Έντυπη Έκδοση

Η αναγέννηση του τένις

Τριάντα τρία χρόνια πριν, 6 Ιουλίου 1980. Ουίμπλεντον. Μποργκ εναντίον Μάκενρο. Ισως ο κορυφαίος αγώνας όλων των εποχών, που διήρκεσε σχεδόν 4 ώρες

Μακριά μαλλιά. Μπαντάνες. Στενά σορτσάκια, ψηλές κάλτσες. Νεύρα και νεύρο. Γένια. Μπούκλες. Μπλουζάκια «Fila». Χαρακτήρες, προσωπικότητες. Ξύλινες ρακέτες. Χορτάρι χιλιοπατημένου ποδοσφαιρικού γηπέδου. Θολή εικόνα στην τηλεόραση, η ΕΡΤ μιας άλλης εποχής. Το σήμα της Γιουροβίζιον στο ξεκίνημα. Αλλά η μυρωδιά του Ουίμπλεντον διάχυτη, παντοτινή. Μπγιορν Μποργκ εναντίον Τζον Μάκενρο. Εξι Ιουλίου 1980, σαν χθες, πριν από 33 χρόνια. Ο ωραιότερος αγώνας στην ιστορία του τένις. Μια πραγματική εποποιία.

«Εκείνη τη μέρα γεννήθηκε το μοντέρνο τένις μπροστά στα μάτια μας», έγραψε το εξειδικευμένο blog, The Classic Match. «Εάν αυτοί οι παίκτες έκαναν τέτοια πράγματα με ξύλινη ρακέτα, δεν μπορώ να φανταστώ πού θα έφταναν με τις σημερινές».

Ο 24χρονος Μποργκ ήταν ο τετράκις πρωταθλητής, το παγερό ρομπότ από τη Σουηδία που έκρυβε μέσα του ένα κουτί Πανδώρας γεμάτο με ανθρώπινα ελαττώματα. Ο 21χρονος Μάκενρο ήταν ο φιλόδοξος μνηστήρας, το ζωντανό ηφαίστειο που απείχε πάντοτε δύο σπίθες από την έκρηξη. Το κοντράστ των χαρακτήρων γεννούσε πρωτοσέλιδα και έφερνε καινούργιους φίλους σε ένα άθλημα αριστοκρατικό και περιθωριακό. Ο οδοστρωτήρας Μποργκ γκρέμιζε όλα τα ρεκόρ στο πέρασμά του, αλλά δεν χαμογελούσε ποτέ. Ο ασυγκράτητος Μάκενρο ξενυχτούσε κι έβριζε τους διαιτητές και όποιον άλλον έκλεινε το δρόμο του. Το κοινό στο Ουίμπλεντον υποδέχθηκε τον Μποργκ με υποκλίσεις και τον Μάκενρο με αποδοκιμασίες. Τα ξεσπάσματα του Αμερικανού στον ημιτελικό, όπου νίκησε τον Τζίμι Κόνορς, ανέβασαν την τσαντισμένη μουτσούνα του στα αδηφάγα ταμπλόιντ και τον έκαναν διάσημο, διαβόητο. Ο Μποργκ ήταν ένας σιωπηλός ροκ σταρ. Οταν ένιωθε δυσαρέσκεια, την κατάπινε και προχωρούσε παρακάτω.

Το πείσμα του Μάκενρο έγινε εφαλτήριο εκτόξευσης στο πρώτο σετ: 6-1, υπέρ του νεαρού διεκδικητή. Επειτα, τέθηκε σε λειτουργία η σουηδική μηχανή: 7-5, 6-3, 5-4. Χιονοστιβάδα. Οι θεατές σηκώθηκαν από τη θέση τους για το επινίκιο χειροκρότημα, οι σχολιαστές έβγαλαν από την τσάντα τη λίστα με τα ρεκόρ, οι βιαστικοί είπαν ότι καταντάει κουραστικό να κερδίζει κάθε χρόνο ο Μποργκ. Ωσπου, κάποιο μαγικό ραβδάκι άγγιξε τον Μάκενρο και τον έκανε δύο πήχες ψηλότερο.

Στην κορυφή, ο Μπγιορν Μποργκ, με πλάτη, πανηγυρίζει εξουθενωμένος. Το ταμπλό τα λέει όλα. Πάνω, δύο ίδια ενσταντανέ. Τότε και τώρα, οι δύο τεράστιοι τενίστες... Στην κορυφή, ο Μπγιορν Μποργκ, με πλάτη, πανηγυρίζει εξουθενωμένος. Το ταμπλό τα λέει όλα. Πάνω, δύο ίδια ενσταντανέ. Τότε και τώρα, οι δύο τεράστιοι τενίστες... Ιστορία

Ο Αμερικανός έσωσε δύο ματς-πόιντ, έμεινε όρθιος μέσα σε χειροκρότημα, οπότε το σετ πήγε στο «τάι-μπρέικ», στα πέναλτι, θα λέγαμε, αν ήταν ποδόσφαιρο. Το 20λεπτο που ακολούθησε γράφτηκε στην ιστορία με ανεξίτηλα γράμματα. Πέντε φορές έφτασε ο Μποργκ μία ανάσα από τη νίκη, πέντε φορές ισοφαρίστηκε. Επτά φορές είχε ο Μάκενρο την ευκαιρία για το 2-2, επτά φορές απαντήθηκαν τα ξεσπάσματά του. Ωσπου, κατόρθωσε να κερδίσει δύο πόντους στη σειρά: 18-16! Δεκαπέντε χιλιάδες φίλαθλοι στρογγυλοκάθισαν, ενθουσιασμένοι, στις θέσεις τους. Είχε μέλλον ακόμη ο τελικός.

Αλλος στη θέση του Μποργκ θα είχε καταρρεύσει από την απογοήτευση. Κρατούσε το τρόπαιο με το ένα χέρι και το άφησε να του ξεγλιστρήσει, την ίδια ώρα που οι διοργανωτές ετοίμαζαν την απονομή και η αρραβωνιαστικιά του, Μαριάνα Σιμιονέσκου, έλαμπε από καμάρι. Μετά το 2-2, ο Μάκενρο είχε πια στα χέρια του το «momentum» του τελικού. Προηγήθηκε μάλιστα με 15-40 στο ξεκίνημα του 5ου σετ και έδειχνε έτοιμος να προσπεράσει. Αλλά ο Μποργκ δεν ήταν ένας συνηθισμένος αθλητής. Ηταν το αλύγιστο ρομπότ από τη Σκανδιναβία, ο ξανθός ημίθεος του τένις. Απάντησε με 19 συνεχόμενους κερδισμένους πόντους στο δικό του σερβίς, οπότε η τάξη λίγο λίγο αποκαταστάθηκε. Ο γενναίος Μάκενρο έμεινε ζωντανός με απίθανες απαντήσεις στα ερωτήματα του Σουηδού, αλλά στο τέλος λύγισε: 8-6. Οταν ο αγώνας ολοκληρώθηκε, το ρολόι έγραψε 3 ώρες και 53 λεπτά.

«Μπαλιές»

Τριάντα χρόνια μετά, οι δύο πρωταγωνιστές συναντήθηκαν για να θυμηθούν τα παλιά:

Μποργκ: «Ο καλύτερος τελικός της ιστορίας δεν ήταν ο δικός μας, αλλά αυτός του 2008, Φέντερερ-Ναδάλ. Αλλά κι εμείς δεν τα πήγαμε άσχημα».

Μάκενρο: «Ηταν μία ιστορική μέρα για το άθλημα. Τρεις δεκαετίες μετά, ο κόσμος τον θυμάται ακόμη εκείνον τον αγώνα».

Μποργκ: «Ετρεφα τεράστια σεβασμό για τον Τζον. Περισσότερο από κάθε άλλον αντίπαλο. Παραμένει και σήμερα καλός φίλος».

Μάκενρο: «Ο Μπγιορν με πήρε κάτω από τη φτερούγα του, από πολύ μικρή ηλικία. Ημουν λίγο τρελός, ξέρετε».

Μποργκ: «Ο τελικός του 1980 έδωσε και στους δύο μεγάλη ικανοποίηση. Σημαίνει πάρα πολλά για τη ζωή μας».

Μάκενρο: «Αν λένε αλήθεια όσοι ισχυρίζονται ότι βρίσκονταν στο γήπεδο εκείνη τη μέρα, τότε το Ουίμπλεντον χωράει 100 χιλιάδες κόσμο».

Μποργκ: «Πρώτη φορά, φοβήθηκα την ήττα. Σκεφτόμουν ότι έφτασε η αρχή του τέλους».

Μάκενρο: «Ως ηττημένος, κέρδισα τη συμπάθεια των φιλάθλων, των δημοσιογράφων και κυρίως των άλλων παικτών. Ολοι μού έριξαν ένα κοκαλάκι για να μην κλαίω...».

Ρεβάνς

Ο Μάκενρο πήρε τη ρεβάνς μερικές εβδομάδες αργότερα από το νιόπαντρο Μποργκ, στον τελικό του αμερικανικού Οπεν. Αλλο Ουίμπλεντον, όμως, άλλο Φλάσινγκ Μέντοου. Την επόμενη χρονιά κέρδισε και στο Λονδίνο, όπου έμελλε να θριαμβεύσει άλλες δύο φορές. Αντιμέτωπος με το τέρας της κατάθλιψης και με προσωπικά προβλήματα που τον έφεραν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και της αυτοκτονίας, ο Μπγιορν Μποργκ εγκατέλειψε ξαφνικά το τένις στα 26 του χρόνια, προξενώντας σοκ στη φίλαθλη κοινή γνώμη. «Οταν έμαθα το άσχημο νέο, έχασα το έδαφος κάτω από τα πόδια μου», ομολόγησε στην αυτοβιογραφία του ο Τζον Μάκενρο. «Εγινα μια χαμένη ψυχή. Δεν είχα κάποιον να με ιντριγκάρει και να μου δίνει έμπνευση. Σκέφτηκα μάλιστα να τα παρατήσω κι εγώ».

Ο Μάκενρο κρέμασε τη ρακέτα του σε ηλικία 33 ετών, δέκα χρόνια μετά τον Μποργκ. Εκτοτε παραμένει στο άθλημα, ως ατίθασος τηλεσχολιαστής. Ο Μποργκ εμφανίζεται περιστασιακά στα γήπεδα και παίζει πότε πότε σε τουρνουά βετεράνων. «Οταν έφυγε, δεν είχε κάτι να αποδείξει», σχολίασε ο Αρθουρ Ας. «Ο θρύλος του είχε ξεπεράσει το ίδιο το παιχνίδι. Ηταν ο Ελβις του τένις».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Αθλητισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Τένις
Αφιέρωμα
Ιστορία/Ιστορικά Γεγονότα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Αθλητισμός της έντυπης έκδοσης
ΕΠΟ
«Κέρδος μονάχα μεσοπρόθεσμο»
ΣΕΓΑΣ
«Στοίχημα μ' ένα στόχο: να βγούμε από το τούνελ»
Τένις
Η αναγέννηση του τένις