμοί, ταυτότητες
Προδημοσίευση
...Ιούς, Μανιούς, ίσως και Aqua Marina
Νερό
Άλλες ειδήσεις
Θεατρικό δρώμενο
22η έκθεση βιβλίου
Πολωνός ελαιοχρωματιστής
Περιοδικά
Ποντάρω μονάχα στο ακατόρθωτο