Έντυπη Έκδοση

Ελλάδα

Τυπογραφείο

  • Οταν κερδίσω το Τζόκερ

    **Από κείμενο του Κώστα Γιαννακίδη στο: www.protagon.gr «Επειδή ως άνθρωπος είμαι γενναιόδωρος, large που λέει ο λαός μας, σπεύδω να δηλώσω ότι δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα αν στο Τζόκερ υπάρχουν και άλλοι νικητές, πλην εμού.

    Αλλωστε, πιστεύω ότι τα πολλά λεφτά φέρνουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνουν. Δεν θα σας πω εδώ με πόσα θα ήμουν ευχαριστημένος - μπορεί να παρακολουθεί το τζίνι μου. Ομως έχω την αίσθηση ότι όσοι και αν είναι οι νικητές, όποιος κερδίσει δεν θα ξαναδουλέψει στη ζωή του. Συχνά λέω στον εαυτό μου ότι έτσι και κερδίσω το τζόκερ (είμαι τακτικός παίκτης), το μόνο που θα γράφω θα είναι επιταγές. Δεν το λέω για να σας βάλω στον πειρασμό της συγκέντρωσης χρημάτων. Σας δείχνω μέχρι πού φτάνουν τα όνειρά μου.

    Δεν θα αγόραζα σπίτι, αλλά εξοχικό. Πιθανότατα όχι στην Ελλάδα. Αν, βέβαια, η τύχη γίνει εξωφρενικά γενναιόδωρη, θα πάρω και στην Ελλάδα. Να χτίσω; Οχι. Κάτι τέτοια θέλουν χρόνο και υπομονή - πού να διαλέγεις πλακάκια; Δίνεις κάτι παραπάνω και το παίρνεις έτοιμο. Α, ναι, έχω σκεφτεί και τους δικούς μου ανθρώπους. Θα φούσκωνα τους λογαριασμούς τους, αλλά συνάμα θα έκανα και διακριτικές φιλανθρωπίες. Στην περίπτωση που τα λεφτά είναι πολλά, ίσως σπρώξω μερικά σε επιχειρηματικά σχέδια πιτσιρικάδων.(...)

    Ξέρω δύο ανθρώπους που σταμάτησαν να δουλεύουν μικροί σε ηλικία επειδή κέρδισαν χρήματα. Μιλάμε για μισό δισεκατομμύριο, στην εποχή της δραχμής. Και οι δύο δεν έκαναν τίποτα συναρπαστικό. Αγόρασαν σπίτια, καλά αυτοκίνητα και ξεκίνησαν να παχαίνουν. Εκτιμώ ότι, μέχρι στιγμής, η ζωή μου ήταν απείρως πιο συναρπαστική από τη δική τους. Εκτός των άλλων, δεν έχω και το φόβο να με κυνηγάει σαν σκιά: όταν συνειδητοποιείς ότι μπορείς να ζήσεις όπως θέλεις, τότε ο θάνατος σε τρομάζει περισσότερο. Αλλά είναι και στιγμές που η ζωή σε κουράζει τόσο που θέλεις να κερδίσεις με όλη την ελπίδα της προσευχής σου και την απελπισία της κατάρας σου. Κάποιοι θα κερδίσουν. Αν όχι την Πέμπτη, την Κυριακή ή την άλλη Πέμπτη. Θα έχουν πουλήσει για μερικά εκατομμύρια το πιο ακριβό, το πιο τρελό τους όνειρο. Κουφάλες, εμείς θα το έχουμε ακόμα».

  • Μάθε τέχνη κι άσ' τηνε;

    **Από άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην «Καθημερινή» (6.11.2014) «Αν θεωρήσουμε απογοητευτικά λόγω χαλαρότητας τα κριτήρια που υιοθετούνται στην επιλογή υποψηφίων για την Προεδρία της Δημοκρατίας καθώς και στην προσφορά υπουργικών θώκων, στη μετακίνηση υπουργών από το ένα αξίωμα στο άλλο, φαίνεται να επικρατεί μια λογική που κύριο στόχο της έχει την καγχαστική περιφρόνηση της λεγόμενης κοινής λογικής.

    Ας προσπαθήσουμε να δούμε από κάπως πιο κοντά το φαινόμενο, εστιάζοντας στην υπουργική καριέρα του κ. Δένδια, χρησιμοποιώντας απλώς σαν παράδειγμα την περίπτωσή του.

    Μέσα σε τρία πολιτικά χρόνια, ο Κερκυραίος πολιτικός πρόλαβε να ασκήσει εξουσία από τέσσερα υπουργεία, που ελάχιστα συγγενεύουν. Ιανουάριο με Οκτώβριο του 2009 υπήρξε υπουργός Δικαιοσύνης. Μετά τη μεσοβασιλεία του κ. Παπανδρέου ανέλαβε υπουργός Δημόσιας Τάξης, Ιούνιο του 2012 με Ιούνιο του 2014. Από τον φετινό Ιούνιο μέχρι προχθές ήταν υπουργός Ανάπτυξης. Και πλέον είναι υπουργός Εθνικής Αμυνας, ως διάδοχος του κ. Αβραμόπουλου, η θριαμβική αναχώρηση του οποίου για τις Βρυξέλλες βόλεψε τον επιλαχόντα κ. Θ. Πλεύρη. Βγαίνει έτσι λίαν ωφελημένη και η κεντρώα πτέρυγα της Ν.Δ.

    (...) Ας ξαναπάμε στον πολυυπουργό. Τι πρόλαβε άραγε να δείξει στο πεντάμηνο της υπουργίας του στην Ανάπτυξη, με τους τρεις μήνες μάλιστα θερινούς; Λίγα πράγματα. Ποια λογική υποκρύπτει, λοιπόν, η μετακίνησή του στην Αμυνα; Επιβραβεύεται παρότι, φως φανάρι, "δεν πρόκαμε"; Αν ο πρωθυπουργός έκρινε ότι έστω και το μικρό δείγμα της θητείας του κ. Δένδια στην Ανάπτυξη αρκεί για να θεωρηθεί ότι πέρασε επιτυχώς τις εξετάσεις, γιατί δεν του έδωσε τη δυνατότητα να συνεχίσει στο ίδιο πόστο, για να υλοποιήσει ό,τι (ίσως) σχεδίασε;

    (...) Αν πάλι ο κ. Σαμαράς συμπέρανε ότι ο υφιστάμενός του δεν τα πήγε και τόσο καλά, με ποια λογική τον μετακινεί σε ένα επίσης κρίσιμο υπουργείο; Για να αποτύχει και εκεί και απλώς να αποκτήσει και εθνικοαμυντικά "ένσημα", ώστε να τα προσθέσει στα αναπτυξιακά, στα δημοσιοταξίτικα και στα δικαιικά; Αλλά τι το ψιλολογούμε. Εδώ ο κ. Βενιζέλος έχει προλάβει να υπάρξει υπουργός Τύπου, Μεταφορών, Δικαιοσύνης, Ανάπτυξης, Πολιτισμού, Εθνικής Αμυνας, Οικονομικών, Εξωτερικών. Α, και υφυπουργός Προεδρίας. Και πάντοτε αριστεύοντας».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Άλλα θέματα στην κατηγορία Ελλάδα της έντυπης έκδοσης
ΚΕΔΕ
Στο τραπέζι τα χρέη των δήμων
Περιβάλλον
Καμπανάκι κινδύνου στη Δ. Μακεδονία
ΕΥΑΘ
Ερευνα για ρύπανση από ΕΥΑΘ
Υπουργείο Παιδείας
Προγράμματα για χαρισματικά και ταλαντούχα παιδιά
Τα ερευνητικά κέντρα εντείνουν την κόντρα στη Βουλή
Δυναμικές κινητοποιήσεις στην Εκπαίδευση
ΕΡΤ
Μαύρη επέτειος
Πρόσωπα/Αθλητισμός
Δρομέας τριών ηπείρων ετών 83
Τουρισμός
Η Κρήτη κατακτά το Λονδίνο
Περιφέρειες
Ψηφίσατε ΣΥΡΙΖΑ; Φέρτε 8 εκατ. ευρώ
«Η γερμανική προέλαση»
Αρθρα/Σχολιασμοί
Με εθνική αποφασιστικότητα και στρατηγική πυγμής
TV & Media
ΣΥΡΙΖΑ υπέρ των τεχνικών ραδιοφωνίας
Κάνει κρύο, καιρός για TV
Ανθρώπινα
Ιατρολαογραφικά σύμμεικτα του Νοέμβρη
Μπαχ στη Σίνα
Ιστορία/Διόδια
Πληρώνουμε διόδια από το 1888