Έντυπη Έκδοση

Η κυρία σφυρίζει κέλτικα

Η Λορίνα Μακένιτ χαίρεται να ταξιδεύει και να τραγουδά σε εκκλησίες. Ομως στην Ελλάδα έρχεται για να δώσει τρεις συναυλίες σε ανοιχτούς χώρους

Μόλις επτά το πρωί ήταν στον Καναδά όταν η Λορίνα Μακένιτ απαντούσε στο τηλέφωνο - δύο το μεσημέρι, εδώ.

«Ξυπνάω ακόμα πιο πρωί, μη νιώθετε άσχημα», λέει γελώντας. «Αλλωστε χαίρομαι όταν μιλάω με Ελλάδα». Προφανώς γι' αυτό δεν παραλείπει να συμπεριλαμβάνει τη χώρα μας στους σταθμούς της εκάστοτε περιοδείας της.

Αυτή τη φορά θα κάνει τρεις στάσεις, την Τρίτη στο Αρχαίο Ωδείο Πάτρας, την Τετάρτη στο θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη και την Πέμπτη στη Μονή Λαζαριστών της Θεσσαλονίκης.

«Το ελληνικό κοινό έχει επαφή με τις μουσικές που έρχονται από το παρελθόν. Ισως παίζει ρόλο και η μεσογειακή σας φλέβα, όπως και το γεγονός ότι γνωρίζετε από κοντά τους ανατολίτικους ήχους που αποτελούν μέρος του έργου μου. Την αγαπάτε τη μουσική, είναι φανερό», σχολιάζει.

Η γοητεία της παράδοσης

Εχει κάνει και φίλους εδώ. Μπορεί να περπατάς ξαφνικά στη Χίο, όπως μου είχε συμβεί παλιότερα, και να την δεις ξαφνικά μπροστά σου. Ηταν στο νησί για διακοπές, στη θέση του συνοδηγού σε ένα κάμπριο και, κατάλευκη όπως ήταν, έμοιαζε όντως με ξωτικό. Δεν είναι επομένως τυχαίος ο χαρακτηρισμός που της έχει αποδοθεί.

Εχει συνεργαστεί και με έλληνες μουσικούς στο An Ancient Muses - με τον Γιώργο Κοντογιάννη, τον Πάνο Δημητρακόπουλο κ.ά. «Παρακολουθώ την ελληνική μουσική. Μου αρέσουν πολύ τα έργα της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, όπως και ο Γιώργος Νταλάρας», λέει.

Και η διασκευή της Αλεξίου στο κομμάτι της «Tango to Evora», το γνωστό «Τανγκό της Νεφέλης»;

«Υπέροχο» απαντάει ευγενικά. «Δεν ξέρω αν οι διασκευές γενικά αναδεικνύουν μία άλλη πτυχή κάποιου τραγουδιού, σίγουρα όμως το κάνουν γνωστό σε περισσότερο κόσμο».

Γεννημένη στον Καναδά, με ιρλανδικές και σκοτσέζικες ρίζες, η Λορίνα Μακένιτ γοητεύθηκε γρήγορα από τις παραδοσιακές μουσικές. «Από 10 ετών που ξεκίνησα να παίζω πιάνο, κατάλαβα πως αυτός είναι ο προσανατολισμός μου. Ομως δεν φανταζόμουν πως θα γινόμουν τραγουδίστρια». Η κέλτικη μουσική κέντρισε ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον της. «Εχω παρατηρήσει πως οι κέλτικες μελωδίες αρέσουν σε μεγάλο μέρος του κοινού.

»Μοιάζει σαν να λειτουργούν ενστικτωδώς, σαν να έχουν κάτι εσωτερικό που προσελκύει τον ακροατή. Και νομίζω πως το στυλ μου ως ερμηνεύτριας δένει με τις κέλτικες ενορχηστρώσεις. Εκτός αυτού του ήχου δεν νομίζω πως η φωνή μου αποτελεί κάτι το αξιοπρόσεκτο και, πιθανότατα, να μην είχα καμία τύχη σε ένα άλλο ρεπερτόριο. Σπούδασα για πολλά χρόνια κλασική μουσική, έστω κι αν έβλεπα πως δεν ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία μου. Ομως η τεχνική και η θεωρία της συνέβαλαν σημαντικά στην εξέλιξή μου ως μουσικού».

Εχει κυκλοφορήσει οχτώ προσωπικά άλμπουμ, κάνοντας το ντεμπούτο της το 1985 με το «Elemental». Οι μεγάλες τις επιτυχίες ήρθαν αργότερα, τη δεκαετία του '90, με δίσκους όπως το «The Mask And Mirror» και «The Book Of Secrets». Εχει γράψει μουσική και για ταινίες, που ηχεί εντελώς διαφορετική από εκείνη των άλμπουμ της.

«Σωστά», παρατηρεί. «Μου αρέσει να μεταλλάσσομαι και χαίρομαι που αυτό γίνεται φανερό. Νιώθω σαν να μπαίνω σε έναν ρόλο και προσπαθώ να τον υπηρετήσω. Είναι ένας τρόπος άσκησης». Και της αρέσει να ταξιδεύει. «Τα ταξίδια, το έχω πει και παλιότερα, αποτελούν τη βασική μου πηγή έμπνευσης. Είμαι τυχερή που λόγω της δουλειάς μου έχω τη δυνατότητα να γυρίζω τον κόσμο».

Συναυλίες και σε εκκλησίες

Την ρωτάω ποιος είναι ο ιδανικός τόπος και τρόπος για να ευχαριστηθεί κάποιος τις αιθέριες και ταξιδιάρικες συνθέσεις. «Θέλω να με ακούν με την καρδιά τους. Στον Καναδά, όπου δίνω συχνά συναυλίες, προτιμώ να παίζω σε μικρά παραδοσιακά σπίτια, σε εκκλησίες, σε χώρους με τριάντα ή σαράντα μόνο θεατές. Ομως δεν λέω όχι και σε μεγάλες συναυλίες με πολλά όργανα και πιο πλούσιες ενορχηστρώσεις. Και σε ανοιχτούς χώρους με τα αστέρια από πάνω».

Στην τωρινή της τουρνέ έχει προγραμματίσει εμφανίσεις σε χώρες με πλούσια ιστορία, από το Μαρόκο και τον Λίβανο μέχρι την Ουγγαρία και την Ιταλία.

Δεν κάνει πολλά λάιβ η Λορίνα. Για ένα διάστημα μάλιστα τα είχε διακόψει εντελώς. Τρία συγγενικά της πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και ο σύζυγός της, πνίγηκαν σε μια λίμνη το 1998. Τότε εκείνη αποσύρθηκε από το προσκήνιο.

«Ηταν ένα γεγονός που με υπερέβαινε ως άνθρωπο. Αλλαξε άρδην η ζωή μου. Διαφοροποιείται πλήρως ύστερα από κάτι τέτοιο η φιλοσοφία της ζωής οποιουδήποτε». Στη συνέχεια ίδρυσε το Cook-Rees Memorial Fund For Water Search & Safety, ένα ίδρυμα που ασχολείται με τη θαλάσσια αγωγή.

«Γίνεται εξαιρετική δουλειά κι έχει βοηθήσει αρκετό κόσμο να αποκτήσει τις απαραίτητες γνώσεις σχετικά με τη θάλασσα. Είναι απίστευτο, αλλά δεν ξέρετε πόσοι πολλοί άνθρωποι πνίγονται κάθε χρόνο». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Μουσική
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
2η Μπιενάλε της Αθήνας
Ι am in heaven
Βιβλίο
«Η αρχιτεκτονική θέλει καρδιά»
Σατανικοί γρίφοι
Εκθεση γλυπτικής
Ενας μουσικός εικαστικός
Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής
Η μουσική γιορτάζει
Θέατρο
Ενα «κανόνι» με πολλά θύματα
Κινηματογράφος
Με διπλή ταυτότητα
Λορίνα Μακένιτ
Η κυρία σφυρίζει κέλτικα
Μουσική
Εναλλακτικά, στο Gagarin
Ο συνθέτης των αντιθέσεων
Νέο Μουσείο της Ακρόπολης
Η Ιστορία σε καινούριο σπίτι
Σταρ που αντέχουν στο χρόνο
Ενα μουσείο, πολλά οφέλη
Τι άλλο απομένει να γίνει
Στης Ακρόπολης τα μέρη
Συνέντευξη Αλέξ Ολέ
Ομήρων Οδύσσεια
Συνέντευξη Βασ. Παπαβασιλείου
«Ξορκίστε τον εισαγγελέα μέσα σας»
Συνέντευξη Σοφί Ντελιλά
Soul woman
Συνέντευξη με την «Ορχήστρα της πλατείας Βιτόριο»
Οταν οι μετανάστες τραγουδούν Μότσαρτ
Φεστιβάλ Synch
Τρεις μέρες με νέες τάσεις