Έντυπη Έκδοση

Ο ρατσισμός στο σπίτι τους

Φτώχεια, απόρριψη, βία, ρατσισμός, ξενοφοβία δεν γεννά μόνον η έκρυθμη κατάσταση στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα και τ' άλλα στέκια των μεταναστών στην Αθήνα.

Μιχάλης Οικονόμου, Μαρία Κίτσου και Ομηρος Πουλάκης στα «Ορφανά» Μιχάλης Οικονόμου, Μαρία Κίτσου και Ομηρος Πουλάκης στα «Ορφανά» Το φαινόμενο αφορά πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και προσφέρει δραματουργικό υλικό στο θέατρο. Το έργο του Βρετανού Ντένι Κέλι «Ορφανά», που μόλις ανεβάστηκε στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» σε μετάφραση Κοραλίας Σωτηριάδου και σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο.

Η Ελέν (Μαρία Κίτσου) και ο Λίαμ (Ομηρος Πουλάκης) είναι αδέλφια που μεγάλωσαν από μικρά ορφανά μετά το θάνατο των γονιών τους. Εκείνη ως μεγαλύτερη έπαιξε το ρόλο της μητέρας απέναντι στον αδελφό της, αλλά κατάφερε να ορθοποδήσει στη ζωή της. Παντρεύτηκε τον Ντάνι (Μιχάλης Οικονόμου) και τώρα ζει μια περιφρουρημένη μικροαστική ζωή μεγαλώνοντας το παιδί της και περιμένοντας το δεύτερο. Ο Λίαμ έμεινε στο χώρο του περιθωρίου κι έμπλεξε με ακροδεξιές παρέες. Ενα βράδυ, καταμεσής ενός ήσυχου εορταστικού δείπνου του ζευγαριού, εισβάλλει ορμητικά ο έξω κόσμος στο πρόσωπο του αιμόφυρτου Λίαμ. Τους λέει ότι προσπάθησε να βοηθήσει έναν τραυματισμένο, όμως αποκαλύπτεται ότι έχει μπλεχτεί σ' ένα βίαιο επεισόδιο με θύμα κάποιον μετανάστη.

Τι στάση θα κρατήσει το ζευγάρι; Θα προσπαθήσουν να προστατέψουν τον «δικό τους άνθρωπο», αλλά η μια λάθος επιλογή ακολουθεί την άλλη διαλύοντας τις εύθραυστες βεβαιότητες τους. Καθώς το έργο εξελίσσεται σε θρίλερ, ξεπηδούν μια σειρά δύσκολα ερωτήματα: τι σημαίνει να ζεις σε μια περιοχή όπου αισθάνεσαι συνεχώς ότι κινδυνεύεις; Πόσο μας σκάβει ο φόβος και πού μπορεί να μας οδηγήσει; Τι είναι ο ρατσισμός και πότε χτυπάει την πόρτα μας; Μήπως προσπαθώντας να προφυλάξουμε τον εαυτό μας και τους δικούς μας ενάντια στους «άλλους» κινδυνεύουμε να κάνουμε κι εμείς τα χειρότερα;

«Στη σκηνή δεν υπάρχει βία» λέει ο σκηνοθέτης. «Θα μπορούσε να παιχτεί χωρίς οι ηθοποιοί να κουνηθούν απ' τις καρέκλες τους, αφού η δράση είναι κυρίως εσωτερική. Το έργο έχει δυνατούς χαρακτήρες, οι σχέσεις και η πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής αναδεικνύονται με έξοχο τρόπο».

Ο τίτλος παραπέμπει στην οικουμενική ορφάνια μας. Ποιοι είναι τα ορφανά του έργου; Τα δυο αδέρφια που κάηκαν οι γονείς τους όταν ήταν παιδιά, το ζευγάρι που από τη μια στιγμή στην άλλη χάνει το έδαφος κάτω απ' τα πόδια του ή λίγο πολύ όλοι μας, εγκαταλειμμένοι από εκείνους που έπρεπε να μας φροντίσουν;

Για τον συγγραφέα ένα έργο θα πρέπει να είναι κάπως σαν άνθρωπος: «Αστείο και ευγενικό, αλλά ταυτόχρονα ικανό για απίστευτη σκληρότητα αλλά και εντελώς μαλακισμένο ορισμένες φορές»...

Το πολιτικό αγγλικό θέατρο

Τα «Ορφανά» διαδραματίζονται μέσα σ' ένα δωμάτιο. Το σκηνικό της Μαργαρίτας Χατζηιωάννου είναι λιτό, αφαιρετικό. Ενα δωμάτιο με κυρίαρχο στοιχείο το τραπέζι σερβιρισμένο για δείπνο. Η σκηνή κτίστηκε, μέχρι και ταβάνι τοποθετήθηκε, για να δημιουργήσει την αίσθηση του εγκλωβισμού. Τη μουσική γράφει ο Σταύρος Γασπαράτος, ενώ ο Σάκης Μπιρμπίλης υπογράφει τους φωτισμούς.

Ο Β. Θεοδωρόπουλος προτιμά το αγγλικό θέατρο. «Είναι καθαρά πολιτικό, τοποθετημένο εύστοχα μέσα στην κοινωνία κι όχι φυσικά με τη μορφή προπαγάνδας. Βασικός κορμός στα "Ορφανά" είναι η πορεία του φόβου προς το ρατσισμό και το φασισμό. Αυτά τα θέματα συζητιούνται πολύ στην Αγγλία. Δημιουργείται σοβαρός διάλογος σ' όλα τα μέσα και φυσικά στο θέατρο. Το έργο μέσα από την τραγικότητά του φλερτάρει με το κωμικό βγάζοντας χιούμορ, αφού αναδύονται γελοίες πλευρές των ανθρώπων όταν οι μάσκες πέφτουν. Σήμερα σχεδόν κάθε ελληνικό σπίτι σχετίζεται και μ' έναν μετανάστη. Δεν είναι μόνον άδικο, αντικοινωνικό, αντιαισθητικό αλλά και κουτό να βλέπουμε τον Ελληνα, που τα έχει ψιλοκαταφέρει -παρά το γεγονός ότι τώρα δυσκολεύεται- να φέρεται υπεροπτικά και εχθρικά στους ξένους. Τέτοια συμπεριφορά δημιουργεί τη φτηνή καρικατούρα του». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Σχετικά θέματα: Θέατρο
Μια τραγική ιστορία στη σκηνή
Κάθε βράδυ χωρίζουν
Άλλα θέματα στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός της έντυπης έκδοσης
Συνέντευξη: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
«Να μη σιωπάμε στα σημαντικά»
Θέατρο
Μια τραγική ιστορία στη σκηνή
Ο ρατσισμός στο σπίτι τους
Κάθε βράδυ χωρίζουν
Κινηματογράφος
Unfair game
Διαδικτυακός κινηματογράφος
Μοτέρ, ποντίκι, πάμε
Βιβλίο
Η δημιουργία ενός δράκου
Ερρίκος για Μπούκερ
Κυνηγοί κεφαλαίου
Συνέντευξη: Γιώργος Διαλεγμένος
«Στριμωχτήκαμε σε μια ήπια κατοχή»
Συνέντευξη: Σαρλότ Ράμπλινγκ
Ανάμεσα σε δύο μεγάλους
Εκθεση
Χαράσσοντας την «Κραυγή»
Εικαστικά
Η χαράκτρια της διαμαρτυρίας
Ο κλασικός της αφαίρεσης
Φωτογραφία
Εκ Παρισίων
Λεύκωμα
Τα τελευταία πλάνα του Βολοντέ
Ψηφιακά βιβλία
e-book: Ερχεται, αλλά σημειωτόν
Στην αναμονή για το i-pad
Άλλες ειδήσεις
Στην κάλπη με νοσταλγία