Έντυπη Έκδοση

Ταξίδι στο Βυζάντιο

ΣΤΙΣ ΩΡΑΙΕΣ πρωτοβουλίες μερικών μουσείων που εγκλείουν την ιστορία μας, να φιλοξενούν έργα σύγχρονης τέχνης, ανήκει η απόφαση του Βυζαντινού Μουσείου, που έχει μια παράδοση σ' αυτό το θέμα, να εντάξει για ολόκληρο το καλοκαίρι ένα έργο σημαδιακό της Καλλιόπης Λεμού. Μία βάρκα και μερικούς ταξιδιώτες. Η κατεύθυνση γνωστή και ο άνεμος στο περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί, ούριος.

Για τους επισκέπτες του Βυζαντινού, μερικές πληροφορίες για το έργο και τη δική του πορεία έως εκεί. Το έργο ανήκει στην ευρύτερη σειρά που φέρει τον τίτλο «Navigating in the dark» και αφορά τη διαδικασία ενός μεγάλου και πολυσήμαντου ταξιδιού που η Καλλιόπη Λεμού πραγματοποίησε το 2011. Ενα ταξίδι με τρεις διαφορετικές στάσεις, στις οποίες συνέβησαν ανακαλύψεις και αποκαλύψεις, ενεπλάκησαν τρομακτικά, ενίοτε, ερωτήματα, λυτρωτικές εμπειρίες, μυητικές ιεροτελεστίες.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το «Ταξίδι» είναι ένα έργο (opus), ένα κεντρικό και αδιαίρετο κέλυφος το οποίο ριψοκινδυνεύει το κλέος της ζωής χάριν του μεγαλείου της Καθόδου. Οι τρεις στάσεις-σταθμοί (Αθήνα-Κρήτη-Λονδίνο) ενσωματώνουν τη διαφορετικότητα του συνόλου που υπερασπίζεται το ίδιο ακριβώς Ταξίδι, προσεγγίζοντας κάθε φορά την εξέλιξη προς το άνοιγμα στον κόσμο της επιθυμίας για την Κάθοδο.

Η πρώτη στην καρδιά της Αθήνας, στην ευρύτερη ζώνη του Κεραμεικού και σε νοητή κάθετη με το Αθηναϊκό Σήμα, στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη (χειμώνας 2011).

Η δεύτερη, στο τζαμί Imbrahim Khan (καλοκαίρι 2011) στον αρχαιολογικό χώρο Ρεθύμνης, εκεί όπου αναπτύχτηκε ο αρχαίος οικισμός της Ρίθυμνας, πόλης των Κρητών και στη συνέχεια οργανώθηκε από τους Ενετούς και τους Τούρκους.

Τρίτη στάση, η κρύπτη της εκκλησίας του Αγίου Παγκρατίου στο Λονδίνο (φθινόπωρο 2011), ένα ταφικό συγκρότημα στην καρδιά της πόλης.

Στο Βυζαντινό, θα μπορούσε να πει κανείς ότι το ταξίδι προς την Κάθοδο περιλαμβάνει ακόμη ένα σταθμό. Αλλά και τι σημασία έχει. Η βάρκα και οι επιβάτες υποστηρίζουν την αυτονομία τους αλλά και τη φανερή συνέχεια της δικής τους σημασιολογικής πορείας προς το σκοτάδι, μέσω της διαδικασίας του ανοίγματος στον κόσμο της οδύνης, των φαντασιώσεων, της εξορίας και της επανασύνδεσης με τα απολεσθέντα δεσμά της μήτρας με το σύμπαν.

Γνωρίζοντας καλά το σύνολο των διαδρομών και των σταθμών έως την Κάθοδο, μπορώ να υποστηρίξω ότι η μοναχική βάρκα και οι σκιές της, στο χωρό του Βυζαντινού, ισχυροποιούν με τη λιτότητά τους τη σημασία του ταξιδιού και ορίζουν τα κλειδιά του απρόβλεπτου που παραμένει νομοτελειακό.

Η Κάθοδος, εξάλλου, ορίζεται από τον Πλούταρχο με δύο λέξεις: Τελευτάν και Τελείσθαι.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Hollywood
Καλώς ήλθες ψηφιακό φιλμ
Στα δικαστήρια με τον Κόστνερ
Ο Ντι Κάπριο στο Μιζούρι
Αφιέρωμα
Η θερινή μας αγάπη
Εικαστικά
Κρυφοκοιτάζοντας από την κλειδαρότρυπα
Φοιτητική αισιοδοξία
Οι 100 καρέκλες του.... πλάτωνα
Λογοτεχνία
Στην Αθήνα της Αμερικής
Μουσική
Τραγουδώντας στο λόφο
Τραγουδώντας στο λόφο
Οπερα
Μοναρχίας θρίαμβος
Σινεμά
Κομαντσι με αιρετικό χιούμορ
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΚΗΣ Κινηματογραφιστής
Θρίλερ από το Βορρά
Δείτε πρώτοι τον εχθρό
Μαθήματα από παιδιά
Αφιέρωμα στον Χίτσκοκ
Συγγραφείς/Ποίηση
Ο κοσμός του Μπόρις Βιάν
Φεστιβάλ
Λάμψη παλιού Χόλιγουντ στο Rockwave Festival
Φεστιβάλ Αθηνών
Διαμαρτυρόμενος στην Επίδαυρο
Ο έρωτας της Κόμισσας
Πριγκίπισσα σε άγνοια
Μονομαχία στην Πειραιώς
Μεταμοντέρνο καμπαρέ
Άλλες ειδήσεις
Ενδιαφέρουν