Έντυπη Έκδοση

Παράθυρο με θέα την Αβάνα

Οσο ο Μπαράκ Ομπάμα βρισκόταν στη Μέση Ανατολή για την κρίσιμη περιοδεία του, πίσω, στην αμερικανική ήπειρο, περνούσε, αν και απών, από άλλο ένα κρίσιμο τεστ σχετικά με την εξωτερική του πολιτική, σε σχέση με το «αγκάθι» που ακούει στο όνομα Κούβα.

Κουβανοί που ζουν στο Μαϊάμι φωτογραφίζονται μπροστά σε μία ρέπλικα της παραλιακής οδού Μαλακόν της Αβάνας. Κουβανοί που ζουν στο Μαϊάμι φωτογραφίζονται μπροστά σε μία ρέπλικα της παραλιακής οδού Μαλακόν της Αβάνας. Το θέμα πρωταγωνίστησε στη διάσκεψη του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών που έγινε πριν από λίγες μέρες στην Ονδούρα και κατέληξε στην απόφαση να επιστρέψει στους κόλπους της οργάνωσης η Κούβα, που είχε αποπεμθεί το 1962, μετά τη στροφή της προς το σοσιαλισμό.

Μια επιστροφή την οποία, ωστόσο, η άμεσα ενδιαφερόμενη χώρα δεν φάνηκε να επιθυμεί καθόλου: Αποκαλεί τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών «παρακλάδι του αμερικανικού ιμπεριαλισμού», και «οίκο της αποικιοκρατίας». Και δηλώνει ότι δεν προτίθεται να επιστρέψει σε αυτόν ακόμα και αν μεταρρυθμιστεί ριζικά.

Η διάσκεψη έληξε χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις από αμερικανικής πλευράς. Η Χίλαρι Κλίντον, η οποία εκπροσωπούσε τις ΗΠΑ, αποχώρησε στα μισά προκειμένου να συναντήσει στο Κάιρο τον Μπαράκ Ομπάμα, εμμένοντας στη θέση που υποστήριζε και πριν το ταξίδι της στην Ονδούρα: «Η Κούβα είναι ευπρόσδεκτη στον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών εφόσον προβεί σε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις».

Μέτωπο συμπαγές και πρωτοφανές

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, έγκειται στο ότι η Ουάσιγκτον για πρώτη φορά βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα συμπαγές μέτωπο κρατών που την πίεζαν να αναθεωρήσει τη στάση της και επέμεναν ότι ο οργανισμός πρέπει να ανοίξει τις πύλες του στην Κούβα, ακόμα και αν αυτή δεν το επιθυμεί, αναιρώντας έτσι μια απόφαση που σήμερα κρίνεται «παλαιολιθική» και «άδικη». Δεν έλειψαν, μάλιστα, και φωνές όπως εκείνες της Βενεζουέλας, του Εκουαδόρ ή της Ονδούρας που όχι απλώς ζητούσαν την επιστροφή της Κούβας, αλλά και εξέφρασαν την άποψη ότι ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών θα πρέπει να ζητήσει συγνώμη για τη στάση του επί τόσες δεκαετίες.

Στο καυτό αυτό θέμα η Ουάσιγκτον είναι πια μόνη. Ολες οι χώρες της περιοχής με περισσότερο ή λιγότερο προοδευτικές κυβερνήσεις, έκλεισαν το κεφάλαιο του Ψυχρού Πολέμου, αποκαθιστώντας τις σχέσεις τους με την Αβάνα. Τελευταίο προστέθηκε πριν από λίγες μέρες και το Ελ Σαλβαδόρ, αμέσως μετά την ορκωμοσία του κεντροαριστερού προέδρου Μαουρίσιο Φούνες.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ο οποίος δήλωσε ότι επιθυμεί μια νέα αρχή με τη γειτονική χώρα, προέβη σε ορισμένες παραχωρήσεις, χωρίς ωστόσο να θίξει το εμπάργκο. Στην πραγματικότητα ακύρωσε τους περιορισμούς στην αποστολή συναλλάγματος και στα ταξίδια αμερικανών πολιτών κουβανικής καταγωγής προς την πατρίδα, περιορισμούς που είχε επιβάλει η κυβέρνηση Μπους.

Πρόσφατα επίσης η Χίλαρι Κλίντον αναγνώρισε ότι η έως τώρα αμερικανική πολιτική απέναντι στην Κούβα έχει αποτύχει, αλλά μέχρι εκεί.

Η Χίλαρι Κλίντον στη Σύνοδο των Αμερικανικών Χωρών. Η Χίλαρι Κλίντον στη Σύνοδο των Αμερικανικών Χωρών. Παρ' όλο που, επίσημα, η κουβανική πλευρά δηλώνει ότι η μόνη απόδειξη που αναμένει για αλλαγή πλεύσης εκ μέρους της Ουάσιγκτον είναι η πλήρης άρση του εμπάργκο, δεν λείπουν κάποια μικρά βήματα.

Την περασμένη εβδομάδα η Αβάνα εκδήλωσε την προθυμία της να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ στο θέμα των Κουβανών που επιχειρούν να περάσουν σε αμερικανικό έδαφος, κίνηση που χαιρετίστηκε θετικά από την κυβέρνηση Ομπάμα.

Ομως, πέρα από τις όποιες καλές προθέσεις δεχτούμε ότι υπάρχουν εκ μέρους της νέας αμερικανικής ηγεσίας, η άρση του εμπάργκο δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, ούτε και σύντομη. Οσο και αν την επιθυμούν πολλά μέλη του Κογκρέσου, επιχειρηματίες ή διανοούμενοι, υπάρχει πάντα ένα ισχυρό κατεστημένο που αντιστέκεται και το οποίο εκφράζεται κυρίως από το δεξιό κουβανικό λόμπι και τους πολιτικούς εκπροσώπους του.

Αν για την αμερικανική πλευρά η άρση του εμπάργκο συνδέεται άμεσα με πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και με το γόητρο της χώρας, κάτι ανάλογο ισχύει και για την κουβανική πλευρά. Μια πιθανή αλλαγή στάσης της Ουάσιγκτον αναπόφευκτα θα δρομολογήσει εξελίξεις και στην ίδια την Κούβα, τις οποίες ίσως να μην μπορεί ή να μη θέλει να διαχειριστεί.

Οικογενειακή διαφωνία

Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από μερικούς μήνες, παραμονές της συνόδου των αμερικανικών κρατών στο Τρίνινταντ και Τομπάγκο, που αποτέλεσε και το βάπτισμα του πυρός για τον Ομπάμα με τους ηγέτες της περιοχής, ο πρόεδρος της Κούβας Ραούλ Κάστρο δήλωσε πρόθυμος να συζητήσει με τον αμερικανό ομόλογό του «εφ' όλης της ύλης», ο μεγάλος αδερφός Φιντέλ έσπευσε να «βάλει τα πράγματα στη θέση τους».

Μέσω άρθρου του στην εφημερίδα «Granma», τόνισε ότι «ο Ομπάμα παρερμήνευσε τα λεγόμενα του Ραούλ», ενισχύοντας έτσι τα σενάρια που μιλούν για διάσταση απόψεων ανάμεσα στα δύο αδέρφια και για διαίρεση της κουβανικής ηγεσίας σε σκληροπυρηνικούς «φιντελικούς» και εκσυγχρονιστές «ραουλικούς».

Τα πράγματα αλλάζουν, και ένας κύκλος κλείνει. Ο ίδιος ο Φιντέλ είπε πρόσφατα ότι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα ζήσει ώς το τέλος της θητείας του Μπαράκ Ομπάμα. Εναπόκειται στους διαδόχους του και στον αμερικανό πρόεδρο να χαράξουν τη νέα εποχή, στην οποία, λίγο ώς πολύ, έχουν εισέλθει οι περισσότερες χώρες στην αμερικανική ήπειρο.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Κούβα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Διεθνή της έντυπης έκδοσης
Μπαράκ Ομπάμα
Κήρυκας της συνύπαρξης
Λίβανος
«Εμείς θα κάνουμε κυβέρνηση»
Τους έβαλε και πάλι τα γυαλιά
Ιράν
Παιχνίδι με μαντίλα
Κούβα
Παράθυρο με θέα την Αβάνα
Γουατεμάλα
Καταγγελίες για πρόεδρο μετά θάνατον
Μεξικό
Ενα αντάρτικο τρίτης γενιάς
Le Monde diplomatique
Η απειλή των Βόρειων δεν σώζει τη Σεούλ
Το περίεργο φλερτ του στρατηγού Αούν
Ο ρόλος των ψηφοφόρων στις ευρωεκλογές των 27
Γράφει ο Ignacio Ramonet
Ολοκληρωτικός κοινωνικός έλεγχος
Ισπανία
Ο επίμονος εισαγγελέας
Άλλες ειδήσεις
Steve Bell
Ειδήσεις σε 1 λεπτό