Έντυπη Έκδοση

Τέχνες & Πολιτισμός

Σημείο συνάντησης

  • Παγκοσμιοποίηση στις πλατείες

    ΑΠΟ ΤΗΝ πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου. Και από εκεί στους δρόμους και στις φτωχογειτονιές των βραζιλιάνικων πόλεων. Δεν μας μένει παρά να δούμε να εξεγείρονται οι Ινδοί, αφού πλέον και η Ινδία έχει μπει γερά στο παιχνίδι της ανάπτυξης δι' ολίγους.

     Οι πολλοί εξακολουθούν να είναι φτωχοί εργάτες, οι οποίοι βάζουν πλάτη για να συντελεστεί το ινδικό οικονομικό θαύμα. Απελπισμένοι ανυπόδητοι σ' όλο τον κόσμο ξεσηκώνονται, γιατί άλλα τους υποσχέθηκαν στα λόγια και άλλα τους απέδωσαν εν τη πράξει.

    Τα δημοσιεύματα, που εδώ και χρόνια προανήγγελλαν το υπερεθνικό σύστημα -και τα οποία τότε κρίνονταν από τους ορθώς φρονούντες συνωμοσιολογικά-, σήμερα όλο και λιγότεροι τα αμφισβητούν. Η κατάρρευση του αμερικανικού real estate και της επενδυτικής τράπεζας Λίμαν Μπράδερς, τον Σεπτέμβριο του 2008, σηματοδότησαν το τσουνάμι που θα απλωνόταν σ' όλο τον πλανήτη, ως μία μετα-παγκοσμιοποιημένη ασθένεια. Ο,τι δεν κατάφερε η παγκοσμιοποίηση αυτή καθαυτή, το κατόρθωσε αυτό το «μετά», οδηγώντας τους μονίμως φτωχούς και νεόπτωχους στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.

    Οι εθνικές κυβερνήσεις είναι οι μαριονέτες μιας εξουσίας η οποία βρίσκεται μακριά από τα εθνικά τους εδάφη. Η έδρα του ΔΝΤ και της ΕΚΤ έχουν αποχρωματισθεί από την εθνική τους ταυτότητα, αφού η εν προφάσει πολυγλωσσία της δημοκρατικής Ευρώπης μιλάει σε μία και μοναδική γλώσσα: στη γλώσσα του χρήματος.

    Οι τοπικοί κανόνες και το τοπικό δίκαιο αντικαταστάθηκαν από την παγκόσμια εξουσία του χρηματοπιστωτικού τομέα, τις τράπεζες, τα κατ' επίφασιν μέσα ενημέρωσης, την εγκληματικότητα, τη μαφία, την τρομοκρατία.

    Η αποσκίρτηση του πράκτορα της CIA, Σνόουντεν, αποτελεί τον προάγγελο του πώς η νέα τάξη πραγμάτων θα διαχειριστεί από εδώ και πέρα τον παγκόσμιο ιστό πληροφόρησης. Οι κατάσκοποι δεν χρειάζονται πλέον να μετακινούνται από ήπειρο σε ήπειρο ούτε να φορούν ρούχα παραλλαγής ή να επιδίδονται σε μεταμφιέσεις προσώπου.

    Αρκεί η τράπεζα πληροφοριών να βρίσκεται σ' ένα υψηλής ασφάλειας κτήριο. Από εκεί και πέρα, οι λέξεις-κλειδιά «διαβάζουν» τον οποιονδήποτε/οποιαδήποτε, ο/η οποίος/οποία εναντιώνεται ή έχει αποφασίσει να εναντιωθεί σ' αυτό το πανοπτικόν σύστημα. Η κόντρα Ευρώπης - Αμερικής, με αφορμή την απόκαλυψη του περιοδικού «Σπίγκελ» ότι η αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας παρακολουθούσε ακόμη και τη Μέρκελ, προαναγγέλλει ότι ήδη ζούμε τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο χωρίς να έχει πέσει ούτε μία ντουφεκιά.

    Η Ελλάδα οικονομικά είναι μία κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, η οποία βρίσκεται σε κορυφαία γεωπολιτική θέση-σταθμό και έχει την «ατυχία» να διαθέτει πλουτοπαραγωγικές πηγές. Θα ξεπουληθεί, αυτό είναι βέβαιον. Ομως, το σαξές στόρι του Σαμαρά, αν δεν το αντιμετωπίσουμε ως μία φαντασίωσή του, με σκοπό να εξοβελίσει -έστω- τους φόβους του, τότε είναι ένα συνειδητό, ασύστολο ψεύδος.

  • Μεταξύ Συρίας και Λας Βέγκας

    ΔΕΝ κινδυνεύουν μόνο έξι «ιστορικές τοποθεσίες» στη Συρία, σύμφωνα με το καμπανάκι που χτυπά η ΟΥΝΕΣΚΟ -από τα πυρά του εμφυλίου που σπαράσσει τη χώρα, φυσικά. Το ελληνικό Δημόσιο, χωρίς πυρά, θέτει σε κίνδυνο και δημόσια αλλά και ιδιωτικά «φιλέτα». Καθρετίζοντας την παρακμή και το αδιέξοδο της χώρας τούτης.

    Από το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου ξεκίνησε, μεταξύ άλλων, ο «χορός» μέσω της πώλησης 20 ακίνητων του ΥΠΠΟ στην Πλάκα και ισάριθμων κτηρίων στην παλαιά πόλη της Ρόδου. Στο μεταξύ θέλει το ΤΑΙΠΕΔ να βάλει χέρι και στο Μέγαρο Μουσικής, μολονότι δεν ανήκει στο ελληνικό Δημόσιο. Ωραίοι!

    Κι ενώ το «ασύντακτο» Δημόσιό μας θέλει με το στανιό να «αξιοποιήσει» τη δημόσια περιουσία, ο υπουργός Πολιτισμού βάζει φρένο. Δεν θέλει, λέει, να κάνει τη χώρα Λας Βέγκας. Ούτε θέλει «την ανάπτυξη με τις μπουλντόζες», δήλωσε αυτάρεσκα ο Πάνος Παναγιωτόπουλος. Λες και περνάει από το δικό του χέρι η ανάπτυξη της χώρας, ή λες και θα ορθώσει το ανάστημά του για να ανακόψει τη ληστρική επέλαση των ξένων επενδυτών-αγοραστών. Ετσι κι αλλιώς βρίσκεται μπροστά από ένα πεδίο στρωμένο με νάρκες στο ΥΠΠΟ. Ιδού η ιδανική ευκαιρία να δούμε τι ανάστημα μπορεί να ορθώσει. Το ζήτημα του λουκέτου των θεάτρων είναι ακανθώδες, αλλά επιβάλλεται το υπουργείο να πάψει να σφυρίζει αδιάφορα και να εργαστεί για την επίλυσή του μαζί με τους άμεσα ενδιαφερόμενους φορείς. Οι επιχορηγήσεις, που κάποια στιγμή, ω του θαύματος, ξεσκάλωσαν και αναμενόταν να δοθούν, έπειτα από παρέμβαση του ίδιου του πρωθυπουργού -να είναι καλά η Ξένια Καλογεροπούλου και το πείσμα της-, βρίσκονται άλλη μια φορά στον αέρα. Μαζί με τις επιχορηγήσεις, στα μισά έμεινε και το σημαντικό έργο της καταγραφής και συντήρησης των κοστουμιών από καταβολής του Εθνικού Θεάτρου. Αναρωτιέται κανείς, γιατί; Τι κόστος μπορεί να είχε μια τέτοια ιστορία;

    Κι ενώ το δημόσιο θέατρο σταδιακά συρρικνώνεται και απαξιώνεται, το ιδιωτικό κινείται μαξιμαλιστικά. Ο Φάνης Κιρκινέζος, ο «άρχων» του «Ακροπόλ», μετά τις «Ροές» και το «Βασιλάκου», θα εκμεταλλεύεται και το θέατρο «Αλμα». Είναι ο μοναδικός άνθρωπος του χώρου -ίσως και της χώρας- που υποστηρίζει ότι «το θέατρο είναι ένα κερδοφόρο σπορ».

  • Ταξίδι στο Βυζάντιο

    ΣΤΙΣ ΩΡΑΙΕΣ πρωτοβουλίες μερικών μουσείων που εγκλείουν την ιστορία μας, να φιλοξενούν έργα σύγχρονης τέχνης, ανήκει η απόφαση του Βυζαντινού Μουσείου, που έχει μια παράδοση σ' αυτό το θέμα, να εντάξει για ολόκληρο το καλοκαίρι ένα έργο σημαδιακό της Καλλιόπης Λεμού. Μία βάρκα και μερικούς ταξιδιώτες. Η κατεύθυνση γνωστή και ο άνεμος στο περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί, ούριος.

    Για τους επισκέπτες του Βυζαντινού, μερικές πληροφορίες για το έργο και τη δική του πορεία έως εκεί. Το έργο ανήκει στην ευρύτερη σειρά που φέρει τον τίτλο «Navigating in the dark» και αφορά τη διαδικασία ενός μεγάλου και πολυσήμαντου ταξιδιού που η Καλλιόπη Λεμού πραγματοποίησε το 2011. Ενα ταξίδι με τρεις διαφορετικές στάσεις, στις οποίες συνέβησαν ανακαλύψεις και αποκαλύψεις, ενεπλάκησαν τρομακτικά, ενίοτε, ερωτήματα, λυτρωτικές εμπειρίες, μυητικές ιεροτελεστίες.

    Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το «Ταξίδι» είναι ένα έργο (opus), ένα κεντρικό και αδιαίρετο κέλυφος το οποίο ριψοκινδυνεύει το κλέος της ζωής χάριν του μεγαλείου της Καθόδου. Οι τρεις στάσεις-σταθμοί (Αθήνα-Κρήτη-Λονδίνο) ενσωματώνουν τη διαφορετικότητα του συνόλου που υπερασπίζεται το ίδιο ακριβώς Ταξίδι, προσεγγίζοντας κάθε φορά την εξέλιξη προς το άνοιγμα στον κόσμο της επιθυμίας για την Κάθοδο.

    Η πρώτη στην καρδιά της Αθήνας, στην ευρύτερη ζώνη του Κεραμεικού και σε νοητή κάθετη με το Αθηναϊκό Σήμα, στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη (χειμώνας 2011).

    Η δεύτερη, στο τζαμί Imbrahim Khan (καλοκαίρι 2011) στον αρχαιολογικό χώρο Ρεθύμνης, εκεί όπου αναπτύχτηκε ο αρχαίος οικισμός της Ρίθυμνας, πόλης των Κρητών και στη συνέχεια οργανώθηκε από τους Ενετούς και τους Τούρκους.

    Τρίτη στάση, η κρύπτη της εκκλησίας του Αγίου Παγκρατίου στο Λονδίνο (φθινόπωρο 2011), ένα ταφικό συγκρότημα στην καρδιά της πόλης.

    Στο Βυζαντινό, θα μπορούσε να πει κανείς ότι το ταξίδι προς την Κάθοδο περιλαμβάνει ακόμη ένα σταθμό. Αλλά και τι σημασία έχει. Η βάρκα και οι επιβάτες υποστηρίζουν την αυτονομία τους αλλά και τη φανερή συνέχεια της δικής τους σημασιολογικής πορείας προς το σκοτάδι, μέσω της διαδικασίας του ανοίγματος στον κόσμο της οδύνης, των φαντασιώσεων, της εξορίας και της επανασύνδεσης με τα απολεσθέντα δεσμά της μήτρας με το σύμπαν.

    Γνωρίζοντας καλά το σύνολο των διαδρομών και των σταθμών έως την Κάθοδο, μπορώ να υποστηρίξω ότι η μοναχική βάρκα και οι σκιές της, στο χωρό του Βυζαντινού, ισχυροποιούν με τη λιτότητά τους τη σημασία του ταξιδιού και ορίζουν τα κλειδιά του απρόβλεπτου που παραμένει νομοτελειακό.

    Η Κάθοδος, εξάλλου, ορίζεται από τον Πλούταρχο με δύο λέξεις: Τελευτάν και Τελείσθαι.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Hollywood
Καλώς ήλθες ψηφιακό φιλμ
Στα δικαστήρια με τον Κόστνερ
Ο Ντι Κάπριο στο Μιζούρι
Αφιέρωμα
Η θερινή μας αγάπη
Εικαστικά
Κρυφοκοιτάζοντας από την κλειδαρότρυπα
Φοιτητική αισιοδοξία
Οι 100 καρέκλες του.... πλάτωνα
Λογοτεχνία
Στην Αθήνα της Αμερικής
Μουσική
Τραγουδώντας στο λόφο
Τραγουδώντας στο λόφο
Οπερα
Μοναρχίας θρίαμβος
Σινεμά
Κομαντσι με αιρετικό χιούμορ
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΚΗΣ Κινηματογραφιστής
Θρίλερ από το Βορρά
Δείτε πρώτοι τον εχθρό
Μαθήματα από παιδιά
Αφιέρωμα στον Χίτσκοκ
Συγγραφείς/Ποίηση
Ο κοσμός του Μπόρις Βιάν
Φεστιβάλ
Λάμψη παλιού Χόλιγουντ στο Rockwave Festival
Φεστιβάλ Αθηνών
Διαμαρτυρόμενος στην Επίδαυρο
Ο έρωτας της Κόμισσας
Πριγκίπισσα σε άγνοια
Μονομαχία στην Πειραιώς
Μεταμοντέρνο καμπαρέ
Άλλες ειδήσεις
Ενδιαφέρουν